Bon Iver’den önce Justin Vernon

Dağ başında geçirilen "güzel bir kıştan" sonra
Bon Iver’den önce Justin Vernon

Duende

Duende

Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.

Bir müzisyenin kendi içine dönüp orada yeni bir ses bulması, hayatıyla birlikte parçası olduğu sahnenin, şehrin, müziğin de çehresini değiştirmesi için ne gerekir? Konu Bon Iver ise taze bir ayrılık, mücadele edilen sağlık sorunları ve dağ başında inzivada geçirilen bir kış. Fırtına Öncesi’nde izini sürdüğümüz sonsuz olasılıkların titreşimi bizi bu hafta 2006 kışına, Wisconsin’a götürüyor.

Justin Vernon
Justin Vernon
Fotoğraf: Mark Metcalfe, Getty Images

Alışıldık bir hikâye; lise ve üniversitede kurulan gruplar, kısıtlı imkanlarla kaydedilip yayımlanan albümler, doğdukları şehirden farklı bir yerde şanslarını denemek isteyen müzisyenler… Doğduğu Eau Claire ve grup arkadaşlarıyla taşındığı Raleigh’deki müzik çevresinde aktif olan Justin Vernon için 2006 pek de kolay geçmiyor. 10 yıllık grubu DeYarmond Edison’ın dağılmasını kız arkadaşıyla ayrılığı, zatürreyi karaciğer enfeksiyonu, yeni bir şehrin ilk heyecanını ait olmama hissi, umutları hayal kırıklığı takip ediyor. Eau Claire’e geri dönen Vernon, yanına gitarı ve basit birkaç kayıt ekipmanını alarak babasının dağdaki kulübesinde inzivaya çekiliyor.

Tek eğlencesinin Alaska’daki bir kasabanın tuhaf sakinlerini anlatan Northern Exposure dizisi olduğu bu inziva sürecinin yemek yapmak, odun kırmak ve çalı temizlemekten oluşan rutinine bir süre sonra ufak tefek şarkı fikirleri ve kayıt denemeleri giriyor. Justin Vernon’ın insanlardan uzakta (ve kira ödemediği) birkaç hafta geçirmek için gittiği dağ kulübesi, sonraki üç ay boyunca onun ve For Emma, Forever Ago albümünü oluşturacak şarkıların evi oluyor. Artık imzasına dönüşen falsetto vokali, birbirinin üzerine yığdığı vokal kanallarıyla yarattığı koro hissi, auto-tune’u bir enstrüman gibi kullanması, söz yazarken kelimeler yerine seslere odaklanması, her sabah güneşin karlar üzerindeki yansımasıyla uyandığı kulübede kendisiyle geçirdiği aylarda olgunlaşıyor.

Kışın sonunda Raleigh’e dönüp elindeki dokuz şarkıyı bitiren Vernon, gitarist olarak Rosebuds’a katıldığı turnede, grubun SXSW konserinden önce çaldığı şarkılarla dikkat çekiyor. MySpace’te yayımladığı For Emma, Forever Ago'nun CD kopyalarını müzik bloglarına ve basına gönderiyor. Bağımsız müzik eksenli bloglarda yazılmaya başlayan albümün adı kulaktan kulağa yayıldıkça büyük plak şirketlerinden teklifler gelmeye başlıyor. Justin Vernon, hâlen çatısı altında olduğu bağımsız plak şirketi Jagjaguwar ile anlaşıyor ve Bon Iver projesinin ilk albümü, 2008 başında yeniden yayımlanarak onu tüm dünyada milyonlarca dinleyiciyle buluşturuyor.

Justin Vernon, Bonnaroo Arts and Music Festival
Justin Vernon, Bonnaroo Arts and Music Festival
Fotoğraf: Jeff Kravitz, Filmmagic

Justin Vernon’ın ruhsal ve fiziksel iyileşme çabasıyla karlar içinde kendine açtığı yol Grammy Ödülleri’nden, stadyum konserlerinden, o yıllarda benzer vokal denemeleri yapan Kanye West ve James Blake ile iş birliklerinden geçti. Son 10 yıl içinde yayımladığı her albümde yeni bir rota çizmekten çekinmeyen Bon Iver, indie’nin sınırlarını aşıp güncel pop’u etkiledi.

Dağdaki kulübede doğan şarkılar 13 yıldır değişen dünyaya tanıklık ediyor. Son 13 yılda müzikle ilişkimiz yeniden tanımlandı, MySpace’in yerini Spotify aldı. Spotify’da 50 milyonu aşkın aylık dinlemeyle zirvedeki isimlerden Ed Sheeran’ın kolunda, Justin Vernon’ın el yazısıyla For Emma, Forever Ago albümünün kapanış şarkısı Re: Stacks'in sözleri yazıyor.

Bon hiver: Fransızcada “güzel/iyi kış” anlamına gelen “bon hiver”, Vernon’ın inzivada izlediği Northern Exposure dizisinde karakterlerin birbirlerine iyi kışlar dilemek için kullandığı bir kalıp. Vernon, Rosebuds üyesi Kelly Crisp’e yazdığı bir mektubu yazım hatası yaparak “bon iver” dileğiyle bitiriyor. Daha sonra Crisp, Vernon’ı Bon Iver adını kullanmaya ikna ediyor.

Daha derine: Justin Vernon Bon Iver adını nasıl bulduğunu, Northern Exposure dizisini ve auto-tune kullanımını The New Yorker’dan Sasha Frere-Jones’a anlatıyor. 

Hikâyeyi paylaşmak için:

Kaydet

Okuma listesine ekle

Paylaş

Duende

Duende

Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.

NEREDE YAYIMLANDI?

DuendeDuende
∙

BÜLTEN SAYISI

Senden önce senden sonra

Bon Iver'den önce Justin Vernon, pandemiden sonra Berghain, Tenet'ten önce Christopher Nolan, müzeden sonra Sarah Davachi

28 Ağu 2020

Senden önce senden sonra

YAZARLAR

Artemis Günebakanlı

Artemis Günebakanlı

Duende müzik yazarı

Duende

Duende

Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.

İLGİLİ OKUMALAR

DuendeDuende
∙

HİKAYE

Robert Montgomery: ‘Sürgünün şarkısını her zaman duyuyorum’

Şiiri kamusal alandan tuvale taşıyan sanatçı Robert Montgomery, İstanbul’74’te açılan ”JAMES BALDWIN’S BALCONY IN ISTANBUL and OTHER WORKS” sergisinde edebiyat, sürgün ve kent hafızasını biraraya getiriyor. Yeni ”Poets in the Cities” serisinden üç tablonun ve ışık işlerinin yer aldığı sergide sanatçı, James Baldwin ve Edip Cansever üzerinden İstanbul’un edebî belleğine uzanıyor. Birleşik Krallık dışında ilk kez İstanbul’da sergilenen bu yeni seri vesilesiyle Montgomery ile şiirin dönüştürücü gücünü, göçü, aidiyeti ve İstanbul’a duyduğu özlemi konuştuk.

Melike Bayık

·

19 Kas 2026

Robert Montgomery: ‘Sürgünün şarkısını her zaman duyuyorum’
DuendeDuende
∙

HİKAYE

Rus yönetmen Dmitry Krymov’la sohbet: Yıkımla dolu bir çağda tiyatro ne işe yarar?

İstanbul Tiyatro Festivali’nin konuklarından biri "Requiem" oyunuyla yönetmen Dmitry Krymov’du. "Sahilde Kafka" ile "Hamlet"i biraraya getiren, Ophelia’nın son anlarına odaklanan Krymov, çocukluğun oyunbazlığıyla şiddetin karanlığını yan yana getirerek şiirsel bir dünya yarattı. Kendisiyle yaptığımız söyleşide sanatçı olmayı, tiyatronun zamanla kurduğu ilişkiyi, sahnede yaratılan dünyayla gerçek dünya arasındaki sınırları ve yıkıcı bir çağda tiyatronun ne işe yarayabileceğini konuştuk.

Nis Tuğba Çelik

·

17 Kas 2026

Rus yönetmen Dmitry Krymov’la sohbet: Yıkımla dolu bir çağda tiyatro ne işe yarar?
DuendeDuende
∙

HİKAYE

Manuel Çıtak’ın ardından: 'Yaşamayı bu denli seven bir adam, hayatı vizöründen bakarak yaşadı'

İstanbul Modern, fotoğrafçı Manuel Çıtak’ın (1962-2023) ilk retrospektif sergisi “Kendine Ait Bir Ada”ya ev sahipliği yapıyor. Ermeni fotoğrafçıların en önemli modern temsilcilerinden, 1990’lı yıllardan itibaren Türkiye’de belgesel fotoğrafa yeni bir soluk getiren ve zamansız ayrılığına kadar mesleki faaliyetlerini sürdüren Çıtak’ın mirasını anıyoruz.

Gökhan Tan

·

16 Kas 2026

Manuel Çıtak’ın ardından: 'Yaşamayı bu denli seven bir adam, hayatı vizöründen bakarak yaşadı'
DuendeDuende
∙

HİKAYE

'Germinal'den 'Asi Şehirler'e, 'Sefiller'den 'Başkaldıran İnsan'a: İsyan günlerinde edebiyat

Avrupa’da bu sonbahar öğrenciler, çalışanlar ve kiracılar farklı taleplerle sokağa çıkıyor. Haberlerde gördüğümüz kalabalıkların ardında geçim derdi, ertelenen hayatlar, seslerinin duyulmadığını düşünen insanlar var. "Germinal"den "Asi Şehirler"e, "Sefiller"den "Başkaldıran İnsan"a uzanan kitaplar bu itirazın nasıl büyüdüğünü ve geride ne bıraktığını anlatıyor.

'Germinal'den 'Asi Şehirler'e, 'Sefiller'den 'Başkaldıran İnsan'a: İsyan günlerinde edebiyat
DuendeDuende
∙

HİKAYE

'Belki Bir Gün Özlersin': 2000’lerin aşk acısı geri döndü

Zeynep Bastık ve Emre Aydın, 2006’da çıkan “Belki Bir Gün Özlersin”i yeniden yorumladı. Aydın’ın söz ile müziğini yazdığı şarkı, kısa sürede viral oldu ve dinleyicisini geçmişteki aşk acılarına götürdü. İkili ile biraraya geldik; şarkının röntgenini çekip 2000’li yıllara geri döndük.

Eda Solmaz

·

16 Kas 2026

'Belki Bir Gün Özlersin': 2000’lerin aşk acısı geri döndü