Squid'in yeni albümüne doğru

DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
Müzik prodüktörü Dan Carey ve 2013 yılında başlattığı müziği duymak için tahammülü olmayan plak şirketi Speedy Wunderground'un keşfederek radara soktuğu ve ilk albümü Town Centre'ı ürettiği Squid, Londra'da yeşeren alternatif gitar sahnesinin en özgün ses karışımlarından biri.
2015 yılında Brighton, East Sussex'de kurulan, ilk teklisini 2016 yılında yayımlayan ve 2019'a kadar görece yeraltında kalan grup; son birkaç yılın en eklektik, yenilikçi ve ufuk genişletici işlerine imza attı. Town Centre kısaçalarıyla post-punk ve ilişkili janrları art-punk ve dance punk'ı girift gitar etkileşimleri, progresif şarkı akışı ve post-hardcore vokal performansıyla bir araya getiren Squid; artık iyice karbon kopya işlerle satüre olan "avangart" gitar müziğinin tekdüze uzamlarına sıkışmadı.
Speedy Wunderground'tan ayrıldıktan sonra Aphex Twin, Boards of Canada, Plaid, Oneohtrix Point Never, Yves Tumor ve Nala Sinephro gibi yakın geçmişin ve günümüzün en parlak müzisyenlerini elektronik ağırlıklı kataloğunda buluşturan Warp Records'a geçen Squid, müzikal kimliğini çok parçalı bir deneye dönüştürdü.

Squid, O Monolith. | Kapak tasarımı: Oscar Torrans
2020 yılının başından itibaren çıkardığı tekliler ve onları bir araya getirdiği ilk uzunçaları Bright Green Field, Squid'i çağdaş gitar müziğin boyutlarını progresif elektronik, krautrock, nu jazz ve Berlin School gibi janrlarla yaptığı deneylerle genişletti. Grubun 8 Şubat'ta duyurduğu ikinci albümü O Monolith de şu ana kadar yayınlanan Swing (In a Dream) ve Undergrowth teklileriyle bize artık bir Squid-deneyimine dönüşen o hülyalı, pastoral, psikedelik, enerjik ve zihin açıcı yeni bir müzik rüyası yaşatacak gibi duruyor.
Wiltshire, Birleşik Krallık'ta bahar mevsimi baş gösterirken, yeşille kuşatılmış bir hâlde kaydedilen albümün prodüktörlüğünü Dan Carey, miksingini ise John McEntire üstlendi. 9 Haziran tarihinde Warp Records etiketiyle yayımlanacak O Monolith, Squid'in "zıpçıktı" müzikal kompozisyonları ve ses manzaralarıyla uyumlu olduğunu düşündüğüm ve tasarımcı Oscar Torrans'ın gruba kazandırdığı oyuncu tipografik görsel kimliğiyle de merak uyandırdı. Squid'in Instagram aracılığıyla paylaştığı duyurusunda belirttiği üzere O Monolith korku mefhumunun üzerine gidecek bir anlatıya sahip olacak:
"Gökyüzünün, ölümün, sıçanların ve yatak ucu dolaplarının ötesinde ya da değil, O Monolith korkular hakkında bir uzunçalar. Sabrınız için teşekkür ederiz, umarız ki albümü beğenirsiniz."
Swing (In a Dream) teklisinin klibine ve albümün şarkı listesine hemen aşağıdan ulaşabilir; Frank Force tarafından Undergrowth'tan esinle tasarlanan video oyununu da buradan oynayabilirsin.
Şarkı listesi:
01 Swing (In a Dream)
02 Devil’s Den
03 Siphon Song
04 Undergrowth
05 The Blades
06 After the Flash
07 Green Light
08 If You Had Seen the Bull’s Swimming Attempts You Would Have Stayed Away
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ BAŞLIKLAR
YAZARLAR

Koray Soylu
Editor @ Aposto

Duende
Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ OKUMALAR
Ölüm’ün hikayesi, İzmir’den The Strokes’un ön grubu olarak çıktıkları Red Rocks sahnesine uzanıyor. Türkçe sözlü saykodelik rock grubu Ölüm’ün arkasındaki isim olan Aykut Özen; Los Angeles’taki hayatını, 70’lerin parlatılmamış çiğ ruhunu ve ABD müzik sahnesinde ses getiren kırılma anlarını anlatıyor.

İlki 2018’de düzenlenen Bergama Tiyatro Festivali bu sene 7-8-9 Ağustos’ta yapılacak. Peki kendi kaderine terk edilmiş bir Ege kasabası nasıl tiyatroya, kolektif emeğe, yeni ihtimallere ve yerelden yükselen umudun ta kendisine dönüştü?

"İşe Yarar Bir Hayalet", daha ilk dakikalarında bütün derdini anlatıyor. Bir sanat merkezinde, Tayland toplumunun kolektif belleğini temsil eden bir rölyefin yapımını izliyoruz. Keşiş, asker, işçi, köylü, öğrenci, atlet, çocuk, keçi... Bir toplumun hafızasını oluşturan figürler tek bir yüzeyde buluşuyor. "İşe Yarar Bir Hayalet"te kabul görmenin ölçüsü kim olduğunuz değil, kimin işine yaradığınız. Filmin adındaki ironi de tam burada yatıyor.

Spider-Man’in radyoaktif örümcek ısırığından gizli kimliğine, kayıplarından kendini kabullenme mücadelesine uzanan hikayesi, farklı hisseden herkesin kendisinden bir şeyler bulabileceği bir büyüme anlatısı aynı zamanda. "Brand New Day" ise Peter Parker’ın yetişkinlikte de değişmeye, bedel ödemeye ve şu soruyla yüzleşmeye devam ettiğini gösteriyor: İnsanlar gerçek benliğiyle tanışsalar onu yine de severler miydi?

'Çizgili Pijamalı Çocuk'un yazarı John Boyne, dört kitaplık "Elementler" serisinde insan ruhunun karanlık ve fırtınalı topografyasını çıkarıyor. Boyne, her biri bir solukta okunabilecek serisinde, dijital çağın üzerimize yağdırdığı sosyal virüslerin cirit attığı ortamda travmalara ve insanlığın kurtuluş reçetelerine değiniyor. Her romanda "suç"u farklı bir yönüyle ele alıyor, birbiriyle iç içe geçmiş metinleri birbirinden özgür kılarken bir yandan da her birini ötekine sımsıkı bağlıyor.





