Şef Aras Çetin’in yeme-içme durakları
Sürdürülebilir lezzetlerle rüya tadında bir yolculuk: Susona Bodrum
Bir apéro okuru için gastronomi sadece bir deneyim değil, mutfağın ve dünyamızın kalbinin attığı kapsamlı bir serüven. Yerelin peşine düşülen yolculuklar, damakta arzulanan özel tatlar ve dünyamızın kısıtlı kaynaklarına karşı saygılı…
Daha fazlasını öğren →
Kurtuluş sokaklarında gezmeyi çok seviyorum. Her sokakta sizi bir lezzet durağının karşılaması beni hep çok heyecanlandırıyor. Tuşba Meze Evi’nin kapısından girip şahane mezelerden alıp evde arkadaşlarla keyif yapabilirsiniz. Özellikle köz patlıcan ezmesini asla es geçmeyin.
Oradan çıkıp bir klasik olan Üstün Palmie’ye kendinizi atabilirsiniz. Paskalya çöreği almayı ihmal etmeyin. Güzel yıllanmış bir biberli Trakya eski kaşar ve mümkünse Atatürk Orman Çiftliği'nden cam şişede günlük süt ile tüketiniz.
Tarama bahane, esnafla sohbet şahane
Taksim Balık Pazarı’nda dolaşmak bana kendimi hep çok iyi hissettiriyor. Esnaftan alışveriş yaparken ayaküstü sohbet etmek şahane. Özellikle ev oturmalarında yine es geçilmemesi gereken en önemli duraklardan biri Tunç Balık. Somon füme, tarama, lakerda almadan dönülmemeli. Hemen karşısındaki Petek Turşu’da minik bir mola verip turşu suyu içebilir ve oradan da envai çeşit turşudan dilediğinizi alabilirsiniz. Oraya kadar gitmişken Muammer Usta’dan kelle söğüş yememek olmaz.
Peynir aşkına
Ben bir peynir aşığıyım. Peynir yemeyi, yemeklerimde kullanmayı, hatta arkadaşlarıma hediye olarak peynir almayı çok seviyorum. İstanbul’da Antre Gourmet ve Eataly en güzel peynirleri bulabildiğim yerler. Muhakkak dönem dönem oraları ziyaret ediyorum; peynirleri tadıp ve ufak da olsa sepetime birkaç çeşit atıyorum.
Kırmızı çizgi, şarküteri
Peyniri bu denli seven birinin şarküteri sevmemesi pek düşünülemez sanırım. Bu konuda ne yazık ki biraz tutucuyum, kolay kolay beğenmem. Yurt dışında çok iyi versiyonlarını yediğimiz için Türkiye’de özellikle sadece dana etinden yapılması şarküteri konusunda bizi bir dezavantajlı kılıyor. Ama yıllardır alışveriş yaptığım ve ailece kendilerini çok sevdiğim Dolapdere’deki Kozmaoğlu bu konudaki tartışmasız tek adresim. Hem restoranımda hem de kişisel hayatımda tüm ürünlerini çok severek yiyorum.
Rota: Atina
Son önerim de Atina’dan gelsin. Malum, uçakla 45 dakikalık bir mesafede ve bizim için şahane bir kaçış rotası. Atina, bana hep iyi hissettiren, çok güzel yemekler yediğim ve kafa olarak da sıfırlanıp döndüğüm bir şehir.
Yurt dışında en sevdiğim aktivite, her zaman market gezmek. Saatlerce sıkılmadan her reyonu gezebilirim. Atina için nokta atışı tek bir adres verecek olursam kesinlikle Ergon House derim.
Mekanda hem lezzetli yemekler yiyip bir şeyler içebilirsiniz hem de market alışverişi yapabilirsiniz. Şahane çeşitleriyle peynir ve şarküteri tadıp yanınızda getirebilirsiniz. En güzel kısmıysa dilediğiniz peynir ve şarküterilerden bir tabak yaptırıp barında oturarak onları yemek. Atina’ya giderseniz sakın ola Ergon House’u es geçmeyin.
Editörün notu: Yolu Atina'ya düşenlere, daha fazla öneri isteyenlere: Atina'nın yeme-içme sahnesini ve kültürel kimliğini keşfe çıktık. "Atina'da bir hafta sonu: Ne yemeli? Ne içmeli?" sorusunun yanıtı bu sayıda.
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
NEREDE YAYIMLANDI?
Menüde: Şef Aras Çetin'in bol virajlı restoran yaratma süreci, Levazım'ın "mahalle lokantası" Zaaf'la özdeşleşen trüflü ballı böreğin hikayesi, Aras'ın Kurtuluş-Atina arası alışveriş durakları ve kuzu kol milanese tarifi.
17 Ağu 2024
YAZARLAR
apéro
İştah ve ufuk açan yemek yayını. Her çarşamba ve cumartesi önlüğünü giyer.
İLGİLİ OKUMALAR
Temmuz’da bir senelik bir proje olarak açılan Kısmet, Londra’nın en yeni Türk restoranlarından biri ve buradaki Türk mutfağının temsilinde yeni bir perde aralıyor. Kıbrıs Türk kökenli şef Keiran Mustafa ve Londra’nın dikkat çeken restoranlarının arkasındaki isimlerden Dom Hamdy ile Kısmet’in hikayesini, meyhane kültürünü ve Türk mutfağının Londra’daki değişen konumunu konuştuk.
Bir restoran, bulunduğu kentin yeme-içme kültürünü ne ölçüde değiştirebilir? Urla’da yerel ürünler ve üreticiler etrafında gelişen restoran kültüründen ilham alan Bertha, Çanakkale’de nasıl bir dönüşümün parçası olmayı hedefliyor? Danışmanlar Osman Sezener ve Sabiha Apaydın ile yatırımcı Yağız Öngen, bu soruya mutfaktan servise, yerel üretimden gastronomi turizmine uzanan farklı açılardan yaklaşıyor.
Kemikleri ve iç organlarıyla yenen ortolan kuşu, Fransız gastronomisinin en tartışmalı yemeklerinden biri. Dumas’nın mutfak sözlüğünden "Succession"a uzanan hikayesi, bir lokmalık haz uğruna hayvanlara çektirilen acıyı gündeme getirirken geleneksel olarak ortolanları yerken başa örtülen peçete, başka bir soruyu da akla getiriyor: Yemek yerken neden saklanırız?
Nezleyken elma neden elma gibi gelmez, kırmızıya boyanmış beyaz bir şarap kırmızı şarap gibi algılanabilir mi? Lezzet yalnızca dilimizin işi değil. Koku, görme ve ağızda oluşan duyumların kesişiminde şekillenen bu deneyim, bir yiyeceği tanımamızdan onu sevmemize kadar pek çok şeyi etkiliyor.
Batı Karadeniz’in iç kesimlerindeki Daday, deniz etkisinin azaldığı, yüksek rakımlı ve ormanlık bir coğrafyada yer alıyor. Ormanlar, meralar, tarım arazileri ve köyler birbiriyle iç içe. Üretim ise iklimin ve mevsimlerin çizdiği sınırlar içinde ilerliyor. İki gün boyunca ziyaret ettiğimiz çiftlikler, bu koşullarla kurulan farklı ilişkileri anlamak için iyi birer durak.
