Afrika’nın yerel tınılarından fütürist pop manzaralarına

Albüm: Sudan Archives, Natural Brown Prom Queen

Süre: 53 dakika

Plak şirketi: Stones Throw Records

Yayın tarihi: 9 Eylül 2022

Kartonet: Sudan Archives, diğer adıyla Brittney Parks, ilk albümü Athena ve bu yıl içinde yayımladığı bir dizi kısaçalardan sonra yeni albümü Natural Brown Prom Queen’le görkemli bir geri dönüş gerçekleştirdi. 

Aşk, öz saygı, cinsellik, etnisite ve cinsiyet temaları etrafında örülen Natural Brown Prom Queen, Sudan Archives’ın kısa kariyerindeki hızlı olgunlaşmanın ve müzikal vizyonun debdebeli bir göstergesi. 40’ı aşkın yapımcı ve yazar kredisi, enstrümantasyon kalabalığı ve sanatçının fiziksel görünüşünü ışıltılı bir biçimde kutlayan albüm kapağı, bu cesur sonik ve görsel şaşanın temel etmenleri.

Madvillan, J Dilla, Quasimoto gibi efsanevi hip-hop müzisyenlerinin plak şirketi Stones Throw Records’la işbirliğine devam eden Parks, 18 şarkıdan oluşan ikinci uzunçalarında daha önce ayak basmadığı müzik yapımcılığı, söz yazarlığı ve kompozisyonel zirvelere erişti.

^{Sudan Archives, Natural Brown Prom Queen}

Neden dinleyelim? Pop’un ya da anaakım rap müziğinin öncü vokalleri; çoğunlukla enstrüman virtüözlükleri, kompozisyonel ve müzik kültürü bilgileriyle öne çıkmazlar. Engin bir prodüksiyon ekibinin eşlik ettiği küresel yıldızlar, albümlerinin nasıl tınlayacağına dair nihai kararlar alma yetkisine sahip olsalar da müzik yapım süreçleri kolektif bir üretimin bağımsız katkılarıyla gelişir. Öte taraftan; okullu olmayan, alaylı bir şekilde kendini eğiterek bir multi enstrümantaliste dönüşen Sudan Archives, bu stereotipi Natural Brown Prom Queen albümüyle bozdu. Bireysel yaratıcılığının projeksiyonunu Home Maker’dan #513 şarkısına kadar albümün geneline yansıttı. 

En başta bir viyolonist olarak keman enstrümanının Sahel, Afrika’daki kullanımından esinlenen Parks, ilk albümü Athena’da keman virtüözlüğünü sürücü koltuğuna oturtarak orkestral bir minimalizm yaratmıştı. Diğer taraftan da etnik tınıları onare edilen ‘Afrikalılık’ anlatısıyla bir araya getirmişti. Hâliyle müziği de viyolonist kimliği etrafında tanımlanmış, kemana getirdiği yeni sonik çeşitlemelerle ön plana çıkmıştı. Ancak Sudan Archives, son albümüyle bir enstrümana indirgenemeyecek derinlikte yeni bir atılım başlattı. Kemanını boynundan indirmeden hibrit bir bestecilik örneği ortaya koydu. Gelenekten güç alan müzikal vizyonunu fütürist bir yaratıcılığın filtresinden geçirdi.

Zira viyolo virtüözlüğü aracılığıyla Sahel bölgesinde geçmişin esinlerini bulan müzisyen; glitch hop’un, trap’in, art pop ve diğer birçok janrın yeni sessel imkânlarını da keşfederek popüler müzikle daha doğrudan bir dirsek teması başlattı. Ancak bu teması aralıklı kesişimlerle sınırlandırdı. Şarkılar boyunca zamanlar, enstrümanlar ve müzik türleri arasında geçişler yarattığı bu sonik arka plan; Betty Parks’ın öz değerini haykırdığı, kendisini kucakladığı, ruhunu ve bedenini beslediği bir albüm anlatısıyla birleşti. 

Sudan Archives’ın çokeşli danslarıyla pistleri ısıttığı, çalma listesini tüm yaratıcılığı ve kişiselliğiyle kürate ettiği balo partisinin girişinde, bir kraliçenin doğuşunun eşiğindesin.

“I be seeing things, I be seeing things

You know what I mean

It's so hard to be

Judged by all of the TV screens

Get that camera out my face

'Cause they be rating many things

I'm a natural, natural brown prom queen

'Cause I'm not average, (I'm not) average

(I'm not) average, (I'm not)”

Benzer işler:

Little Simz, Sometimes I Might Be Introvert

Ecco2k, E