Zeynep Dadak

Portre’nin bu haftaki konuğu: Zeynep Dadak. 57. Antalya Altın Portakal Film Festivali ve 39. İstanbul Film Festivali’nde yer alan; aynı zamanda 39. İstanbul Film Festivali’nde Ulusal Belgesel Yarışması’nda Mansiyon’a layık görülen Ah Gözel İstanbul belgeselinin yönetmeni Zeynep Dadak’la bir araya geldik. Sohbetimize hoş geldin sevgili Aposto! İstanbul okuru.

1. 17. yüzyılda yaşamış Eremya Çelebi Kömürciyan’ın “17. Asırda İstanbul Tarihi” eserinin beyaz perdeye taşındığı; yazarın yürüdüğü yolların peşine takılan bir belgesel Ah Gözel İstanbul. İstanbul’u bu şekilde deneyimlemek şehirle aranızdaki ilişkiye nasıl yansıdı? 

Şehri yüzyıllar öncesinden bakan birinin gözleriyle görmeye çalışmak, bugüne dair İstanbul algımı da köklü şekilde değiştirdi. Filmin sesini çoklu anlatıcılarla örmeye çalışmamın sebebi de buydu. Kimi zaman yakından tanıdığım, kimi zaman yolumun çok sık düşmediği film mekânlarını gezerken sanki kafamda pek çok kişiyle sohbet edip, o semtlerin tarih boyunca üst üste binen katmanlarını aralayabildim. Biraz olsun gündelik bakışımızın dışına çıkabilmek, İstanbul’un özellikle son dönemde doğasıyla, binasıyla, insanıyla uğradığı yıkımla başa çıkmanın bir yolu oldu benim için. 

2. Seyirci olmanın ötesinde, İstanbul Film Festivali’nden ödülle dönen bir yönetmen olarak sizde nasıl bir yeri var bu festivalin? 

İstanbul’a 1995 yılında geldim. Bugün sinema sektörünün içindeki pek çok arkadaşım için olduğu gibi, sinema okuduğum bu dönemde hayat benim için festival tarihine göre akardı. Yıl, yılbaşında değil, festivalin açılışıyla başlardı benim için. Çok film gördüm, çok insan tanıdım, kapısı sokağa açılan sinemalardan şehre karıştım, sonrasında filmlerimi gösterdim. Şehirle ve gençlerle bağını hep çok kuvvetli bulduğum festivalin bu niteliğini korumasını çok önemsiyorum. 

3. İstanbul’u her yönüyle tanımak, keşfetmek bizim vazgeçilmez tutkumuz. Ah Gözel İstanbul’un yeri de bu sebeple bizde ayrı. Bize bu şehri yeniden keşfedebileceğimiz başka ne gibi ilhamlar önerirsiniz? Ne izlesek, ne okusak, ne dinlesek? 

Ben Hopkins’in Hasret filmini, Aslı Özge’nin Köprüdekiler’ini çok seviyorum. Ayrıca James Baldwin’in İstanbul yıllarını araştırmak bana hep ilham verir. İstanbul ilhamlarını saymakla bitmez. 

Belki bu pazar Maurice Pialat’nın Bosphore’unu izlesek, Erdem Helvacıoğlu’nun İstanbul müziklerini dinlesek, Hagop Baronyan’ın kaleminden İstanbul Mahallelerinde Bir Gezinti’yi okusak...