Yeni Lexus NX şimdi Türkiye’de
Lexus için yeni bir dönem başlıyor; özel bir geçmişin yeni varisi olan yeni Lexus NX hayatı N’lerde yaşamanız için şimdi Türkiye’de . Lexus’un geleceğini şekillendirirken markanın tasarımda gideceği yeni yönü ortaya koyan; dinamik,…
Daha fazlasını öğren →
Aposto İstanbulİstanbul'dan ve dünyadan seçilmiş etkinlikler, kültür-sanat ajandası, şehir gündemi, tematik rehberler ve şehrin sınırlarından taşmaya değecek davetler her hafta e-posta kutunda.
Portre’nin bu haftaki konuğu: İstanbul Film Festivali direktörü Kerem Ayan. Sinefillerin yüzünün nisan ayında bi’ ayrı güldüğüne tanıklık ederiz. Nedeni belli: İstanbul Kültür Sanat Vakfı’nın (İKSV) 41 yıldır İstanbul’da bir rüyayı yaşatan; baharın gelişi bir yana, şehri sinema heyecanıyla kıpır kıpır hâle getiren İstanbul Film Festivali. İstanbul’u simgeleyen, şehri sahiplenirken sinefillerle doğrudan samimi bir bağ kuran festivalin 41. yaşını kutlamak üzere Kerem Ayan’la buluştuk. Minik hoşbeşimize hoşgeldin sevgili Aposto! İstanbul okuru.
1. Açılışımızı biz de açılış filmiyle yapmak isteriz. Bu yıl, Rabiye Kurnaz George W. Bush'a Karşı filminin bu onura layık görülmesinin arkasında neler yatıyor? Bir filmin açılış filmi seçilmesindeki kriterler neler?
Rabiye Kurnaz’ı, Berlin Film Festivali’nde gördüğüm anda açılış için düşündüm. O zamana kadar, yine bu sene festivalde göstereceğimiz Rose adlı filmle açmayı düşünüyorduk. Açılış filmlerinin hem genel seyirciye hitap etmesi hem de güçlü olması ve sıkmaması lazım. Meltem Kaptan’ın Rabiye Kurnaz’daki inanılmaz performansı da işin içine girince, bir de üzerine hem en iyi oyuncu hem de en iyi senaryo alınca hemen harekete geçtik. Çünkü açılış filminin ekibinin de burada olması daha da güzel bir başlangıç demek festival için. Özetle hem ekip geliyor, hem film harika, daha ne olsun :)
2. Festivalin gelenekselleşmiş bölümü Genç Ustalar, bu yıl yarışmalı bir kategoriye dönüştü. Üstelik Genç Ustalar bölümündeki filmler genç bir jüri tarafından değerlendiriliyor. Bu yenilik nasıl doğdu?
Yönetmen arkadaşım Burak Çevik’le konuşurken, gittiği bir festivaldeki genç jüriden bahsetti, sonra neden İstanbul’da da olmasın dedik. Ama sadece istemekle olmuyor; hem organizasyon hem de ödül için para bulmak lazım. Zaten var olan ve sponsoru Nespresso olan Genç Ustalar bölümü aklıma geldi. Hemen Nespresso’ya bu fikrimizi söyledik, onlar da heyecanla karşıladı. Ödül bölümü garantiye alındı. Sonra 18-25 yaş arası sinema öğrencilerinden neden bu jüride olmak istediklerini anlatan bir yazı istedik. Mail üzerinden birçok öğrenci başvurdu. Biz de bütün yazıları okuyarak zor da olsa aralarından 6 kişi seçtik. Umarım bu, uzun yıllar sürecek bir jürinin başlangıcı olur.
3. Pek aramızda kalacağını söyleyemeyiz fakat sormak isteriz: bu yıl festivalde sizin favorileriniz hangi filmler?
Zaten ben her sene yerli filmleri dışarıda bırakarak bir ilk 10 listesi hazırlıyorum. Onu hemen sizle de paylaşayım; alfabetik olarak Aşk, Mark ve Ölüm, Dağların Denizcisi, Elveda Leonora, Günbatımı, İyi Patron, Masumlar, Titanik’i Seyretmek İstemeyen Kör Adam, Vortex, Yansıma ve Yaşamaya Bak.
Bir de bayıldığım, Cinemania Kısalar seçkimizde. Son olarak, geçen seneki jüri başkanımız Radu Jude’nin son yaptığı 22 dakikalık dahice kısa metraj Plastik Semiyotik.
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
Aposto İstanbulİstanbul'dan ve dünyadan seçilmiş etkinlikler, kültür-sanat ajandası, şehir gündemi, tematik rehberler ve şehrin sınırlarından taşmaya değecek davetler her hafta e-posta kutunda.
İLGİLİ BAŞLIKLAR
NEREDE YAYIMLANDI?
Kaykayı, pateni kapıp güneşe doğru yola koyulmalık bir pazar gününden herkese merhaba. Bu hafta şehirde; Sırça oyunu, Babylon'da bir Loft Caz Buluşması, Sinemanın Edepsiz Kadınları film programı ve dahası var.
10 Nis 2022
YAZARLAR
Naz Eraslan
Copywriter @Aposto
Aposto İstanbul
İstanbul'dan ve dünyadan seçilmiş etkinlikler, kültür-sanat ajandası, şehir gündemi, tematik rehberler ve şehrin sınırlarından taşmaya değecek davetler her hafta e-posta kutunda.
İLGİLİ OKUMALAR
Ara Güler’in objektifinden kalan İstanbul’u bütünüyle geri getirmek mümkün değil. Sokaklar değişti, bazı yapılar ortadan kalktı, kıyılar başka işlevler kazandı. Ara Güler’in ölümünün 8. yılında fotoğraflarına yeniden bakmak, yalnızca eski günleri anmak için değil, yaşadığımız kenti sorgulamak için de bir fırsat.
Bir zamanlar iyi geldiği için adı "terapi" konan bölgelere sahip bu şehir, bugünlerde çoğumuzun psikolojisinin bozulmasının sebeplerinden biri hâline gelmiş gibi. Belki de sorun İstanbul’un yalnızca çok kalabalık olması değildir. Belki sorun, İstanbul’un bize kendimiz için giderek daha az yer bırakması. Belki mesele yalnızca trafik değil, gürültü değil, nüfus değil, beton değil. Bütün bunların arasında kendimize ait küçücük bir alan bulamamak.
Dört yıllık tadilatın ardından yeniden açılan Eski Şark Eserleri Müzesi, İstanbul Arkeoloji Müzeleri’nin geniş koleksiyonundaki hikayelerin peşine düşmek için İstanbullulara bahane oldu. Dört bin yıllık bir aşk şiirinden Assur’un süslü cinlerine, Midillili bir köpeğin mezartaşından müze bahçesindeki altı Bizans, üstü Osmanlı çeşmesine, bu kez hemen akla gelen başyapıtlarla değil, ilk bakışta gözden kaçabilecek ilginç hikayeler eşliğinde geziyoruz müzeyi.
İstanbul’da gezerken bazen bir sarnıcın önünden geçeriz, bazen bir sur parçasının yanından. Bazen eski bir kilisenin, bazen bir saray kalıntısının, bazen de adını bilmediğimiz bir sütunun önünde dururuz. Çoğu zaman fark etmeyiz; fark ettiğimizde de bu kalıntıları ayrı ayrı görürüz. Ayasofya bir yerde durur, Kariye başka bir yerde. Oysa bütün bunlar aynı büyük hikayenin parçalarıdır: İstanbul’un bin yılı aşan Roma / Doğu Roma başkentliği.
Kadıköy değişiyor ama bu sadece yapısal bir dönüşüm değil. Bu, bir mahallenin değişen yaşam kültürünün, aşınan kent belleğinin ve yaşadığı çevre üzerinde söz sahibi olmak isteyen sakinlerinin hikayesi aynı zamanda. Caferağa Mahallesi Muhtarı Hanife Dağıstanlı, son 15 yılda semtin geçirdiği dönüşümü kent belleği, kamusal alan ve aidiyet üzerinden değerlendiriyor.
