SoliSeyahat ve kültür yayını SOLİ, şehirleri ve içindeki farklı kültürel toplulukları araştırmak üzere mahallelere ve mahallelilerin hikâyelerine odaklanıyor.
📌 El Imparcial: Mil Sayasın Thousand Stripes kitabının sayfalarını karıştırmaya giriyoruz içeri. Her seferinde "Ben hangi şehirde hangi dokuyu yakalamıştım, arkasında ne hikâye vardı?" diye anıyoruz içimizden. Belki bir gün dışarı çıkarırız, belli mi olur? Electra’nın yeni sayısı gelmiş midir komşudan? Portekiz’den? Bugün Toiletpaper alıyoruz. Yukarıda okumaya çıkacağız. Bir kokteyl söyleriz. Gün batımı şenliğine dek buradayız.
Nerede?: Calle del Duque de Alba 4
📌 Pum Pum Bakery: Hemen köşede, sandalyenin üzerinde vazodaki çiçekleri görünce dur. Kokla, burnuna bol tereyağlı kruvasan kokusu gelecek, ardından ağzına tadı. Sıra yoksa ne âlâ. Sokağa bakan masalardan birine otur. Brunch menüsü akşamdan kalma bir sabaha iyi gider. Bir Mimosa'sı eksik ama o da olsun varsın. 09.00’da açılıyor.
Nerede?: Calle de la Esgrima 1
Pum Pum Bakery
📌 El Despertar: Juan Ruiz 40 yıldır caz gig'lerini ağırlıyor burada. Bir de dinlemeyi, görmeyi, koklamayı, dokunmayı, tatmayı; yaşamı sevenleri. Bilirsin o insanları, görünce tanırsın. Çarşambadan pazara akşam 7’den sonra buralardadır onlar. Ya da benzer bir yerde: yaşamın içinde, kulağı müzikte, kalbi ritimde. Irish coffee’si söylenir önce. Sonra bakarız biraz vermut, biraz şarap. Kontrabasçı nereye derse.
Nerede?: Calle de la Torrecilla del Leal 18
📌 Café Barbieri: Travesia de la Primavera’nın köşesinde şehir için vintage sayılmayacak ama gözlere farklı bir zamandan kaldığını romantik hatlarıyla anlatacak illüstrasyonları göreceksin. İşte orası. Barbieri, bir Lavapiés klasiği. Ahşap bar sandalyeleri, ağır ve heybetli masalar, gümüş objeler 1902’den beri taşıdıklarının temsili. Renkleri bugüne ait. Barda oturup kokteyl ya da espresso söyleyip kalkmak gerek. Buralı, oralı gibi.
Nerede?: Calle del Ave María 45
Café Barbieri
📌 Teatro Nuevo Apolo: 80 yılı aşkındır buralarda. Lavapiés’in soylulaştırılma dönemini ya da işgal kültürünü deneyimlemiş diyebilir miyiz? Sanıyorum, evet. Les Miserables ve Chicago’nun Madrid’te sergilendiği bir adres burası. Dagoll Dagom, Tricicle, La Cubana, Sara Baras or Joaquín Cortés’in tozunu yuttuğu sahne.
Nerede?: Plaza de Tirso de Molina 1
📌 Panifiesto: Mahallenin ekmekçisi. Fırını değil, hayır. Sadece ekmek. O da birkaç seçenek. Evine sabah kahvaltısı için ekmek götürenleri izlemek bile romantik. Ilıkken ekmek alıp yolda kemirmek, oradan parka taşımak daha da romantik.
Nerede?: Calle de la Encomienda 5
Panifiesto
📌 Mercado Antón Martín ve Mercado San Fernando: Mercado, yemeğin kutlandığı bir yerdir. Öyle şaşalısından değil, mütevazı. Sık sık ama ufak ufak. Her lokma, her alışveriş, her sohbet, her gün aynı ve başkadır. San Fernando, mahallenin çeşitliliğini kutlar. Perulu bir ısırığa vermut eşlik eder. Tapas’a şarap. İspanyolundan. El Guaje de Lavapiés’e uğranır. Mahalleliyle hoşsohbete. Antón Martín’in güzelliği dışındadır. Bir ilkbahar ve sonbahar gününü önündeki masalarda kutlarsın. Masada eşlikçi tapas. Dahasına ne gerek?
Nerede?: Calle de Sta. Isabel 5 (Mercado Antón Martín), Calle de Embajadores 41 (Mercado San Fernando)
📌 Plantate Café: Üçücü dalga kahveci ve bitki dükkânı. Bir arada hiç sırıtmıyorlar, değil mi? Kendi çekirdeklerini kavurmasa da geri kalan her şeyiyle üçüncü dalga. Lavapiés’in bir başka köşe dükkânı Plantate — buraya saatin kaç olduğundan bir haber birkaç saat kitap okumak ve Madrid’in uluslararası lokalleriyle tanışmak için gidilir. Brunch ya da kahvaltı saatlerine denk gelirsen avokadolu ekmek üstü lezzetleri iyi bir tercih. 08.30’da açılıyor.
Nerede?: Calle de Mesón de Paredes 28
Calle de Mesón de Paredes 28
📌 Bodegas Alfaro: Menüde patatas bravas ve rosso vermut var. Arkada y créeme’ler, he estado haciendo’lar, geçmişler ve efsaneler var. Olur da sohbet etmek istersen her geldiğinde aynısı sipariş eden gri ve parlak saçlı hanımefendiyle, öğrenmek gerek İspanyolca, un poco… Ya da bırak hayalgücün anlatsın sana o sohbeti. Kurmaca ve gerçek iç içe, bir başka yer de burası işte.
Nerede?: Calle Ave María 10
Bodegas Alfaro
📌 El Rastro: Plaza del Cascorro’dayız. Bir pazar sabahı. Madrid’in süzgecinden geçip ehlileştirdiği güneşinin ışığı, şehirde önce burada dans ediyor. Saat 8.53 civarı. Stantlar kurulmuş, bir saatten sonra güneş kontrolden çıkmış. Köpeklerini gezdirenler ikinci turda. Bu defa alışveriş için. El Rastro’dayız. Madrid’in turist mıknatısı. Yine de en iyi ikinci el pazarı. Deri ceketler, el emeği göz nuru kıyafetler için cennet. Plaklar, kitaplar, objeler nadir.
Nerede?: Plaza del Cascorro
📌 La Tabacalera Cultural Center: Lavapiés’in ruhunu anlatan, “kendi kendini yöneten ve organize eden” bir kültür merkezi burası. 10 yıl terk edilen bu karakteristik ve yaşayan bina, eski tütün fabrikası, bugün Lavapiés’in en güzel dışarı vurumlarından birinin temsili. Şimdilik kapalı fakat binanın etrafını gezmek bile bu satırları anlamak için yeterli.
Nerede?: Calle de Embajadores 51
La Tabacalera Cultural Center
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
SoliSeyahat ve kültür yayını SOLİ, şehirleri ve içindeki farklı kültürel toplulukları araştırmak üzere mahallelere ve mahallelilerin hikâyelerine odaklanıyor.
İLGİLİ BAŞLIKLAR
NEREDE YAYIMLANDI?
Burası Lavapiés. Küçük küçük meydanların birine açıldığı, renklerin en canlılarının duvarlarına boyandığı, ruhu dans eden insanların yaşadığı mahalle.
15 May 2022
YAZARLAR
Soli
Seyahat ve kültür yayını SOLİ, şehirleri ve içindeki farklı kültürel toplulukları araştırmak üzere mahallelere ve mahallelilerin hikâyelerine odaklanıyor.
İLGİLİ OKUMALAR
Sanatçı misafirlik programları, yaratıcıları yerel bilgiyle buluşturan araştırma ve karşılıklı öğrenme alanları. Şeflerin, tasarımcıların ve araştırmacıların katıldığı bu programlarda, gidilen yerin insanlarıyla, doğasıyla ve kültürüyle kurulan ilişki de üretimi şekillendiriyor. Kapadokya’dan Sardinya’ya uzanan örnekler, zanaat bilgisinin aktarılması ve kırsal kalkınma için yeni olanaklar sunuyor. Programların değeri ise sanatçıların, ev sahiplerinin ve yerel toplulukların birbirinden ne öğrendiğine ve birlikte ne üretebildiğine bağlı.
Verona’daki Biblioteca Capitolare, 1.500 yılı aşkın geçmişiyle dünyanın hâlâ faaliyet gösteren en eski kütüphanesi kabul ediliyor. 517 tarihli elyazmalarından silinip yeniden ortaya çıkan metinlere uzanan koleksiyon, yalnızca yazının tarihine değil, kitapların yüzyıllar boyunca nasıl korunduğuna da ışık tutuyor.
Dünyanın en kuzeydeki başkentlerinden biri olan Reykjavík, adaya adım atan gezginler için genelde yalnızca bir konaklama noktası ya da doğa turlarına geçiş güzergahı olarak görülüyor. Oysa şehir; insan ölçeği, özgün mimari yapısı ve kamusal alan kullanımıyla adadaki yaşam kültürünün en somut özetini sunuyor. Üstelik “buralı olmanın” ve adadaki gündelik hayatın izlerini sürmek isteyenlere karşı da son derece cömert. Kentin 10 yerel durağını bir güne sığdırmak isteyenler için bir rehber.
Bali’den Koh Phangan’a, Goa’dan Tulum’a uzanan görünmez hatta “Coğrafi Rezonans Hattı” demek gerek belki. Burası insanların kaybettikleri ritmi yeniden bulmaya çalıştıkları bir dolaşım ağı. Fakat bir süre sonra başka bir şey fark ediliyor: İnsanlar rezonansı bulamıyor, onu bir ülkeden diğerine taşıyor sadece. Bu yüzden Coğrafi Rezonans Hattı bir çözüm haritasından çok, bir semptom haritası.
Etkinlikler, şehrin farklı aktörlerini buluşturan, boş alanları görünür kılan, mahallelerin hikayesini değiştiren ve ekonomik hareket yaratan; üstelik bütün bunları ölçülebilir ve programlanabilir bir yapıya dönüştüren kullanışlı formatlar. Ancak bir şehrin “etkinlik sahnesi” olarak tasarlanması, her zaman doğru cevabı vermiyor. Etkinlik bittiğinde geriye ne kalıyor? Yaratılan değer, kültürel ekosistemin yanı sıra kamusal alanlara erişime, yerel işletmelere ve mahallelerin gündelik yaşamına da katkıda bulunuyor mu?
