Slowthai: "Kendini sevmek zorundasın!"

Albüm: Slowthai, UGLY

Süre: 38 dakika

Plak şirketi: Method Records

Yayın tarihi: 3 Mart 2023

Kartonet: Birleşik Krallık’ın (BK) yükselen hip-hop sahnesinden küresel müzik kürsüsüne çıkan Slowthai, henüz 10 yılı doldurmamış solo müzik kariyerinde yeni bir eşiği döndüğü üçüncü albümü UGLY ile karşımızda. BK’nın kuzeyinde küçük bir şehir olan Northampton’da yetişen müzisyen, UK hip-hop’un çok renkli ve sesli yelpazesinde sözlerini sakınmayan, yaşadığı sosyo-kültürel ve ekonomik gerçekliğin bilincinde olan bir MC olarak çıkış yaptı. 

2019 yılında; Brexit’in, yönetimsel krizlerin, mülteci göçmenliğinin hararetli tartışmalarının ortasında yayımlanan Nothing Great About Britain, müzisyenin dışarıya ve gündelik olana dair gözlemlerini bir araya getiren pervasız bir anlatıyla sükse yarattı. 2021 yılında yayımlanan ve başlığını müzisyenin doğum adından alan TYRON, Slowthai’ın müzikal kimliği korurken gözlemlerini dışarıdan biraz daha içeriye, Birleşik Krallık’tan Tyron Frampton’a kaydırdığı yeni bir anlatı alanı sundu.

İki hafta önce yayımlanan, Selfish ve Feel Good teklileriyle Slowthai’ın müzikal yaklaşımında radikal kırılımları öngördüren UGLY, beklentilerimizi doğrular nitelikte açılımların, deneylerin, janrlar arasılıkların kol kola gezdiği ezber bozan bir sunuşa sahip. UGLY’e değin mikrofonu üzerinden şekillenen müzikal bir kimlikle özdeşleşen, ses manzaralarını sample’ların ve beat’lerin oluşturduğu müzisyen, kendi deyimiyle janr zincirlerini kırdığı bir özgürlüğe kavuştu. 

Slowthai bunu yaparken; hiç olmadığı kadar kendine, zihnine, kalbine, zayıflıklarına ve yüzleşmekten korktuklarına tam karşıdan baktı, kişiselliğinin en mahrem köşelerini dinleyicilerin kulaklarına açtı. Slowthai’ı sol gözünün hemen altına yazılan ugly kelimesiyle yakın planda kadrajlayan Jack Exton ve Pieter Synman imzalı kapak fotoğrafı, albümün Slowthai kataloğunun en kişiseli olduğunun işaretine sahip.

Müzisyenin bugüne kadarki en görkemli işi olduğunu düşündüğüm UGLY, bunu kendine yeni bir mücadele ve ifade alanı açmak istemesi kadar, yanına aldıklarına da borçlu. BK’nın en potansiyelli gitar müzisyenlerini keşfeden ve tanıtan Dan Carey’in yapımcılarından olduğu UGLY; Fontaines D.C.’den Shygirl’e, Jockstrap’in Taylor Skye’ından Ethan P. Flynn’e genişleyen çok sesli ve janrlı bir icracı kadrosunu yeni müzikal yolculuğunun eşlikçileri yaptı. Hem de ne yolculuk.

^{Slowthai, UGLY}

Neden dinleyelim? UGLY’yi dinlemeden önce büyük beklentilerim yoktu. Slowthai’ın iyi bir dinleyicisi de sayılmazdım. Onun yerine, UK hip-hop sahnesini düşündüğümde zihnimin ön sıralarına gelenler Little Simz, Jadasea, Sleaford Mods ve Loyle Carner gibileri olurdu. Bu, UGLY ile tahminlerimin ötesinde değişti. Hem de yalnızca UK hip-hop’u için değil, titreşimi Birleşik Krallık’tan dünyaya yayılan diğer janrlar için de.

Bir süredir görüşmediğiniz bir insanla taze bir buluşmanın karşınıza yeni birini çıkarma ihtimali, müzisyenler ve dinleyicileri bağlamında da geçerli olabilir. Hatta dinleyicilerin müzisyenlere dair karşılaşabileceği o yeni, şaşırtıcılığının potansiyeliyle zihninizi allak bullak edebilir. Zira, baş başa oturduğunuz o müzisyen kişiselliğinin beklenmedik bir dönemecini arkasında bırakmış, yaratıcılığının saklı uzamlarını gün yüzüne çıkarmış olabilir. Tıpkı Slowthai’ın UGLY’de ortaya serdiği; ona, “Benden beklenilenin aksine yeni bir şey yapmak, kendimi sınamak istedim.” dedirten bu değişim gibi.

UGLY, “u gotta love yourself” cümlesinin kısaltılışı. Bu cümle, ugly kelimesiyle yan yana ironik duruyor olabilir. Öte taraftan, Slowthai’nin bu albümde yaptığı tam da bu ironin üzerine giderek kendini bu hâliyle, yani varlığının ve kişiselliğinin çirkinlikleriyle de kabul etmeye çalışması. Küresel bir kariyer başarısının, yaygın bir ünün, müreffeh bir yaşamın ortasında duran Slowthai’ın aynanın karşısına geçmesi ve kendine hiç olmadığı kadar yakından bakması, TYRON albümünden bu yana aradığı doğallığı keşfetmesini sağladı. UGLY albümü ve kendini sev! haykırışları, onun bir nefes alanı oldu ve kimi şarkılarında da doğrudan yansımalarını buldu:

I need you to breathe (Inhale, exhale, inhale, exhale
Inhale, exhale, inhale, exhale) 

Slowthai, Yum

Doğallığın peşinde koştururken bencilliğini (bkz. Selfish), zihnindeki şeytanları (bkz. Fuck it Puppet) ve kayıplarını (bkz. Yürek parçalayan dinleme deneyimiyle Never Again) ensesinden düşürmeyen Slowthai; bunların antitezini ya da onlarla mücadelenin metotlarını da önerdi. Kişisel kabullenişi salık veren, kırılganlıklarıyla barışan (bkz: Happy), ötekini sevmenin dinginleştirici gücüyle acılarından bağımsızılığını ilan eden (bkz: 25% Club) müzisyen; çirkinde güzeli keşfetti, bunların iç içeliğinin yaşamanın tam da kendisi olduğunun altını çizdi. UGLY’nin isminde yatan ironi, Slowthai’ın şeytanlarıyla meleklerinin arasında mekik dokuyan albüm akışında da kendini gösterdi.

Benzer işler: 

• King Krule - Man Alive!
• Sleaford Mods - UK GRIM