Gülümse kaderine

The Smile, ilk albümü A Light for Attracting Attention’la haklı çıkmanın huzursuzluğunu taşıyarak yorgun ruhlarımızı gülümsetmeye geldi.
Gülümse kaderine

10 haziran - Tepta - Duende
Tepta Aydınlatma ile birlikte

Kültür ve sanat dünyasının ışığı: TEPTA

“ Mimarlık tarihi, ışık mücadelesinin tarihidir. ” diyor değerli mimar Le Corbusier.

Daha fazlasını öğren →

Duende

Duende

Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.

Albüm: The Smile, A Light for Attracting Attention

Süre: 53 dk

Plak Şirketi: XL Recordings

Kartonet: Radiohead’in son albümü A Moon Shaped Pool’un üzerinden altı yıl geçti. Grup, dokuz albümlük diskografisinde hiç bu kadar uzun ara vermedi. Belki de grubun şarkılarına konu olan kehanetler peşi sıra gerçekleşmese şimdi yeni Radiohead albümünü dinliyor olabilirdik. Bu kısım belirsiz. Bildiğimizse Jonny Greenwood’un dünya kabuğuna çekilmişken Thom Yorke’un yanına gidip birlikte şarkı yapmayı teklif etmesi. Onlu yaşların başında Oxford’daki Abingdon School’un müzik odasında tanışan ikili, neredeyse kırk yıldır birlikteler. Müziğin tek dil olduğu bir evrende birbirlerinin peşindeler.

The Smile, Thom Yorke ve Jonny Greenwood’un ilk kez büyük bir projede yaptığı iş birliği oldu. Bu yüzden The Smile’a yeni bir macera olarak değil, yıllardır yolculukta olan ikilinin nihayet aynı sofraya oturması olarak bakabiliriz. Baş başa değiller. Masada bir üçüncü de var. Sons Of Kemet’in davulcusu Tom Skinner, tek başına bir ritim fabrikası olarak yanlarında. Sofradaki tüm yemeklerden de Radiohead’in ömürlük aşçısı Nigel Godrich sorumlu.

Bir sokağa çıkma yasağı projesi olan The Smile, ilk kez gün yüzüne çıktığı çevrim içi düzünlenen Glastonbury Festivali’nin üzerinden bir yıl geçmeden 13 şarkıyı barındıran ilk albümleri A Light for Attracting Attention’ı yayımladı. Kayıt odasında Ed O'Brien, Colin Greenwood ve Phil Selway olmasa bile albümde Radiohead izlerine fazlasıyla denk gelmek mümkün. Grubun katmanlı ses kurgularına, duygusal kreşendolarına, örümcek ağı gibi örülen gitar kanallarına ve Yorke’un yıllandıkça değeri artan falsetto’larına Skinner'ın zil takıntısıyla süslenen afrobeat ritimleri de eklendi.

A Light for Attracting Attention’la Thom Yorke, paranoyak meydan okumalarını bir kenara bırakarak değer verdiğimiz her şeyi kimsenin gülmek zorunda olmadığı büyük bir şakaya dönüştürdü. 

The Smile, A Light for Attracting Attention


Neden dinleyelim?: The Smile’ın canlı performanslarını ilk kez izlediğim andan itibaren Thom Yorke ve Jonny Greenwood’un gençlik dönemlerinden kalma bir hayali gerçekleştirdiklerini inandım. Hâlâ aynı düşüncedeyim. Üstlerinde Radiohead beklentisi olmadan, bunca yıl onları gülümseten seslerin peşinden gittiler. Albümü The Same’le başlatan Thom Yorke, şarkıyı “Savaşmaya gerek yok” sözleriyle açıp “Hepimiz aynıyız, hepimiz aynı şeyi istiyoruz”la kapatarak yaşadığımız modern distopyadan çıkış yolunu en baştan gösterdi. Bu aynı zamanda albümde kültürel bozulma, iklim değişikliği ve büyüyen otoriterlik canavarıyla meşgul olurken aklımızdan çıkarmamamız gereken sözler. 

Albümden çıkan ilk tekli You Will Never Work In Television Again, Jonny Greenwood’un 1990'lı yıllardan beri yarattığı en sivri gitar sesleriyle punk etiketine sarılsa da A Light for Attracting Attention’ın ağırlık merkezinde alternative rock ve art rock var. Greenwood’un hazırladığı film müziklerinden ödünç aldığı orkestral süslemelerinin ve Nigel Godrich’ın kontrol odasında her sese yüklediği titiz ışıltılarının albümde önemli bir yeri var. Thom Yorke’un hem feryat eden hem de huzur veren vokalinin daha ilk şarkıdan iç sese dönüştüğünü söylemek mümkün. 

A Light for Attracting Attention, The Smile’dan dinleyeceğimiz ilk ve tek albüm olabilir. Radiohead, yarım asırdan fazla zamandır dünyanın nasıl dibe battığını anlattı. Bunun üzerine The Smile, haklı çıkmanın huzursuzluğunu taşıyarak yorgun ruhlarımızı gülümsetmeye geldi. İyi ki de geldi. 

Bu yazıyı tıpkı Thom ve Jonny gibi aynı müzik evreninde dolaştığımıza inandığım Nazlı Sönmez’in albüm üzerine düşüncelerini eklemeden bitirmek olmazdı:

The Smile için "British rock super-group" diyor Genius. Süper grup olduğunu kabul edebiliriz ama bir şeylere "süper" dediğimizde aklıma kahramanlar geliyor; olağanüstü şeyler yapabilen, süper güçleriyle tüm dünyayı kurtaran veya X-Men’deki Storm gibi iklimi kontrol edebilen... The Smile, herhangi bir süper güce ihtiyaç duymuyor. Zaten Thom ve Jonny var, her şeyi en basit haliyle mükemmelleştirmeye alışmış bir ikili. Bu albümde de bir kez daha hepimizin kendi kahramanımız olduğunu hatırlatıyorlar. Melodiler, sözler ve dünya yalnızlığı ile ilgili gerçek kanıtlar on üç şarkının içine yerleştirilmiş. Glastonbury’deki sürpriz performanslarından önce Thom Yorke, ekolu mikrofona "Not the Smile as in ha ha ha, more the Smile of the guy who lies to you every day," demişti. Bu dünya yalnızlığında, The Smile eski Radiohead albümlerinden kopardığı gitar rifleri, güncel ve gerçek dünya dertleri ile karşımızda. Ayrıca şimdiden belli olduğu gibi bu albüm yaz boyunca, beklediğimiz ama bir türlü gelmeyen serin rüzgar gibi etrafımızı sarabilir. Favorim değişmeyecek: Skrting On The Surface.

Benzer işler: Squid, Bright Green Field & Animal Collective, Time Skiffs.

Hikâyeyi paylaşmak için:

Kaydet

Okuma listesine ekle

Paylaş

Duende

Duende

Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.

NEREDE YAYIMLANDI?

DuendeDuende
∙

BÜLTEN SAYISI

🙃 The Smile'ın kaderi, Men, alt-J vakti

Adamlar incelemesi; The Smile'ın yeni albümü A Light for Attracting Attention; Kaş Uluslararası Kısa Film Festivali çıktıları.

10 Haz 2022

Tepta Aydınlatma ile birlikte
Fotoğraf: Alex Lake

YAZARLAR

Taner Turna

Taner Turna

grandkid of david bowie, son of nick cave, brother of thom yorke & damon albarn

Duende

Duende

Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.

İLGİLİ OKUMALAR

DuendeDuende
∙

HİKAYE

'Yaşayan Otobiyografi' üçlemesinin düşündürdükleri: Geleceğe dair hayal kurarken bugünün ihtimallerine açık kalmak mümkün mü?

Deborah Levy’nin "Yaşayan Otobiyografi" üçlemesi, bir kadının kendine ait bir hayat kurma çabasını anlatıyor. Bu kitapların eşliğinde, eski düzenin artık bize uymadığı ama yenisinin henüz şekillenmediği dönemleri, geleceğe dair hayallerimizi korurken bugünkü hayatımızı ertelememenin yollarını düşünüyoruz.

Elvan Omay

·

15 Kas 2026

'Yaşayan Otobiyografi' üçlemesinin düşündürdükleri: Geleceğe dair hayal kurarken bugünün ihtimallerine açık kalmak mümkün mü?
DuendeDuende
∙

HİKAYE

Sinema yazarlarına sorduk: Hangi filmi hafızanızdan silip yeniden ilk kez izlemek isterdiniz?

Hollanda merkezli sinema zinciri Pathé ve Amsterdam merkezli kreatif ajans ACE, "Pathé REWIND" adlı bir deneye imza attı. Amaç, insanların sevdikleri bir filmi hipnozun etkisiyle ilk kez izliyormuş gibi hissedip hissedemeyeceğini görmekti. Biz de bu deneyden yola çıkarak Sinema Yazarları Derneği (SİYAD) üyelerine hangi filmi hafızalarından silip yeniden ilk kez izlemek isteyeceklerini sorduk.

Deniz Aytekin

·

13 Kas 2026

Sinema yazarlarına sorduk: Hangi filmi hafızanızdan silip yeniden ilk kez izlemek isterdiniz?
DuendeDuende
∙

HİKAYE

Burcu Fikretoğlu ile Orpheus’un izinde, varlıkla yokluk arasında: 'Taşların uykusunu taklit etmek'

Atina’da yer alan National Archaeological Museum, kalıcı koleksiyonunun içinde ilk kez çağdaş bir sanatçının solo sergisine ev sahipliği yapıyor. William Kentridge’in “Imitate the Sleep of Stones” adlı sergisi, Burcu Fikretoğlu küratörlüğünde izleyiciyle buluşuyor. Sergi, sevdiği Eurydice’yi yeniden hayata döndürmek amacıyla yeraltı dünyasına inen müzisyen Orpheus’un antik Yunan mitinden yola çıkıyor. Sergiyi küratörü Burcu Fikretoğlu’ndan dinledik.

Burcu Dimili

·

13 Kas 2026

Burcu Fikretoğlu ile Orpheus’un izinde, varlıkla yokluk arasında: 'Taşların uykusunu taklit etmek'
DuendeDuende
∙

HİKAYE

Lee Chang-dong'dan 'Possible Love': Direnişe bakmak

Lee Chang-dong’un "Possible Love"ı, 2009’daki Ssangyong Motor grevinden yola çıkarak sınıf çatışmasını, emeği ve başkalarının acılarına bakmanın etik sınırlarını sorguluyor. İşini kaybeden Choi Ho-seok ve eşi Ahn Mi-ok'a odaklanan film, kendi bakışını bu çifti filme çekmek isteyen Lee Ye-ji'nin gözüyle harmanlıyor. Bazı şeyler kamera orada olduğu için gizleniyor, bazıları ise kamera sayesinde ortaya çıkıyor.

Aslı Ildır

·

12 Kas 2026

Lee Chang-dong'dan 'Possible Love': Direnişe bakmak
DuendeDuende
∙

HİKAYE

Radu Jude: 'Benim sorumluluğum seyirciye değil, sinemaya karşı'

19. yüzyılda yaşamış Fransız bir hizmetçiyi, Rumen göçmen işçileri ve Roberto Rossellini'yi birbirine bağlayan ne olabilir? Radu Jude'ye sorarsanız, pek çok nokta... Yönetmen son filminde, birbirinden uzak görünen bu dünyaları biraraya getirerek ekonomik göçün görünmeyen insani bedellerine odaklanıyor. Viyana Film Festivali’ndeki sohbetimiz sinemadan siyasete, sömürüden iyi niyete, karamsarlıktan gerçekleri olduğu gibi görebilmeye uzandı.

Müge Turan

·

12 Kas 2026

Radu Jude: 'Benim sorumluluğum seyirciye değil, sinemaya karşı'