Kaostan doğan uyum: Black Country, New Road

DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İngiltere çıkışlı grup Black Country, New Road geçen yıl çıkan üçüncü albümleri Forever Howlong ile 2025’in en iyi albümleri listelerinde ilk 10’da yer aldı. Bu albüm grubun geçmiş kadrosundan ve post-rock köklerinden belirgin bir kopuşu temsil etmesi ile de öne çıkıyor.
Çok sesli vokalleri ve sakinlikten coşkulu anlara yükselen sahne performansları ile dikkat çeken grup bu akşam IF Performance Hall Beşiktaş’ta konser veriyor. BC, NR’den Tyler Hyde, konser öncesi müziklerinin ilham kaynaklarını anlattı.
Forever Howlong geçen yıl pek çok eleştirmenin “yılın en iyileri” listesindeydi. Bu yeni müzikler üretmek için sizi motive etti mi?
Ne büyük onur! Bu albümde özellikle içimize döndük; dış dünyadan ziyade albümün bize ne hissettirdiğine odaklandık. Gerçi her zaman böyleydik. Başkalarında bu kadar karşılık bulduğunu duymak şaşırtıcı ama hepimizin aynı düzlemde olduğunu hissetmek de bir o kadar güven verici.
Şarkılarınızdaki o katmanlı, neredeyse çok sesli yapıyı çok beğeniyorum. Örneğin “Besties” şarkısının çok sakin bir noktadan ani bir yükselişe geçişi gibi... Tüm bu karmaşık sesleri bir bütün hâline getirmek için nelerden ilham alıyorsunuz?
Grup doğası gereği karmaşık, bundan kaçış yok. Bunu bütünlüklü olarak gördüğünü duymak güzel. Sürekli olarak birden fazla enstrüman çalan ve bambaşka dünyalardan beslenen altı bireyin birleşiminden anlamlı bir şey çıkarmaya çalışıyoruz.

Kayıt sürecinde nasıl bir ruh hâlinde olmayı tercih ediyorsunuz? İlk fikri genelde kim ortaya atıyor ve son söz kime ait?
Son iki stüdyo albümümüzü oldukça izole ortamlarda kaydettik. Şu ana kadar bize en mantıklı gelen bu oldu; kendimizi alışılagelmiş gündelik hayatımızdan soyutlamak. Daha ne kadar bu yöntemi tercih ederiz kim bilir ama şimdilik durum böyle.
Grupta değişmeyen tek şey yazım şeklimiz. Şarkıyı bize ilk getiren kişi her zaman son söze de sahiptir. BC, NR demokrasisinde, bazen tartışmayı kesip neden burada olduğumuzu ve ne yaptığımızı unutmamak için tek bir sese ihtiyaç duyarız.
'Albüm sonrası dinleyici kitlemiz değişti'
Forever Howlong'u farklı kılanın kadın bakış açısı olduğunu belirtmiş hatta şarkı sözlerini “kadınlığın ansiklopedisi” gibi tanımlamıştınız. Bu şarkıları canlı çaldığınızda, bu perspektifin kadın dinleyicilerde karşılık bulduğunu hissediyor musunuz?
Dürüst olmak gerekirse, “kadınlığın ansiklopedisi” tabiri, albümü bütüncül bir şey olarak sunmak adına yapılmış yüzeysel bir özet gibi hissettiriyor. Yanlış değil ama albümün kalbinde yatan şeyin tam olarak bu olduğunu düşünmüyorum. Tabii bu sadece benim görüşüm.
Albüm çıktıktan sonra dinleyici kitlesinde bir değişim oldu. Erkeklere laf yok ama bir kadın olarak farklı bireylerden oluşan bir kalabalığa çalmak rahatlatıcı. Dinleyicilerle her zamankinden daha bağlı hissediyorum.
Son zamanlarda şarkı yazmak için size neler ilham veriyor?
Bazen sadece bir kaşıntı gibi hissettiriyor. Şu an o kaşıntı çok güçlü, müzikal anlamda yani. Ayrıca Londra’da The George Tavern ve Theatreship gibi küçük mekanlarda birçok sanatçı izliyorum. Arkadaşlarımız ve çağdaşlarımız en büyük ilham kaynaklarım. Söz yazmak ise bazen zor olabiliyor. Ne hakkında yazacağını bilsen bile, konu senin için ne kadar önemli olursa olsun doğru kelimeleri bulma baskısı da o kadar artıyor.
'Seçilmiş ailelerimizle dünyayı geziyoruz'
Turne sırasında bu kadar kalabalık bir grup olmanın avantajları ve zorlukları neler?
Zorluk olarak ne söyleyebilirim emin değilim, bu daha çok seçilmiş ailenizle dünyayı gezmek gibi. Artık kimsenin bir şey söylemesine gerek kalmadan ne olup bittiğini anlayacak kadar uzun süredir bunu birlikte yapıyoruz. Eğer kötü bir gününüzdeyseniz, yalnız kalacak veya dostlarınızda teselli bulacak alanınız hep var.
Grup, her an kendinizi yeni sosyal kombinasyonlar içinde bulabileceğiniz kadar kalabalık. Bazen kendini daha önce birlikte dışarı çıkmamış yeni bir üçlü içinde buluyorsun. Farklı kombinasyonlar haftanın farklı günlerinde farklı ruh hâlleri yaratıyor, benim yaşadığım anlar bunlar.

Tek bir beden gibi müzik yapmanızı sağlayan o bağ nedir?
Zaman. Birlikte büyüdük, birlikte çok şey gördük ve birlikte büyük değişimler geçirdik. BC,NR ilerlemesindeki neden de uygun gördüğümüz herhangi bir müzikal alanda üretmeye ve devam etmeye kararlı olmamızdı. Yaptığımız düzenlemeler bir direnişin parçası değil; sadece kendi küçük, içe kapalı dünyamızdaki bir mücadele.
'Nick Cave konserine iki saatlik uyku ile gelmiştik'
Sizi ilk kez İstanbul’da Nick Cave’den hemen önce sahne aldığınızda izlemiştim. Daha sonra ise Avrupa’da solo bir konserinize gelmiştim. Bu iki performansın birbirinden çok farklıydı. Nick Cave gibi büyük sanatçıların ön grubu olmak sizi müzikal olarak nasıl etkiledi?
Aslında İstanbul konserinden bir gece önce Galler’deki Green Man Festival’de çalmıştık. Sadece iki saat uykuyla şehre gelmiştik. Bu yüzden en büyük zorluk, devrilmeden fiziksel ve zihinsel olarak ayakta kalabilmekti. Yenilenmiş ve elimizdeki her şeyi vermeye hazır bir şekilde tekrar İstanbul’da çalmak için sabırsızlanıyorum.
İstanbul hafızanızda nasıl yer etti?
İstanbul, ziyaret etme ayrıcalığına ve keyfine eriştiğimiz favori yerlerimizden biri olarak kaldı. Çoğunlukla yemek yemek ve etrafta dolaşmakla ilgili kıymetli ortak ve bireysel anılarımız var. İnsanlar, sesler, sokaklar... Geri dönmek için sabırsızlanıyoruz.
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
YAZARLAR

Eda Solmaz
Müzik yazarı

Duende
Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ OKUMALAR
Hollanda merkezli sinema zinciri Pathé ve Amsterdam merkezli kreatif ajans ACE, "Pathé REWIND" adlı bir deneye imza attı. Amaç, insanların sevdikleri bir filmi hipnozun etkisiyle ilk kez izliyormuş gibi hissedip hissedemeyeceğini görmekti. Biz de bu deneyden yola çıkarak Sinema Yazarları Derneği (SİYAD) üyelerine hangi filmi hafızalarından silip yeniden ilk kez izlemek isteyeceklerini sorduk.

Atina’da yer alan National Archaeological Museum, kalıcı koleksiyonunun içinde ilk kez çağdaş bir sanatçının solo sergisine ev sahipliği yapıyor. William Kentridge’in “Imitate the Sleep of Stones” adlı sergisi, Burcu Fikretoğlu küratörlüğünde izleyiciyle buluşuyor. Sergi, sevdiği Eurydice’yi yeniden hayata döndürmek amacıyla yeraltı dünyasına inen müzisyen Orpheus’un antik Yunan mitinden yola çıkıyor. Sergiyi küratörü Burcu Fikretoğlu’ndan dinledik.

Lee Chang-dong’un "Possible Love"ı, 2009’daki Ssangyong Motor grevinden yola çıkarak sınıf çatışmasını, emeği ve başkalarının acılarına bakmanın etik sınırlarını sorguluyor. İşini kaybeden Choi Ho-seok ve eşi Ahn Mi-ok'a odaklanan film, kendi bakışını bu çifti filme çekmek isteyen Lee Ye-ji'nin gözüyle harmanlıyor. Bazı şeyler kamera orada olduğu için gizleniyor, bazıları ise kamera sayesinde ortaya çıkıyor.

19. yüzyılda yaşamış Fransız bir hizmetçiyi, Rumen göçmen işçileri ve Roberto Rossellini'yi birbirine bağlayan ne olabilir? Radu Jude'ye sorarsanız, pek çok nokta... Yönetmen son filminde, birbirinden uzak görünen bu dünyaları biraraya getirerek ekonomik göçün görünmeyen insani bedellerine odaklanıyor. Viyana Film Festivali’ndeki sohbetimiz sinemadan siyasete, sömürüden iyi niyete, karamsarlıktan gerçekleri olduğu gibi görebilmeye uzandı.

Yerli diziler dünya çapında milyarlarca izleyiciye ulaşırken bu başarıyı mümkün kılan set emekçileri ağır çalışma koşulları, güvencesiz sözleşmeler ve iş kazalarıyla karşı karşıya. Üstelik artan maliyetler nedeniyle birçok dizi yayından kalkıyor, en popüler diziler bile yeni bölüm yayımlayamıyor. Uzun zamandır derinden ve sessizce süren kriz, Türkiye’nin mevcut ekonomik düzenindeki sorunlar nedeniyle çok daha görünür hâle geldi.




