

Her daim bir adım öteye; cesur ve zamansız: Slush Jobs
2022’den merhabalar sevgili Duende okuyucusu! Yeni yılın ilk bülteninde seni tasarımın yaşamın önemli bir parçası olduğuna inanan, uzun soluklu ve ayakları yere basan tasarımların hayatı anlamlı kıldığı yaklaşımıyla hareket eden Slush…
Daha fazlasını öğren →
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
Film: Rosetta
Yönetmen: Jean-Pierre & Luc Dardenne
Süre: 95 dakika
Jenerik: 1980'lerden beri Avrupa sinemasına toplumsal gerçekçi filmler armağan eden yönetmen-senarist ikilisi Dardenne Kardeşler; dördüncü uzun metrajlı filmleriyle 1999 yılındaki Cannes Film Festivali’nde Altın Palmiye’ye uzanmış, filmin başrol oyuncusu Émilie Dequenne de festivalde En İyi Kadın Oyuncu ödülünü almıştı. Film, alkolik annesiyle bir karavanda yaşamını sürdüren Rosetta’nın geçimlerini sağlayabilmek için altında ezildiği çalışma zorunluluğunu ve karşılaştığı engeller nedeniyle yaşadığı çaresizliği konu alıyor.
Neden izleyelim? Rosetta’nın henüz ilk sahnesinde en büyük kabusu gerçek olan, işten çıkarılan bir genç kadınla tanışıyoruz. Çığlık çığlığa bağırıyor, çırpınıyor. İşçi sınıfının sinemadaki temsili dendiğinde akla ilk isimlerden Dardenne Kardeşler'in filmi, ülkeleri Belçika’da işçi haklarına dair yasaların değişmesine neden olacak denli ses getirmeyi başarmış bir film. 18 yaşındaki Émilie Dequenne’in performansı filmin en güçlü yanı. En çok ihtiyacı olan şeyi, çalışacak bir işi elde etmeyi o denli istiyor ki Rosetta birçok kez ahlaki ve etik değerlerle çatışmasına neden olacak kararlar vermek zorunda kalıyor. "O kadarını yapar mı?" diye soruyoruz fakat öylece donup kalıyor ki anlıyoruz. O da aynı soruyu soruyor kendine. Zamanın durduğu filmlerden Rosetta; zaman duruyor, biz Rosetta’nın içinde kopan fırtınalarla yüzleşiyoruz.
Nerede izleyebilirsin? Rosetta, 10 Ocak’ta MUBI kataloğuna ekleniyor.











