Dünyayı Mitski’nin gözünden görmek

Albüm: Mitski, Laurel Hell

Süre: 32 dakika

Plak Şirketi: Dead Oceans

Kartonet: Laurel Hell, ilhamını Apalaş Dağları’ndan, karakteristik seslerini prodüktör Patrick Hyland’ın Mitski’yle yakaladığı uyumdan aldı. Guardian’a verdiği röportajda “Ben, insanların duygularını attığı bir kara deliğim,” diyerek varlığını tanımlayan Mitski, altıncı albümüyle birlikte kara deliğinin boyutlarını keşfetmek için benliğinde yolculuğa çıktı. Çünkü Be the Cowboy sonrası, albümü yazmaya başladığı dönemde, hem özel hayatında hem de pandemi sebebiyle; her şeye rağmen umutlu olmak, mutluluk, çok kazanmak gibi kavramları bir illüzyon olarak gördüğünün farkına vardı. İşte bu noktada da Patrick Hyland’ın varlığı birkaç kat daha öneme sahip. Mitski’nin yazım aşamasında her detay üzerine haftalar geçirmesinin ardından süreçten rahatsızlığını, “akıl sağlığımızı tehdit edecek bir noktaya gidiyoruz,” şeklinde dile getirip tıkanmayı ortadan kaldırması belki de bu albümü duyabilmemizi sağlayan temel nokta. Hyland’ın prodüktör koltuğundaki varlığı, önceki Mitski albümlerine göre daha kompakt bir albüm dinlememizi sağladı. Tüm bu karamsar ve içe dönüklüğün aksine Mitski’nin her söyleşisinde pandeminin ona iyi geldiğini dile getirmesi, akıllara Umut Sarıkaya’nın “kızgın değil kırgınım,” karikatürünü de getirmiyor değil. 

Mitski, Laurel Hell

Neden dinleyelim? Mitski’nin dünyasına, 32 dakika gibi kısa bir sürede şok tabancasıyla vurularak dâhil olmak için dinlemenizi önerebilirim. Lush'la başlayıp her albümünde bir basamak daha geliştirdiği hikâye anlatıcılığının en son geldiği noktayı duymak için dinlemenizi önerebilirim. Arşivinde son 10 yılın türü içindeki başyapıt albümlerinden Be the Cowboy’a sahip bir sanatçının ürettiği her iş zaten fazlasıyla merak konusu. Bu maddelerin haricinde Mitski’nin huşu veren sesiyle sözlerin tezatlığının oluşturduğu atmosfer, herkese farklı bir noktayı çağrıştırabilme gücüne sahip. Elbette albümü öne çıkaran noktalar sadece vokaller ve sözler değil. Her albümünde besteciliğini ve müzisyenliğini de geliştirerek keşfetmeye çalışan Mitski, Laurel Hell’de tıpkı Be the Cowboy’da olduğu gibi her şarkıyı aynı köklerden beslese de farklı topraklarda yeşertiyor ve mahirliğini dinleyicisine bu şekilde gösterdiğini söylemek mümkün. Bu noktada da bir şarkı bence daha önde. Lou Reed’in solo kariyerinin ilk dönemlerine çok benzeyen bir gitar-davul birlikteliğinin taşıdığı Heat Lightning, albümdeki en deneysel parça olabilir. Şarkı ilerledikçe klavyenin yer yer Mitski’den rol çalması, bas gitarın abartıdan uzak ve yerinde dokunuşlarıyla yeni kapılar açması eşsiz bir deneyim. Şimdiden Laurel Hell albümünü İstanbul’da canlı dinleyebilmek için gün saymaya başlanabilir.

Benzer işler: Torres, Sprinter & Angel Olsen, All Mirrors.