Oxfam: CEO maaşları çalışanlardan 56 kat daha fazla arttı
Paretoİş dünyasından içgörü, sektör analizleri ve gelecek öngörüleri her pazartesi ve perşembe e-posta kutunuzda.
Uluslararası yardım kuruluşu Oxfam, 1 Mayıs'ta yayımladığı yeni raporunda, 2019'dan bu yana dünya genelindeki CEO maaşlarının reel olarak %50 arttığını açıkladı. Oxfam tarafından hazırlanan bültende, 2019-2024 arasında işçi ücretlerindeki artışın ortalama %0,9 olduğuna dikkat çekildi. Bir başka ifadeyle, CEO’ların işçilerin maaşı 1 birim artarken CEO’ların kazançları 56 kat artış kaydetti.
Araştırma kapsamında 35 ülkede CEO’larına en az 1 milyon dolar maaş ödemesi yapan 2.000 şirket incelendi. Verilere göre, Avrupa’da en yüksek ortalama CEO maaşı 6,7 milyon dolarla İrlanda’da. Onu 4,7 milyon dolarla Almanya izliyor. Hindistan’da ortalama CEO maaşı 2 milyon dolar, Güney Afrika’da ise 1,6 milyon dolar seviyesinde.
Uluslararası Çalışma Örgütü’ne (ILO) göre, 2024 yılında reel ücretler ortalama %2,7 artış gösterdi. Ancak Fransa, Güney Afrika ve İspanya gibi ülkelerde reel ücret artışı yalnızca %0,6’da kaldı. Küresel çapta gelir eşitsizliği azalmış olsa da düşük gelirli ülkelerde en zengin %10’un gelir payı, en yoksul %40’ın gelirinin 3,4 katı olmaya devam ediyor.
‘Sistem bozuk değil, tasarlandığı gibi işliyor’
Oxfam Uluslararası Genel Direktörü Amitabh Behar, “Her yıl aynı adaletsizlikle karşı karşıyayız: CEO maaşları fırlarken, işçi ücretleri yerinde sayıyor. Bu sistemin bozukluğu değil, tam da nasıl tasarlandıysa öyle çalıştığını gösteriyor: Serveti yukarıya taşırken, milyonlarca çalışan kira, gıda ve sağlık hizmetlerini karşılamaya çalışıyor” dedi.
Oxfam'ın analizi ayrıca, 168 farklı ülkede en az 10 milyon dolar gelire sahip olan 45 binden fazla şirkette kadın CEO oranının sadece %7 olduğunu da gözler önüne serdi. CEO’ların cinsiyet dağılımındaki büyük farka dair görüşlerini bildiren Uluslararası Sendikalar Konfederasyonu (ITUC) Genel Sekreteri Luc Triangle, çalışanların temel haklarından mahrum kalırken şirketlerin gelir rekor kırdıklarını hatırlattı:
"CEO'lar ile çalışanlar arasındaki aşırı ücret eşitsizliği, demokrasinin en çok ihtiyaç duyulan yerde, yani işyerinde eksik olduğunu doğruluyor. Dünya çapında çalışanlar hayatın temel ihtiyaçlarından mahrum bırakılırken şirketler rekor karlar elde ediyor, vergilerden kaçıyor ve sorumluluktan kaçmak için lobi faaliyetlerinde bulunuyor."
Raporda ayrıca milyarderlerin geçen yıl toplamda 206 milyar dolar (182,7 milyar avro) yeni servet kazandığı belirtildi. Bu rakam, saatte ortalama 23.500 dolara karşılık geliyor ve 2023 yılı için hesaplanan küresel ortalama gelirin (21.000 dolar) üzerinde.
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
Paretoİş dünyasından içgörü, sektör analizleri ve gelecek öngörüleri her pazartesi ve perşembe e-posta kutunuzda.
İLGİLİ BAŞLIKLAR
YAZARLAR
Hüseyin Koyuncuoğlu
Ekonomi ve finans editörü.
Pareto
İş dünyasından içgörü, sektör analizleri ve gelecek öngörüleri her pazartesi ve perşembe e-posta kutunuzda.
İLGİLİ OKUMALAR
Shein, Londra ve New York’taki halka arz girişimlerinin başarısızlıkla sonuçlanmasının ardından bu hafta nihayet Hong Kong borsasında halka açıldı. Birkaç yıl önce hızlı modanın yükselen yıldızı olarak görülen şirket, yatırımcıların karşısına zirve döneminden çok daha farklı bir tabloyla çıktı. Analistlere göre bu tablo, şirketi 100 milyar dolar değerlemeye taşıyan ekonomik koşulların artık ortadan kalktığını da kanıtladı.
Bir çalışanı değerli kılan yalnızca görev tanımında yazanları yerine getirmesi değil; aksaklıkları fark etmesi, sahiplenmesi ve çözümün parçası olmak istemesi de aynı zamanda. Çalışma arkadaşını, müşterisini, itibarını ve geleceğini dert edinen çalışanlar kurumları ileri taşıyor. Ancak dert edinmek yalnızca kişinin tercihi değil; bu çalışanlar sorgulama, fikir belirtme ve sorumluluk alma alanı buldukları ölçüde kurumun gelişimine gerçek bir katkı sunabiliyorlar.
Yapay zeka, artık yazılımı ucuzlatmanın ötesinde, hizmet sektörünün ekonomisini de değiştiriyor. Yeni nesil “AI-native” ajanslar, müşteriye bir araç verip işi ona bırakmak yerine operasyonun tamamını üstleniyor ve ajans hizmetini platform fiyatına sunuyor.
Yıllarca raporlar, hedefler ve uyum kriterleri üzerinden ele alınan sürdürülebilirlik, 2026’nın çoklu kriz ortamında kabuk değiştiriyor. Çevresel ve sosyal riskler büyürken, şirketlerin sürdürülebilirliği ana iş kollarından ayrı, ikincil bir alan olarak görmesi giderek daha işlevsiz hâle geliyor. Yeni dönemin sorusu artık ne kadar sürdürülebilir göründüğümüz değil, sürdürülebilirliği finansal performansa, büyümeye ve organizasyonel dayanıklılığa ne kadar entegre edebildiğimiz.
Güvenin ve itibarın göstergelerini, güven ve itibarın kendisiyle karıştırdığımızda her şeyi “parasını bastırarak” çözebileceğimizi düşünüyoruz. Oysa göstergeleri satın almak kolay, güvenin kendisini satın almak ise mümkün değil. Çünkü sahici güven; strateji, sabır, emek ve zamana yayılan bir tutarlılık gerektiriyor. Kestirmeler ise yalnızca sahnedeki kağıttan kaplanı parlatıyor; işler ters gittiğinde o kaplan kimseyi korumuyor.
