Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.

Sinema ve müzik evreninden söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları.

Duende

Hayalleri fotoğraflamak veya fotoğraflamamak, işte bütün mesele bu!

Fotoğraf makinesinin gücü adına: Begüm Ars

"Işığı kovalamayı seviyorum. Bu da benim dansım sanırım."

Gözlerden uzak bir ışık kovalama hikâyesi: Özgür Elver

Pop'a satılan ruhlar, rock yıldızlarıyla buluşmalar

Sahneyle seyirci arasındaki basamak: Sude Bircan

Sahne: SecondSecond, festival sayesinde ilk defa buluştuklarımız arasındaydı. Eller katiyen inmiyor; punk rock’ın tüm gereklilikleri yerine getiriliyordu. Kalpte öten davul dinleyenlere işliyor, Aklımda Bir Kördüğüm örgüsü örülüyordu. Mikrofon pek çok kez bize uzatılırken kurduğumuz bu iletişimi güçlü işbirliği, şapkalı vokalleri sona yaklaştıkları için hüzünlü bir hoşça kala itti. Bize yöneltilen kalp işaretini kabul edip sahnelerarası yolculuğumuza devam ettik. Farkındaydık ki bu sadece bir başlangıçtı.Kulis: Futuro Pelo“Quentin, Quentin!” diye bağırıyor kulis odasında saksafon provası yapan arkadaşına Futuro Pelo (Benjamin). Sohbetimize başlamadan hemen önce kuliste konsere hazırlığın tatlı bir koşuşturması var. Sessizlik nihayet sağlanıyor ve Benjamin hemen yanımıza kuruluyor. Karşımızda oturan adam öyle göstermese de tarifsiz bir gençlik enerjisiyle, çocuksu bir neşelilikle çok kucaklayıcı.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/9/1/1665412810582.jpeg" width="550" alt="Futuro Pelo | Fotoğraf: Deniz Sabuncu" style="width: 100%; max-width: 550px; vertical-align: middle; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="0.67" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Futuro Pelo, Fotoğraf: Deniz SabuncuFuturo Pelo’yu dinleyenler sohbetimizin arasına karışan isimleri duyduğunda şaşırabilir. Festival boyunca röportaj yaptığımız tüm sanatçılar arasında en geniş zaman diliminden müzikal kahramanları seçen isim belki de Benjamin. "1930’lardan 2000’lere kadar o kadar çok insan dinliyorum ki…"&nbsp;Damon Albarn ve Nick Cave bu geceki dinleyicileri arasında olsa istermiş Futuro. Ona Nick Cave’in Bad Seeds’le Parkorman’da verdiği unutulmaz konseri hatırlatıyoruz. O gece orada olsaydı, hayatı boyunca onu dinlesin istediği tek kişi Nick Cave bile olabilirdi diye düşünüyoruz.Sahne: Gülinler&nbsp;Futuro Pelo ile hoşbeş ettiğimiz gibi Gülinler yağmurunda ıslanmaya gittik. Asla şemsiye açmak istemediğimiz, daha da yağması için dansın gücüne başvurduğumuz bir yağmurdu bu. Samimiyetleri damlalara, oradan da bizlere işledi.&nbsp;Gülinler’in çıldırmayacağım diyen çıldırışlarına karıştık az ve öz bir kalabalık olarak. Bir yandan “Üzülecek ihtimallerin bitmemesi ne kadar sinir bozucu değil mi?” diye soran Gülinler’in şıklığı gitarla flört ediyor; Büyük Ev Ablukada’nın %35’i ana sahneyi %100 dolduruyordu. Birlikte nice suları seller yapmak üzere buluşmak isteyeceğimiz bir performansa tanıklık etmiştik. Şimdi yeniden kulise.Kulis: Opus KinkMIX Festivali’nin sürpriz eklemelerinden, İngiltere gitar sahnesinin kıyısına konumlanmış 6 kişilik bir lad&nbsp;grubu röportajı için çok heyecanlıyız. Birbirinden şık giyimli bir grup çocuğun güçlü İngiliz aksanlarıyla “Ah bira evet, çok iyi olur.” dediklerini duyuyoruz. Ellerinde biralarla girdikleri ve şimdiden dumanaltı olan bu odada bir kanepeye üç kişi sıkışıyor, kalanlar da buldukları pufların üzerine kuruluyor. Biz de tam karşılarında bir koltuktayız.&nbsp;Konuşacak ortak çok şey var. Hızlı ve “hap” cevaplara açık sorularımızın birbirinden bu kadar farklı yerlere sıçrayabileceğine hiç ihtimal vermemiştik. Burası bir kulis mi yoksa Brighton, East Sussex’de bir pub&nbsp;mı ayırt etmek biraz güç. Grubun lead&nbsp;vokalisti Angus, bu gece onları dinleyecek kalabalık arasında kimi hayal ederdi sorumuza, “Leonard Cohen'in hayaleti ve Cengiz Han iyi bir ikili oluşturabilirdi, yanlarına Edith Piaf da olabilirdi.” diyerek bize en çılgın hayallerimizde bile yer veremeyeceğimiz bir insan seçkisi sunuyor.Angus, “Zıtlıklar birbirini çeker.” diye devam ederken grubun bas gitaristi Sam, “Napoleon'u da katabiliriz belki.” diye ekliyor. &nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/9/1/1665412810600.jpeg" width="550" alt="Opus Kink | Fotoğraf: Deniz Sabuncu" style="width: 100%; max-width: 550px; vertical-align: middle; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="0.67" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Opus Kink, Fotoğraf: Deniz SabuncuSohbetimiz sıradan bir soru-cevabın ötesinde, ortaklaştığımız seyir ve dinleme zevklerine hızlı hızlı genişliyor. Newcastle ve Arsenal futbol kulüpleri, Grace Jones ve New York'un geç '70'ler disko sahnesi, Ian Dury ve pub rock, The Birthday Party yeniden kurulsa ve grubun kendi MIX festivaline gelse hayalleri ve dahası, 15 dakikaya sıkışan sohbetimizde zıpladığımız isim ve hayallerden birkaçı yalnızca.&nbsp;Bristol'da bir ses mühendisinin Opus Kink sound'una “goth salsa” yakıştırmasını yaptığından bahsediliyor. Grup üyelerinin çoğu bundan memnun. Birazdan izleyeceğimiz konserin karanlığı kadar ayaklarımızı yerden kesen dans enerjisini düşündüğümüzde bu benzetme bize de çok uçuk kaçık gelmiyor. Hep beraber sıra dışı bir deneyime, goth salsa konserine doğru hareket ediyoruz.Kulis: Hedonutopia&nbsp;Placebo’nun ön grubu olarak ana sahnede yer almalarının ardından bu ikinci sahneleriydi. Bekleyenleri, Placebo’ya hazırlama görevini üstlendikleri zamankine göre daha “alışkın” hissediyorlardı.<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(224, 101, 53); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(224, 101, 53); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">Sigur Rós’la Jon Hopkins’i izlediğimiz sahnede olmak yine heyecan verici. Kutay Soyocak’a (Jakuzi) sorardım hep, ana sahnede olmak nasıl diye. O da “abi çok büyük.” derdi. &nbsp;</blockquote><img src="https://images.aposto.com/2022/9/1/1665412810819.jpeg" width="550" alt="Hedonutopia ikilisi Kerem ve Fırat | Fotoğraf: Deniz Sabuncu" style="width: 100%; max-width: 550px; vertical-align: middle; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="0.67" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Hedonutopia ikilisi Kerem ve Fırat, Fotoğraf: Deniz SabuncuOnların çok sesli festivalini konuştuğumuz esnada, Assos Antik Kenti’nde, yazın en uzun gecesinde bir festivalin konuklarıydık. Hava karardığında başlayan, gökyüzü aydınlanınca sona eren. Bugünkü biz yerine, kendimizi özgür hissedeceğimiz bir zaman diliminde geçen bu hayalin line-up’ında ilk satırı Replikas’a verdiler. Londra’dan zorla getirebilirlerse Yerçekimi’ni ve Beach House’la The Cure’ü de eklediler. Bu çok sesli festivale Nekropsi de dâhil oldu ama bir şartla: Derinlik’i çalacaklar.&nbsp;“Bu rüya ikimizin” diyen Fırat, Kerem’den ayrı bir festival düşünemeyeceğini paylaşırken ona dönüp sordu: “Ryuichi Sakamoto aramızdan ayrılmadan önce bir kez de bizimle olsa güzel olurdu, değil mi Kerem?”Sahne: Opus Kink%100 Studio The Ringo Jets'in sıcaklığını üzerinden atamamışken, Brighton, Birleşik Krallık'tan Opus Kink sahnedeki müzisyen sayısını iki katladı. Klavye, davullar, saksafon, trumpet, iki gitar ve basla 7 enstrüman ve 6 tane müzisyen küçük ama çok tutkulu bir kalabalığa seslendi. &nbsp;2019’dan beri tekliler yayımlayan, son olarak da 'Till the Stream Run Dry kısaçalarlarıyla kariyelerinde yeni bir eşik atlayan grup, müzik kataloglarını neredeyse baştan sona sahneye taşıdı. Sahneye ceketleri ve süveterleriyle gelen Opus Kink, ilk şarkıdan itibaren bangırdayan performanslarının yüksekten atan nabızlarına teslim oldu, ceketler ve süveterler atletlere kadar çıktı.&nbsp;Angus (Rogers), elindeki mikrofonu alıp sahneden aşağı indiğinde, mikrofon kablosunun kısalığı seyircilerin derinlerine karışmasına engel olsa da onu kalabalıklardan ayıran şeridin diğer tarafında, bir hayranıyla uzun uzun sarıldı.&nbsp;Opus Kink ve goth salsası; tutkulu, sıcak ve dip dibe bir konser deneyimin soundtrack'i oldu ve geriye tarifsiz hatıralar bırakarak İstanbul'a veda etti.Sahne: CezaNe yıllar eskitmiş ne de büyüsü kaybolmuş bir rap kralı, MIX’in kepenklerini indirecek son performansla karşımızdaydı.&nbsp;Panaroma Harem'in sahneye nostalji bulaştırmasının ardından, üstüme iyilik sağlık dendiği an yine, yeniden hepimiz bir MC&nbsp;olma hayali kurduk ama bir kez daha rüyalarda bile sahneyi bu işin bilirkişisine, Ceza’ya bıraktık. Çünkü; “Kimse bilmez ancak Ceza nefret'ten de eskidir.”&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/9/1/1665412811854.png" width="550" style="width: 100%; max-width: 550px; vertical-align: middle; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.50" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Ceza MIX'e veda ederken, Fotoğraf: Cem Gültepe“Bu gece tarihe yazılacak bir gece.” dediği esnada zamanı tersine döndürdü ve Hasat Zamanı bizi son bir kez daha 2004’e çağırdı. En son bu akşama dönüp baktığımızda Ceza, Türkçe rap’in yoklamasını almış ve kendisini işaret edenleri saygıyla selamlamıştı. Ne diyelim ki; o Ceza’ydı ve biz ona çok hayrandık.

MIX Festivali'nin ikinci ve son gününde, yolculuğumuzun Futuro Pelo'dan nostaljik hatırlayışların konseri Ceza'ya uzanan duraklarındayız.

Veda

Portre’nin bu haftaki konuğu: N. Orkan Yılan. Namıdiğer <a fr-original-style="" href="https://bit.ly/3ODQ9gA" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">BunnyKingX</a>. Tam olarak hayal alemimize yakışan ve sinematik bir evrenin harikulade elamanları olmaya aday tasarımlarıyla tanıdığımız Bunny King, takma adına selam verir bir şekilde Alice’in evrenindeki tavşanın peşinden gidenlerden; hem farklı bir aleme hem de mesleğine doğru. Orkan’ın tene dokundurduğu tasarımlar ise pek de masal diyarlarına ait değil; oldukça karanlık, gölgeler ve ansızın kendini gösteren kırmızılarla bezeli bir diyardan çıkmalar. Kendisini yakından tanığımız sohbetimize davetlisin.&nbsp;1. Karanlık dedik, gölgeler dedik, ansızın kırmızalar dedik…İyi anlatabildik mi bilemedik ama elbette tasarımlarını senden dinlemek isteriz.&nbsp;Tasarımları ortaya çıkarırken dövme yaptığım kişilerle beyin fırtınası yaparak onların hikâyelerini kendi üslubumla yorumlamaya çalışıyorum temelde. Hepsinin temelinde de biraz korku, biraz başkaldırı, bazen de diğer benliklerimiz yer alıyor diyebilirim. Öfkeli figürler, vurucu sözler ve kontrastlar, ben de buradayım der gibi durmalarını sağlıyor dövmelerin ve dövmeyi yaptıran kişilerin belki de.&nbsp;2. Senin için en ideal, birlikte en çalışmayı en sevdiğin müşteriler kimler? Yıllar geçtikçe birlikte çalıştığın kişilerin dövmeye olan yaklaşımlarında ne gibi değişimler gözlemledin?&nbsp;Benim için en ideal dövme yaptıran kişi tipi ne istediğini bilen kişidir. Eğer ki bana gelmişse ortaya çıkacak sonucu biraz olsun tahmin edebilmelidir. Onun dışında, tasarımı hazırlarken beni özgür bırakmaları ve hatta sadece birkaç ayrıntı vererek sonrasında sen ne istersen yap demeleri en sevdiğim durum diyebilirim.&nbsp;Yıllar geçtikçe daha çok güvendiklerini gözlemledim çünkü bu süreçte hem ben kendimi geliştirdim hem de onlar beni daha çok tanımaya başladılar ve bu sayede güzel kemik bir kitle oluştu. Hepsine saygılar, sevgiler demek isterim buradan da.&nbsp;<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><img src="https://images.aposto.com/2022/6/6/1656788876427.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="0.67" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">BunnyKingX evreni Fotoğraf: Deniz Sabuncu<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">3. İstanbul’un birer sakini olarak konuklarımızın bu şehirle ilişkilerini merak ediyoruz. Senin İstanbul’la aran nasıl? İşine yansıdığını fark ettiğin ayrı bir bağın var mı?&nbsp;İstanbul’u çok severdim ve aslında hâlâ seviyorum fakat zamanla buradaki hareket alanımızın kısıtlanması beni de kendi güvenli alanıma daha çok itti diyebilirim.&nbsp;İstanbul’un benim gençliğimdeki sesini ve rengini kaybettiğini düşünüyorum. Şu anda mutsuz bir şehir gibi geliyor bana. Bu durumun yansımalarını da belki çizimlerimde önümüzdeki sonbaharda kendimce gösterebilirim.

İstanbul'dan ve dünyadan seçilmiş etkinlikler, kültür-sanat ajandası, şehir gündemi, tematik rehberler ve şehrin sınırlarından taşmaya değecek davetler her hafta e-posta kutunda.

İstanbul'un ve dünyanın sunduğu tüm hediyeleri keşfetmek, evden çıkmaya değecek deneyimlerin peşine düşmek için.

Aposto İstanbul

İstanbul'un dövme sanatçılarıyla şimdilik son sohbetimiz. Gelecek hafta yeni isimlerle görüşmek üzere.

 🕳️ 🐇 N. Orkan Yılan

Portre’nin bu haftaki konuğu: <a fr-original-style="" href="https://bit.ly/3OibgEz" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Ahmet Atalay</a>. Çarpıcı renkler, çarpıcı çizgiler ve old school bir dokunuşla tenin üstüne yerleşen gösterişli tasarımlar desek bizce Atalay’ı kısaca tanıtabilmiş oluruz. Büyük tasarımlara bulaşan katmanlı siyahlar, kırmızılar, sarılar, maviler ve yeşiller onun imzasını taşıyan dövmelerin baş kahramanları. Uzun yıllardır büyük heyecanları ten üstüne taşıyan İstanbul’un old school dövme elçilerinden Ahmet Atalay’la sohbetimize hoş geldin.&nbsp;1. Biz söze girdik ve sana dair bir şeyler paylaşmaya çalıştık ama elbette tasarımlarındaki bakış açını senden dinlemek isteriz.&nbsp;Çalıştığım tarza traditional&nbsp;veya old school&nbsp;deniyor. Keskin çizgiler, canlı bir renk paleti ve solid gölgelerle çalışmayı seviyorum. 1900 ve 1950'ler arasında Amerikalı askerlerin, denizcilerin ve sirk çalışanlarının yaptırdığı tasarımlar traditional&nbsp;tarzın temelini oluşturuyor. Uzak Doğu'ya yaptıkları seferlerden aldıkları ürünler, etkilendikleri resimler, sirk afişleri ve o dönem yapılan grafik tasarım işleri dövmecilere ilham kaynağı olmuş. Ben de tasarımlarımda genellikle bu dili kullanmayı seviyorum.&nbsp;Geleneksel dövme benim için senden çok önce gelen bir geleneği besleyerek senden sonra da devam etmesini sağlamak. Bir yandan eski bir kültürün sürdürülebilmesi için çaba gösterirken bir yandan da bu tarzı güncel tutabilmek için eski ve yeniyi aynı anda takip ederek bir araya getirmeye çalışıyorum.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><img src="https://images.aposto.com/2022/5/6/1656161585560.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.67" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Ahmet iş üzerinde Fotoğraf: Deniz Sabuncu<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">2. İstanbul’da bir dövme tasarımcısı olmak nasıl gidiyor? Bu şehrin sana ve işine kattığı motivasyonlar var mı?&nbsp;İstanbul'da dövmeci olmak havalı bir meslek. Şehir güçlü dinamik ve yeniliklere aç. Burada yaşadığım ve doğduğum için mutlu ve şanslı hissediyorum. Hatta İstanbul ile ilgili bir dövmem bile var.&nbsp;Şehir her zaman aktif; her daim insanları besleyen, buluşturan bir şehir. Kalabalık olması çeşitliliği beraberinde getiriyor. Bir sergide, bir gece kulübünde, hatta kahvaltı yaptığınız bir mekânda bile yeni birileriyle tanışıp çok farklı karakterlerle karşılaşabilirsiniz. Dövme yaptığım insanlar çoğunlukla İstanbul’da yaşıyorlar ve gerçekten her meslek grubundan insanla tanışma şansım oluyor. Potansiyelin ve çeşitliğin bol olması beni motive ediyor.3. Bizce yıllar içerisinde insanların dövme sanatına karşı — ücretlerden verilen emeğe yaklaşımlarına kadar bakış açılarında bizce bir değişiklik söz konusu oldu, sence de öyle mi?Mesleğimin ilk yıllarında dövme şimdiye göre çok daha underground bir kitleye hitap ediyordu. Yeni medyanın da etkisiyle Türkiye’de dövme sektörü son 10 senede çok hızlı ve iyi yol katetti. Toplumun neredeyse her kesmine ulaştı. Bu genişleme vasat işlerin üretilmesine sebep olurken aynı zamanda rekabetin artmasına, kaliteli işlerin çoğalmasına ve kalite işlerin fark edilmesine de yol açtı.&nbsp;Dövme stüdyoları arttı. Eskiden dövmeli insanlar işe bile zor alınıyorken şimdi daha risksiz denilebilecek kurumsal işlerden ayrılıp bu mesleği yapmak isteyen insanlar dâhi var.&nbsp;Ekipman teknolojisinin gelişmesi de işin hızlanmasında büyük rol oynadı. Kısacası arz ve talep arttı diyebilirim. Arz ve talep arterken görünürlüğü de arttı. Gittiğiniz doktorda, ensafta, her kesimden insanda dövme görebilirsiniz. Dövme eskisine göre artık daha görünür hâlde. İnsanlar dövmeye karşı daha tutkulu daha bilinçli. Bu gelişim ve değişim dövmeye verilen ücrete ve emeğe olan değeri artırdı.

İstanbul'un dövme sanatçılarıyla buluşmaya devam ediyoruz.

⚓ 🔴 Ahmet Atalay

Portre’nin bu haftaki konuğu:&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://bit.ly/39EcQlh" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Dilara Güngör</a>. Dövme sanatıyla yolu 16 yaşında kesişen Dilara’yı daha çok siyah ağırlıklı yaptığı çizgisel dövmeleriyle tanıyor olabilirsin. Kişilerle bağ kurmanın ve iz bırakmanın verdiği heyecanla dövme sanatına olan tutkusunu daima diri tutan sanatçı, ilk dövmesini yaptırmasıyla başlayan bu ilgiyi kendi mesleğine dönüştüren bir hikâyenin baş kahramanı. Bu hikâyeyle bir tanışıklık istersen kendisini Kadıköy’deki stüdyosunda ziyaret edebilir veya hemen bu satırların devamında sohbetimize ortak olabilirsin. Merhaba Dilara!&nbsp;<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><img src="https://images.aposto.com/2022/5/0/1655628092433.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="0.67" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dilara Güngör, Fotoğraf: Deniz Sabuncu<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">1. Biz bir şeyler anlattık ama tabii ki bu hikâyenin başlangıcını ve bugünlere varan sürecini asıl senden dinlemek isteriz.&nbsp;Dövmeyle tanıştığımdan beri insanı estetik gösterdiğine inanıyorum. İnsanların bilinçaltının dışavurumu ve hayatta attığım adımların her geçişinde kendinde bıraktıkları izler olarak görüp tamamen ona yoğunlaşmak, yaptırmaktan ziyade bir şeyler yaratıp kendimde taşıdığım izler gibi insanlara da iz bırakmak, onlarla bu yolda bağ kurmak istedim. O zamandan beri de hayatımın en büyük yerini kapsadı.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><img src="https://images.aposto.com/2022/5/6/1655577415318.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.67" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dilara, iş üzerinde Fotoğraf: Deniz Sabuncu<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">2. Sonu cilt üzerinde biten, seni en heyecanlandıran tasarımlar neler oluyor? Bir de sormadan duramayacağız: Seni, bunun için neden beni seçti ki diye düşündürten tasarım istekleriyle karşılaşıyor musun?&nbsp;Özellikle hayvan dövmelerinin hepsini çok seviyorum. Esprili figürler, çizgi film karakterleri, line art işlerimi çok seviyorum. Tarzıma yakın hissedenlerin işçiliğime, yorumuma güvendiği için beni tercih ettigini düşünüyorum ve bu beni her seferinde heyecanlandırıyor, motive ediyor.3. Dilara’nın İstanbul’da bir günü nasıl geçiyor? Senin için bu şehir işine yansıdığını fark ettiğin güzellikler barındırıyor mu?Bu aralar günlerim yaz ayı için biriken randevularımı alarak, spor yaparak okuyarak, kişisel gelişimime odaklanarak ve sosyalleşerek geciyor.&nbsp;Bu şehrin bana yansıyan tarihi, yapısı, havası, atmosferi...birçok şeyden ilham almamı sağlıyor ve besliyor.

➖〰️ Dilara Güngör

Portre’nin bu haftaki konuğu: <a fr-original-style="" href="https://bit.ly/3GMSB18" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Zeynep Mar</a>. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Fakültesi’nde aldığı resim eğitimini pek çok farklı koldan değerlendiren, uzun bir süredir de yaptığı dövmelerle bizi etkileyen Zeynep, İstanbul merkezli L.0.o.o.0.L Collective’in renkli ruhlarından biri. Saykedelik evreninin tende buluştuğu renkli tasarımlarını henüz görmediysen, kendisiyle Büyük Ev Ablukada ve Ezhel’in teklisi Ne Deve Ne Kush’un kapağında da rastlamış olabilirsin. Merhaba Zeynep!&nbsp;<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><img src="https://images.aposto.com/2022/5/6/1654345026662.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.00" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Ne Deve Ne Kush, 2019 Tasarım: Zeynep Mar<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">1. Öncelikle hâl hatır sormak isteriz. Nasıl gidiyor dövmeyle aran? Seni heyecanlandıran farklı işler yakınlarda bizi bekliyor mu?Meyaba! İdare eder sanırım çünkü bir süredir tam olarak yapmak istediklerimi yapamıyorum :’). Uzunca bir liste birikti kafamda; bunların başında resim ve heykel var. Kendimi bunlarla akıtıp besleyebilirsem eğer yaptığım dövmeler daha çok haz veriyor ve bana bir şeyler yaptığımı hissettiriyor. Bayadır tıkanık olduğum için bu durum dövme üretimime de yansıdı maalesef ama arada çok iyi custom işler de çıkabiliyor. Kafama uyan bir fikir ve beni serbest bırakan bir müşteri olunca coşabiliyorum. İradeli olmayı başarabilirsem, içimdekileri kusabildiğimde göreceksiniz :’)&nbsp;2. Biz renkli saykedelik bir evren diye bahsettik ama kendi tasarımlarını, ilhamını elbette senden dinlemek isteriz. Nedir bu canlı evreni besleyenler?Miv, bu şekilde yansıtabildiğime sevindim. Beni besleyen şeyler: doğa, hayvanlar okültizm, çizgi film, anime, rüyalarım, triplerim ve çocukluğum. Şu yaşamda da en sevdiğim şey doğa ve hayvanlar (: bir de janberd&nbsp;:). Dövmeye ilk başladığımda da bunları kullandım; avare hayvanlar, alakasız eşleşmeler ama süper dostlar ve hepsi bir yerlere gidiyorlar. Gittikleri yere sen anlam koyabilirsin.&nbsp;Çizdiğim basit ve minnak çizimleri bir süredir pek yapmak istemiyorum. Aynı durumla kişisel resimlerimi yapmaya başladığımda da karşılaşmıştım. Başta daha sevimli şeyler çizerken zamanla içimdekilere daha fazla yoğunlaşmam sebebiyle çizimlerim olması gereken hâllerine geldiler. Sadece kawaii şeyler bir noktada baydı. Şu an ise mükemmel bir senkronizasyonla istediğim dengeyi yakaladığını düşünüyorum. Biraz kawaii biraz da düdüüt!3. Randevulaşmak için sırada bekliyoruz ama hep İstanbul’da mısın emin olamıyoruz. Senin tasarımlarını vücutlarında taşımak isteyenler sana nereden ulaşmalı, seni nerede yakalamalı?Hiçbir zaman uzun sıralarım olmadı benim, olsun da istemem, zaten yapamam da. Kendimi tekrara düşürmemeye çalışıyorum bu yüzden de az ve öz iş çıkıyor diyebilirim. Bazı çizimleri evirip çevirdiğim oluyor ama genel olarak farklı kurgular peşindeyim. Kendimi işe zihinsel olarak hazırlama gereksinimi duyuyorum. Bazen bu süre biraz uzayabiliyor, bazen anında oluyor, bazen de uzun bi süre bekletebiliyorum müşteriyi. Nadiren de olsa iptal ettiğim de oluyor. O zamanki ruh hâlimde o iş beni heyacanlandırmayan ve içime sineceğini düşünmediğim bir işe dönüşürse üzülerek iptal ediyorum.&nbsp;Bana DM'den yazın, anlaşırsak gerisi bu anlattıklarıma bakıyor. Mail alışkanlığım yok, o yüzden sadece DM :D Yazları genelde İstanbul'da olmuyorum. Git gelli ruh hâllerimi de IG hesabımdan duyuruyorum.&nbsp;Beni yaz sıcakları doruklara ulaşmadan Kadıköy'de yakalayabilirsiniz. Uçuk fikirleri ve serbest beyinleri bekliyore.

Portre'de haziran ayı boyunca İstanbul'un dövme sanatçılarına yer verecek ve onların kendine has evrenleriyle tanışacağız.

🔮 🖍️ Zeynep Mar

Portre’nin bu haftaki konuğu: Zilberman Gallery. 2008 yılında İstiklâl Caddesi’nde, Art Nouveau mimarisinin en akılda kalıcı örneklerinden biri olan Mısır Apartmanı’nda kapılarını açan Zilberman Gallery, dünyayı anlamlandıran serüvenine 2016’da Berlin’i de dâhil ederek devam ediyor. Sanatçı sohbetleri, konferanslar, kitap tanıtımları ve daha nice etkinlikle sanatseverleri buluşturan galeri, pek çok uluslararası sanat fuarında yer aldığı gibi bu yıl CI Bloom’da da izleyicileriyle bir araya geldi. Biz de bu satırlarda Zilberman Gallery’nin program yöneticisi Naz Kocadere ile buluştuk.&nbsp;1. Baharı sanatla Haliç kıyısında karşıladık. CI Bloom sizin için nasıl geçti?&nbsp;CI Bloom, Zilberman’ın hareketli sergi programına dolu dolu bir tempo kattı. Ziyaretçileri, yeni üretimlerin yanı sıra sergileme biçimleriyle farklılaşan bir sunumla karşıladık. Sergi alanımızda Omar Barquet, Alpin Arda Bağcık, Azade Köker, Fatoş İrwen, Burçak Bingöl, Antonio Cosentino, Memed Erdener, Zeynep Kayan, Isaac Chong Wai ve Sim Chi Yin’in yapıtlarından oluşan bir seçkiyle katıldık. Detaylandırmak gerekirse, Barquet'in kolaj ve tuval yapıtları, Bağcık'ın yağlı boya resimleri, Köker'in yeni heykel ve kolaj eserleri, İrwen'in kağıt işlerinin yanı sıra kurgu-fotoğraf yapıtları, Bingöl'ün yeni seramik yapıtı, Cosentino'nun edebiyattan esinle ürettiği eserler, Memed'in yeni dokuzlu resmi, Kayan'ın fotoğrafı ve yerleştirmesi, Isaac Chong Wai’nin İstanbul’da ilk kez sergilenecek çizimleri ve Sim Chi Yin’in çok katmanlı, şiirsel fotoğrafları gösterildi.&nbsp;2. Ay boyunca tüm konuklarımıza sormayı planlıyoruz: CI Bloom'a katılan galeri ve sanatçılardan kalbinizi çalan eserler hangileri oldu?&nbsp;CI Bloom’a katılan galerilerden, Zilberman ekibinde iz bırakan sunumlar arasında; Art Sümer booth’undaki Cansu Çakar, Deniz Aktaş ve Gözde İlkin’in yapıtları, Anna Laudel Galeri booth’undaki Ekin Su Koç’un resimleri, Galerist booth’undaki Ayça Telgeren, Yusuf Sevinçli ve Merve İşeri, PiArtworks booth’undaki Nancy Atakan ve İz Öztat işleri, ÖktemAykut booth’undaki Toygun Özdemir ve Gökçen Cabadan’ın resimleri, Dirimart booth’unda Nuri Bilge Ceylan, Komet ve İnci Eviner’in yapıtları, Sanatorium booth’unda Gülşah Mursaloğlu’nun yerleştirmesi yer alıyor.&nbsp;3. Zilberman Gallery’de bizi bekleyen yeni heyecanlar, yeni gelişmeler var mı?&nbsp;Geçtiğimiz haftalarda açılan kişisel serginin yanı sıra bir grup sergisi galerimizin iki ayrı mekânında ziyarete açık. Piyalepaşa’da yer alan yeni mekânımız Zilberman Selected’de Isaac Chong Wai’nin If we keep crying, we will go blind (Ağlamaya devam edersek, kör olacağız) sergisi bir performans eşliğinde ziyarete açıldı. Serginin katalog lansmanıyla eş zamanlı olarak sanatçının katılımıyla bir kapanış performansı düzenlenecek.&nbsp;Küratörlüğünü üstlendiğim Uçuruma Yerleşmek grup sergisinde, Isaac Chong Wai, Sandra del Pilar, Memed Erdener, Erkan Özgen, Yaşam Şaşmazer, Neriman Polat, Cengiz Tekin, ve İsmail Yılmaz’ın yapıtları Mısır Apartmanı'ndaki ana galeri mekânında izlenebiliyor.&nbsp;Ayrıca, bu sene 11. edisyonunu düzenlediğimiz ve açık çağrı sonucunda düzenlenen Genç Yeni Farklı sergisini 6 Temmuz–13 Ağustos tarihleri arasında Mısır Apartmanı'nda gerçekleştireceğiz.&nbsp;Zilberman’ın sanatçıları ve farklı disiplinlerden konukları buluşturduğu podcast serisi Podium’un ikinci sezonunun sonuna yaklaşıyoruz. Önümüzdeki sezonda YouTube kanalı üzerinden geliştirdiğimiz sürpriz içeriklerle yer alacağız.

🖼️ 🎨

Zilberman Gallery

Portre’nin bu haftaki konuğu: <a fr-original-style="" href="https://bit.ly/3wzxYlC" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Dirimart</a>. 2002 yılında, İstanbul’un küresel sanat dünyasındaki yerini güçlendirmek üzere Nişantaşı’nda kapılarını açan, ardından Beyoğlu’nun sanatla yenilenen, gelişen sahnesi Dolapdere’de yoluna devam eden Dirimart, bu yıl çağdaş sanata sunduğu katkılarla geçen 20 yıllık serüvenini kutluyor. Contemporary İstanbul’un Bloom edisyonuna pek çok değerli sanatçının eserlerinden oluşan bir seçkiyle katılan galerinin direktörü Senem Özgören'le fuarın ardından sohbet etmek üzere buluştuk. Sohbetimize hoş geldin.&nbsp;1. 20’nci yaşınızı sevinçle kutluyoruz! Geriye dönüp baktığınızda nasıl değerlendiriyorsunuz bu yılları? Önümüzdeki nice yirmi yıl için heyecanlar katlanarak büyüyor mu?&nbsp;Çok teşekkür ederiz. Ben galeri ekibine katılalı yaklaşık üç yıl oldu. İlk yılımda koronaya rastladım ve birçok sektörde de olduğu gibi sanatın da içine iyice teknolojiyi entegre etmeye çalıştık. Tüm dünyanın sanatla iletişiminin değiştiğini ve dönüştüğünü gözlemledik. Fuarlar internet siteleri üzerinden yeni formlar kazandı derken yavaş yavaş eski hızı geri geldi. Biz bu süre içinde hiç durmadan çalıştık ve Covid-19 önlemlerinin azalmasıyla hızlanan sergi deveranına kolayca adapte olduk.&nbsp;Son üç yılımıza bakınca, yeni sanatçıların eklenmesiyle daha da güçlenen bir galeri profili oluşturduğumuzu düşünüyorum. Genç bir ekiple uluslararası sanatçı temsili en çok olan Dirimart, önümüzdeki yirmi yıl için heyecanla çalışmaya devam ediyor.&nbsp;2. Çağdaş sanatla Haliç kıyısında buluştuğumuz günlerin sonuna geldik. Fuar sizin için nasıl geçti?&nbsp;Kısa bir süre önce galerinin diğer direktörü Levent Özmen ve kurucusu Hazer Özil'le 59. Venedik Bienali’ni ziyaret etme fırsatımız oldu. Bienal’in ana sergi mekânlarından Venedik’in eski gemi tersanesi Arsenale’ye benzetiyorum Haliç Tersanesi'ni. Bu bölgeyi sanat seyircisininin renklendirmesi iç açıcı bir deneyimdi.&nbsp;Temsiliyetlerini yeni üstlendiğimiz çok değerli Canan Tolon’u ve İnci Eviner’i ilk defa sergiledik. Çok güzel geri dönüşler aldık. İlk defa seçili galerilerin olduğu bir fuarı birden çok kez gezebildim ve galericilerin de sanatçıların da mutlu olduğunu gözlemledim.&nbsp;3. Dirimart’ta yakında bizi bekleyen yenilikler var mı? Aposto! İstanbul okurları hangi sergileri kaçırmamalı?&nbsp;Dirimart’ta Shirin Neshat’ın Land of Dreams&nbsp;sergisi 22 Mayıs’a kadar devam ediyor. 8 Haziran günü Anissa Thouati ve Marc Olivier Wahler küratörlüğünde gerçekleşecek Would you still love me if I just painted parrots all day? başlıklı sergiyi görebilirsiniz. Arter’de Emre Baykal küratörlüğünde gerçekleşen Oyun Bu sergisinde Ayşe Erkmen’in; Selen Ansel’in küratörlüğü üstlendiği Locus Solus sergisinde İnci Eviner’in, Sarkis’in ve Yüksel Arslan’ın işlerini görebilirsiniz.

🎨 🔍

Dirimart

Portre’nin bu haftaki konuğu: Anna Laudel Galeri Direktörü Ferhat Yeter. İstanbul ve Düsseldorf’ta galerileri bulunan ve yakın zamanda lokasyonlarına Bodrum’u da dâhil eden <a fr-original-style="" href="https://bit.ly/3lt8W1f" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Anna Laudel</a>, uzun yıllardır İstanbul’un sanat dünyasını renklendiriyor. Kendisini, çağdaş sanatın daha iyi anlaşılmasını sağlamaya ve sanatçıları tanıtmaya adayan Anna Laudel, pek çok değerli sanatçı ve eserleriyle bugün sona erecek CI Bloom’da. Fuarın yakın takipçisi olarak bizim de Ferhat Yeter ile gerçekleştirdiğimiz mini sohbetimize hoş geldin.&nbsp;1. 10 Mayıs’tan beri süregelen sanat dolu günlerin sonuna geliyoruz. Sizin için fuar nasıl geçiyor? Fuar bizim için oldukça hareketli geçiyor. Yeni koleksiyonerler ve sanatseverlerle tanışma şansımızın yanı sıra sanatçılarımız için de sezon ortasında heyecan verici bir fuar deneyimi ve motivasyon olduğunu söyleyebiliriz. Fuarın Tersane İstanbul’daki ambiyansı ve zamanlama olarak yaz sezonu öncesinde İstanbul’da bir araya gelmemizin buna önemli katkısı oldu.&nbsp;2. Ay boyunca tüm konuklarımıza sormayı planlıyoruz; CI Bloom'a katılan galeri ve sanatçılardan kalbinizi çalan eserler hangileri oldu? Her galerinin seçkisi, temsil ettikleri sanatçılarının eserleri eşsizdi. O nedenle bir ayrım yapamayacağım.&nbsp;3. Yakınlarda Anna Laudel’de bizi bekleyen yeni gelişmeler var mı? Yeni sergileri dört gözle beklediğimizi söylememize gerek bile yok…&nbsp;Bu yaz Bodrum’da yer alan ZAİ Yaşam’da yeni bir galeri açtık. Burada Flóra Borsi’nin kişisel sergisi Part Of Me 15 Temmuz tarihine kadar görülebilir. ZAİ Yaşam’da temsil ettiğimiz sanatçılarımızın kişisel sergilerine paralel olarak Türkiye ve yurt dışından sanatçılarımızın eserlerinin yer aldığı karma sergiler de kasım ayına kadar ziyaret edilebilecek. İstanbul ve Düsseldorf’ta yer alan ana galeri mekânlarımızda gerçekleştireceğimiz sergi programı da hız kesmeden devam ediyor.&nbsp;Şu anda İstanbul’da Belkıs Balpınar’ın Mikro-Makro; Serkan Küçüközcü’nün Sınır-sız Devinim ve Düsseldorf’taki galerimizde Lennart Brede’nin Because You Want To Be Loved başlıklı sergileri görülebilir. Sergilerimizin yanı sıra 18-22 Mayıs tarihleri arasında Volta New York sanat fuarına sanatçılarımız Mathias Hornung, Ardan Özmenoğlu ve Sarp Kerem Yavuz’un eserleriyle katılmaya hazırlanıyoruz.

Türkiye'deki 23 çağdaş sanat galerisini buluşturan Contemporary Istanbul (CI) Bloom’un şehri Haliç kıyısından şenlendirmesi şerefine bu ay sonuna kadar CI Bloom’da yer alan galerileri Portre’de ağırlıyoruz.

Anna Laudel

Portre’nin bu haftaki konuğu: <a fr-original-style="" href="https://bit.ly/3LWQJEO" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Zeynep Atakan</a>. Kendisini Nuri Bilge Ceylan'ın İklimler, Üç Maymun, Bir Zamanlar Anadolu'da ve Ahlat Ağacı filmlerinin yapımcılığını üstlenmesiyle tanıdığımız; İstanbul Film Festivali, Sundance Film Festivali gibi önemli film festivallerinde jürilik yapmış; Avrupa Film Akademisi ‘Eurimages yılın yapımcısı’ ödülüne layık görülmüş olan Zeynep Atakan, Oscar ödüllerine karar veren Sinema Sanatları ve Bilimleri Akademisi’ne Türkiye’den davet edilen ilk yapımcı. Sinema dünyasının değerli üyesiyle gerçekleştirdiğimiz sohbetimize hoş geldin.1. Bir yandan deneyimlerinizi genç sinemacılara aktarmak üzere kurduğunuz Yapımlab devam ediyor. Sinema alanında pek çok farklı eğitime yer veren Yapımlab’a olan ilgiyle ilgili neler düşünüyorsunuz?&nbsp;Tam 12 yıldır, pek çok yeni kuşak sinemacıya rehber olmayı amaçlayan bir yapımız var. 12 yılda her gün büyüyen kocaman bir aile... Yapımlab’a gösterilen bu ilgi beni çok motive eden bir şey ve katılımcılara daha iyi neyi sunabilirim diye her gün kendime soru sorduran harika bir alan. Dahası, yakın ve orta vadede daha da fark yaratan eğitimler, çalışmalar planlıyorum.&nbsp;2. Festivalden festivale koşan biri olarak bizimle İstanbul Film Festivali'yle ilgili paylaşmaktan mutluluk duyacağınız bir anı var mıdır?&nbsp;O kadar çok anı var ki… Festivalin neredeyse doğduğu günden beri içindeyim. Ama çok eski yıllarda, öğrencilik yıllarımda bilet alma kuyruğundan başlayıp, adım adım kendi tarihim için anı biriktirdim. Ama benim için en özeli ilk kez yapımcı olduğum Kutluğ Ataman’ın Lola ve Bilidikid filminin Emek Sineması'ndaki gösterimiydi. O günkü alkışlar ve ardından gelen ödül, mesleğimdeki en önemli motivasyonlardan biridir; çünkü o güne kadar sadece izleyici olarak katıldığım festivalde, artık bir sinema profesyoneli olmamın ‘an’ı çok önemlidir.&nbsp;3. Merakımızı paylaşmadan duramıyoruz. Yakın zamanda sizi heyecanlandıran, bizi de bu heyecana dâhil edecek ne gibi yeni projeler var?&nbsp;Bende projeler bitmez.. Honeyland filminin ortak yönetmeni Tamara Kotevski’nin yeni filmini yapıyorum. Kutluğ Ataman’ın Hilal, Feza ve Diğer Gezegenler filminin ortak yapımcısı oldum. 7 yıldır genel sanat yönetmeni olduğum Sabancı Vakfı Kısa Film Yarışması, EWA (European Women Audiovisual Network) için mentorluk çalışması ve tabi ki Yapımlab... Yine Kutluğ ile geliştirdiğimiz farklı bir dijital projemiz var, öncelikli bunları sayabilirim.

🎬 📽️

Zeynep Atakan

Portre’nin bu haftaki konuğu: <a fr-original-style="" href="https://bit.ly/3KaFlTO" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Zeynep Dadak</a>. 57. Antalya Altın Portakal Film Festivali ve 39. İstanbul Film Festivali’nde yer alan; aynı zamanda 39. İstanbul Film Festivali’nde Ulusal Belgesel Yarışması’nda Mansiyon’a layık görülen Ah Gözel İstanbul&nbsp;belgeselinin yönetmeni Zeynep Dadak’la bir araya geldik. Sohbetimize hoş geldin sevgili Aposto! İstanbul okuru.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">1. 17. yüzyılda yaşamış Eremya Çelebi Kömürciyan’ın “17. Asırda İstanbul Tarihi” eserinin beyaz perdeye taşındığı; yazarın yürüdüğü yolların peşine takılan bir belgesel Ah Gözel İstanbul. İstanbul’u bu şekilde deneyimlemek şehirle aranızdaki ilişkiye nasıl yansıdı?&nbsp;Şehri yüzyıllar öncesinden bakan birinin gözleriyle görmeye çalışmak, bugüne dair İstanbul algımı da köklü şekilde değiştirdi. Filmin sesini çoklu anlatıcılarla örmeye çalışmamın sebebi de buydu. Kimi zaman yakından tanıdığım, kimi zaman yolumun çok sık düşmediği film mekânlarını gezerken sanki kafamda pek çok kişiyle sohbet edip, o semtlerin tarih boyunca üst üste binen katmanlarını aralayabildim. Biraz olsun gündelik bakışımızın dışına çıkabilmek, İstanbul’un özellikle son dönemde doğasıyla, binasıyla, insanıyla uğradığı yıkımla başa çıkmanın bir yolu oldu benim için.&nbsp;2. Seyirci olmanın ötesinde, İstanbul Film Festivali’nden ödülle dönen bir yönetmen olarak sizde nasıl bir yeri var bu festivalin?&nbsp;İstanbul’a 1995 yılında geldim. Bugün sinema sektörünün içindeki pek çok arkadaşım için olduğu gibi, sinema okuduğum bu dönemde hayat benim için festival tarihine göre akardı. Yıl, yılbaşında değil, festivalin açılışıyla başlardı benim için. Çok film gördüm, çok insan tanıdım, kapısı sokağa açılan sinemalardan şehre karıştım, sonrasında filmlerimi gösterdim. Şehirle ve gençlerle bağını hep çok kuvvetli bulduğum festivalin bu niteliğini korumasını çok önemsiyorum.&nbsp;3. İstanbul’u her yönüyle tanımak, keşfetmek bizim vazgeçilmez tutkumuz. Ah Gözel İstanbul’un yeri de bu sebeple bizde ayrı. Bize bu şehri yeniden keşfedebileceğimiz başka ne gibi ilhamlar önerirsiniz? Ne izlesek, ne okusak, ne dinlesek?&nbsp;Ben Hopkins’in Hasret filmini, Aslı Özge’nin Köprüdekiler’ini çok seviyorum. Ayrıca James Baldwin’in İstanbul yıllarını araştırmak bana hep ilham verir. İstanbul ilhamlarını saymakla bitmez.&nbsp;Belki bu pazar Maurice Pialat’nın Bosphore’unu izlesek, Erdem Helvacıoğlu’nun İstanbul müziklerini dinlesek, Hagop Baronyan’ın kaleminden İstanbul Mahallelerinde Bir Gezinti’yi okusak...

🎥 🌇

Zeynep Dadak

Portre’nin bu haftaki konuğu: <a fr-original-style="" href="https://bit.ly/3jKkcoV" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Emre Eminoğlu</a>. Emre’nin sinemaya dair heyecanımızı perçinleyen yazılarıyla Duende Bülteninde, Onu izledim ben. Bülteninde, theMagger’da ve Bant Mag.’de karşılaşmış veya kendini Emre’nin <a fr-original-style="" href="https://bit.ly/3Ok2Ehi" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Letterboxd</a> listelerinde kaybolmuş bir hâlde bulmuş olabilirsin. Filmler ve filmlerin hissettirdiği her şey üzerine konuşmayı ama daha çok yazmayı seven sinefil, Emre Eminoğlu’yla hoşbeşimize hoş geldin.&nbsp;1. Bu yılki festivalin sona ermesine günler kaldı. Şöyle bir dönüp baktığında izlediklerin, deneyimlediklerin hakkında yorumların neler? Aposto! İstanbul okurlarına hangi filmleri önerirsin?&nbsp;Festival programındaki en merak edilen filmlerden bazılarını Berlin Film Festivali’nde izlemiştim. Bunlardan izleyip beğendiklerim arasında Aşk, Mark ve Ölüm, Alcarras, Rabiye Kurnaz vs George W. Bush gibi filmler vardı. (Aposto’nun diğer yayınlarını da takip eden Aposto! İstanbul okurları yorumlarımı Duende ya da Onu izledim ben.’in önceki sayılarında okumuş olabilirler.) Festivalin ilk haftasından geriye kalan iki film sayabilirim: Bu sene folk horror türüne adanmış Mayınlı Bölge’den insan doğasındaki açgözlülüğü çok iyi işleyen&nbsp;Tumbbad ve Galalar bölümündeki günümüz gündemi üzerinden de çok iyi okunabilen Balzac uyarlaması&nbsp;Illusions perdus / Lost Illusions. Bir de tabii utanarak, festival sayesinde hayatımda ilk kez The Godfather&nbsp;izlediğimi ve beğendiğimi ekleyeyim.2. İstanbul Film Festivali senin için ne ifade ediyor? Unutamayacağın bir anıya ev sahipliği yaptı mı hiç?&nbsp;İstanbul Film Festivali'yle çok katmanlı ve çok kimlikli bir ilişkim var aslında. Bunlardan ilki tabii ki izleyicisi olarak başlayan, gittikçe güçlenen ve süren bir ilişki. İlk festivalim 2006’daki 25. İstanbul Film Festivali'ydi. Sınırlı sinema bilgisine sahip bir öğrenci olarak sadece üç-dört film izlemiştim o yıl. Yıllar içinde sınavlarımdan, işimden, özel günlerden daha öncelikli bir tutku hâline geldi benim için festival. Sonra sinema yazarlığıyla gelişti, yılda 30 civarı film izlemeye başladım. 2016’dan bu yana da festival dönemlerinde İstanbul Film Festivali ekibine katılarak festivalde hem çalışıyor, hem film izliyor hem de eğleniyorum.&nbsp;Tüm bu katmanlardan çok fazla unutulmaz anı var tabii ama tek bir tanesini söylemem gerekirse 2018’de Boğaziçi Üniversitesi'ndeki Ian McKellan söyleşisi. Kaç kişinin suratına, “You shall not pass!” diye bağıran bir Ian McKellan’ın tükürüğünün isabet etmesi nasip olur ki?3. Sinema dünyasından suçlu&nbsp;bir zevkin var mı? Mesela aramızda hâlâ&nbsp;Twilight&nbsp;serisinden Edward Cullen belki bir gün ziyarete gelir diye penceresini kapatmayanlar var…Sinema yazarlığı öyle bir şey ki bazen genel izleyici için gayet kabul edilebilir olan filmler, türler, yönetmenler dahi suçlu bir zevk olabiliyor. Örneğin, La La Land’i ya da Xavier Dolan sinemasını sevmek… Sorun üzerine biraz düşününce herkes için bir suçlu zevk sayılabilecek bir cevap geldi yine de aklıma: Seth Rogen komedileri. Sanırım oyuncu, senarist ya da yapımcı olarak yer aldığı filmlerden izleyip de haykırarak gülmediğim yok.

📽️📝

Emre Eminoğlu

Ümraniye Skatepark: 2019’da yapılmış, profesyonellere nazaran amatörlerler için daha elverişli ve biraz daha küçük bir park diyebileceğimiz Tantavi Kaykay parkında toplamda 5 adet ahşap parkur bulunuyor. BMX severler için de uygun olan park, 23.00’de kapanıyor.&nbsp;Kalamış Skatepark: Kalamış Atatürk Parkı’nda bulunan; Nike ve Onaranlar Kulübü iş birliği, Kadıköy Belediyesi desteğiyle parkın gerçek sahiplerinin ihtiyaçları göz önünde bulundurularak yeniden işlevsellik kazandırılan bu kaykay-paten alanında piste paralel; bisiklet parkı, kaykay tamir masası, kilitli eşya dolapları ve gökyüzü hamakları yer alıyor.&nbsp;Maltepe Skatepark: İstanbul’un en büyük kaykay alanlarından biri olan Maltepe Sahil Kaykay Parkı, Türkiye BMX Günü ve Red Bull Athlete Zone gibi önemli etkinliklere ev sahipliği yapıyor. Büyüklü küçüklü rampalarıyla paten, kaykay veya BMX tutkunu İstanbulluların favorilerinden.&nbsp;Beylikdüzü Skatepark: Geçtiğimiz sene mayıs ayında açılan ve Türkiye Kaykay Şampiyonası’na ev sahipliği yapan Beylikdüzü Skatepark, Beylikdüzü Belediyesi Yaşam Vadisi içerisinde bulunuyor. Profesyonel kaykaycılar için tasarlanmış tam olimpik, toplamda dört farklı açıyı içerisinde barındıran, Türkiye’nin en derin kaykay havuzu olma özelliğine sahip skatepark içinde 1 adet roll in girişi ve 1 adet 5 metre genişliğinde wallride rampası yer alıyor.&nbsp;Beşiktaş Meydan Sahil:&nbsp;Bir skatepark olmasa da özellikle yeni başlayan kayma tutkunlarının ve skateboard yeteneklerini geliştirmek isteyenlerin sevilen uğrak noktası. Geçtiğimiz senelerde Vans İtalya Kaykay Takımı’nın yarışmalarına ev sahipliği yapmış bu alana gidersen sana bilgileriyle destek olacak pek çok kişi bulabilirsin.&nbsp;Nişantepe Orman Park (mini parkur):&nbsp;Cino Skatepark tarafından yapılan bu mini parkur, bizden özellikle paten kayanlara farklı bir seçenek olsun.

Bu pazar İstanbul pırıl pırıl. Şimdi kaykayı, pateni kapıp güneşe doğru yola koyulma zamanı.

🏄‍♂️ İstanbul'un skatepark'ları

Portre’nin bu haftaki konuğu: İstanbul Film Festivali direktörü Kerem Ayan. Sinefillerin yüzünün nisan ayında bi’ ayrı güldüğüne tanıklık ederiz. Nedeni belli: İstanbul Kültür Sanat Vakfı’nın (İKSV) 41 yıldır İstanbul’da bir rüyayı yaşatan; baharın gelişi bir yana, şehri sinema heyecanıyla kıpır kıpır hâle getiren İstanbul Film Festivali. İstanbul’u simgeleyen, şehri sahiplenirken sinefillerle doğrudan samimi bir bağ kuran festivalin 41. yaşını kutlamak üzere Kerem Ayan’la buluştuk. Minik hoşbeşimize hoşgeldin sevgili Aposto! İstanbul okuru.&nbsp;1. Açılışımızı biz de açılış filmiyle yapmak isteriz. Bu yıl, Rabiye Kurnaz George W. Bush'a Karşı filminin bu onura layık görülmesinin arkasında neler yatıyor? Bir filmin açılış filmi seçilmesindeki kriterler neler?&nbsp;Rabiye Kurnaz’ı, Berlin Film Festivali’nde gördüğüm anda açılış için düşündüm. O zamana kadar, yine bu sene festivalde göstereceğimiz Rose adlı filmle açmayı düşünüyorduk. Açılış filmlerinin hem genel seyirciye hitap etmesi hem de güçlü olması ve sıkmaması lazım. Meltem Kaptan’ın Rabiye Kurnaz’daki inanılmaz performansı da işin içine girince, bir de üzerine hem en iyi oyuncu hem de en iyi senaryo alınca hemen harekete geçtik. Çünkü açılış filminin ekibinin de burada olması daha da güzel bir başlangıç demek festival için. Özetle hem ekip geliyor, hem film harika, daha ne olsun :)&nbsp;2. Festivalin gelenekselleşmiş bölümü Genç Ustalar, bu yıl yarışmalı bir kategoriye dönüştü. Üstelik Genç Ustalar bölümündeki filmler genç bir jüri tarafından değerlendiriliyor. Bu yenilik nasıl doğdu?&nbsp;Yönetmen arkadaşım Burak Çevik’le konuşurken, gittiği bir festivaldeki genç jüriden bahsetti, sonra neden İstanbul’da da olmasın dedik. Ama sadece istemekle olmuyor; hem organizasyon hem de ödül için para bulmak lazım. Zaten var olan ve sponsoru Nespresso olan Genç Ustalar bölümü aklıma geldi. Hemen Nespresso’ya bu fikrimizi söyledik, onlar da heyecanla karşıladı. Ödül bölümü garantiye alındı. Sonra 18-25 yaş arası sinema öğrencilerinden neden bu jüride olmak istediklerini anlatan bir yazı istedik. Mail üzerinden birçok öğrenci &nbsp;başvurdu. Biz de bütün yazıları okuyarak zor da olsa aralarından 6 kişi seçtik. Umarım bu, uzun yıllar sürecek bir jürinin başlangıcı olur.&nbsp;3. Pek aramızda kalacağını söyleyemeyiz fakat sormak isteriz: bu yıl festivalde sizin favorileriniz hangi filmler?&nbsp;Zaten ben her sene yerli filmleri dışarıda bırakarak bir ilk 10 listesi hazırlıyorum. Onu hemen sizle de paylaşayım; alfabetik olarak&nbsp;Aşk, Mark ve Ölüm, Dağların Denizcisi, Elveda Leonora, Günbatımı, İyi Patron, Masumlar, Titanik’i Seyretmek İstemeyen Kör Adam, Vortex, Yansıma ve Yaşamaya Bak.&nbsp;Bir de bayıldığım, Cinemania Kısalar seçkimizde. Son olarak, geçen seneki jüri başkanımız Radu Jude’nin son yaptığı 22 dakikalık dahice kısa metraj Plastik Semiyotik.

🎞️ İstanbul Film Festivali direktörü

Kerem Ayan

Fırın Anatolia, Acıbadem: “Ekşi maya ve fermantasyon geciktirme yöntemlerini kullanarak; daha sağlıklı, doğal ham maddelerle yapılan ekmekler ve glütensiz vegan ürünler pişirmek” hedefiyle yola çıkan Fırın Anatolia, dediğinin hakkını veriyor ve öncelikle karakılçık, kavılca, siyez, menekşe buğdayı gibi antik tahıllar ve karabuğday gibi glütensiz tohumlarla yapılmış harikulade ekmeklerle bizleri buluşturuyor. Erenköy, Suadiye ve Ataşehir şubeleri de aklında bulunsun.&nbsp;Urban Bread, Göktürk:&nbsp;Bu yıl 5’inci yılına giren Urban Bread, yeni yaşını Nişantaşı şubesiyle kutladı ama sen kendilerini Gayrettepe ve Galata’da komşumuz olan Lüleci Hendek Sokağı'nda bulabilirsin. Cevizli çavdar, tam buğday, siyez hepsi mevcut. Üstelik mini seçenekleri de var. Geçtiğimiz sene en çok satan ekmekleri karabuğdaylı olanmış, bunu da belirtmiş olalım.240 Derece, Erenköy: Anadolu Yakası'nı uzun yıllardır yıllanmış ekşi maya ve organik unla üretilen, ticari maya veya koruyucu madde içermeyen, kabuğu çıtır ve kalın ekmeklerle buluşturan 240 Derece, Yeşilköy, Ulus, Teşvikiye ve İstinye Park şubeleriyle Avrupalıların da yüzünü güldürüyor. Çeşit çeşit ekmeğin yanı sıra bir de öyle güzel kruvasanları var ki tam üzerine kavanozu eve girince kaşıklamadan duramadığımız, belalı tutkumuz olan sürmelik çikolatayla yemelik.&nbsp;Bröd, Nişantaşı: Ortalama 44 saatlik bir emekle hazırlanan Bröd ekmekleri, hem Nişantaşı hem Suadiye’deki dükkânlarında her sabah taze taze seni bekliyor. İster eve götürüp kendine leziz bir club sandviç yap veya arkadaşlarla şarabın yanında mideye indirmelik sarımsaklı ekmekler hazırla, istersen de dükkânda kendine bir pazar kahvaltısı ısmarlarken bu köklü lezzetin tadını çıkar.&nbsp;Grandma, Suadiye: Kahvaltıların ve tatlı molalarının müdavimi olduğumuz ev sahiplerinden Grandma’yı Teşvikiye’de tanıyıp sevmiştik ki Suadiye şubesi de kalbimizi bir o kadar çaldı. Favorilerimizden 950 gramlık rustik ve üzümlü-tarçınlı ekşi maya ekmekleri tezgâhta görürsen anında kap, pişman olursan da bize yaz. İzmirlilerin gözünden kaçmasın; İzmir Hilltown şubelerini de onlara hatırlatmak isteriz.

Ekmek yapma tariflerini en çok aradığımız; dünyanın seyrini değiştiren günlerin 2'nci yılına yakışır mini bir seçki 

🍞 İstanbul'da ekşi mayalı ekmek yapan fırınlar 

Şehri saran film festivali heyecanına dâhil oluyor, sinema dünyasından konuklarımızı nisan ayı boyunca Portre'de ağırlıyoruz.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Portre’nin bu haftaki konuğu: Cenan Tüzel. Tüzel, 2016 yılı itibarıyla Başka Sinema’nın genel koordinatörlüğünü üstleniyor;&nbsp;bize her gün festival hissettirmek üzere heyecanla beklediğimiz buluşmaların arkasında yer alıyor. Özlediğimiz film izleme deneyimini ve sabırsızlıkla beklediğimiz bağımsız filmleri, sürpriz film gecelerini, ön gösterimleri, sohbetleri ve daha nice etkinlikleri bizlere ulaştırdıkları için kendisine ve Başka Sinema’ya teşekkür ederek sözü Cenan Tüzel’e bırakıyoruz.&nbsp;1. &nbsp;Bağımsız filmlerin gösterimine dair bir boşluğu dolduran Başka Sinema’nın kuruluş serüveninden biraz bahsedebilir misiniz?&nbsp;Tabii ki. Başka Sinema 2013 yılında Mars Prodüksiyon ve Bir Film şirketlerinin öncülüğünde kuruluyor. O dönem Cannes Film Festivali’nden Altın Palmiye alan filmlerin dahi sinema salonlarında yer bulmakta zorlandığı bir dönem. Festivallerin gördüğü ilgiyi vizyonda nasıl devam ettirebiliriz düşüncesi üzerinden de Başka Sinema fikri çıkıyor. Böylece, gün içerisinde en az iki film izleyebileceğiniz, sinemaya gittiğinizde tıpkı festivallerde olduğu gibi birden fazla filme ulaşabileceğiniz bir programlama oluşturuluyor. 2013 Kasım ayında başlarken 3 şehirde 4 salonda yer bulan Başka Sinema şu esnada toplam 22 şehir ve 39 salonda gösterim yapıyor.&nbsp;2. Sinema kültürünün devamlılığını sağlamak için nasıl bir misyon üstleniyorsunuz? Ne gibi çalışmalar yürütüyorsunuz?&nbsp;Başka Sinema olarak en önem verdiğimiz konulardan biri yeni seyirciler geliştirme. Bunun yolu da seyirciyle buluşabilmek için alternatif fikirler üretmek, öğrencilerle temasta olmak ve gösterimleri etkinliklerle destekleyerek seyircinin ilgisini çekmek. Yani program sadece güzel filmlerin bir araya gelmesiyle sonlanmıyor; aynı zamanda seyircilerin de bu filmler üzerine düşüneceği, aynı yönetmenleri, türleri seven insanları bir araya getirecek ortamlar oluşturmak da bizim için çok önemli. Bu, Başka Gece gibi sabaha kadar devam eden gösterimlerden film sonrası söyleşilere, belli temalar altında yaptığımız kürasyonlardan çok geniş tutmaya özen gösterdiğimiz etkinliklere kadar kapsayıcı bir durum.&nbsp;3. Evde Festival maceramız bugün sona eriyor. Pandeminin evde saklandığımız havasını kırdığımız bu günlerde, festival keyfini evlere taşımayı tercih etmenizdeki neden neydi? Meraklanmadan da duramıyoruz, ufukta bizi bekleyen yeni haberler var mı?&nbsp;Pandemi sürecinden sonra, bekleyen bütün filmlerle beraber vizyon daha da sıkışık bir hâle geldi. Biz de sevdiğimiz bazı filmleri seyirciyle vizyonda buluşturamadığımızı fark edince, alternatif bir alan yaratmak istedik. Ayrıca bu şekilde Türkiye’de, şu anda fiziksel gösterim yapamadığımız şehirlere de ulaşma imkânımız oldu.&nbsp;Umuyoruz güzel bir yaz sezonu bizleri bekliyor, biz de Başka Sinema olarak, yakın gelecekte açıklayacağımız özel etkinliklerimizle seyircilerimizle bu güzel havalarda buluşmayı diliyoruz.

🎞️ Başka Sinema Genel Koordinatörü

Cenan Tüzel

Baba Sahne, Caferağa: Değerli sanatçı Şevket Çoruh’un emekleriyle yeniden İstanbul’un kültürel hayatına kazandırılan bu tiyatro, 1 Nisan 2017’de, Şevket Çoruh’un ustası Savaş Dinçel’in 75. doğum gününde açıldı. Samimi havasıyla o günden bu yana farklı toplulukları da sahnesinde konuk ederek faaliyet gösteren Baba Sahne’de Bir Baba Hamlet’i henüz izlemediysen en yakın tarih 3 Nisan, bizden söylemesi.&nbsp;Moda Sahnesi, Osmanağa: Moda Sineması mirasını devralan ve 2013 yılından bu yana Moda Sahnesi olarak devam eden; İstanbul’da düzenlenen tiyatro, müzik, sinema festivallerine mekân ve salon desteği sağlama gayretini sürdüren bu sahne, pandemi nedeniyle kısıtlamaların en sıkı olduğu günlerde dahi oyunlarını evlerimize taşımıştı.&nbsp;Kumaracı50, Tomtom: 20 seneyi deviren Altıdan Sonra Tiyatro ekibinin 10’uncu yıllarında Beyoğlu’nda, Kumbaracı Yokuşu’nda açtıkları yenilikçi performans mekânları Kumbaracı50, sayısız ödüllü oyunu ve #hiçbirsahnekapanmasın kampanyasıyla herkesin gönlünde ayrı bir yere sahip. Ekibin özgün oyunlarından Niyahet Makamı’nı yakalarsan hiç kaçırma kap bileti.&nbsp;DOT Ormanda, Kemerburgaz Kent Ormanı: Sloganı “Her yeri oyun sahnesine çevirin” olan DOT Tiyatrosu, Mısır Apartmanı’nda başlayan serüveninde farklı mekânları kendi sahnesine çevirmiş, 2020’de gün ışığında ve ay ışığında, bulutların ve yıldızların altında tiyatroyla buluşmak için çimlere serilmiş örtüler ve katlanır sandalyelerle boş bir alanı büyülü bir sahneye dönüştürerek ağaçların ortasında kocaman bir oyun alanı hazırlamıştı. Ormanda tiyatro deneyimi için ilk şansın İçimdeki Bal Porsuğu’yla 2 Nisan’da.&nbsp;Oyun Atölyesi, Caferağa:&nbsp;Zuhal Olcay ve Haluk Bilginer tarafından kurulan Oyun Atölyesi, 2002 senesinden bu yana kendi sahnesinde klasik ve çağdaş pek çok tiyatro eseri sergiliyor, bir o kadar da konuk oyuna ev sahipliği yapıyor. Tiyatronun nisan programı açıklanmış 15 Mart’ta da biletleri satışa çıkmıştı. “Yer kalmamıştır” ibaresini görmek istemezsen elini çabuk tutmakta fayda var.

🎭 🎫

İstanbul'un tiyatro sahnelerinden mini bir seçki

Portre’nin bu haftaki konuğu: <a fr-original-style="" href="https://bit.ly/3iFq4PE" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Deniz Temel</a>. Köklerden beslenen bir göç hikâyesini şef lokantasına ve sakatatlı sokak lezzetlerlerinin yanına iki tek atmalık sofralara taşıyan Alaf’ın mimarı ve şefi kendisi. Köklerin ve yeniliklerin buluştuğu tabaklar, Alaf’ın farklı katlarında ince ince işleniyor, geçmişten gelen tatlar kendine has bir deneyimde buluşuyor. Sonu denize nazır bir tecrübeye, Kuruçeşme’ye varan bu yolculuk için şefe teşekkür ediyor ve sözü ona bırakıyoruz.&nbsp;1. Alaf Sokak’tan Alaf2Tek’e, Alaf Kuruçeşme’den Alaf Bistronomi’ye… Alaf’ın kendini yenileyen yolculuğunun arkasında neler var? Yeni tutkular ve merakların tetiklemesi diyebilir miyiz yoksa her şey biraz daha planlı mı ilerliyor?&nbsp;Detaycısınız, yeni geçtik bistronomiye ama yakalamışsınız. Alaf başlayalı 4 yıl oluyor. İlk günden bu yana yaptığımız yemek ve masa deneyimi bütünsel olarak birbirine yakındı. Egoları olmayan, malzemeyi manipüle etmeyen bir lokanta Alaf. 4 yıllık yolculukta fark ettik ki dışarıdan bizi fine-dining olarak algılıyorlar — ama aman ha biz o değiliz;&nbsp;biz malzeme odaklı gelişen, keşfeden, keşfini gelen kişilere anlatmaya heyecanlanan bir lokantayız. Yani, masa düzenimizden bardağımıza kadar hiçbir şey pahalı değil veya peçetemiz keten değil, gelirken haberiniz olsun. Ama malzememiz bir o kadar değerli. Önceliğimiz; bu malzemeyi, neyse en karakteristik özelliği süzgeçimizden geçirerek yanında yerli bir şarapla size sunup keyifli bir akşam geçirmenizi sağlamak, sonrasında arkadaşlarınıza bu deneyimi aktarmak isteyeceğiniz izler bırakmak...2. Bu ay şeflere soruyoruz; misafirlerinize İstanbul temalı bir sofra hazırlamanız gerektiğini varsayalım, bu şehrin ilhamıyla nasıl bir menü hazırlardınız?&nbsp;Saray mutfağından başlardım. Köklerin Anadolu saray versiyonunu pişirirdim, oradan Pera'ya geçer İstanbul'un zenginliğini irdelerdim; Ermenilerden, Rumlardan ve daha nicesinden... Hepsinin izi var şu an İstanbul mutfağında. Oradan az biraz Boğaz havası lüferi alır, az daha yukarı Karadeniz'e doğru çıkar şimdi tam mevsimi olan kalkanla devam ederdik.&nbsp;3. Köklerinizden gelen göçmenlik ruhu sizi bambaşka deneyimler yaşamak üzere dünyanın farklı noktalarına davet etmiş. Şu an için yaşam İstanbul’da, Alaf’ın farklı katmanlarında devam ediyor. Ufukta dâhil olacağımız yeni hikâyeler var mı?&nbsp;Olmaz mı! Bunun üzerine kurulu bütün heyecan. Ne kadar yaratıcı olursan ol; gördüklerin, tattıkların, hissettiklerinden ibarettir yaratıcılığın. İşte bu yüzden keşfedeceğiz, keşfettiğimizi kendi deneyimimizden yola çıkarak başka bir deneyime dönüştürüp merak edenlere denettireceğiz.&nbsp;Buradan şu sözlerle bitirelim; "Yavaş yavaş ölürler alışkanlıklara esir olanlar, her gün aynı yolları yürüyenler..."

Alaf Bistronomi & Alaf2Tek

Deniz Temel

Tarihi Hacı Salih Demir Turşucusu, Kemerburgaz: Kemerburgaz turşucularının kurucusu olan bu köklü dükkân 1956 yılından bu yana turşu severlerin müdavimi. Pancarından lahanasına kadar tüm turşuları leziz diyor ekipten Zeynep ama hiç denemeyen için taze fasulye ve karnabahar turşularına bir şans verebileceğinin de altını çiziyor.&nbsp;Asri Turşucu, Cihangir:&nbsp;Tüm İstanbullular gibi Elif’in ve Janset’in de kalbinde ve midesinde yer etmiş belki de en ünlü turşucu dükkânı diyebileceğimiz Asri, 109 yıldır bu işin başında. Hatırlarsın ki kendisi Neşeli Günler filminde Adile Naşit ve Münir Özkul’un kavga sahnesine de ev sahipliği yapmıştı. Unutmadan, Elif’in favorisi bamya ve erik.&nbsp;Özcan Turşu, Kadıköy:&nbsp;Dükkâna girdiğinde aa bunun da turşusu yapılır mıymış dememek için şimdiden uyaralım; mandalina, üzüm, armut dâhil olmak üzere 40’ı aşkın turşu çeşidiyle ağız sulandırıyor. 250 gramlık cam kavanozlarda Kimchi&nbsp;de bulabiliyorsun üstelik. Sinem bamya derken Cemre klasikten gidiyor ve salatalık diyor.&nbsp;Dededen Toruna Fatih Turşucusu, Fatih: Vitrininde renk renk sebzelerle dolu kavanozlara doldurulmuş turşulara bakmak bile keyif verir. Hazal, hafif tuzla vücudu hararetlendirecek bu dükkânı hararetle öneriyor.&nbsp;Pelit Turşuları, Kurtuluş:&nbsp;Emsalsiz. Hem suyu hem turşusu için “ecza dolabınızda olmasa bile mutfağınızda mutlaka olması gereken sağlık deposu” diye söz eden Pelit, ana caddenin eski esnaflarından. Bu tadı, ekibin Kurtuluşluları hiç düşünmeden öneriyor, Sinem bir de erik turşusunu kaçırma diyor.&nbsp;Soydan Turşuları, Beşiktaş-Ortaköy:&nbsp;Beşiktaş’ın gediklisi her gün ağız sulandırmaya devam ediyor. Hiç düşünme, lahana turşusunu eve kap götür veya turşu suyu alırsan içine lahana ve biber koydurtmayı unutma. Ortaköy’deki şubesi ise yine aynı aileden, oraya da uğrayabilirsin tabii.

Öncelikle turşunun diyarı İstanbul’dan herkese merhaba. Sorumuz hazır: Sirke mi limon mu?

🥒 İstanbul'un turşucuları

Portrenin bu haftaki konuğu:&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://bit.ly/36xsSvl" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Tanrı Misafiri</a>. İstanbul’dan yola çıkan, ara ara rotasına farklı şehirleri ve tematik akşamları dâhil eden Tanrı Misafiri projesi, tam da küresel buhranımızın başladığı 2020 yılından itibaren konuklarına İstanbulluların pek de alışık olmadığı bir konseptte, çok yönlü bir yemek deneyimi sunuyor. İstanbul’un farklı noktalarında hazırladıkları akşamlara özel değişen menüleriyle, keyfi de oldukça bol bir gastronomik buluşmada yer almak isteyenleri Instagram hesaplarına davet ediyorlar. Ama önce tanışalım, merhaba Tanrı Misafiri.&nbsp;1. Tanrı Misafiri’ni çok yönlü ve deneyim odaklı bir gastronomi projesi olarak tanımlıyorsunuz. Tanrı Misafiri, konuklarına ne gibi bir deneyim sunuyor?&nbsp;Tanrı Misafiri için alışageldik restoran deneyiminin aksine daha dinamik, samimi ve sosyal bir deneyim diyebiliriz. Etkinlik özelinde mekân, konsept ve yemekler değişse de zaman içerisinde etkinliklerimizi düzenli takip eden misafirlerimiz sayesinde samimi bir ortam oluştuğunu söyleyebiliriz. Böylece konsepte ya da bizlere yabancı olan yeni misafirlerimizin de hızlıca adapte olduğu organik bir sosyallik sağlanıyor.&nbsp;2. Evde dostlarla kurulan sofralardan konseptli gastronomik deneyimlere uzanan bir yolculuk Tanrı Misafiri’ninki. Bu yola yakın zamanda Happening’in de dâhil olduğunu biliyoruz, bize biraz ondan ve bu yolun yakın zamanda nerelere doğru uzanacağından bahseder misiniz?&nbsp;Happening, Tanrı Misafiri’nin Ambidexter Galeriyle beraber tasarladığı bir gastronomi x sanat deneyimiydi aslında. 2021-2022 sonbahar, kışında aktif olacak geçici bir proje olarak hayal etmiş olsak da kendisini, gastronomi ve sanat birlikteliği çok hoşumuza gitti ve bundan sonraki yol haritamızda da yarattığımız projeleri ya da geçici mekânları bu şekilde tasarlamayı düşünüyoruz.&nbsp;3. Biraz da mutfak konuşalım. Tanrı Misafiri’nin konuklarını ağırladığı akşamlarda sofralara konan ve farklı bir şef deneyimi sunan tabakların arkasında kimler var? Bu özel akşamların arka planını oldukça merak ediyoruz açıkçası. Mutfak ekibimiz genç ve yaratıcı şeflerden oluşuyor, uzun zamandır birlikte çalıştığımız isimler olsa da genelde şeflerimizi Tanrı Misafiri başladığından beri oluşturduğumuz şef havuzundan seçiyoruz. Bir süredir menülerimizi Cem Balduk ve Ali Akmansoy tasarlıyordu ama hazırlanan menüyü uygulayan ekip değişiklik gösteriyordu. Ali’yi maalesef Paris’e uğurluyoruz bu hafta, çok güzel bir iş teklifi aldı. Cem daha bir süre bizim ahımızı çekecek gibi duruyor :)

Bu sefer onlar misafir: Müge Büyüktalaş & Müge Tüzer

🥂 Tanrı Misafiri

Portre’nin bu haftaki konuğu: <a fr-original-style="" href="https://bit.ly/3vXnvQO" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Cem Ekşi</a>. Bambaşka diyarları aynı tabakta buluşturan dokunuşlarıyla gönlümüzde ve midemizde yer etmiş şef Cem Ekşi, Mabou Pera’nın kurucusu ve kendi mutfağının şefi. Mabou’da, belirli aralıklarla değişen menülerinden sana en hitap eden eklektik tatları yakalayabileceğin, yeni vitraylarından da gözünü almakta zorlanacağın keyifli bir fine-dining deneyim seni bekliyor. Asmalı Mescit’in butik restoranı Mabou Pera’da akıllardan düşmeyecek tecrübelere ev sahipliği yaptığı için şefimize teşekkür ediyor ve sözü ona bırakıyoruz.&nbsp;1. İstanbul gastronomisine dürüst bir restoran sunmayı amaçlıyorsunuz. Nedir bizi dürüstlükten uzaklaştırmış olan?&nbsp;Gülerek söylemem gerekiyor ki aslında her şey. Müşterilerin bilinçsizliğinden her anlamda faydalanmaya çalışan bir gastronomi kültürümüz oluştu; gerçek olmayan felsefeler, kendini organik ve lokal diye adlandıran sahte tedarikçiler, kalifiye olmayan servis personeli, abartılı fiyatlar, beyaz masa örtüsü altında mdf masa tablalar… Bizde ise neyse o.&nbsp;Kimse artık misafir ağırlamaya önem göstermiyor, herkes müşteriye mümkün mertebe düşük bir maliyetle hizmet verip mümkün mertebe yüksek kazanç sağlamanın peşine düşüyor. Burda işte büyük bir ayrım var. Misafiri karşılamak, mutlu etmek, onunla bir hatıra yaratıp bağ kurmak istersin. Yalnızca müşteriye bir ürün satmak istersen o ürünü satar, karşılığında &nbsp;da paranı alırsın, sonra da herkes evine döner. Biz yemek satmıyoruz, misafir ağırlıyoruz.&nbsp;2. Fine-dining bir deneyim diye anlattık biz ama Mabou’nun kara tahtasında Berlin usulü döner yazılı olduğu günlerle de rastlaştık. Ne dersiniz ileride konsepti sadece sokak lezzetleri olan bir dükkânın başında da sizi görebilir miyiz?&nbsp;Biz Mabou’ya aslında&nbsp;fine-dining demiyoruz çünkü fine-dining terimi artık Türkiye’de çok farklı bir hâl aldı. Bizim amacımız güzel bir ortamda, çok samimi bir servisle çok güzel bir yemek sunmak ve her tabakta — tatlı dâhil ekmek bandırma isteği uyandırmak.&nbsp;Evet, Mabou bizim yolculuğumuzun henüz başlangıcı. Sokak yemeği, perakende, kahve, şarküteri gibi yeme içme sektörüyle alakalı olan her alanda yer almak istiyorum. Daha çok şey yapıp hepsini aktarmak istiyorum. Beyoğlu’nun gastronomisini yüceltmek benim en büyük hayalim.&nbsp;3. Teması İstanbul olan three-course bir akşam ziyafeti hazırlamanız gerekiyor diyelim, menüde bizi neler beklerdi?&nbsp;İkram olarak isot ve keçiboynuzu pekmeziyle tatlandırılmış ayranlı ve sumaklı deniz ala ceviche, yanında sıcak kızıl buğday ekmeği, Kemah tuzu ve ekşitilmiş tereyağı. Başlangıç için limon yağı ve manda yoğurduyla servis edilen ızgara armut. Ana yemekte ise ıstakozlu kuru fasulye, yanında da taze soğan. Tatlı da krem brüle olurdu.

🌿🌊 Mabou Pera 🍽️ 

Cem Ekşi

Rumeli Feneri-Kilyos: Bu öneri İstanbul’dayken İstanbul’da değilmiş gibi hissetmek isteyenlere geliyor. Tarihî Rumeli Feneri ve kalesini de yakınlarında barındıran bu rota neredeyse 13 km. Şehrin Karadeniz’in en uç noktasındaki yollarını arşınladıktan sonra dilersen seni bir balık masası bekleyebilir. Yazın belki bir de deniz sefası.&nbsp;Caddebostan Sahili: Yaklaşık 5 km’lik bu rotayı yalnızca bisikletçilerle kısıtlayamayız elbette. Kaykayını kapıp gelene de, yalnızca denize karşı hafif tempo yürüyüş yapmak isteyen için de İstanbul’un en keyifli sahil ve rotalarından biri. Güneşin kendini gösterdiği günlerde ayrı, hafta sonu ayrı bir kalabalığa ev sahipliği yapsa da sen bir yolunu bulursun — arayan bulur. Ardından çimlerin üzerinde de bir kahve molası. Daha sakin bir sürüş isteyenler için Bostancı-Kartal veya Fenerbahçe-Maltepe sahil yollarını da tavsiye ederiz.&nbsp;Kuruçeşme-Sarıyer: Avrupa Yakası’nın en sevilenlerinden bu uzun sahil yolu kendi içinde farklı duraklara sahip, seni sıkmayacak çeşitlilikte bir görsellik sunuyor. Bebek-Emirgan arası daha hareketli, İstinye’den sonrası ise daha sakin bir rota. Dilediğin noktada, harcadığın kalorileri geri yerine koyabileceğin tam de keyfine göre bir yer bulabilecek olman da en iyi yanlarından. Diğer yakanın sahiline karşı süzüle süzüle akıp gitmeceler.&nbsp;Florya-Yeşilköy: Diğerlerine nazaran kesinlikle daha sakin bir sürüş vadeden yaklaşık 6 km’lik bu yolla Yeşilköy kumsalına varabilirsin. Burada işin içine deniz bisikletini de dâhil edip eğlenceyi sulandırmak istersen hem karada hem denizde pedal çevirmeli bir günle çarpı iki dopamini bünyeye yükleyebilirsin. Unutmadan, kendi bisikletin yoksa diğer sahil rotalarında olduğu gibi burada da kiralık bisiklet bulabiliyorsun.&nbsp;Haliç-Balat:&nbsp;Boğaz’a alternatif sunmaya geldik, hem de hafif hafif nostalji kokuyor. Tarihî dokular arasında farklı bir tecrübe edinebileceğin bu rotayı Galata Köprüsü’ne kadar uzatarak kilometreyi artırabilir, kendini belki biraz zorlamayı tercih edebilirsin. Haliç M2 metro durağının hemen yakınındaki Haliç Sahili'nde Tarihî Yarımada manzaralı bir gün batımı keyfine de hayır demezsin.

Şehir son kez karla kaplıyken gelmesi yakın bahar günlerine hazırlık niyetinde, İstanbul’da keyifle pedal çevirebileceğin rotalardan bir rehber işte tam karşında.

🚲 İstanbul'un bisiklet rotaları

Jack's Dog Cafe, Suadiye: Suadiye Marmaray durağının hemen karşısındaki bu kafe, köpekler için baştan sona her şeyin düşünüldüğü bir yer. Köpeklere özel bir butik, sen kahveni içerken dostunun da yanında harika atıştırmalıklar yiyebileceği bir fırın, kıskandıran bir spa, hatta sosyalleşebileceği bir kreş bile var.&nbsp;Cup Of Joy, Nişantaşı:&nbsp;Vedat Milor’un favori üçüncü nesil kahvecilerinden olan Cup Of Joy da Nişantaşı’ndaki dükkânında patili arkadaşlarımızı ağırlamaktan memnuniyet duyanlardan. Ferah bir mekânda yüzleri güldüren tatlılar ve kahvelerle buluşurken yanında dostunu da görmek istersen aklında bulunsun.&nbsp;Pati Durağı, Suadiye: 2018’den beri yola köpek dostlarıyla koyulanların uğrak noktası Pati Durağı, hem senin hem de can dostunun favori mekânı olmaya aday. Tam uzun bir sahil yürüyüşünden sonra oturup bol bol dinlenmelik. Ayrıca dostunun tüm ihtiyaçlarına cevap verecek bir butikleri ve pet kuaförleri de var.Vakkorama Cafe, Etiler:&nbsp;Akmerkez'in içinde konuşlanan Vakkorama Cafe,&nbsp;dışarıdan&nbsp;girişiyle&nbsp;alışveriş merkezinin kalabalığından kaçıp patili dostunu da yanına alabileceğin bir mekân. Balkabaklı salata, patates kızartması ve fusilli alla vodka'sını da önerelim.Kruvasan, Nişantaşı:&nbsp;Hangover'ını&nbsp;vitrin alışverişi yapıp sokağın hareketliliğini izleyerek geçiresin geldiyse sor hayvan dostuna, insanı çikolatalı kruvasan ve kahve sipariş etsin, belki öğle yemeğine birlikte Kru'ya kaçarsınız.Bi Nevi Deli, Nispetiye:&nbsp;Canın vegan blondie&nbsp;ya da peanut bar çektiyse istikamet Bi Nevi Deli olabilir. Arka bahçesinin göze iyi gelen bebek mavisi masaları ve sömürüsüz mutfağı bir yana dostunu evde bırakmak zorunda değilsin. Mekânın keyfini hoşsohbet garsonlarıyla birlikte çıkarmak mümkün.

Bu hafta İstanbul’da yanına hayvan dostlarını kapıp gitmek isteyenlerin imdadına yetişecek bir kılavuz hazırladık. Bu rehber elbette yan masadan size bakan tüylü arkadaşlarla keyfine keyif katmak isteyenlere de dev bir hizmet sunuyor. İstanbul’u turlayan dostumuz Boji bilse o da buralara uğrardı. 

İstanbul'un hayvan dostu kafelerinden mini bir seçki 🐾 ☕

Portre’nin bu ayki ilk konuğu: <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/mugeergl/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Müge Ergül Karaca</a>. Bebek’in iç açan, küçük ama içinde “her şeyi” barındıran mekânı Tutti’nin kurucusu ve şefi kendisi. Ekim 2020 itibarıyla Tutti’de sağlıklı, farklı ve şef deneyimini en özenli şekilde sunan tabaklarıyla hem gözümüzü hem midemizi hoş ediyor. Daha öncesindeyse, Sanayi 313’ün mutfağından sunduğu lezzetli tatlarda kendisiyle karşılaşmış olabilirsin. Şef Müge Ergül Karaca’ya eline sağlık diyor ve sözü ona bırakıyoruz.&nbsp;1. Daha çok erkek şefle karşılaştığımız bir sektörde kendi dükkânının kurucusu ve mutfağının şefi olan bir kadın olmak size nasıl hissettiriyor?&nbsp;En zoru mutfakta insan olmak demek gerekli. Bizim mesleğimiz kolay bir meslek değil; çalışma saatlerimiz uzun, şartlar ağır. Bu noktada kadın erkek değil, insan olarak bu işi yapmanın kolay olmadığını düşünüyorum. Elbette her mesleğin kendine göre bir yoğunluğu ve zorluğu var. Kadın olarak mesleğimde tek zorlandığım dönem hamileliğimde oldu diyebilirim.2. Tutti’yle tam olarak Bebek’in göbeğinde buluşuyoruz. İstanbul’un ve hatta Bebek’in yaptığınız işe yansıyan ne gibi ilhamları var?&nbsp;Uzun zamandır Bebek'te yaşayan biri olarak yaşadığım yeri gerçekten çok seviyorum. Hem karmaşanın içinde hem de karmaşadan uzak bir hissi var. Mesela, sabahları işe giderken biraz durup denizden gelen temiz havayı içinize çekerseniz bütün gününüz güzel geçer.&nbsp;Bebek'te yaşayan insan profiline uygun bir mutfağı var Tutti'nin. Hem sağlıklı hem de ulaşılabilir yemekler var. Ayrıca çalışan ve vakti az olan kişilere de hitap ediyor. Ufak çaplı bile olsa cateringlere de hayır demiyoruz. Burası artık Bebek halkının evi gibi oldu. Bazen canlarının istediği ürünleri dahi pişirdiğimiz oluyor.3. Tutti henüz 2’nci yaşını doldurmadı fakat tahmin ediyoruz ki tutkularınız sizi bir yerlere sürüklemeye devam ediyordur. Bu yolculuğun devamında bizi neler bekliyor?Ben çok fazla hayali olan bir insanım. İş konusunda uçsuz bucaksız planlarım var. Mesela kitap için oldukça hevesleniyorum ama bir yandan da danışmanlık veriyorum. Farklı farklı markalar üretiyorum. Beni ileride bir masa örtüsü ya da bir bardak markası çıkartmış olarak da görebilirsiniz. İşimin her detayını seviyorum ve açıkcası her detayın içinde olmak beni besliyor.

Mart ayı boyunca mutfakta geziyor, İstanbul'un gastronomi dünyasından isimlerini burada ağırlıyoruz.  

🍴Müge Ergül Karaca

Portre’nin bu ayki son konuğu: <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/severjstudio/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Severj Studio</a>. Günlük hayatta görmekten ve kullanmaktan mutluluk duyacağı objeler üretme konusuna deneysel yaklaşarak 2017’de Severj Studio’yu kuran Zeynep Severge, sadece kendisi için değil; gördüğü ve kullandığı eşyalardan zevk alan, el emeği ürünlere ve onların eşsiz güzelliğine değer veren insanlar için fonksiyonel seramik ve porselen koleksiyonlarını hayata geçiriyor. Severj Studio’ya teşekkür ederek Zeynep’e eline sağlık diyoruz.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">1. Herkesin yanı başında görmek isteyeceği objeleri Tophane civarlarında üretiyorsun. Nasıl bir yer Tophane senin için? Mahallenin Severj Studio’ya dokunan, fark ettiğin yansımaları oluyor mu?&nbsp;Atölyem Tophane’de eski bir çikolata fabrikasının en üst katında çift cephe camla çevrili, Galata ve Tophane’deki şehir manzarasını ve değişimi gözlemleyebileceğiniz bir konumda bulunuyor. Evim de bir üst sokakta olduğu için zamanımın tamamını bu sokaklarda geçiriyorum diyebilirim. Tophane’ye ne kadar aşık olsam da kültürel bir karmaşanın göbeğindeyim. Lüksün ve yokluğun tam arasında; yıllar içerisinde mahallemiz ve dokusu kentsel dönüşümün ve turizmin kurbanı oldu. Zorluklarına ve saçmalıklarına rağmen vazgeçilmez bir sevda ve alışkanlık benim için bu sokaklar. Mahalledeki otoparkçılardan esnafa, yıllar içinde çoğuyla bir çeşit aile olmuş gibi hissediyorum.&nbsp;Binamızın yıkılacağı ve artık Beyoğlu’da ekonomik olarak barınamayacağımız gerçeğine alışmaya çalışırken bu kalan değerli vaktimizde bir grup arkadaş, elimizden geldiği kadar eğleniyor, üretiyor ve paylaşıyoruz. Bulunduğum lokasyon ve üretimlerim de oldukça iç içe ve fazlaca duygusal benim için.&nbsp;2. Stüdyodan çıkarak sahibine ulaşan her sipariş senin için çok özeldir, buna eminiz. Fakat şimdi biz bizeyiz; bir proje, iş birliği veya özel sipariş olsun, senin işine daha da tutkulu yaklaşmana motivasyon olan geçmişten bir üretimin var mı?&nbsp;İlk üretimlerimin çoğunu saklıyorum, bazılarını sevdiğim kişilere hediye ettim zaman içinde. Çok uzaklaşamıyorum onlardan. Yeni veya olası bir ürün denemesinin ilk prototiplerini de genelde o dönemlerde yanımda bulunmuş ve sürecime şahit olmuş, heyecanımı ve acımı benimle paylaşmış olan sevgililerime hediye ediyorum. İlk denemeler nahifliği dolayısıyla hep en özel olanlar benim için. Seri üretimden ve siparişlerden yorulduğum anlarda eskileri ve başladığım yeri gözlemlemek, verdiğim emegi hatırlattığı için çok motive edici oluyor.&nbsp;3. Bu soru biraz zor bir yerden geliyor: İstanbul’a özel hazırlayacağın bir koleksiyon için tornanın başına oturduğunu varsayalım; nasıl bir formu, rengi, hissiyatı olsun isterdin?&nbsp;Zor bir soru gerçekten. İstanbul için tasarlayacağım bir koleksiyon olsa, genel olarak beklenileceği gibi lokumluk veya çay setinden oluşacağını hiç zannetmiyorum. Muhtemelen aylarca tornada çeşitli paçalar çeker, onları normalde de yaptığım gibi farklı şekillerde birleştirerek Karaköy’de sevdiğim ara sokaklardan birine ve çeşitli köşelere pano veya heykel olarak daha büyük çaplı bir seri hâlinde yerleştirmeyi dilerdim.

Severj Studio

🎨 🤝 Zeynep Severge

Sucuk ekmek arabaları, Maçka: Maçka Parkı’nda gırgırı şamatası bol günlerin sonunda, hareketli geçen bir KüçükÇiftlik Park etkinliği çıkışında veya Harbiye Açık Hava’da bir Tarkan konseri sonrasında canının çektiği sucuk ekmeğe kavuşmak üzere bolca tezgâh tam da aradığın noktada. Anlatırken içimize bir yaz havası doldu, gelmesin mi artık sıcak günler?&nbsp;Efsane Dürümcü Baba, Kutuluş Son Durak:&nbsp;Bu öneri uzun yıllardır İstanbul’da yaşayan gazeteci Paul Benjamin Osterlund’dan geliyor. Gizli lezzetler durağı Kurtuluş keşiflerinden. 30 yılı aşkın bir süredir beyaz minibüsüyle az ve öz bir menü sunan Yıldırım ustanın tırnak pideye sarılı, içi bol soğanlı Adana dürümünü tavsiye ediyor kendisi. Yıldırım ustanın muhabbeti ise üzerine tatlı niyetine.&nbsp;Seyyar tatlıcı, Kadıköy: Ekibin karbonhidrat gurusu Burcu, bu öneride seni, tonton bir amcanın seyyar aracında sattığı çeşit çeşit, lezzeti bol tatlılarla buluşturmak üzere Kadıköy iskelesinden Moda’ya yürürken karşına çıkan, köşedeki Arçelik mağazasının önüne davet ediyor. Burcu elmalı kurabiyeyi tavsiye ederken Taner şekerparenin tadına bakmadan gitmeyin diyor.&nbsp;Sabırtaşı, Beyoğlu: İstiklal Caddesi’nde yürürken Hazzopulo Pasajı'nın girişindeki küçük tezgâhla mutlaka karşılaşmışsındır. Camın ardındaki lezzetler hiç gözüne çarptı mı bilmiyoruz ama o Kahramanmaraş usulü içli köfteler babadan oğula geçen bir lezzet mirası. Biz kızarmışı öneriyoruz fakat haşlanmışını da bulabileceğin içli köfteleri ister ayaküstü mideye indir ister pasajın içindeki restoranda keyifli keyifli ye. Bu mirasın hikâyesini öğrenmek istersen Sabırtaşı-Beyoğlu’nda Bir Bey Oğlu kitabını okuyabilirsin.&nbsp;Benan Köfte &amp; Burger, Rumelihisarı:&nbsp;Boğaziçililer duymuştur “köfteci çok Benan gibisi yok”. Köfte dediğimize bakma, menü çeşit çeşit. Bol “şerefe”li akşamları taçlandırmak üzere ister porsiyon ister ekmek arası çeşitleriyle tam ağzına layık. Hisarüstü’nün beyaz dolmuşlu köfte durağı seni dolmuşun içinde de, taburede de misafir ediyor. Söylemeden de geçmeyelim, eve servisi bile var.

Bu şehrin sokakları keşfedilecek tatlarla dolu. Senin bize önerilerin nereler?

🚚 🍽️ İstanbul'un seyyar lezzetleri

Moya Plak, Beşiktaş: 2018'de kurulan ve Türkiye'de bulunamayan plakları müzikseverlerin arşivine kazandırmaya amaç edinen Moya Plak'ta yerli, yabancı, audiophile (odyofil), özel ve renkli basım binlerce çeşit plak bulabilirsin. Koleksiyoner inceliğiyle özenle seçilerek getirilen nefis albümler bulmak istersen ve özellikle yabancı pop dinleyicisiysen hemen uğra.&nbsp;Jammin’s Vinyl Records &amp; Friendship, Bomonti:&nbsp;Dükkânın sahibi Cem Ülkü’nün deyişiyle Jammin's; analog dünyanın sonsuz tınılarında huzur arayan rahatsız ruhların buluşma noktası. Geniş ve çeşitli türlerde plak koleksiyonuna sahip olan Jammin's’te tüm plaklar ikinci el. Tatlı mı tatlı mekânda müzik üzerine sohbet ederken oturup bir fincan kahve içmek de mümkün.&nbsp;Küçük Plak Dükkânı, Moda:&nbsp;Sahibi Nevra İlhan’ın müzik tutkusunun ve plak toplama alışkanlığının meyvelerini veren ve kapılarını 2018’de açan bu küçük mekân, uygun fiyatlı, şahane kepenkli bir plak dükkânı.&nbsp;Orfe Moby Dick, Moda: Moda’da sahile tıngır mıngır giderken kendini farklı dünyalarda kaybetmek istersen tam sana göre bir dükkân. Ruhunu pikaptan çalan müziğe emanet edebileceğin bu plak dükkânında ara(ma)dığın kitapları da bulabilirsin. Sahibi Fatih Beyden sana öneriler var: Per Petterson'dan Ardından romanı ve çellist Pablo Casals'ın The Great Prades &amp; Perpignan Festival Performances 1950, 1951, 1952 albümü.&nbsp;Analog Kültür, Tophane:&nbsp;Kaan Düzarat'ın plak ve sese adanmış dükkânı Analog Kültür, yüzde sekseni ikinci el, gerisi sıfır plaklardan oluşan muhteşem arşivinin yanı sıra amfi, hoparlör, plak çalarlar, analog synth, drum machine’ler bulabileceğin bir yer; ayrıca da bir stüdyo. Elektronik müzik albümlerine göz atmanı öneririz.&nbsp;Kontra Plak, Taksim: Şehrin akla gelen ilk plak dükkânlarından Kontra Plak, zaman zaman mini konserler ve farklı etkinliklere de ev sahipliği yapıyor. Dilediğin her müzik türünden geniş bir seçkiye ulaşabilirsin fakat özellikle ana akımdan uzak türler, deneysel müzikler ve güncel işlerle ilgiliysen git bir uğra.&nbsp;Zihni Müzik, Akmar Pasajı Kadıköy: Sıfır veya ikinci el, ister yerli ister yabancı, ne ararsan Zihni Müzik’te. E tabii 1992’den bu yana bizlerle. Duymadım deme; 70’lerin Türkçe pop albümlerinde oldukça iyi bir ikinci el arşivine sahip bu müzik market.

🎼🤘

İstanbul'un plak dükkânları

Portre’nin bu haftaki konuğu: <a fr-original-style="" href="https://muzegazhane.istanbul/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Müze Gazhane</a>. 130 yıllık Hasanpaşa Gazhanesi’nin İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından restore edilmesi sonucu İstanbul’un yeni kültür sanat mekânı olarak yeniden doğan Müze Gazhane, içerisinde bulunan kütüphane, bilim merkezi, müzeler, çalışma alanları ve kafeleriyle son dönemde İstanbullunun favori buluşma noktalarından biri hâline geldi. Konserler, sergiler, festivaller ve düzenlenen pek çok farklı etkinliğin yanı sıra Müze Gazhane, çocuklara ayrı yetişkinlere ayrı sunduğu sayısız atölyesiyle daima dolu dolu bir programa sahip. Bize nefes alacak yeni bir alan yarattığı için teşekkür ediyor, Müze Gazhane atölyelerine dair hoşbeş etmek üzere sözü Müze Gazhane Mekân Müdürü Selin Talazan’a bırakıyoruz.&nbsp;1. Yetişkinler için bale atölyesinden tutun çocuklar için müzik atölyesine kadar çeşitli konu başlıklarına ayrılmış bir atölye seçkiniz var. Bu atölyeler, neler gözetilerek hazırlanıyor? Müze Gazhane, yerel endüstri mirasını ve kültürel değerleri merkeze alarak evrensel bir değer üretmek için yalnızca İstanbul’un değil Avrupa’nın da sosyokültürel odağı olmak üzere yola çıktı. Farklı disiplinlerin bir arada çalışmasına imkân verirken kültür sanatı İstanbullular için ulaşılabilir kılarak çocuklar, gençler, aileler ve her yaş grubundan insanların katılmak isteyeceği bir atölye seçkisi hazırlandı.&nbsp;Temel motivasyonumuz; bu birikimi kapsayıcı, ulaşılabilir, dünya vizyonuna sahip, hatta ona yön verecek programlarla insanları buluşturmak. Bu temel üzerine yaratılan alan ve üretilen işlerle insanlara ulaşmak istedik.&nbsp;2. Katılımcılar tarafından en çok ilgi gören atölyeler hangileri oluyor? Bir de sormadan da geçmeyelim, İstanbullunun ilgisinden memnun musunuz? Çocuk atölyelerimiz yoğun ilgi görüyor; felsefeden jonglörlüğe, bilgisayar yapımından masala birçok temada seçenek sunuyoruz. Bunun yanı sıra Ekolojik Yaşam atölye serimiz mahalleli misafirlerimiz tarafından yakından takip ediliyor; bu kapsamda kompost yapımından tutun da atıksız yaşama kadar geniş bir alanda sürdürülebilirlik üzerine atölyeler düzenliyoruz. Heykel yapımı ve ekşi mayalı ekmek hamuru atölyelerimizin de çok popüler olduğunu söylemeden geçemeyiz.&nbsp;İstanbullular ilk günden beri bizi hiç yalnız bırakmadı; bunda katılımcı ve kapsayıcı bir anlayışla ilerlememizin büyük katkısı bulunuyor. Özellikle Gazhane Çevre Gönüllüleri ile dirsek temasında çalışıyoruz.&nbsp;Kültür politikaları kapsamında kadın ve çocuk odaklı atölyelere ağırlık veriyoruz.&nbsp;3. Müze Gazhane, kendini sadece durağan bir “yaratıcı mekân” olarak konumlandırmıyor. Dinamik bir ruha sahip bu yeni yaşam alanında bizi yakın gelecekte ne gibi yenilikler, projeler, atölyeler bekliyor?&nbsp;Yerin Altında konser serimizle birlikte Gazhane’ye “-2” adında yeni bir alan kazandırdık. Yeraltı otoparkımızın bir katını multidisipliner ve çok amaçlı bir mekâna dönüştürdük. Bu alanda konserlerin yanı sıra sergileri, sahne sanatlarını ve hatta interaktif deneyimleri ilerleyen günlerde İstanbullularla buluşturmayı planlıyoruz. Devam etmekte olan&nbsp;Yerin Altında konser serisi ile birlikte kürasyonu Hoodbase’e ait “Dream Gigs Illustrated” sergisi güncel olarak gezilebilmektedir.&nbsp;Ayrıca sürdürülebilirlik ajandamız kapsamında ekolojik yaşamı destekleyen tarım bahçeleri yaratarak burada aromatik ve tıbbi bitkileri İstanbullularla birlikte yetiştirmeyi planlıyoruz. Flora yürüyüşü, balkon bahçeciliği gibi atölyelerle hem yetişkinleri hem çocukları toprakla kavuşturmuş olacağız. Müze Gazhane anlatmakla bitmez, mutlaka deneyimlenmesi gerekir (:

Naz Eraslan

Fotoğraf makinesinin gücü adına: Begüm Ars