Neden daha çok ‘boş boş’ gezmeliyiz ve bunun odaklanmayla ne ilgisi var?

Bu yaz yanıma, ne zamandır okumak istediğim bir kitabı alıp öyle çıktım yola; Johann Hari’den Çalınan Dikkat: Neden Odaklanamıyoruz?. Hari, hayatımıza yön veren temel mekanizmaların yani beynimizin düşünme, karar alma ve odaklanmayla ilgili süreçlerinin işleyişini, nasıl ve neden bozulduklarını, zihnin işleyişine zarar veren faktörlerle bu dikkat dağınıklığı ve stres çağında nasıl başa çıkabileceğimizi, daha da önemlisi neden başa çıkmamız gerektiğini anlatıyor. 

Genelde böyle konuların, son yıllarda moda olduğu hâliyle bir “kişisel gelişim” kitabı formatında ele alınmasına alışkınız fakat Hari, bu önemli becerilerimizin gerçekte nasıl çalıştıklarını ve “gözetim kapitalizminin” etkileriyle nasıl bozulduklarını, kişisel bir mesele olmaktan çıkarıp toplumsal bağlamına oturtarak yapısal sebepleriyle birlikte çok geniş bir çerçevede ele alıyor. Bu yüzden okurken yavan bir “Başıma bunlar geldi, ben de işte böyle çözüp kişisel geliştim” anlatısına değil, çok akıcı yazılmış derin ve kapsamlı bir araştırmaya eşlik ediyoruz.