Lübnan'da kadınların işlettiği bir şaraphane: Heya Wines
Kahvenin başkenti Kolombiya’dan Coffee Department’a misafir var
Coffee Department’da yenilikçi fermantasyon teknikleriyle üretilen kahveler, fincanlarda benzersiz ve yoğun bir deneyim sunuyor. Kolombiya’dan Coffee Department paketlerine giren bu iki özgün lezzet, kahveseverlerle buluşuyor.
Daha fazlasını öğren →
2022'de Claudine Lteif, Beyrut'un 60 mil kuzeydoğusundaki küçük bir köy olan Dimane'de, en yakın arkadaşı Michelle Chami'ye eşinin şaraphanesinde yardım ediyordu. İki arkadaş, erkeklerin ezici bir çoğunlukla liderlik pozisyonlarını elinde tuttuğu Lübnan şarap endüstrisinin perde arkasında rahatsız edici bir şey fark ettiler: Kadınların görünmeyen emeği.
Lübnan'da şaraphanelerin büyük kısmı erkeklerin hâkimiyetindeyken, ülkenin bağ işçilerinin çoğu kadınlardan oluşuyor ve bu kadınların çoğu da Suriyeli mülteciler. Bu kadınların bir yandan ev işlerini idare etmeleri beklenirken bir yandan da emekleri için erkek meslektaşlarından çok daha az ücret alıyorlar.
- Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü'nün (FAO) Lübnan'da yaptığı 2022 tarihli bir araştırma, tarım sektöründeki kadınların günde ortalama 14-16 saat çalıştığını belirledi. Bu işin önemli bir kısmı ücretsiz olarak yapılıyor.
Kuzeyde ve doğuda Suriye ile güneyde İsrail arasında sıkışmış olan Lübnan'ın karmaşık kimliği, ülkeyi birçok siyasi çatışmanın merkezi hâline getirdi. İçsavaş 1990'da sona erdiğinden beri şarap üreticileri, 2006'da İsrail ile kısa ama kanlı mücadeleye, küresel pandemiye, mali krize ve başkent Beyrut'ta 2020'de meydana gelen patlamaya rağmen ayakta kalmayı başardı.
Etiketlerde ekibinin parçası kadınların fotoğrafları yer alıyor.
Son haftalarda, İsrail hava saldırıları Beyrut'u ve ülkenin diğer bölgelerini vurdu. Bu saldırılar kuzeyde ve doğuda şarap bölgelerine giderek daha da yaklaştı. Lübnanlı şarap üreticileri bir kez daha güvenlikleri ve geçim kaynakları konusunda endişeli. Bu çalkantılı ortamda, Lübnanlı şarap üreticisi kadınlar, özellikle şarap üreticilerinin ikinci veya üçüncü nesil kızları, liderlik için dizginleri babalarından ve büyükbabalarından almaya başladılar.
Lübnan doğumlu Lteif ve Chami, şarap üreticisi bir aileden gelmiyor. Kuzey Lübnan'daki üzüm bağlarında güneşin altında saatlerce üzüm hasadı yapan onlarca Suriyeli mülteci kadın olduğunu ilk kez gördüklerinde, sadece kendileri imalathaneye girmekle yetinmemeye, bu kadınlara da eşit ücret ve daha iyi çalışma koşulları sağlamaya karar verdiler. Arapçada dişil "o" anlamına gelen Heya Wines’ı kurmak için böylece yola çıktılar.
Lteif ve Chami şu anda, karbonik maserasyon, amforalarda fermantasyon ve düşük kükürtlü uygulamalar gibi tekniklerle yerel Lübnan üzüm çeşitlerini de kullanarak doğal şarap üretiyorlar. Şişeler "Farha" (sevinç), "Kanz" (hazine) ve "Ward" (gül) gibi isimlerle adlandırılıyor. Etiketlerde ise ekipten kadınların fotoğrafları yer alıyor.
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
İLGİLİ BAŞLIKLAR
NEREDE YAYIMLANDI?
Şekerci Cafer Erol, Londra'daki ilk şubesini açtı. The French Laundry Cookbook, 25. yılını kutluyor. Beca'nın "hikayeler ve ürünler" serisi Beca Goods, yarın Tomato Launch ile başlıyor.
27 Kas 2024
YAZARLAR
apéro
İştah ve ufuk açan yemek yayını. Her çarşamba ve cumartesi önlüğünü giyer.
İLGİLİ OKUMALAR
Temmuz’da bir senelik bir proje olarak açılan Kısmet, Londra’nın en yeni Türk restoranlarından biri ve buradaki Türk mutfağının temsilinde yeni bir perde aralıyor. Kıbrıs Türk kökenli şef Keiran Mustafa ve Londra’nın dikkat çeken restoranlarının arkasındaki isimlerden Dom Hamdy ile Kısmet’in hikayesini, meyhane kültürünü ve Türk mutfağının Londra’daki değişen konumunu konuştuk.
Bir restoran, bulunduğu kentin yeme-içme kültürünü ne ölçüde değiştirebilir? Urla’da yerel ürünler ve üreticiler etrafında gelişen restoran kültüründen ilham alan Bertha, Çanakkale’de nasıl bir dönüşümün parçası olmayı hedefliyor? Danışmanlar Osman Sezener ve Sabiha Apaydın ile yatırımcı Yağız Öngen, bu soruya mutfaktan servise, yerel üretimden gastronomi turizmine uzanan farklı açılardan yaklaşıyor.
Kemikleri ve iç organlarıyla yenen ortolan kuşu, Fransız gastronomisinin en tartışmalı yemeklerinden biri. Dumas’nın mutfak sözlüğünden "Succession"a uzanan hikayesi, bir lokmalık haz uğruna hayvanlara çektirilen acıyı gündeme getirirken geleneksel olarak ortolanları yerken başa örtülen peçete, başka bir soruyu da akla getiriyor: Yemek yerken neden saklanırız?
Nezleyken elma neden elma gibi gelmez, kırmızıya boyanmış beyaz bir şarap kırmızı şarap gibi algılanabilir mi? Lezzet yalnızca dilimizin işi değil. Koku, görme ve ağızda oluşan duyumların kesişiminde şekillenen bu deneyim, bir yiyeceği tanımamızdan onu sevmemize kadar pek çok şeyi etkiliyor.
Batı Karadeniz’in iç kesimlerindeki Daday, deniz etkisinin azaldığı, yüksek rakımlı ve ormanlık bir coğrafyada yer alıyor. Ormanlar, meralar, tarım arazileri ve köyler birbiriyle iç içe. Üretim ise iklimin ve mevsimlerin çizdiği sınırlar içinde ilerliyor. İki gün boyunca ziyaret ettiğimiz çiftlikler, bu koşullarla kurulan farklı ilişkileri anlamak için iyi birer durak.
