yazar ile ilgili hikayeler

Édouard Louis’nin önümüzdeki ay Can Yayınları'ndan çıkacak "Monique Kaçıyor" romanı tek bir yerden okunabilecek bir kitap değil. İçinde bir kaçış hikayesi var ama o hikayeyi mümkün kılan koşullar da var. İçinde bir umut var ama o umudun ne kadar kırılgan olduğu da sürekli hissediliyor. Louis, hikayeyi bitirmek yerine onu açık bırakmayı tercih ediyor. Okuru rahatlatmak yerine biraz huzursuz bırakıyor. Bu huzursuzluk da metnin asıl gücü.

Jodi Picoult’nun April Yayınları’ndan çıkan "Adını Sen Koy" romanı, yüzyıllardır değişmeyen "Farklı olanla ne yapıyoruz" sorusunu merkezine koyuyor. Bazısının doğuştan bir hak olarak sahip olduğu masadaki yerini, kadınların dişiyle tırnağıyla kazıyarak elde edememesini aynı soydan iki kadının dört yüz yıl arayla anlatılan hikayelerinde takip ediyoruz.

Zaman, Fadime Uslu öykülerinin dinamik bir kahramanı gibi. Hemen her öyküde boy gösteriyor. Yeni yayımlanan altıncı öykü kitabı "Bir Kıyıda"nın ise iki yakadaki sesleri duymak için bir durma noktası olmasını istediğini söylüyor Uslu. Yazar bu öykülerde "Bizden önceki kuşakların bize bıraktığı mirası nasıl taşıyoruz?", "Yeni bir hafıza türetilmeye çalışılan bu çağda geçmiş ne anlama gelir?" sorularını kendine has tarzıyla ele alıyor.

Reuters’in “Gazetecilik, medya, teknoloji ve trendleri 2026” raporunda köşe yazarlarının yerini dolduran “içerik üretici” kategorisinin medya tarafından aranıyor oluşu oldukça ironik. Buna şık bir isim verilmiş: Akışkan İçerik (Liquid Content) Çağı. Bu yeni üretim modelinde, haberler artık statik metinler değil; kullanıcının bağlamına, konumuna ve zamana göre şekil değiştirebilen atomik bilgi nesneleri.

İngiliz yazar, filozof ve akademisyen Dean Rickles’ın Ayrıntı Yayınları’ndan yayımlanan "Hayat Kısa: Daha Anlamlı Bir Hayat İçin Kısa Bir Rehber" adlı kitabı ölüm, zaman ve seçim baskısını modern hayatın hızına karşı bir düşünme fırsatına dönüştürüyor. Kitap, sınırlılığın tehdit değil; anlamın temel koşulu olduğunu hatırlatıyor bizlere.

"Leylekler Aşklar Söylentiler" romanıyla bir Cumhuriyet ailesi üzerinden toplumumuzun yüz yıllık değişimini irdeleyen Sedef Betil, bu değişimin karakterini şöyle resmediyor: "Günümüzde düşünce ufuklarımız daraldı. İleriye ışık tutan hiçbir şey yok. Bir sürü şey üretiliyor ama bir yandan da iyi kötü, doğru yanlış, içleri boşaltılmış değerler kargaşası yaşanıyor. Artık yaygın bir sorun bu!"