Amatör bağcılık: Nereden başlamalı?

Amatör bir bağcının not defterinden anekdotlar
Amatör bağcılık: Nereden başlamalı?

apéro

apéro

İştah ve ufuk açan yemek yayını. Her çarşamba ve cumartesi önlüğünü giyer.

Eylül ayıyla birlikte üzümler iyice şekerlenmiş hasadı beklerken bazılarımızın da tatil rotalarında bağ bozumu etkinlikleri yerlerini çoktan almıştır diye tahmin ediyorum. Belki de bazılarımız öyle bir coşkuya kapıldı ki uzaktan çalışmanın getirdiği sıkıntıyla “Benim de bağım olsun, şarabım olsun. Eş dost gelsin, keyifli zaman geçirelim.” hayalleri kurmaya başladı. 

Biz de ailece 2010’da bir maceraya atıldık. Urla’nın Barbaros Köyü’nde Ion Village adıyla minyatür bağımızı ve bağ evimizi kurarak “eş dost”u tatmin edecek miktar ve kalitede şarap üretmeye başladık. Bağcılıkla ilgili ciddi tartışmaları bir kenara bırakıp biraz da amatör bir hevesle bu projeden öğrendiklerimizi sizlerle paylaşmayı umuyorum.

Planlama: Bağ ekiminden sonra bağın gerçek anlamda şaraplık üzüm vermesi arasında yaklaşık yedi yıllık bir süre var. Bu açıdan uzun dönemli bir planlama gerektirdiği gerçek. Ancak o noktaya gelene kadar çıkan üzümü şarapçılıktaki hata hakkınızı kullanmak için bir fırsat olarak değerlendirebilirsiniz. 

Arazi: Topraktan beklentimiz çok sulak olmaması ki asma kökü suyu bulmak için mineral zengini derinlere insin. Bunun yanında, yazın yakıcı bir sıcak olmaması ve esmesi kritik. Kışın da dona yol açacak yağışın olmaması önemli. Bu açıdan Ege Bölgesi iyi bir alternatif.

Kalite ve hacim: Bağ kurmayı planlarken sizi ilk bekleyen kalite mi hacim mi sorusu. Asmanın kökü, suyu bulmak için ne kadar derine inerse kalite o kadar artarken bağı ne kadar sık sulayıp kökü tembelleştirirseniz hacmi de o kadar artırmış oluyorsunuz. Burada bakılan asma başına şarap şişesi hesabı. Biz bir asma fidanından alacağımız üzümle bir şişe şarap üretmeyi hedeflesek de sektörde bu oran dört-beş şişeye çıkabiliyor.

Araç gereç: Bağın kendisi için bilindik zirai aletler dışında ciddi bir ihtiyaç yok. Hasadın da kol gücüyle kolayca yapılması bir avantaj. Şarapçılıkta sap ayırma ve sıkım için biri elektrikli iki aletle aktarma ve saklama için iki tank gerekse de piyasada kolayca bulunan basit ve nispeten ucuz ürünlerle işin içinden rahatlıkla çıkabilirsiniz.

Kurulum ve bakım: Bu alanda bir fikir birliğinin olmaması ve her bağcının kendi yöntemini övmesi amatör bağcı için en stresli konu. Yerel deneyimin çok değerli ama dik başlı olabilmesinin yanında bilimsel çalışmaların yanılabilmesi sizi çıkmaza sürükleyebilir. Biz kendi bağımızda permakültür anlayışına uygun ama standart yönteme aykırı bir yol izleyip bazı profesyonel bağcı arkadaşlarımızı kızdırdık. Bağ kurulumu ve bakımı konusunda size önerim; çok gezin, çok dinleyin ve çok okuyun ama günün sonunda hangi yoldan gideceğinize siz karar verin. Malum, bağ bağcının.

Ne kadar meşakkatli olsa da bir yerlerde küçük bir bağın sorumlusu olmanın ve kendi şarabınızı içebilmenin ve üretkenliğin getirdiği mutluluk hayattaki ender keyiflerden biri. Bir gün sizin de bizim gibi “bağ çatlaklarından” olmanızı umarak o güne kadar bağ bozumlarında görüşmek dileğiyle.

Hikâyeyi paylaşmak için:

Kaydet

Okuma listesine ekle

Paylaş

apéro

apéro

İştah ve ufuk açan yemek yayını. Her çarşamba ve cumartesi önlüğünü giyer.

NEREDE YAYIMLANDI?

apéroapéro
∙

BÜLTEN SAYISI

🍇 Üzümün ikinci hayatı

Meşe fıçılardan bağ rotalarına

09 Eyl 2020

🍇 Üzümün ikinci hayatı

YAZARLAR

apéro

İştah ve ufuk açan yemek yayını. Her çarşamba ve cumartesi önlüğünü giyer.

İLGİLİ OKUMALAR

apéroapéro
∙

HİKAYE

Hasat, Mutfak ve Sofra: WMF ile Urla’da bir akşam

Urla’da sofraya giden yol, toprağın ve mevsimin sunduklarıyla başlıyor. WMF işbirliğiyle, Şef Dilek Yetkiner eşliğinde lavantalardan Ege otlarına uzanan bir hasadın ardından mutfağa geçtik. Doğada başlayan akşamı, uzun bir yaz akşamına yakışan sofrada, Bi’ Masa Akademi’de pişirdiklerimizle tamamladık.

05 Eki 2026

Hasat, Mutfak ve Sofra: WMF ile Urla’da bir akşam
apéroapéro
∙

HİKAYE

Şef Kanji Kobayashi’nin İstanbul notları

İki Michelin yıldızlı Villa Aida’nın kurucu şefi Kanji Kobayashi, Vakko L’Atelier’in “Guest Chef Dinner” serisi için İstanbul'daydı. Şef Kobayashi, sohbetimizde İstanbul’da karşılaştığı malzemeleri kendi mutfak diliyle yeniden düşünürken şehrin yemek kültüründe kendisine tanıdık gelen ve ayrışan noktaları anlattı.

Reyhan Ülker

·

03 Eki 2026

Şef Kanji Kobayashi’nin İstanbul notları
apéroapéro
∙

HİKAYE

Mutfakların dili: Etnik mutfaklar nasıl yüksek gastronomiye dönüşüyor?

Göçle taşınan, mahallelerde köklenen ve uzun süre “etnik” kategorisinde tutulan mutfaklar bugün fine dining’in parçası oluyor. Peki bir mutfak ne zaman prestij kazanıyor? Onu “yüksek gastronomi”ye taşıyan değer ölçütlerini kim belirliyor? Sosyoloji profesörü Zafer Yenal ve yemek editörü Reyhan Ülker, bu dönüşümün arkasındaki toplumsal ve gastronomik hiyerarşilere bakıyor.

Reyhan Ülker

·

26 Eyl 2026

Mutfakların dili: Etnik mutfaklar nasıl yüksek gastronomiye dönüşüyor?
apéroapéro
∙

HİKAYE

Nouveau’dan ibaret olmayan Beaujolais: Bağda bir gün

Dışarıdan bakıldığında şarap kültürü ve turizmiyle, hatta biraz romantize edilmiş bir Fransız şarap imgesiyle özdeşleşen Beaujolais’nin, içeriden bakıldığında nasıl bir emek, iklim ve aile ekonomisi üzerine kurulduğunu Ceren Aral Desnos, bir beyaz yakalı olarak deneyimlediği bir günlük bağbozumu üzerinden anlatıyor.

Ceren Aral Desnos

·

19 Eyl 2026

Nouveau’dan ibaret olmayan Beaujolais: Bağda bir gün
apéroapéro
∙

HİKAYE

Bedenin modası, beslenmenin trendi: Peki şimdi ne yiyeceğiz?

Beslenme trendleri ortaya çıkarken bilimsel bilgi; medya, beden idealleri, sosyal normlar ve gıda endüstrisi tarafından seçiliyor, sadeleştiriliyor ve ürünleştiriliyor. Böylece bilim, gündelik yaşamın ve tüketim alışkanlıklarının parçası hâline gelirken sağlıklı beden, “doğru” beslenme ve kendimize iyi bakmak da sürekli yeniden tanımlanıyor.

Reyhan Ülker

·

12 Eyl 2026

Bedenin modası, beslenmenin trendi: Peki şimdi ne yiyeceğiz?