Longlegs: Yılın en iyi pazarlanan korku filmi

DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
Film: Longlegs
Yönetmen: Osgood Perkins
Süre: 101 dakika
Yapım yılı: 2024
Elevated horror. Bu terim, ABD bağımsız sinemasında markalaşmış ve kendine sağlam bir hayran kitlesi biriktirmiş dağıtım ve yapım şirketi A24’un etiketini taşıyan korku filmleri sayesinde özellikle 2010’ların ikinci yarısında yaygın bir şekilde kullanılmaya başladı. Türkçeye kabaca, yükseltilmiş korku olarak çevrilebilir ama kafanı karıştırmasın, burada yükselen, korkunun dozu ya da korku unsurlarının korkutuculuğu değil - sinema sanatının etkisi. Bu alt tür, arthouse sinema ve korku sinemasının kesişim kümesindeki filmleri kapsıyor. Ari Aster, Robert Eggers ve Ti West gibi yönetmenlerin filmlerinin de arasında bulunduğu birçok örneğin dağıtımını ya da yapımını üstlenen A24 bu alt türdeki hakimiyetini yıllarca korudu. Oysa artık yalnız değil: 2019’da ABD dağıtımını üstlendiği Parasite’ın En İyi Film Oscar’ına uzanmasıyla sonuçlanan muhteşem bir sezon geçiren şirket NEON, birkaç yıldır Cannes Film Festivali’nin öne çıkanlarının ve birçok uluslararası belgeselin ABD dağıtımını üstlendikten sonra bu sezon elevated horror alt türünde A24’a rakip olmayı kafasına koyduğunun ilanıydı sanki: Immaculate’in (2024, Michael Mohan) ardından Longlegs (2024, Oswood Perkins) ve Cuckoo (2024, Tilman Singer) ABD’de ardarda gösterime girdi. Peki başarılı oldu mu?

Longlegs | Kaynak: Bir Film
Longlegs’in elevated horror diye bağıran fragmanını izlediğimde, filmin neyi kullanarak korkutacağını ya da filmdeki korku unsurunun ne olduğunu kesinlikle anlamamama rağmen izlemek ve korkmak istedim. Fragmanı takiben sosyal medya görünürlüğüyle yaratılan heyecanın kaynağı da meçhuldü. Öte yandan fragmanda adı yazmasına rağmen yüzünü asla görmediğimiz Nicolas Cage heyecan ve merak yumağını bir çığ gibi büyütüyordu. 2024 yazının en çok konuşulan, en çok merak edilen korku filmi, A24’un MaXXXine’i ya da I Saw the TV Glow’u değil, NEON’un Longlegs’i oluvermişti. Dolayısıyla Longlegs’i bir film olarak incelemerken öncesindeki pazarlama fırtınasını görmezden gelmek asla mümkün olmayacaktı. Benim için de öyle oldu: Filmi izlediğimde uğradığım hayal kırıklığının filmin alt metnindeki, karakter gelişimindeki ya da sanatsal ve teknik yetkinliğindeki noksanlığıyla değil, öncesindeki fazla-pazarlamayla ilişkili olduğuna eminim.

Longlegs | Kaynak: Bir Film
Longlegs, güçlü sezgileri sayesinde suçluları bulmakta yetenekli bir FBI ajanının, bir seri katil vakasına atandıktan sonra katille kişisel bağları olduğunu fark etmesini konu alıyor. Bir diğer elevated horror filmi It Follow’dan tanıdığımız, Ajan Lee Harker’ı canlandıran Maika Monroe, buz gibi oyunculuğuyla filmi çok iyi taşıyor. Halihazırda kısacık olan ekran süresince yüzünü ağır makyaj ve kamera açıları nedeniyle çok az gördüğümüz Nicolas Cage ise buna rağmen filmin yıldızı. Uzun planlar, ürpertici kadrajlar, karanlık tonlar ve düşük temposuyla adeta bu alt türün reçetesini adım adım uygulayan teknik özellikleri filmin ürperticiliğini katbekat arttırıyor. Öte yandan, görsel anlamda bir korku filmi izlediğimize ikna olsak da olay örgüsü bizi ikna edemiyor sanki. Filmin son çeyreğine gelene kadar neden korkmamız gerektiğini anlamamış olarak buluyoruz kendimizi - ki tam o anda anlatılan bir masalla, film de bunun farkına varmışçasına bize kendini açıklamaya başlıyor. Kağıt üstünde kusursuz bir korku filmi gibi gözüken ve kaliteli malzemelere sahip olan (ve tabii ki bu nedenle fazlasıyla pazarlanabilir olan) Longlegs, kolaylıkla sinema salonuna koşturabildiği izleyicisini koltukta aynı heyecanla tutamıyor.
Günümüz sinemasının yaygın akım sinemada görmeye alışık olduğumuz pazarlama tuzaklarını bağımsız sinemanın da gün geçtikçe daha çok benimsemesi kaçınılmaz. Bu iklimde A24’un bunca yıldır başarılı bulduğum yanlarından biri, agresif bir şekilde pazarlamayı seçtiği filmlerin gerçekten de pazarlanmayı hak eden, kalburüstü yapımlar olmasıydı zaten. Dilerim NEON, içine girdiği bu yarışta sadece pazarlanabilir olanı değil, gerçekten kaliteli olanı da pazarlamayı seçerek ilerler.
Nerede izleyebilirsin? Longlegs, bugün gösterime giriyor.
Alternatif işler:
- The Silence of the Lambs (1991, Jonathan Demme)
- Smile (2022, Parker Finn)
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ BAŞLIKLAR
NEREDE YAYIMLANDI?
Kıvanç Sezer ile yeni filmi 8x8 hakkında bir söyleşi; merakla beklenen, Neon etiketli korku filmi "Longlegs" hakkında bir inceleme.
06 Eyl 2024

YAZARLAR

Emre Eminoğlu
Sinema, kültür, sanat yazarı. 2021’den beri sinema editörlüğünü üstlendiği Aposto başta olmak üzere çeşitli dijital ve basılı yayınlarda sinema yazıları yazmaya, röportajlar yapmaya ve podcast'ler üretmeye devam ediyor. SİYAD ve FIPRESCI üyesi, Golden Globes seçmeni.

Duende
Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ OKUMALAR
Hollanda merkezli sinema zinciri Pathé ve Amsterdam merkezli kreatif ajans ACE, "Pathé REWIND" adlı bir deneye imza attı. Amaç, insanların sevdikleri bir filmi hipnozun etkisiyle ilk kez izliyormuş gibi hissedip hissedemeyeceğini görmekti. Biz de bu deneyden yola çıkarak Sinema Yazarları Derneği (SİYAD) üyelerine hangi filmi hafızalarından silip yeniden ilk kez izlemek isteyeceklerini sorduk.

Atina’da yer alan National Archaeological Museum, kalıcı koleksiyonunun içinde ilk kez çağdaş bir sanatçının solo sergisine ev sahipliği yapıyor. William Kentridge’in “Imitate the Sleep of Stones” adlı sergisi, Burcu Fikretoğlu küratörlüğünde izleyiciyle buluşuyor. Sergi, sevdiği Eurydice’yi yeniden hayata döndürmek amacıyla yeraltı dünyasına inen müzisyen Orpheus’un antik Yunan mitinden yola çıkıyor. Sergiyi küratörü Burcu Fikretoğlu’ndan dinledik.

Lee Chang-dong’un "Possible Love"ı, 2009’daki Ssangyong Motor grevinden yola çıkarak sınıf çatışmasını, emeği ve başkalarının acılarına bakmanın etik sınırlarını sorguluyor. İşini kaybeden Choi Ho-seok ve eşi Ahn Mi-ok'a odaklanan film, kendi bakışını bu çifti filme çekmek isteyen Lee Ye-ji'nin gözüyle harmanlıyor. Bazı şeyler kamera orada olduğu için gizleniyor, bazıları ise kamera sayesinde ortaya çıkıyor.

19. yüzyılda yaşamış Fransız bir hizmetçiyi, Rumen göçmen işçileri ve Roberto Rossellini'yi birbirine bağlayan ne olabilir? Radu Jude'ye sorarsanız, pek çok nokta... Yönetmen son filminde, birbirinden uzak görünen bu dünyaları biraraya getirerek ekonomik göçün görünmeyen insani bedellerine odaklanıyor. Viyana Film Festivali’ndeki sohbetimiz sinemadan siyasete, sömürüden iyi niyete, karamsarlıktan gerçekleri olduğu gibi görebilmeye uzandı.

Yerli diziler dünya çapında milyarlarca izleyiciye ulaşırken bu başarıyı mümkün kılan set emekçileri ağır çalışma koşulları, güvencesiz sözleşmeler ve iş kazalarıyla karşı karşıya. Üstelik artan maliyetler nedeniyle birçok dizi yayından kalkıyor, en popüler diziler bile yeni bölüm yayımlayamıyor. Uzun zamandır derinden ve sessizce süren kriz, Türkiye’nin mevcut ekonomik düzenindeki sorunlar nedeniyle çok daha görünür hâle geldi.




