Olimpiyat sporcuları Paris'e hangi yemekleri taşıdı?
Paris Olimpiyat Oyunları’nda servis edilen yemeklerle ilgili tartışmalar sürüyor. Son olarak İngiliz yüzücü Adam Peaty, Olimpiyat Köyü’ndeki yemeklerin yetersizliğini eleştirdi ve balığından kurt çıktığını iddia etti. Olimpiyat sözcüsü ise şikayetleri dikkate alarak harekete geçtiklerini belirtti. Tüm bunlar yaşanırken Priya Krishna, The New York Times için sporcuların Olimpiyat Köyü’nde ne yedikleri konusunu ayrıntılı olarak ele aldı.
Fransa Olimpiyatları’nda Fransız mutfağı etkisi: Olimpiyat Köyü’nün girişinde kurulan bir fırın, günde 2.000'den fazla baget, kruvasan, pain au chocolat ve focaccia üretiyor. Yarış stresinden kurtulmak isteyen sporcular için fırıncılık dersleri dahi sunuluyor. Limonlu tart ve Paris-Brest gibi tatlılar da menüde yer alıyor. Tabii sporcuların çoğu bunların tadını ancak yarışlarından sonra çıkarabiliyor. Olimpiyat Köyü'nde Fransa gastronomisine dair tek eksik ise şarap.
Tek ihtiyaç beslenme değil ev hissiyatı: Her ülkenin kendi yiyeceklerini getirmesine izin veriliyor. Birçok ülke sporcuların beslenme ihtiyaçlarından ziyade, evlerinin konforunu yakalayıp yabancılık çekmemesi için bu fırsattan yararlanıyor.
- ABD Olimpiyat Heyeti'nin Paris'e gönderdiği atıştırmalıklar arasında protein shake'leri, bagel, patlamış mısır, kuru et, enerji barları ve fıstık ezmesi başta geliyor.
- Japonya Olimpiyat Heyeti'nin kendi çorbası var. Gıda şirketi Ajinomoto'nun sporcular için geliştirdiği özel çorbanın yanında Olimpiyat Köyü'nde bol miktarda miso, pirinç topu ve dashi de talep edildi.
- Avustralya, Olimpiyat Takımı'nın kafein desteğini eksik etmiyor. Sporcular için oyunlara kendi baristasını getirmelerinin yanı sıra Weet-Bix, Vegemite, Milo gibi ürünlerin stantları da kuruldu.
- Kenya Olimpiyat Heyeti yerel yiyecekler gönderiyor. Kericho Gold çayı ve kalın bir mısır unu hamuru olan ugali gibi.
- Jamaika Olimpiyat Heyeti'nin yanında getirdiği yerel gıdalar arasında Jamaika markası Grace Foods’un jerk baharatı ve aloe vera içecekleri var.
- Çin Olimpiyat Takımı'nın kendi şefi de ekipte. Hazırlanan yemekler arasında Sichuan tavuğu ve Rice Krispies öne çıkıyor.
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
İLGİLİ BAŞLIKLAR
NEREDE YAYIMLANDI?
Marsel Delights’ın narlı lokumu Guild of Fine Food'dan Great Taste ödülü aldı. Tiramisunun yaratıcısı Roberto Linguanotto, 81 yaşında yaşamını kaybetti. Carslberg, antik bir tahıl türü olan fonio'dan bira üretti.
07 Ağu 2024
YAZARLAR
apéro
İştah ve ufuk açan yemek yayını. Her çarşamba ve cumartesi önlüğünü giyer.
İLGİLİ OKUMALAR
Bir zamanlar İstanbul’un takvimi deniz üzerinden tutulurdu. Palamutun, lüferin ve uskumrunun gelişi mutfakta neyin pişeceği kadar, kayıkların ne zaman suya ineceğini, balıkçı tezgahlarının görünümünü ve şehrin gündelik akışını da belirliyordu. Bazı şeyler hiç değişmiyor. Ekim geldiğinde İstanbul’da gözler hâlâ yeniden denize çevriliyor.
Londra’yı gastronomi üzerinden tanımak için her zaman şehrin en yeni restoranlarının peşine düşmek gerekmiyor. Bazen birkaç sokaklık bir rota, şehrin yemek kültürünün nasıl değiştiğini görmek için yeterli. Borough Market’tan Bermondsey Street’e kadarki bu bölge de bunun iyi örneklerinden biri. Emre Onar, sevdiği duraklar ve kendi deneyimleri üzerinden bu kısa mesafeyi adım adım anlatıyor; kahveyle başlayan rotayı pazar tezgahlarından restoranlara, oradan da Bermondsey Street’in sakinliğine taşıyor.
Urla’da sofraya giden yol, toprağın ve mevsimin sunduklarıyla başlıyor. WMF işbirliğiyle, Şef Dilek Yetkiner eşliğinde lavantalardan Ege otlarına uzanan bir hasadın ardından mutfağa geçtik. Doğada başlayan akşamı, uzun bir yaz akşamına yakışan sofrada, Bi’ Masa Akademi’de pişirdiklerimizle tamamladık.
05 Eki 2026
İki Michelin yıldızlı Villa Aida’nın kurucu şefi Kanji Kobayashi, Vakko L’Atelier’in “Guest Chef Dinner” serisi için İstanbul'daydı. Şef Kobayashi, sohbetimizde İstanbul’da karşılaştığı malzemeleri kendi mutfak diliyle yeniden düşünürken şehrin yemek kültüründe kendisine tanıdık gelen ve ayrışan noktaları anlattı.
Göçle taşınan, mahallelerde köklenen ve uzun süre “etnik” kategorisinde tutulan mutfaklar bugün fine dining’in parçası oluyor. Peki bir mutfak ne zaman prestij kazanıyor? Onu “yüksek gastronomi”ye taşıyan değer ölçütlerini kim belirliyor? Sosyoloji profesörü Zafer Yenal ve yemek editörü Reyhan Ülker, bu dönüşümün arkasındaki toplumsal ve gastronomik hiyerarşilere bakıyor.
