Lena Dunham'ın son dizisi 'Too Much': Çok fazla ya da tam kıvamında?

DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
Bir kuşağın sesi olma vaadiyle hayatımıza giren ve efsanevi dizisi Girls’le bu vaadi yerine de getiren Lena Dunham, bu kez çok daha hafif ve eğlenceli bir romantik komediyle karşımızda. Uzun bir ilişkinin ardından yeni bir başlangıç yapmak için Londra’ya taşınan Jessica’nın hikayesini anlatan Too Much, Dunham’ın hayatıyla da paralellikler taşıyor. Jane Austen romanları ve Richard Curtis filmlerinden tanıdığı Londra’ya bir kaçış olarak gelen Jess, gerçek aşkı bulmadan önce kendini sevmeyi öğreneceği ve hayata dair beklentilerini güncelleyeceği bir yolculuğa çıkıyor.
Başrollerini bol ödüllü Hacks dizisiyle tanınan Megan Stalter ve White Lotus’la çıkış yapan Will Sharpe’ın paylaştığı Too Much’ın yardımcı oyuncu kadrosunda Andrew Scott, Stephen Fry, Richard E. Grant ve Emily Ratajkowski gibi isimler yer alıyor. Dunham da Jess’in ablası olarak dizide küçük bir role sahip. Bridget Jones, Notting Hill, About A Boy ve Love Actually gibi klasik filmlerin şirketi Working Title’ın yapımcılığını üstlendiği dizi, romantik komedi izleyicisini sevindirse de Girls hayranlarını pek tatmin etmeyeceğe benziyor.
Girls'ün başardıkları
2012-2017 yılları arasında HBO’da yayımlanan Girls dizisi, 20’li yaşlarında New York’ta yaşayan bir grup kadının yetişkin olmayı öğrenme çabasını daha önce görülmemiş bir cesaret ve açıklıkla anlatıyordu. Y kuşağının önemli temsillerinden olan dizi, orijinal karakterleri ve ustaca yazılmış diyaloglarıyla güncelliğini kaybetmeden hayran kitlesini genişleten bir yapıma dönüştü. Lena Dunham’ın yazıp yönettiği, yapımcılığını ve başrolünü üstlendiği Girls, kadınlığa dair utanılıp saklanması gerektiği öğretilen birçok ayrıntıyı görünür kılıp tartışmaya açan devrimci bir tarza sahipti.

Girls'ten
Girls’ün ana karakteri Hannah, ebeveynlerinden aldığı parayla geçinen ve bir türlü işe dönüşmeyen ücretsiz stajında zaman geçiren, aslında yazar olma hayaliyle yaşayan genç bir kadındı. Ailesinin artık ona maddi destek olmayacağını öğrenmesiyle bir sinir krizi geçirmiş ve onlara kendisi gibi düzgün bir kızları olduğu için ne kadar şanslı olduklarını çünkü uyuşturucu bağımlısı olmadığını hatırlatmıştı. Ve pek tabii ki bu güçlü bir argüman olmadığı için maalesef işe yaramamıştı. Sonrasında maaş istediği stajından kovuldu ve gelecek kaygısıyla ailesini son bir kez ikna etmeyi denedi:
“Sizi korkutmak istemiyorum, ama ben galiba kendi kuşağımın sesiyim. Ya da herhangi bir kuşaktaki, herhangi bir sesim.”
Bu ironik replik aslında dizinin altı sezona yayılan temasını da ustalıkla özetliyordu. Girls'te hiçbirine bayılmadığımız, dağınık, bencil ve karmaşık karakterlerin kişisel deneyimlerini izlerken bir kuşağın dertlerini anladık: Okuyup başarılı olacakları öğretilmiş ancak gerçek dünyada emeklerinin karşılığını alamamış bu jenerasyon, kendilerinden şüphe duymakla hayatın tadını çıkarmak arasında gidip geliyordu. Yazarlık yolundaki Hannah, kendi ayakları üzerinde durmayı öğrenirken hayallerini gerçekleştirmenin yolunun kendi davranışlarından geçtiğini öğrendi. Çok havalı bir partinin sonuna denk gelmiş bir kuşağın sıkıntılarını benzersiz bir albeni ve melankoliyle harmanlayan Girls, seyircisini de izleme sürecinde dönüştürmeyi başardı.
Hem eleştirmenler hem de seyirci tarafından çok sevilen ve ödüllere boğulan dizi, tüm başarısına rağmen Dunham için zor bir döneme denk gelmişti. Popüler bir dizinin ana kadın karakterine uygun bulunmayan bedeni ve fazla kiloları çokça eleştirilen, hatta kendini saklamayıp açıkça gösterdiği için topa tutulan Dunham, beden olumlamanın üçüncü dalgasıyla kesişen bu zamanlarda oldukça travmatik bir deneyim yaşadı. Hem olayların etkisi hem de sevgilisi Jack Antonoff’la ayrılığı onu Londra’ya taşınmaya ve yedi yıllık bir molaya itti. Küçük işlerde yer alsa da bu süre zarfında kendi başına bir diziye girişmeye cesaret edemedi.
Bu süreç, şimdiki eşi müzisyen Luis Felber’ın da etkisiyle kendi hikayelerinden esinlenen Too Much’ı yaratmaya karar vermeleriyle sona erdi.
Sevilmek için eksilmemiz gerekmiyor
Adından da anlaşılacağı üzere Too Much, her yönüyle kendini "çok fazla" hisseden Jess’in yolculuğuna odaklanıyor. Jess, ona kendini hem çok fazla hem de eksik hissettiren sevgilisi Zev tarafından bir içerik üreticisi için terk edilince depresyona giriyor. Zev’in yeni sevgilisi Wendy’nin sosyal medya hesaplarını durmaksızın takip eden Jess, bu görece kusursuz kadını takıntı hâline getiriyor. Instagram’dan gördüğü evlilik teklifi de bardağı taşıran son damla oluyor. Ne yapacağını bilemeyen karakterimiz, kapalı bir Instagram hesabından Wendy ile konuştuğu videolar kaydederek kendini tatmin etmeye çalışıyor.

Too Much'tan
Jess’in hayatı, iş için Londra’ya taşınıp bir pub’da Felix adında gizemli bir müzisyenle tanışmasıyla değişiyor. Birbirlerine ilk andan itibaren çekilen ikili, dolu dizgin bir ilişki yaşamaya başlıyor. Felix’e âşık olmasına rağmen Zev’i, yaşadığı ihaneti ve Wendy’i aklından çıkaramayan Jess ise kendi ilişkisini sabote etmek için elinden gelen her şeyi yapıyor. Zev’in eski sevgilileri ve en yakın arkadaşları olan kız grubuyla tanışınca kavga çıkarmak, Felix’le katıldığı resmî bir iş yemeğinde uyuşturucu kullanıp ortamı germek ve aşkını itiraf ettiği Zev onun yanına taşınmak istediğinde bunu reddetmek akla gelen örneklerden bazıları.
Jess ilişkiyi sabote etmeye çalışsa da Felix, bu oyunlardan etkilenmiyor ve onu olduğu gibi sevmeyi seçiyor. İkilinin kavga ettikleri bir sahnede Felix, Jess’in bazen "çok fazla" olduğunu söylüyor. Ama bu Jess’in sandığı gibi bir hakaret değil, aksine çok sevdiğin bir şeyden beklediğinden de fazla olduğunu fark ettiğinde yaşadığın mutluluk hissini tanımlamak için kullandığı bir kalıp.
- Bu sahnenin Dunham ile Felber arasında gerçekten yaşandığını ve tabii dizinin ismine de ilham olduğunu ekleyelim.
Dizi, kendini her daim "aşırı" hisseden veya fazla yer kapladığını düşünen kadınlara bir aşk mektubu gibi işliyor ve sevilmek için eksilmemiz gerekmediğini vurguluyor.
Güvenli ve sıradan sularda yüzen bir hikaye
Dunham’ın benzersiz diyaloglarına, feminist çabasına ve özlenen kara mizahına rağmen Too Much, fazla güvenli ve sıradan sularda yüzdüğü için kaybediyor. Ana karakteri üzerinden sahiplenip yüceltme amacında olduğu "çok fazla" olma hâlini tam olarak derinine inmeden ele alan dizi, çekingen tonu sebebiyle iki boyutlu bir anlatıya dönüşüyor.
Karakterlerin geçmişlerine tanık olsak da hikayelerine vakıf olmakta güçlük çekiyoruz. Esas çiftin arasındaki kimyaya ve birbirleriyle ya da çevreleriyle ilişkilenme biçimlerine anlam veremiyoruz. Bir anda tepeden inen birçok olayı kabul etmemiz ve sindirmemiz bekleniyor. Ana karakterin "çok fazla" olmasına rağmen şeytan tüyü olması ise oyuncunun sırtına yüklenen bir görev olarak kalıyor.

Too Much'tan
Girls’den sonra Dunham’ın ilk işi olduğu için merakla beklediğimiz Too Much’ın tek sorunu, seyircinin zamanla artan beklentileri değil. Dunham’ın bir yazar olarak cesaretinin kırıldığı ve daha çekingen bir hikaye anlatıcısına dönüştüğü göze çarpıyor. Seyirciye meydan okuyan bir yerden onu ikna etmeye çalışan bir yere geçtiği fark ediliyor. Bunun sebebi, yıllarca maruz kaldığı linç kültürü ya da acımasız eleştiriler mi, yoksa büyük bir başarının ardından gelen korkular mı bilinmez.
- Bize de zamanımızın en yetenekli senaristlerinden biri olan Dunham’ın bir an önce özüne dönmesini dilemek kalıyor. Yanlış anlamayın, kendisinin bizde kredisi sonsuz. Yeni projelerini heyecanla beklemeye devam ediyoruz.
Lena Dunham şimdilerde New York’ta, Natalie Portman’ın başrolde olduğu romantik komedi Good Sex’in yönetmenliğini yapıyor. Sonrasında da Carly Rae Jepsen ile yazdıkları 10 Things I Hate About You adlı Broadway müzikali için çalışmalara başlayacak.
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ BAŞLIKLAR
YAZARLAR

Zeynep Naz İnansal
Yazar ve kültür sanat profesyoneli. İstanbul Bilgi Üniversitesi’nde sinema lisansı ve Utrecht Üniversitesi’nde Medya, Sanat ve Performans Çalışmaları yüksek lisansının ardından sinema sektöründe çeşitli roller üstlendi. 2014’ten beri editörlük ve yazarlık yapıyor. Yazıları Bant Mag, Trendsetter İstanbul, Dadanizm ve QP Türkiye’nin de aralarında bulunduğu yayınlarda yer aldı.

Duende
Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ OKUMALAR
Hollanda merkezli sinema zinciri Pathé ve Amsterdam merkezli kreatif ajans ACE, "Pathé REWIND" adlı bir deneye imza attı. Amaç, insanların sevdikleri bir filmi hipnozun etkisiyle ilk kez izliyormuş gibi hissedip hissedemeyeceğini görmekti. Biz de bu deneyden yola çıkarak Sinema Yazarları Derneği (SİYAD) üyelerine hangi filmi hafızalarından silip yeniden ilk kez izlemek isteyeceklerini sorduk.

Atina’da yer alan National Archaeological Museum, kalıcı koleksiyonunun içinde ilk kez çağdaş bir sanatçının solo sergisine ev sahipliği yapıyor. William Kentridge’in “Imitate the Sleep of Stones” adlı sergisi, Burcu Fikretoğlu küratörlüğünde izleyiciyle buluşuyor. Sergi, sevdiği Eurydice’yi yeniden hayata döndürmek amacıyla yeraltı dünyasına inen müzisyen Orpheus’un antik Yunan mitinden yola çıkıyor. Sergiyi küratörü Burcu Fikretoğlu’ndan dinledik.

Lee Chang-dong’un "Possible Love"ı, 2009’daki Ssangyong Motor grevinden yola çıkarak sınıf çatışmasını, emeği ve başkalarının acılarına bakmanın etik sınırlarını sorguluyor. İşini kaybeden Choi Ho-seok ve eşi Ahn Mi-ok'a odaklanan film, kendi bakışını bu çifti filme çekmek isteyen Lee Ye-ji'nin gözüyle harmanlıyor. Bazı şeyler kamera orada olduğu için gizleniyor, bazıları ise kamera sayesinde ortaya çıkıyor.

19. yüzyılda yaşamış Fransız bir hizmetçiyi, Rumen göçmen işçileri ve Roberto Rossellini'yi birbirine bağlayan ne olabilir? Radu Jude'ye sorarsanız, pek çok nokta... Yönetmen son filminde, birbirinden uzak görünen bu dünyaları biraraya getirerek ekonomik göçün görünmeyen insani bedellerine odaklanıyor. Viyana Film Festivali’ndeki sohbetimiz sinemadan siyasete, sömürüden iyi niyete, karamsarlıktan gerçekleri olduğu gibi görebilmeye uzandı.

Yerli diziler dünya çapında milyarlarca izleyiciye ulaşırken bu başarıyı mümkün kılan set emekçileri ağır çalışma koşulları, güvencesiz sözleşmeler ve iş kazalarıyla karşı karşıya. Üstelik artan maliyetler nedeniyle birçok dizi yayından kalkıyor, en popüler diziler bile yeni bölüm yayımlayamıyor. Uzun zamandır derinden ve sessizce süren kriz, Türkiye’nin mevcut ekonomik düzenindeki sorunlar nedeniyle çok daha görünür hâle geldi.




