Değerli metallerde denge arayışı

Son dönemde altın ve gümüşte yaşanan sert geri çekilmenin ardından piyasalarda hala tam anlamıyla bir denge sağlanmış değil. Gün içi fiyatlamalara baktığımızda volatilitenin yüksek kaldığı, ancak ne güçlü bir düşüşün ne de ikna edici bir yükselişin gerçekleşebildiği sıkışık bir sürecin hakim olduğunu görüyoruz. Bu tablo, yatırımcı açısından kararsız, temkinli ve yön arayışının sürdüğü bir döneme işaret ediyor.

Yakın vadede düşüş sonrası özellikle altında daha güçlü bir toparlanma bekleniyordu. Gümüşte ise volatilitenin altına kıyasla daha yüksek kalacağı öngörülüyordu. Ancak gelinen noktada altın tarafında da beklenen güçlü toparlanmanın henüz gerçekleşmediğini görüyoruz. Bunun arkasında iki temel neden öne çıkıyor.

İlk olarak ABD’den gelen makroekonomik veriler, faizlerin daha uzun süre yüksek kalabileceği beklentisini güçlendiriyor. Bu şahin duruş, faiz getirisi olmayan altın için önemli bir baskı unsuru. Yüksek faiz ortamında dolar ve ABD tahvilleri cazibesini korurken altının toparlanma potansiyeli sınırlanıyor. Nitekim son dönemde yatırımcıların güvenli liman ihtiyacı hissettiklerinde eskisi kadar altına yönelmediklerini, bunun yerine dolar ve özellikle ABD 10 yıllık tahvillerini tercih ettiklerini gözlemliyoruz. Altının güvenli liman rolünden bir miktar pay kaybettiği bir dönemden geçiyoruz.

İkinci önemli unsur ise yatırımcı psikolojisi. Düşüş sonrası “nasıl olsa toparlar” beklentisiyle pozisyon taşıyan yatırımcı, beklediği hızda bir yükseliş göremeyince alternatif arayışlara yöneliyor. Türkiye özelinde bu durum daha net hissediliyor. Özellikle ocak ayından bu yana borsa tarafında görülen güçlü getiriler, hisse senedi ve hisse yoğun fonlara ciddi bir yönelim yarattı. Altında beklemekten yorulan yatırımcıların bir kısmı pozisyon kapatarak bu alanlara geçti. Hatta bazı yatırımcıların vadeli mevduata yöneldiğini dahi görüyoruz. Yani altındaki yatay seyir, fırsat maliyeti algısını artırmış durumda.

Bu hafta Asya piyasalarının kapalı olması da fiyatlamalar üzerinde baskı yarattı. Ay Yeni Yılı nedeniyle Çin ve Hong Kong gibi önemli merkezlerin devre dışı kalması, likiditeyi zayıflattı ve altın ile gümüşte yukarı yönlü tepkinin sınırlı kalmasına neden oldu.

Gümüş cephesine geldiğimizde ise tablo daha kırılgan. Son yükseliş döneminde oluşan köpük fiyatlamada özellikle FOMO (yükselişi kaçırma korkusu) etkisinin çok belirgin olduğunu düşünüyorum. Bu psikolojik ivme geri çekilmeyle birlikte dağıldı. Tarihsel olarak da gümüşün sert düşüşlerden sonra toparlanmasının zaman aldığını biliyoruz. Daha dar ve likit olmayan bir piyasa olması, hareketleri hem yukarı hem aşağı yönlü abartabiliyor. Bu nedenle gümüşte güçlü ve kalıcı bir toparlanma konusunda altına kıyasla daha temkinliyim.

Önümüzdeki dönemde temel dinamiklerin altını gümüşe göre daha fazla destekleyebileceği kanaatindeyim. Merkez bankası alımlarının sürmesi, küresel jeopolitik risklerin devam etmesi ve ABD’de özellikle Trump kaynaklı politika belirsizliklerinin artma ihtimali, altının yeniden güvenli liman kimliğini ön plana çıkarabilir.

Teknik olarak bakıldığında ons altında 4 bin 800 dolar üzerindeki tutunma sürdüğü sürece ana yönün yukarı olduğunu düşünüyorum. Bu yıl içinde görülen 5 bin 600 dolar seviyesinin yeniden test edilmesi sürpriz olmaz. Hatta yıl sonu için 5 bin 500 - 6 bin  dolar aralığı, makul bir beklenti olarak masada kalmaya devam ediyor.

Gümüş tarafında ise 70 dolar üzerinde kalındığı sürece yukarı yön korunabilir; ancak 70 dolar altına olası sarkmalarda 50-55 dolar bandına doğru yeni bir baskı dalgası ihtimal dahilinde. Bu nedenle gümüşte tarihî zirvelerin ardı ardına geldiği bir süreci şimdilik güçlü bir senaryo olarak görmüyorum.

Özetle kısa vadede dalgalı ve sabır test eden bir süreçten geçiyoruz. Ancak 2026’nın genel resminde altın, temel dinamikler açısından gümüşe kıyasla bir adım önde duruyor. Yatırımcı açısından kritik olan ise sabır, risk yönetimi ve psikolojiyi fiyat hareketlerinin önüne koyabilmek. Çünkü bu dönemde yönü belirleyen sadece veriler değil, yatırımcı davranışları da olacak.