Albüm:&nbsp; Protomartyr - <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/4zvDpKZOVNq4m6OfsM6hbB?si=98h0-_RMRN2TcwbJfh7UHg" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Formal Growth in the Desert</a>Süre: 37 dakikaPlak şirketi: Domino RecordsYayın tarihi: 2 Haziran 2023Detroit, Michigan'dan temellenen ve gürültülü ses manzaraları, kasvetli atmosferikliği ve frontman Joe Casey'in Mark E. Smith-vari vokal cümlelemeleriyle günümüzün bereketli post-punk müziğinde istisnai bir yere konumlanan Protomartyr, 6. stüdyo uzunçalarları Formal Growth in the Desert'le alametifarikaları müzikal pratiklerini yeniden uygulamaya koydukları konforlu bir iddiasızlıkla geri döndü.<img src="https://images.aposto.com/2023/5/1/1685975334707.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.00" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Protomartyr, Formal Growth in the DesertZira grup, artık ses dünyalarıyla özdeş olan Casey'in nevişahsına münhasır vokal performans çeşitlemelerini ve bunları kuşatan bol yankılı ve keskin gitar görkemliliğini büyük ölçüde korudu. Bir Protomartyr formülü diyebileceğimiz "Motor şehri Detroit"in The Stooges ve MC5 gibi proto-punk öncülerinin patlayıcı garaj rock 'n roll'ları; The Fall, Pere Ubu ve Bauhaus gibi grupların katmanlı ve karanlık post-punk&nbsp;/&nbsp;gothic rock gitar giriftliklerine eşlik etmeye devam etti.&nbsp;ABD'yle Meksika arasındaki sınırda, Torillo adındaki küçük bir kasabada konumlanan meşhur Sonic Ranch stüdyolarında kaydedilen Formal Growth in the Desert; öz nefret, nikotin sakızları, kaybedilen yakınlar, aşk hasreti, günümüzün neo-liberal toplumlarının ekonomik güvencesizliği ve daha nice konu arasında salınan yer yer alaycı, yer yer de depresif bir Protomartyr klasiği.&nbsp;<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">İncelediğim albümlerden favori şarkıları, öne çıkardığım teklileri ve daha fazlasını bir araya getiren "haftanın bir keşif özeti" mahiyetindeki çalma listemiz de hemen aşağıda.<p contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-wrapper fr-deletable" fr-original-style="text-align:center" style="text-align: center; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><a bgcolor="#ffb9c4" color="#090909" contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-link" fr-original-style="background-color:#ffb9c4 !important;color:#090909 !important" href="https://open.spotify.com/playlist/3IXSRsZ2q3urlvu3P2zS6n?si=aeaf12fff5994f6c" rel="noreferrer" style="background-color: rgb(255, 185, 196) !important; color: rgb(9, 9, 9) !important; text-decoration: none; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Dinle</a><a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/playlist/3IXSRsZ2q3urlvu3P2zS6n?si=d338a802c47244d8" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(64, 169, 255); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: 0px; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2023/5/2023-06-10T18:31:07.559Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.59" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>

Duende Haftanın Albümleri

Protomartyr, 6. stüdyo uzunçalarları Formal Growth in the Desert'le alametifarikaları ses manzaralarının özünü ve motiflerini korudukları konforlu bir iddiasızlık vadetti. 

Protomartyr, Formal Growth in the Desert

Albüm: The Ringo Jets, <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/3l8pa7mvg6zp66uremwyc2?si=hN1rjazjRnihFUlpqZUC7Q" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Radio Ringo</a>Süre:&nbsp; 52 dakikaPlak şirketi: Ferment RecordsYayın tarihi: 28 Nisan 2023Ringo'nun radyosuTemelleri 2011 yılında atılan, bas gitarsız kadrosunu gitarlarda Tarkan Mertoğlu ve Deniz Ağan, davullarda Lale Kardeş'in oluşturduğu The Ringo Jets; üçüncü stüdyo albümleri Radio Ringo'yla geri döndü.Tommaso Colliva prodüktörlüğünde kaydedilen ilk uzunçalarları The Ringo Jets'le&nbsp;(2012)&nbsp;Türkiye'nin yerel müzik sahnesine psikedelik ve garaj rock'ın patlayıcı, lo-fi&nbsp;ve direkt enerjisini getiren grup, 60'lı yılların sonuyla 70'li yılların old-school rock mirasından beslenen ses manzaralarıyla öne çıktı. Motor şehri Detroit'in proto-punk devleri The Stooges ve MC5; blues rock'ın öncü kült kahramanlarından Bo Diddley; erken 80'lerin noise rock protest'leri Butthole Surfers, Hüsker Dü ve Steve Albini'nin Black Flag'i, The Ringo Jets'in safi rock 'n' roll resmini boyayan malzemeler olarak seçilebiliyordu.Bu esin kaynaklarını bir arada kullanmak; The Ringo Jets'in Türkiye'den bir rock grubu olarak marjinlere yerleşen durumunu, 2012'den sonra Avrupa kıtasına da yayılan bağımsız ününü özetlemek için aydınlatıcı kaynaklar olarak değerlendirilebilir. Öte taraftan, son yıllarda iyice anaakımın dışına düşen ve bir yenilenme olarak yakın geçmişte Arctic Monkeys'in külliyatına; bir çıkış olarak ise günümüzde Måneskin'in <a fr-original-style="" href="https://aposto.com/s/maneskinin-popla-nisan-kurdelesi" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">isyankâr pazarlanabilirliğine</a> sığınan rock 'n' roll'un güncel gerçekliğinde The Ringo Jets'in vadettiği bir otantiklik var. Her ne kadar bu otantiklik orijinallik mefhumuna karşılık gelmese de grubun bağımsız, kendin yap ve garajdan yaratıcılığı onları taklitçi bir nostaljinin ötesine taşıyan temel faktörler.Bu anlamda The Ringo Jets'in diskografisi; kök saldıkları rock topraklarını zenginleştiren, o engin kütüphaneyi genişleten görece sabit bir çizgide ilerledi. 2015 yılının iki bölümlü kısaçalar serisi Evil Eye, Türkiye'nin folklorik psikedelik ses ipuçlarıyla çeşitlendi. Ancak The Ringo Jets'in Batı menşeili amatör ruhlu rock 'n' roll'u, Open Sesame'nin (2018) bir LSD trip'ini çağrıştıran kaleydoskop görselliğinde ve garaj sesli sanrısallığında bangırdayan kompozisyonuyla bir öze dönüş gibiydi. Grup, yeni albümleri Radio Ringo'yla ise ses kimliklerinin özünü korurken janrlar arası bir radyo programı sunuculuğuna soyundu.&nbsp;Tarkan Mertoğlu'yla ilk defa kendi yapımcılığını gerçekleştiren The Ringo Jets, albümün miksini The Last Man Standing şarkısında Foo Fighters ve Pixies gibi isimlerle çalışmış Chris Sheldon'a, gerisinde Ozan Çanak'a,&nbsp;mastering'ini de 6 Grammy adaylığı bulunan <a fr-original-style="" href="https://www.grammy.com/artists/chris-athens/975" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Chris Athens</a>'a teslim etti. Grup üyelerini retro bir dekor içinde geçmişten bir pasaja ışınlayan, onları analog bir radyonun önünde kadrajlayan kapak fotoğrafı Eda Arda'ya; tüm bunları bir araya getiren görsel tasarım ve sanat yönetimi ise Tayga Soysaltürk'e ait. &nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2023/3/2/1682429482973.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.00" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">The Ringo Jets, Radio RingoKarışık kaset bir radyo programıRadio Ringo, The Ringo Jets'in bugüne kadar yayımladığı en renkli işi. Bunun temelinde müzik kariyerlerinin ilk 10 yılında kendilerinin alemetifarikası yaptıkları garaj, punk ve psikedelik "rocker" şahsiyetlerinin tahmin edilebilir ve birbirine yakın üretimlerini geride bırakmaları var. Öte taraftan The Ringo Jets'i ilişkilendikleri müzikal esinlerin ve janrların dışına taşıyan bu yaratıcı yolculuk, grubun radikal bir dönüşümü değil; daha ziyade çekirdeklerini korudukları bir kabuk değişimini sahneye taşıdı.3 ara (interlude) ve 2 intro'nun arasında olduğu toplam 19 şarkıyla Radio Ringo, The Ringo Jets'in bugüne kadarki en kalabalık (ve ilk defa çoğunlukla Türkçe olan) şarkı listesine ve en uzun çalma süresine sahip. Bunun sebebi; albümün akışının geleneksel uzunçalar formatından ayrılması; bunun yerine grubun kompozisyonlarına dâhil olan yeni janrların ve onların kimi öncü figürlerinin kortejine dönüşen bir radyo programı tasarımını benimsemiş olması. Bu anlamda Radio Ringo, "rock 'n' roll garajının konfor alanından" çıkan The Ringo Jets'in karışık kaset yayın yapan bir istasyon için hazırladığı kürasyon bir çalma listesi âdeta. Diğer taraftan da grubun kataloğuyla inşa ettiği müzikal personasına sadık kalırken geleceğin taze formlarına açık kapı bırakan muhtemel bir evriminin de habercisi.&nbsp;Öyle ki Ringo'nun radyosu, 2 gitar ve bir davulun birlikteliğinde minimal görkemlilikler yaratan The Ringo Jets'in enstrüman çantasını büyüttüğü; hâliyle grubun süssüz enstrümantasyonunu birçok ilkle çeşitlendirdiği bir akışa sahip. Bu ilkler arasında olan; 1. ara'nın Americana/bluegrass gitarları ve Ara Beni Robot intro'sunun Krafterwerk'in synthpop klasiği <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/track/5eqZWYQ5tbIehx00NeKXz7?si=f963ecaaac6d435a" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">The Robots</a> sample'ı gibi geçişler/başlangıçlar, albümün radyo sunumunu kuran ses parçaları olmalarının ötesinde bir işlev ihtiva ediyor.&nbsp;Zira her ne kadar bunlar kısa ömürlü ses parçaları olsa da Radio Ringo'nun bahsettiğim enstrümantasyon genişlemesinin ipuçlarını veren köprüler aynı zamanda. Örneğin, intro'sunun ördüğü patikanın üzerinden yol alan Ara Beni Robot, Tarkan Mertoğlu'nun synthesizer'ının öncülük ve rehberlik ettiği; LCD Soundsystem-vari bir indietronica şarkısı. Öte yandan (tartışmaya açık bir şekilde) 1.ara'nın yolunu yaptığı ve The Ringo Jets'in albüm boyunca sergilediği gitar müziğine alternatif yaklaşımlar silsilesi, Radio Ringo'ya baştan sona yayılan bir farklılık rüzgârı. Ve Funky gitar akorlarıyla öne çıkan Bir Damla Gözyaşı, The Ringo Jets'i Palmiyeler'le buluşturan indie pop Çilek Mevsimi, Erkin Koray'ın <a fr-original-style="" href="https://music.youtube.com/watch?v=NjrlqN00oSs&feature=share" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Elektronik Türküler</a>'inden fırlama bir Anadolu rock marşı gibi yankılanan Şehir ve dahası; Ringolar'ın bugüne kadarki en kapsayıcı müzikal atılımlarının nişaneleri.Seyahatinin ikinci on yılının başında The Ringo Jets; 3. uzunçalarları Radio Ringo'yla Türkçeyi, yerel indie müzik sahnesinin popüler pop rock ses motiflerini, Anadolu rock'ın mirasını, synthesizer &amp; minimal klavyelerin yaygın kullanımıyla elektronikle-rock arasında mekik doyun oyun alanları keşfetti; janrlar arası geçişkenliğinin temasını oluşturduğu bir radyo programı konseptiyle kendini yeniden tanımladı.&nbsp;<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Grubun "Batı'nın garajlarında" başlayan yolculuğunun beklenmedik duraklarla dolu yeni macerası Radio Ringo, bugünden itibaren çeşitli çevrimiçi müzik platformlarında yayında.&nbsp;

Duende

The Ringo Jets'in "garajda" başlayan yolculuğunun beklenmedik ses duraklarıyla dolu yeni macerası Radio Ringo, grubun bugüne kadarki en renkli ve görkemli albümü. 

🎸 Albüm incelemesi: The Ringo Jets, Radio Ringo

Haftanın Albümü: John Cale, <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/0kRucvv6YTD7EJ0jduNmD0?si=kf8tyv7zTOKCOTOyHH41Ow" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">MERCY</a>Süre: 71 dakikaPlak şirketi: Double Six RecordsYayın tarihi:&nbsp;20 Ocak 2023Kartonet:&nbsp;John Cale, 20’li yaşlarının henüz başında, bundan tam 60 yıl önce Londra'daki Goldsmith's College'dan ayrıldı ve Manhattan’ın yolunu tuttu. Cale, güncel sanatın merkezinde elinde viyolasıyla deneysel rock'ın çeperlerinde büyüleyici ve etkileyici bir miras yarattı. O mirasın içinde Cale’in yenilikçi orkestral denemeleri ve ince işçilikli elektronik motiflerin yanı sıra cesur rock'n' roll içgüdüsüyle pop kültürüne yerleştirdiği minimal ve ambient ses manzaraları var.&nbsp;John Cale’in müzik kariyeri 60’lı yılların başında çoktan başlamış olsa da beraberinde yarım asırdan fazla taşıyacağı efsanenin ilk adımı kuşkusuz 1967 yılında gerçekleşti. O yıl, John Cale ve The Velvet Underground'daki grup arkadaşları (özel konuk listesine Nico’yu da ekleyerek), oldukça büyük bir kalabalığın şimdiye kadar yapılmış en iyi albüm olduğuna inandığı bir kayda imza attı. Grubun bir yıl sonra yayımlandığı White Light/White Heat albümü de deneysel rock türünün en değerlileri rafında yerini aldı. John Cale’in The Velvet Underground yolculuğu bu iki albümle sonlansa da geride huzursuz, yoğun ve esrarengiz ruhundan koparak grubun müziğine sinmiş uyumsuz ses kompozisyonları bıraktı.<img src="https://images.aposto.com/2023/1/3/1675241492211.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.53" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">1976 yılında, Patti Smith ve John Cale sahneyi Mick Ronson ve David Byrne ile paylaşıyor.&nbsp; | Fotoğraf: Michael PutlandJohn Cale’in 17. solo albümü üzerine yazmadan önce dönüp geçmişe bakmamak mümkün değil. Karşımızda Avrupa merkezli avangart müzikle Amerika çıkışlı rock'n'roll arasında köprüler kuran; The Stooges, Patti Smith, The Modern Lovers ve Nico'nun ilk kayıtlarında prodüksiyon masasının başında durarak tüm bu isimlerin dünyayı değiştiren enerjilerini kaydeden birisi var. Bugün ayak bastığımız yeryüzünde bir müzikal yörüngeden bahsediyorsak Cale kuşkusuz o yörüngedeki gezegenlerden biri. Her ne kadar David Bowie kendisini "rock tarihinin en az değer verilen müzisyenlerinden biri” olarak tanımlasa da Cale, ilk albümünden bu yana bilgeliğini ve dünyeviliğini sunmaktan asla uzaklaşmadı. 20 Ocak 2023’te Domino Recording etiketiyle yayımlanan MERCY de bunun en güncel kanıtı.John Cale, pandemi döneminin neredeyse tamamını stüdyosunda geçirdi. Olağanüstü günler geride kaldığında Cale’in arşivine 80 yeni beste eklendi: "Bir şeyler iyi bir şekilde ters gitti. Sanki buna asla sırtımı dönemezdim. Hep devam edecek gibiydi. Ve ben devam etmek istiyorum.”&nbsp;Kariyeri boyunca tercihini hep sanatsal karşılaşmalardan yana kullanan Cale, işbirliği yapmayı hep önceliklendirdi. Bu da yaratım ağını özenle örmesini sağladı. MERCY için de durum farklı değil. Cale, yanına genç avangart ve bağımsız sanatçılardan oluşan destekleyici bir ekip alarak zamana meydan okurcasına bugüne odaklanan ve geleceğe ışık tutan bir albüme imza attı.Albümün işbirliği listesinde şarkıcı-söz yazarı Weyes Blood, multi enstrümantalist Dev Hynes, elastik R'n'B vokalisti Tei Shi, elektronik maceraperestler Sylvan Esso, Laurel Halo ve Actress ve gelenek bozuculardan Animal Collective ve Fat White Family dâhil olmak üzere çağdaş sahneden pek çok yetenekli isim var. MERCY, John Cale'in şimdiye kadar yaptığı hemen hemen her sesli üretimde olduğu gibi, baştan sona emsalsiz.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2023/1/3/1675241393212.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.00" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">John Cale, MERCYNeden dinleyelim?&nbsp;MERCY’nin üstündeki ses ambalajını yırtıp açmak fazlasıyla heyecan verici. Pek çok işbirliğini yanına alarak öncü birliğiyle kendi yörüngesinde denemeler yapan John Cale, 71 dakikayı aşan 12 şarkılık bir sunumla çıkageldi. Bu onun 2020’li yıllara ve 65 yıllık kariyerine bıraktığı son (şimdilik) armağan. Albüm boyunca Cale, elektronik seslerle deneyler yaparken, huzursuz vokallerine başrol vermekten kaçınmadı. Ruh hâlini alışılmadık ve bir o kadar uyumsuz ritimlerle süslerken duygularını tuşlulara emanet etti. Sürpriz yaylı düzenlemeleriyle kendini çoğaltan Cale, yarattığı ses katmanları arasında özgürce gezindi.Derinlere inmeden kapıda albüme ismini veren, yaratıcı dünyasına Laurel Halo’nun eşlik ettiği MERCY şarkısıyla karşılaştım. John Cale’in kendisine ve evrene merhamet dileyen ilahi vokallerinin ardında hem kalp atışlarını hem de hiç dinmeyen baş ağrılarını hissettiren ısrarlı ve güçlü ritimlerle baş başa kaldım. Açılışın peşine takılan MARILYN MONROE’S LEGS (beauty everywhere); şehrin kanallarına sızan, mekanik seslerle sıkışan ve karanlıkta yankılanan kaygılı kalp atışlarına eşlik eden bir elçi. Albüm boyunca tutarlılık gösteren zindan kurallarının da başlangıcı.&nbsp;Ön koşullarını dayatan albümleri severim. MERCY de onlardan. Her şeyi kemiren duygusal zorlukları kabul ettikten sonra albümün katmanlarına yerleşmek her açıdan eşsiz bir deneyim. Zamanın nefessiz ilerleyişini kendi yörüngesinden gözlemleyen hassas bir balad olan TIME STANDS STILL’de Cale’in felsefi düşüncelerinin zengin ve kapsayıcı bir dokuya dönüşmeye başladığını söylemek mümkün. Üstelik daha albümü yarılamamışken.<img src="https://images.aposto.com/2023/1/3/1675241870632.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.67" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">John Cale | Fotoğraf: Chantal AndersonJohn Cale’in sesindeki yabani tınılar yaşamı boyunca en çok onu rahatsız etmiştir. Elbette bunca zaman eşsiz vokallere bizzat tanıklık ettikten sonra kendi sınırlarının farkında. Ancak yer yüzünde geçirdiği vaktin kuru ses tonunu daha kıymetli hâle getirdiğini söyleyebilirim. Özellikle de insanlığın kıyamet belirtisi çılgınlıklarını haber veren bir gözlemci gibi haykırırken.John Cale’in nostaljinin konforunu reddeden ve daima araştıran ruhuna hayran kalmamak elde değil. MERCY&nbsp;ile kendi yolunu çizmeye devam ederken eşlikçilerine de kendi gezegeninden evrene bakma fırsatı sundu. Peki ya bize ne kaldı? Kendi adıma konuşayım. Zahmetsiz parıltıyı severim. Özellikle kafamı kaldırdığımda görebildiklerimi…Benzer işler:<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">David Bowie, <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/2w1YJXWMIco6EBf0CovvVN?si=MRwxBfnoT1CJ_hY5mnwncQ" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Blackstar</a></li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Laurie Anderson, <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/5nfdstl6JxGrDQtm1B2LnZ?si=ibC0AhEBT2-1AmEroZvtxg" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Big Science</a></li></ul>

Art-rock efsanesi John Cale, beklenmedik işbirlikleriyle dolu yeni albümü MERCY’le yeni ses manzaraları yarattı. Huzursuz vokalleriyle insanlığın kıyamet belirtisi çılgınlıklarını anlattı.

Uyumsuz ritimler, ilahi vokaller

Albüm: Iggy Pop, Every LoserSüre:&nbsp;36 dakikaPlak şirketi: Gold Tooth RecordsYayın tarihi: 6 Ocak 2023Kartonet:&nbsp;Punk rock’ın müziğin öncü figürlerinden, The Stooges’la çıkardığı üç albümle rock 'n roll’un “anti” kimliğini somutlaştıran Iggy Pop, yeni bir stüdyo albümüyle karşımızda. 1970’lerin ikinci yarısından sonra atıldığı solo kariyerine 20’dan fazla albüm sığdıran, 2000’li yılların ikinci yarısıyla rock’ın dışına çıkan janrlarla da deneyler yapmaya başlayan Iggy Pop, Every Loser’la zamanı hiç olmadığı kadar geri sardı.&nbsp;36 dakikaya sıkışan patlayıcı, direkt ve yüksek vuruşlu şarkılar, Iggy Pop’un Free albümündeki spoken word mırıldanmalarını tiz çığlıklara dönüştüren vokallere ve erken The Stooges’ı andıran lo-fi garaj rock prodüksiyonlara sahip. Bunlar, Iggy Pop'un dinleyicilere Every Loser albümüyle 50 yılı aşkın kariyerinin tüm duraklarına uğrayan bir zaman yolculuğu hazırlamasını sağladı.&nbsp;Iggy Pop’a bu yolculukta gitarlarda Chad Smith, Josh Klinghoffer (Red Hot Chili Peppers) ve Duff McKagan (Guns n’ Roses), davullarda Taylor Hawkins, albümün yapımcılığında ise Andrew Watt eşlik etti. Albümün bir sulu boya çiziktirmesi olan, kalın kenarlı bir çerçeve içinden geçen yassı bir tren yolunu resmeden kapağı ise eski bir Black Flag üyesi olan Raymond Pettibon’a ait.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2023/0/4/1673530124478.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.00" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Iggy Pop, Every LoserNeden dinleyelim?&nbsp;The Stooges’la 1969, Fun House ve Raw Power gibi proto-punk öncü işlere imza atan; solo kariyerinin başında David Bowie işbirlikleriyle uluslararası bir yıldıza dönüşen Iggy Pop, kariyerinin son 40 yılında müziği etrafında ve sahne üstünde şekillendirdiği ayrıksı bir kişiselliğe sahip. Sex Pistols’tan Sonic Youth’a birçok punk ve noise rock grubu, bu ayrıksı rock kahramanından da ilhamla rock 'n roll’a gürültü ve kaosun primal enerjisini kazandırırdı. Iggy Pop ise hemen hemen tüm solo üretimleriyle erken kariyerinin büyülü sesiyle bir kovalamacayla girişti; onun hayaleti peşinde "The Stooges-mış" gibi işlerle uzun ve heyecansız bir tekrara düştü.&nbsp;Zira 1980 tarihli Soldier albümünden başlayarak 2016 yılının Post Pop Depression’ına kadar yayınladığı 10’un üzerinde albüm, erken Iggy Pop’un ses geleneğinin ortalama bir taklidi olmaktan fazlasını elde edememişti. Yaratıcı kadrosunda Queens of the Stone Age’den Josh Homme ve Dean Fertita, Arctic Monkeys’ten de Matt Helders’ı barından Post Pop Depression albümü, öncesinde rock’tan uzaklaşarak chanson, kabare ve cazla deneyler yapan Iggy Pop’un özlerine görkemli bir dönüşüydü. 2019’daki Free albümü ise Iggy Pop’un rock enstrümantasyonunu yeniden terk ettiği; ambient ile spoken word, cazla poetry arasında salındığı karanlık olduğu kadar dingin bir dinleme deneyimiydi.&nbsp;Every Loser, Post Pop Depression’ı yakınsayan öze dönüş sesleriyle doluyken, The Stooges’ın "banger" formüllerinin alelade kullanıldığı ve Iggy Pop’un söz yazarlığının karalamaca notlardan ötesine geçmediği bir akışa sahip. Bu akışın ses manzarasına hakim olan “paketlenmiş” garaj rock, Every Loser’ı nostaljinin getirdiği heyecanla doldursa da albümü müzikal anlamda yolu, teması ve vizyonu olmayan bir karmaya da dönüştürdü. Albümün new wave tınıları (Strung Out Johnny ve Comments) ve Pop’un “perde arası” spoken word’leri (The News For Andy ve My Animus) Every Loser’ın garaj ses estetiğini çeşitlendirse de; şarkıları bütünle bir araya gelmeyen, yalnızca tekil olarak öne çıkan üretimler olarak sınırlanmaktan kurtaramadı.&nbsp;Iggy Pop’un kötü bir taklidi gibi çınlayan, yeni bir ses ve vizyon vadetmeyen Every Loser, “The Stooges nostaljisi” yaşamak isteyenler için ideal bir tarif olabilir. Bu grubun dışında kalanlar ve ilk defa Iggy Pop’a şans verecek olanlar, müzisyenle bu albüm aracılığıyla tanışmak istemeyebilir.&nbsp;Benzer işler:&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">New Order - <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/6NTrwu1XJ56jBPx7HMksbZ?si=99SEnxmtRF2liApynAwcnQ" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Power Corruption and Lies</a></li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">The Greenhornes - <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/4NrdlpNTAeRwF5SrarP2vk?si=gtZEsxk3Tt-jrrLHHtSKTA" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Dual Mono</a></li></ul>

Iggy Pop, heyecansız bir garaj/punk rock nostaljisinin çelmesine takıldığı "mış gibi" bir albümle geri döndü.

Acıklı bir rock 'n roll nostaljisi

Albüm: Florence + The Machine, <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/4ohh1zQ4yybSK9FS7LLyDE?si=01efa54ef4dd4cb1" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Dance Fever</a>Süre: 47 dakikaPlak şirketi:&nbsp;Polydor RecordsKartonet: Dance Fever, Mart 2020’de kayıtlarına başlanması planlanırken hepimizin unutmak istediği günler yüzünden ertelenen bir albüm olarak müzik dünyasında yerini aldı. Kayıt sürecinin en zorlu süreci lojistik aşamaydı. Hayatını Londra’da sürdüren Florence Welch, bu kayıt için New York’a ekipmanlarından daha fazlasını taşıdı.&nbsp;Hayatta kalma endişesini ve lojistik sorunlarını geride bıraktıktan sonra kayıt sürecine zihnen geri dönen Welch, albümü 14. ve 17. yüzyıl arasında Avrupa’da etkili olan dans vebasından esinlenip isimlendirerek tamamladı. Tabii, albümün esin kaynağı sadece dans vebası değildi. Gotik romanlardan ve başta The Wicker Man olmak üzere Midsommar ve The VVitch gibi filmler de Dance Fever’ın ilham kaynakları arasında.Florence Welch, müzik eleştirmenlerinden yüksek puanları toplarken albüm de listelerde yukarı tırmandı. Birleşik Krallık listesine zirveden girdi. Bu noktada albümün yazım aşamasında Welch’in en büyük yardımcısı ve müzik insanı Jack Antonoff’a da değinmek gerekir. Lorde ve Lana Del Rey gibi isimlerle yaptığı çalışmalarla tanınan Antonoff, albümün ilk yarısına silinmeyecek bir imza bıraktı. Girls Against God, bu katkıyı en net duyabileceğimiz şarkı. Search and Destroy yorumlamasına "Welch’in Iggy Pop ve The Stooges hayranlığını resmiyete dökmesi," diyebiliriz. Welch, bu şarkıya kattığı yorumla köküne duyduğu saygının yanında ne kadar özgün ve yetkin bir müzisyen olduğunu da gösterdi.<img src="https://images.aposto.com/2022/5/4/1654197664494.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.00" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Florence + The Machine, Dance Fever<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom-style: none; clear: both; -webkit-user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Neden dinleyelim?:&nbsp;Albümün duruşunu bir şarkıyla özetlemek gerekse buna en büyük aday King olurdu. Şarkının albümden ilk tekli olarak şubat sonunda dinleyiciyle buluşması tesadüf değil. Florence Welch, bu şarkıda önce bir insan ve ardından bir kadın olarak karşılaştığı adaletsiz tutumları kararlı bir nezaketle anlatmaktan geri durmadı. Bu sayede de döneminin en güçlü seslerinden ve anlatıcılarından biri olduğunu tekrar gösterdi.&nbsp;Free’de kendi zihni tarafından parmaklıklara hapsedilse de özgürlüğünün engellenmeyeceğini, Dream Girl Evil’da "hayal edilen kadın" olmak gibi bir sorumluluğa kimsenin maruz kalmaması gerektiğini paylaştı.Aşkına yenik düşmektense onunla nasıl yaşaması gerektiğine çare aradığı ve kadın olmanın perspektifini dolambaçsız yollardan aktardığı My Love, mesaj yoğunluğunun yanında müzikal olarak da albümün en dikkat çeken şarkılarından biri. Yüksek tempolu pop ritimlerinin arkasına eklenen koro kısmında tüyleri diken diken eden bir atmosfer var. Albümün prodüktörlerinden biri olan Glass Animals’tan Dave Bayley’nin gitarıyla yaptıkları da Florence Welch’in performansının güçlendirdiğini söyleyebiliriz.&nbsp;Sanatçı, Dance Fever boyunca şifayı cevaplarda değil, sorularda aramayı tercih etti. Bu sayede de ortaya çıkan sonuç hem subjektif hem de objektif bir farkındalığın ürünü.&nbsp;<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(224, 101, 53); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(224, 101, 53); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">What strangе claws are these scratching at my skin? I nеver knew my killer would be coming from within</blockquote>— Florence + The Machine, KingBenzer işler:&nbsp;Emmylou Harris, Wrecking Ball &amp; Angel Olsen, Burn Your Fire For No Witness.

Florence + The Machine’in yeni albümüyle 14. yüzyıl çılgınlığına bir yolculuk.

Vebaya karşı şifa

• Hafta sonu okuması: Müzik festivallerine fiziksel olarak erişemediğimiz bu dönemde The Guardian bizleri tarihte bir yolculuğa çıkararak kayıtlara düşen <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://link.apostonews.com/click?uri=aHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP3N0b3J5PTVmM2Y5NzhmODI1MDYxMDAwN2YxZTkzZSZ1c2VyPTVlNzRlYzJjZTMwMTllNjBlOWMxYzQxYiZhdXRob3I9NWVkOGYwNmZhMGJmNDQxYzI1M2Q0MTA2JnVybD1odHRwcyUyNTNBJTI1MkYlMjUyRnd3dy50aGVndWFyZGlhbi5jb20lMjUyRm11c2ljJTI1MkZzZXJpZXMlMjUyRjIwLWljb25pYy1mZXN0aXZhbC1zZXRz"">20 ikonik festival performansına</a> davet etmiş. Listede Nina Simone’un 1976 Montreux Jazz’daki, The Stooges’ın 1970 Cincinnati Pop’taki, Amy Winehouse’un 2004 Glastonbury’deki, Miles Davis'in 1955 Newport’taki konserleri başta olmak üzere çok sayıda unutulmaz performans mevcut.

The Stooges ile ilgili hikayeler