Nefes al, nefes ver: IAN SWEET

Jillian Medford'ın IAN SWEET ismiyle indie rock'tan dream pop'a evrilen müzikal yolculuğunun ardında değişen seslerden çok daha fazlası var.
Nefes al, nefes ver: IAN SWEET

Duende

Duende

Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.

Sabahın erken saatleri… Almanya'da göl kenarında düzenlenen bir festivalin kamp alanındayım. Uyumadan geldiğim festivalde ilk günü de sabahlayarak geçirdikten sonra 1–2 saat dinlenmek için çadırıma döndüm. Yarım saat geçmeden titreyerek uyandım. Islak çim üstüne kurulan çadır, göl kıyısının gece soğuğu ve dinlenmeden geçen günler… Panikle aradığım arkadaşım derin nefesler almamı öğütleyip sürekli sorular sorarak odağımı dağıtmamı sağladı. Sonrası serum, 2–3 saat uyku ve festivale kaldığım yerden devam. 

Tek başına, üzerine çok da düşünmeden apar topar gittiğim festival, yaşadığım ilk panik atağın da merkezi oldu. Bunun bir talihsizlik olmadığını, aksine hayata başkasının gözleriyle bakmaya çalışınca ruhum ve bedenim tarafından yalnız bırakıldığımı daha yeni anladım. Tıpkı çocuk yaşlardan beri depresyon ve anksiyeteyle mücadele eden Jillian Medford'un takıldığı yoğun ayakta terapi programı sırasında yazdığı şarkı sözlerinin ardından ilk kez kendinden bahsedebildiğinin farkına varması gibi. Onun, her şey geride kaldıktan sonra söylediği "Nefes alabiliyorsan, gayet iyisindir. Nefes alabiliyorsan, dünyada yol alıyorsun demektir. Bu basit şeyi kendime daima hatırlatmam gerek," sözlerine katılmamak mümkün değil. Jillian Medford'ın IAN SWEET ismiyle indie rock'tan dream pop'a evrilen müzikal yolculuğunun ardında değişen seslerden çok daha fazlası var.

Bilinçaltı ilhamı: Kendini "evin içinde yalın ayak koşuşturan, moda tasarımcısı ya da fotoğrafçı olmayı hayal eden özgür ruhlu bir çocuk" olarak tanımlayan Jillian Medford'un müzikle kurduğu bağlar zamanla daha belirgin hâle geldi. Bir yandan babasının Peter Gabriel tutkusu yüzünden dört yaşında kendini progressive rock konserinde bulduğu, diğer yandan annesinin Madonna takıntısından dolayı evde daima Music albümünü dinlediği bir çocukluk geçirdi. 

2000'lerin başında yayımlanan Björk’ün Vespertine ve Coldplay'in Parachutes albümleriyle artan müzik ilgisi, 5. sınıfta bir gösteride parlak mavi elektro gitarıyla çaldığı Avil Lavigne'e ait Complicated şarkısıyla eyleme dönüştü. Kendini müzikle tanımlayan figürleri birer bilinçaltı ilhamına dönüştüren Jillian Medford, 2014 yılında doğup büyüdüğü Los Angeles'tan Berklee College of Music'te şarkı yazarlığı okumak için ayrıldı ve Boston'a yerleşti. 

Fotoğraf: Lucy Sandler


Kendi başına: Okuldaki teori ve tekniğe odaklanan katı müfredat karşısında zorlanan Jillian Medford, o dönem bir ev konserinde dinlediği art rock grubu Guerilla Toss sayesinde DIY sahnesiyle tanıştı. Okulla ilişkisini Joni Mitchell gibi 20. yüzyıl kadın şarkı yazarlarının anlatıldığı müzik tarihi dersleriyle sınırlı tutan Medford, fırsat buldukça bir grup arkadaşıyla prova yapmak için Lucky Star otobüslerine atlayarak mezun olduktan hemen sonra taşınacağı New York'un yolunu tuttu. 

Lisede sıklıkla vakit geçirdiği patenci grubu tarafından takılan IAN SWEET adını müzikal projesine taşıyan Medford, bir süre solo konserler verdikten sonra grup kurdu. 2016 yılında şimdilerde "Gerçeklerden ziyade metaforlara dalmıştım. Bir perdenin ya da başka bir şeyin arkasında saklanıyordum," sözleriyle tanımladığı Shapeshifter isimli ilk albümünü yayımladı. Albümün hemen ardından Girlpool'la uzun bir Avrupa turnesine çıkmaya az kala, grup elemanlarının kadın düşmanı yorumları nedeniyle grubu dağıtma kararı aldı. Solo olarak dâhil olduğu turneden "Her şeye tek başıma başladığımı hatırlamam gerekiyordu çünkü müziği en güçlü kendi başımayken hissediyorum," sözleriyle aktardığı değerli bir farkındalıkla döndü.

Gece yarısı itirafları: Yeniden kıtaya döndüğünde yaşamak için bu sefer New York'u değil, aile yanı olan Los Angeles'ı tercih etti. Çok geçmeden müzisyen arkadaşlarının da katıldığı Crush Crusher adını verdiği ikinci albümünün kayıtlarına başladı. Bir yandan solo projesinin sağladığı esneklikle özgürce hareket eden Jillian Medford, diğer yandan şarkı yazım sürecinde gün yüzüne çıkan kronik depresyonu ve bastırılmış travmalarıyla yüzleşmek zorunda kaldı. Yeterince hazır değilsen müzik her zaman iyileştirici olmaz, geri teper. 

Tüm bunlara rağmen Medford, albümü 2018 yılında tamamladı ve hemen ardından yaşadıklarından uzaklaşmak için turneye çıktı. O dönem bir röportajını okurken denk geldiğim IAN SWEET'in turne programında bir ay içinde 27 konser vardı. Çok geçmeden mental yorgunluğun yanına fiziksel bitkinliği de ekleyen Medford, bir konseri sonrası annesiyle olan telefon konuşmasında artık nefes alamadığı, içinde bir ölü olduğu ve verecek hiçbir şeyinin kalmadığı itirafıyla sonlandırdı.

Fotoğraf: Lucy Sandler


Bir şifa yöntemi: Uzun bir zaman şiddetli panik atakla baş etmeye çalışan Jillian Medford, gündelik basit işleri bile yerine getirmekte zorlanmaya başlayınca Ocak 2020'de haftada beş gün, günde altı saat boyunca bütünsel uygulamaların olduğu yoğun bir terapi programına katılmaya karar verdi. Bu program kapsamında güne serbest çağrışımla yazı yazarak başlama aktivitesi, kısa bir süre sonra Medford için şarkı sözleri karaladığı keyifli bir etkinliğe dönüştü. Bu süreçte, geçmişte yaşadığı güvensizlik hissi ve kendini diğer insanlarla karşılaştırma dürtüsü yüzünden karmaşık hâle gelen müzikle ilişkisini düzeltme şansı yakaladı. Onun için artık şarkıların yeni bir anlamı vardı ve hepsi birer şifa yöntemiydi. 

Nefesini bulmak: Pandeminin hemen öncesinde terapi programını tamamlayan Jillian Medford, günlüğündeki şarkı sözleri ve kendisine ait müzikal fikirlerle stüdyoya girdi. Bir yıllık bir çalışmanın ardından "Yaptığım en dürüst iş oldu ve bunun için kendimle gurur duyuyorum. Bu albüm, ne olmasını istediğimi bilmeden, tam anlamıyla olmasını istediğim şey oldu," sözleriyle açıkladığı Show Me How You Disappear isimli albümünü geçtiğimiz mart ayında yayımladı. Medford için bu albüm, iyileşme ve kendini kabul etme yolunun parıldayan bir simgesiydi. Ortak tema, nefesini tekrardan bulmaktı çünkü bu, kendi sesini bulmakla eş değerdi. Nitekim üstündeki gerginliği atan gitarlar ve hissederek uzunca tuşlarına basılan synth'ler tam da bunun yansıması. 

Gece yarısına 22 dakika var — derin bir nefes alarak veda edebilirim. Hoşça kalın.


Bu zamana kadar Keşif Sahnesi'ne konuk olan sanatçıların tamamını Spotify çalma listemizden dinleyebilirsiniz.

Dinle


Hikâyeyi paylaşmak için:

Kaydet

Okuma listesine ekle

Paylaş

Duende

Duende

Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.

NEREDE YAYIMLANDI?

DuendeDuende

BÜLTEN SAYISI

Gerginliği atan gitarlar

Keşif sahnesinde indie rock'tan dream pop'a evrilen müzikal yolculuğuyla IAN SWEET ve Geleceğin Fısıltıları serisinin son konuğu Meltem Şahin.

27 Tem 2021

Kafası Yanan Cadılar, Dijital İllüstrasyon, 2020

YAZARLAR

Taner Turna

grandkid of david bowie, son of nick cave, brother of thom yorke & damon albarn

Duende

Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.

İLGİLİ OKUMALAR

DuendeDuende

HİKAYE

Bibliyoterapi'de bu hafta: Sadakatsizlikle başa çıkmaya çalışanlar için kitap reçetesi

Sadakatsizliğe uğramak insanın eğitimiyle, yaşıyla, güzelliğiyle, zekasıyla ya da ne kadar “iyi bir partner” olduğuyla açıklanabilecek bir şey değil. Yine de insan böyle bir şey yaşadığında çoğu zaman suçu kendisinde arıyor. Oysa bu soruların çoğunun sebebi kontrolümüz dışında gelişen bir olayı yeniden kontrol edilebilir hâle getirme çalışmamız. "Sadakatsizlikle nasıl başa çıkarım?" diye düşünenler için üç kitap.

Aslı Perker

·

11 Eyl 2026

Bibliyoterapi'de bu hafta: Sadakatsizlikle başa çıkmaya çalışanlar için kitap reçetesi
DuendeDuende

HİKAYE

'The Unknown': Bir bedeni aynı insan yapan nedir?

"Anatomy of a Fall"un Oscar ödüllü senaristi Arthur Harari, yeni filmi "The Unknown"da beden değiştirme motifini fotoğraf, kent hafızası ve kimlik üzerine tekinsiz bir bilmeceye dönüştürüyor.

Emre Eminoğlu

·

11 Eyl 2026

'The Unknown': Bir bedeni aynı insan yapan nedir?
DuendeDuende

HİKAYE

Yıldız Tozu | Tutkuların, zamansız rastlantıların ve saplantıların ustası: Pedro Almodóvar

Yıldız Tozu'nda bu haftaki konuğumuz tutkunun, hüznün, kırılganlığın cesur ve sıcak dili; İspanyol yönetmen Pedro Almodóvar. Yeni bir Almodóvar filmine giderken sizi neyin beklediğini hiçbir zaman tam olarak bilemezsiniz. Büyük bir filmle de karşılaşabilirsiniz, küçük bir hayal kırıklığıyla da…

Mehmet Sindel

·

11 Eyl 2026

Yıldız Tozu | Tutkuların, zamansız rastlantıların ve saplantıların ustası: Pedro Almodóvar
DuendeDuende

HİKAYE

Paweł Pawlikowski: 'Ben 20. yüzyıldan kalma bir sürgünüm'

Cannes’da prömiyerini yapan "Fatherland" ile ikinci En İyi Yönetmen Ödülü’nü kazanan Paweł Pawlikowski'yle Thomas Mann’dan savaş sonrası Avrupa’ya, minimalizmden müziğe, entelektüellerin toplumdaki rolünden kendisinin bugünkü dünyada hissettiği yabancılığa uzanan bir sohbete daldık.

Müge Turan

·

10 Eyl 2026

Paweł Pawlikowski: 'Ben 20. yüzyıldan kalma bir sürgünüm'
DuendeDuende

HİKAYE

MUBI Fest'te neler izledik?

İki yıllık aranın ardından geçen hafta sonu İstanbul’a dönen MUBI Fest'in atmosferine ve Cannes’dan taşıdığı dört filme yakından bakıyoruz.

Emre Eminoğlu

·

07 Eyl 2026

MUBI Fest'te neler izledik?