Matt Hanson

Kimlik Bilgileri

Takma adım: Mattapoisett

İstanbul’da en son şu sergiyi ziyaret ettim: Salt'taki Into the Unknown: Moving Images from the Museum of Modern Art in Warsaw sergisi.

İstanbul’da en son şu sanatçıyı keşfettim: Deniz Gül

İstanbul’da nerede yaşıyorsun? Moda

Kalbinde nereli hissediyorsun? Brooklyn

HOŞBEŞ

Arganotlar’da yayımlanan yazında ABD’deki memleketin, içinde yalnızca bir marketin olduğu bir yer olarak karşımıza çıkıyor. İlk şehir deneyiminin Kahire olduğunu biliyorum. Yine de ABD’deki bir taşradan İstanbul gibi bir metropole geçişe nasıl adapte olduğunu merak ediyorum. O süreçten bahsedebilir misin biraz?

Hayatımın ilk 20 senesini ABD’de küçük bir taşrada geçirdim. Okumak ve edebiyat; aşırı yerel yetiştirilişimin tekdüze, yavan ve “süsle gizli” varoluşsal bulantısından kaçmak için hiçbir şey yapamadığımda başvurduğum bir seyahat imkânıydı. Ama en önemlisi, New York City’de doğup büyümüş çok sevdiğim dedemin beni masallarla bezemesiydi.

Dedemin ilk hatırası 1919 yılına dayanıyordu. 1920’lerin Manhattan’ı ve 1930’ların Brooklyn’i hakkında yarı kurgu yarı gerçek laflar döndürdükçe büyülenirdim. Ancak ergenlik yıllarımda, ip gibi dizilmiş kitaplarımın yanında uzanırken; kuytu köşe diyarların, egzotik insanların ve başka topraklar ve topluluklarda yaşayabileceğim deneyimlerin hayaliyle şenlenen bir çeşit oryantalisttim. Derinden bir göç etme isteğiyle doluydum, üniversitemin değişim programı ofisine Moğolistan’a gidip gidemeyeceğimi sordum. Bir kelime bile Rusça ya da Çince bilmediğimden bana Japonya, Hindistan, Mısır gibi alternatifler önerdiler. Mısır’ı seçtim ve sonrasında Kahire’ye taşındım. O zamandan beri de şehirlerde yaşıyorum.

Matt, Moda'nın tertemiz mavi gökyüzüne bakarken

Fotoğraf: Deniz Sabuncu

Bağımsız bir yazar ve gazeteci olarak, çağdaş sanat yazarlığının resmiyetine ve standartlaştırılmış yapısına karşı bir yazarlık pratiğiyle çalışıyorsun. Bu; yayımladığın yazılarda, yazılarında odağına aldığın konu çeşitliliğinde ve yakın geçmişte başlattığın Fictive Magazine ve Fictive Yayınları edebi işbirliklerinde görülebiliyor. 

Argonatlar yazına dâhil ettiğin Susan Sontag alıntısından hareketle sana şunu sormak istiyorum: “Resmiyetin” ve “standartın” dışındaki yazım pratiğini yorumlamaya karşı olmak üzere mi kurguluyorsun, öyleyse bunda İstanbul’un herhangi bir etkisi var mı? 

Sontag’ın ünlü makalesi, sanatsevere yaratıcılığın üretimlerine doğru erotik bir itkinin gücüyle özgürleşmesini salık verdiği bir çağrıyla sona erer. Çalışmalarımda, kendimi ifade edebilmek üzere yorumlamanın ötesine geçmeye, onu aşmaya çalıştım. Bir yazar olarak, mantık merkezcil üretimlerimi kurumsal protokollerin resmiyeti ve standartları ötesinde kişiselleştirmeye çabalıyorum. Bence bu yazar olmanın varlık koşulu. Zira yazar, öz temsilin radikal bir şekli, maksadı olan bir bireyselliktir.  

Sanat yazarlığına, “yazıyla üretilen bir sanat eserinin” tonunu ve coşkunluğunu taşımaya çalıştım. Birçok diğer sanat yazarı çalışmalarını akademik ve hayattan terimlerle temellendirirken, ben yazılarımı zihinsel fantazilerimin bulutsu alemlerine yolculuyorum. Bu anlamda, sanat yazarlığının “ağdalı düz yazı” hattına bağlı çalışıyorum. Kelimeleri, âdeta yeraltı mağaralarının derinliklerine inen mağara kâşifleri gibi kullanarak sanat eserlerine dair psikolojik deneyimlerimi keşfediyorum. Okuyucuları; yalnızca sanatta bulunabilecek saf, insan biricikliğinin o çok kıymetli boyutuyla çatışan duygusal ve zihinsel bir seyahate çıkarıyorum.