The Brutalist’in arkasındaki müzikal deha: Daniel Blumberg


Aktif Portföy ile Türkiye’nin dev şirketlerine tek işlemle yatırım yapın
Aktif Portföy , Türkiye’nin dev şirketlerine tek işlemle yatırım yapabileceğiz MMH – Aktif Portföy BIST 30 Endeksi Hisse Senedi Fonu ile yatırımcılara hisse senedi yatırımında kolaylık sunuyor. Neler var? Türkiye’nin en değerli 30…
2012’deki One Love’da Daniel Blumberg ve Max Bloom tarafından kurulan, İngiltere’nin o dönem parlayan gruplarından Yuck sahne almıştı. Festivalin ilk gününde alanda içki satılması yasaklanınca sanatçılar performanslarını, anlamakta güçlük çektikleri, gergin bir ortamda sergilemek durumunda kalmıştı. Festival çıkışında soluğu Taksim’de alan Yuck üyeleri ile sokakta karşılaşmıştık. Ardından ekibi Cihangir’deki Kiki’ye götürmüş ve bol kahkahalı bir akşam geçirmiştik. İstanbul yine geleceğin Oscarlı sanatçısına ev sahipliği yaptığından habersiz, misafirperver yüzünü göstermeyi ihmal etmemişti. Ertesi yıl, her zaman ham bir vokal ve akılda kalıcı sözlere imza atan Daniel Blumberg başka şeylere odaklanmaya karar verdiği için gruptan ayrıldı.
Bu karardan 12 yıl sonra Daniel Blumberg, The Brutalist için bestelediği müzikle geçen hafta En İyi Özgün Müzik dalında aldığı Akademi Ödülü’yle çıktı karşımıza. Aynı filmle BAFTA’da En İyi Özgün Müzik Ödülü’nü de elde etti.
Hoş geldin! Aposto Premium üyelerine özel bu içeriği okumak için Premium üye olabilir ya da Premium hesabına giriş yapabilirsin.
Aposto Premium
Ayda
- Aposto'nun tüm arşivine ve güncel yayınlara sınırsız erişim.
- Yükselen endüstrilerden gelişme ve içgörüleri aktaran, entelektüel dünyanı besleyecek Premium üyelere özel makale ve bültenler.
- Gündemdeki gelişmeleri küresel bir perspektifle aktaran analizler.
- Aposto Radyo için hazırladığımız podcast ve sesli belgesellere websitemiz ve mobil uygulamamızdan erişim imkanı.

DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
NEREDE YAYIMLANDI?
"Gecenin Kıyısı"ndaki tekinsiz müziklere imza atan Ozan Tekin'le filmde yarattığı ses atmosferinin izlerini takip ettik. The Brutalist ile En İyi Özgün Müzik dalında Oscar kazanan Daniel Blumberg'in müzikal yolculuğunu inceledik.
10 Mar 2025

YAZARLAR

Eda Solmaz
Müzik yazarı

Duende
Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ BAŞLIKLAR
OKUMAYA DEVAM EDİN
Mesleğimiz, “Ben kimim?” sorusuna verdiğimiz en hızlı yanıtlardan biri. Peki, “İşimi yeterince iyi yapamadım” demek ne zaman “Ben yeterince iyi değilim” düşüncesine dönüşüyor? Üç kitap eşliğinde başarıyla özdeğer arasındaki ince çizgiye, değişen ihtiyaçlarımıza ve işimize hayatımızda ayırdığımız yere bakıyoruz.

İranlı yönetmen Asghar Farhadi, Brand Week İstanbul’daki söyleşisinde “Yapay zekanın bilinçaltı yok” diyerek yapay zekanın insan yaratıcılığının yerini bütünüyle alamayacağını savundu. Peki, insanı farklı kılan bilinçdışı süreçlerin varlığı mı, yoksa bedenli, ilişkisel, utançla yüklü, geri döndürülemez bir hayat tortusu mu?

"The Lobster" postmodernizmin kimliklerin ve toplumsal normların kuruluşuna ilişkin sorgulamalarını, duygular sosyolojisinin temel meselesiyle buluşturur. Filmin asıl trajedisinin, insanların baskıcı kurallara itirazsız itaat etmelerinde değil, bu kuralların belirlediği duygusal ihtiyaçları kendi arzularıymış gibi yaşamalarında saklı olduğunu gösterir izleyiciye. David’in kişisel trajedisiyse, otelden ormana kaçmasına rağmen otelin “aşk kurallarını” da yanında götürmesidir.

M. Enes Özel, bir hayli aktif kullandığı Instagram hesabında kendisini "Psikiyatri uzmanı. Kalan her şeyin amatörü, talihli ucube, falsolu kul" olarak takdim ediyor. Özel ile yeni kitabı "Normal" ve farklı kuşakların normali algılama biçimleri üzerine konuştuk.

Nathan Fielder ve Lance Oppenheim imzalı Elizabeth Holmes belgeseli "You Can See Everything", son yılların en tuhaf ve katmanlı filmlerinden biri. Filmde herkesin, Nathan dahil, farklı yansımalarını görüyoruz; hem kendilerini gördükleri gibi, hem herkesin onları gördüğü gibi, hem de bizim onları gördüğümüz gibi. Bu ayna labirentinde herkes, herkesi, izleyiciye oynuyor. Ve izliyor.




