Yalnız partileme

Albüm: Kelly Lee Owens, LP.8

Süre: 42 dakika

Plak şirketi: Smalltown Supersound

Kartonet: Smalltown Supersound etiketli ilk iki albümü Kelly Lee Owens (2017) ve  Inner Song (2020)’la müziğinin yelpazesini ambient ve minimal alt türlerine genişleten Owens; bize bir taraftan karanlık ve sisli bir kulüpte trippy bir dans deneyimi sunarken diğer taraftan iç ve dış dünyamızın şeytanlarını uzaklaştırdığımız terapötik bir konfor alanı yaratmıştı. Owens son albümü LP.8 ile kariyerinin başından beri çalışan bu formülü geride bıraktı ve direksiyonu ambient müzikten temellenen yeni deneysel yollara kırdı.

Inner Song albümünü koronavirüs pandemisi, ABD'den gezegenin dört bir tarafına yayılan siyah hakları aktivizm dalgası ve Brexit gibi türlü bilinmezlerin ve karmaşanın hâkim olduğu bir sürecin ortasında yayımlayan Owens, albümün iptal edilen lansman turnesiyle içine sürüklendiği boşluktan bir kaçış olarak yeni albümünü kaydetmek için Oslo’ya gitti. 

Kelly Lee Owens, LP.8

Beraberinde getirdiği böylesi ağır toplumsal, profesyonel ve psikolojik yük, Owens’nla özdeş soundscape üzerinde LP.8 albümüyle gerçekleşen dönüşümün en önemli faktörü. Öte taraftan, Owens’ın yaratıcılığında kovaladığı yeni deneysel apokaliptik anlatılar; Jenny Hval’ın The Practice Of Love albümünün dehası, Merzbow ve Sunn O))) gibi gruplarla yaptığı işbirlikleriyle de tanınan noise müzisyen ve prodüktör Lasse Marhaug ile bir araya geldi. İkili, Owens’ın bizi önceden misafir ettiği konfor alanlarından çıkmaya, ambient müziğin huzur ve güven veren izole dünyalarından endüstriyel müziğin tedirgin edici ve gergin yeraltılarına itti. 

LP.8’in dinleyeni içine attığı ve Owens’ın keşfettiği bu yeni anlatısal ve sessel alanın albümün son şarkısı Sonic 8’te kristalize olduğunu söylemek mümkün: 

“This is an emergency / This is a wake-up call  / What are you gonna do about it? 
I am tired / You're tired / We wanna be free / Together / None of us free unless all of us free”

Neden dinleyelim? Owens ilk iki albümüyle kurduğu ve zamanı yavaşlatarak sağladığı dingin dans atmosferi; Boards of Canada, Aphex Twin, Autechre gibi müzisyenlerin öncüsü olduğu sonik gelenekten çok uzaklaşmadan pop’un “ruhani” vokal çeşitlemeleriyle buluşmuştu. LP.8 ise Kelly Lee’nin elektronik müziğin tematik anlatılarla nasıl dönüştürülebileceğini ambient ve endüstriyel müziğin girift dansıyla keşfe çıktığı yeni bir soluk. 

Yalnız partilerin soundtrack'leriyle bizi kendi kulübümüzün hüzünlü rave'lerine davet eden Owens, bu sefer hayatında ve dünyada olup bitenlerin müziğinde kendini nasıl var edebileceğini de araştırdı. LP.8, dansa biraz ara verip anlatılara da kulak kesilmek isteyen dinleyiciler için daha ideal bir tarif olsa da Suicide grubunun ürkünç synth evreninde kaybolanların da tadına bakmadan geçemeyeceği bir lezzet. 

Benzer işler: Body Sculptures, A Body Turns to Eden & Let’s Eat Grandma, Soundtrack to Dark Continent:SEMIRAMIS