Beril Pakakar

Günlerden salı. Bir akşamüstü. Güneş son demlerini akıtıyor denize doğru. Renkler gırla, rüzgâr tadında. Gözlüğünü çıkarıyor Beril. İçinden ışıl ışıl gözleriyle “Memnun oldum Elif,” diyor, “çok duydum adını.” Bilmukabele diyorum. Pab’dayız bu sırada. Musto’nun Pablo Bira Fabrika’sını yeni gezmişiz. Elimizde Pab’dan aldığımız satsumalı biralar. Biraz sohbet ettikten sonra Surfer Caravan Beach’e yürüyoruz.

Hazal geliyor denizden. Beril’e board’unu getiriyor. Akşam güneşi yüzümüze vuruyor beklerken. Oturup denize nazır sohbet etmeye başlıyoruz Beril’le. Havadan, sudan, Bodrum’dan. Soruyorum, hangi rüzgâr attı seni buraya? “Deniz,” diyor. “Denize yakın olmak istedim.” Kışın ne yapıyor diye merak ediyorum. “Yazı kışı deniz,” diye cevap veriyor. “Deniz yoksa orman, ağaç, oh!” 15 yıldır Paris'te sürdürdüğü yaşamının bir sonu olmadığını fark edenlerden Beril. Kalmak için direnenlerden, konfor alanında bekleyenlerden değil — hayatla birlikte akan biri. Akmak demişken yogadan konuşuyoruz. Nereden başlamış yogaya? Hele de suyun üzerinde olana — Sup yogaya?

“Çok farkı yok aslında,” diyor, denizde ya da karada yoga arasında. “Hep bir denge ve uyumlanma meselesi.” Sup’un üzerine çıkmayı çok sevmiş Bodrum’a gelince. Gün doğumlarına doyamaz olmuş. Her sabah 05:00 gibi kalkar denize kavuşurmuş Beril — denizin ve gökyüzünün sürprizlerine tanıklık etmek, güneşe doğru kürek çekmek için. “Kaç yıl geçti üzerinden hâlâ doyamadım,” diyor. Anlatırken görüyorum gözünde turuncu ve morları. 

Kimi gün deniz çarşaf gibi kimi gün deli; deniz önünde, Beril yolda. Her günün birbirinden ne kadar eşsiz olduğu görmek üzere. Her gün, yeniden uyanmak için hayata. En çok anda olduğu zamanın sup üzerinde geçirdiği vakit olduğunu söylüyor: “Hayatta olanı ve geleni kabul etmek gibi, dalgaya kendini bırakıp ona direnmek yerine tüm bedeninle dalgaya uyumlanmak.”

Bundandır çok farklı gelmemiş Sup yogayla yoga, Beril’e. Mesele hep denge. Mesele hep o anda. Sup’un üzerinde dururken de yoga yaparken de. Sırrı ne bu işin diyorum, hani yeni başlayanlara öneri olsun diye: “Akışla uyumlanmak,” diyor. Beklentilerini bir bir denize bırakmak. Daha hafif, daha özgür. Bodrumluca.