

Şehrin caz hâli: 32. Akbank Caz Festivali
32. Akbank Caz Festivali yarın başlıyor Nedir? Pozitif iş birliğiyle gerçekleştirilen ve Avrupa’nın en prestijli caz festivallerinden biri olan Akbank Caz Festivali , 32.
Daha fazlasını öğren →
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
Film: Decision to Leave / Heojil kyolshim
Yönetmen: Park Chan-wook
Süre: 138 dakika
Yapım yılı: 2022
Jenerik: Oldboy ve The Handmaiden gibi filmleriyle tanınan, Güney Kore sinemasının dahilerinden Park Chan-wook’un yeni filmi Decision to Leave’in dünya prömiyeri geçtiğimiz aylarda Cannes Film Festivali’nde gerçekleşti. Park, festivalden En İyi Yönetmen ödülüyle ayrılırken, Mubi filmin uluslarası haklarını satın aldı ve bir dağıtımcı olarak tarihindeki ilk ödül sezonunda iddialı olacağının sinyallerini verdi. Film, En İyi Uluslararası Film Oscar yarışında da Güney Kore’yi temsil etmek üzere seçildi. Decision to Leave, Busan’da yaşayan genç bir dedektifin, bir kurbanın eşiyle tanıştıktan sonra değişen dünyasını konu alıyor.
Neden izleyelim? Çok katmanlı, bol sürprizli ve hiçbir şeyin tahmin edildiği gibi olmadığı, gizemli hikâyelerin ve intikam filmlerinin usta anlatıcısı Park Chan-wook, filmlerini cinsellik ve grafik şiddetin en estetik hâlleriyle güzelleştiren bir yönetmen. Decision to Leave, yönetmenin bu üslubuna en ayrıksı film. Kan, şiddet ve çıplaklığın dozu olabildiğine düşük. Öte yandan, yönetmenin varlığı filmin her sahnesine yaptığı yaratıcı müdahaleleriyle hissediliyor. Joachim Trier ve Eskil Vogt ortaklıklarını hatırlatan oyunlarla, ihtimaller ve gerçekliğin birbirine karıştığı anlarla donatılmış bu filmi Ayvalık Uluslararası Film Festivali’nde izlerken duygu yoğunluğunun az olduğunu düşündüm. Hatta filmi duygusal başlığının ve hüzünlü afişlerinin yarattığı beklentiye kıyasla soğuk ve mesafeli buldum. Oysaki ertesi gün ve sonrasındaki her gün; filmdeki imgelerin, sahnelerin ve cümlelerin içime biraz daha işlediğini, canımın biraz daha acıdığını fark ettim. Nihayetinde Park Chan-wook’un sopalarla, tekmelerle, baltalarla darbeler indirdiği bedenlerin ve akıttığı kanın yerini, bu filmde parçalanmış bir kalp ve göz yaşlarının aldığını düşündüm. Üstelik en ince detayına kadar planlanmış bir operasyon sonucu sinsice ekilen tohumlardan günbegün açılan çiçeklerle.
Nerede izleyebilirsin? Film, dönümüzdeki haftalarda sırasıyla Eskişehir'de Başka Sinema Rota (23-28 Eylül), Antalya'da Altın Portakal Film Festivali (1-8 Ekim) ve İstanbul'da Filmekimi'nde (7-16 Ekim) gösterilecek.
Benzer işler:
- Memories of Murder / Salinui chueok (2003, Bong Joon-ho)
- Burning / Beoning (2018, Lee Chang-dong)
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ BAŞLIKLAR
NEREDE YAYIMLANDI?
Ayvalık Film Festivali yeniden, Park Chan-wook'un son filmi Ayrılma Kararı, Sudan Archives'in son albümü Natural Brown Prom Queen.
23 Eyl 2022

YAZARLAR

Emre Eminoğlu
Sinema, kültür, sanat yazarı. 2021’den beri sinema editörlüğünü üstlendiği Aposto başta olmak üzere çeşitli dijital ve basılı yayınlarda sinema yazıları yazmaya, röportajlar yapmaya ve podcast'ler üretmeye devam ediyor. SİYAD ve FIPRESCI üyesi, Golden Globes seçmeni.

Duende
Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ OKUMALAR
Yaşlanmakla yaşlı rolünü oynamak birbirinden farklı şeyler. Yaşlanacağız. Bedenimiz değişecek. Fakat bedenimizin değişmesiyle kişiliğimizin, arzularımızın ve dünyayla kurduğumuz ilişkinin belirli bir kalıba sokulması arasında da zorunlu bir bağ yok. Yaşlanmaktan korkanlar için üç kitaplık bir reçete.

Charlotte Wells’in "Aftersun", Joachim Trier’in "Sentimental Value" ve Rodrigo Sorogoyen’in "El ser querido" filmleri, baba-kız ilişkisinin üç farklı dönemine ve üç ayrı duygusal biçimine bakıyor. Birinde geçmişe dönerek babasını anlamaya çalışan bir kız, diğerinde geçmişin yükünü bugünkü ilişkilerine taşımış iki kız kardeş, bir diğerindeyse yıllar sonra yeniden karşılaşıp eski hesapları açan bir baba-kız.

Lance Oppenheim’ın yeni filmi "Primetime" Chris Hansen’ın televizyon dünyasını güçlü oyunculuklarla yeniden kurarken reyting hırsının insani bedellerini ve gösterinin etik sınırlarını incelemekte yüzeysel kalıyor.

Kültürel mirası turizmin hizmetine sokmak başka şey; turizmi kültürel mirasın daha derin ve daha sürdürülebilir biçimde deneyimlenmesine aracılık edecek şekilde tasarlamak başka. İkisini birbirine karıştırdığımızda eser kolayca bir logoya, bir hediyelik eşyaya veya sosyal medyada tüketilen bir görsele dönüşebilir.

Ölenlerin eşyalarını dağıtıyoruz ama telefonlarımızda sesleri, mesajları, görüntüleri kalıyor. Sandra Wollner’ın "Her Defa" filminden hareketle, kapıya konan ayakkabılardan cevap beklediğimiz mesajlara uzanan yas hâlleri üzerine düşünceler.




