Saype'nin "insan zinciri" İstanbul'da

Fransa merkezli sanatçı Saype'nin, sembolik bir insan zinciri oluşturduğu Beyond Walls (Duvarların Ötesi) projesinin sekizinci ayağı bu hafta İstanbul’daydı. Şehirde üç farklı köşe; Boğaziçi Üniversitesi Güney Kampüsü, Haliç’te yüzen bir platform ve Beykoz Çayırı dünyanın en büyük insan zincirine dâhil oldu.

Beyond Walls: Saype'nin çimenlerin üzerine tamamen biyolojik olarak parçalanabilir boyalarla çizdiği tokalaşan ellerin yer aldığı projesi; kutuplaşma karşıtlığına, dayanışmaya ve yardımseverliğe dikkat çekmeyi hedefliyor. Projesi ona göre bir "insan zinciri" ve insanların gittikçe daha fazla kendi kendilerine kapandıkları bir zamanda birlikteliğin de sembolü. Saype, önümüzdeki üç yıl boyunca, Nairobi'den Belfast'a kadar, dünyanın dört bir yanındaki şehirlerde bu elleri çizmeyi hedefliyor.

Keşfedelim: Beyond Walls projesi ötesinde Saype şehirlerdeki parkları gökyüzünden görülebilen, iklim krizine ve mülteci krizine dikkat çeken devasa portrelere dönüştürüyor. Eserleri, şehirleri aşarak tarlaları ve dağları da kaplıyor. Kısa bir süre sonra doğal manzaranın içinde kaybolan devasa eserleri, drone'lar çağına ve iklim krizi çerçevesinde günümüze uygun bir sanat formu olarak adlandırılıyor. 

Düşünelim: Guardian'da yer alan röportajında küçük bir kasabada büyüdüğünü ve çocukken hiç müzeye ya da bir sergiye gitmediğini paylaşan sanatçı, graffiti ve sprey boyamaya 13 yaşında “toplumda var olmanın bir yolu olarak” başladığını söylüyor. “Kırsal alanda graffiti'lerin her zaman belirgin konumları yoktu. Başlangıçta var olan tek kanvas bir tenis kortunun duvarı ya da terk edilmiş bir evdi.” diyerek bu durumun onu köprülerde ve trenlerde graffiti yapmaya ittiğinden bahsediyor. Duvarları aşan projesi de “Şehirlerde o kadar çok görsel kirlilik vardı ki insanlar graffiti göremiyordu. Bu yüzden insanların ilgisini çekmenin başka bir yolunu bulmak istedim.” sözleriyle başlıyor. Sprey boya kullanımıyla aynı zamanda iklim krizine dair başka bir dünya görüşüne sahip olabilmemizi ve doğaya yaklaşımımızı düşünmemizi istiyor.

Çocuklar ve yaşlılar: Mezuniyeti sonrası gerçekçi portrelerle de çalışan sanatçı, metrolardaki insanları fotoğraflamak için Paris'e gidiyor ve ardından fotoğrafları siyah beyaz boyuyor. Yıllarca sokak sanatını tam zamanlı bir hemşire olarak işiyle de birleştirdiğini söylüyor. Bir hemşirenin, insanın acı çekmesi, yaşlanması ve hastalığıyla günlük yüzleşmesinin onu fotoğrafları boyamaya ittiğini söylüyor. Şimdiye kadar sanatında ya küçük çocukları ya da yaşlıları çizdiğini; bu noktada onların sokak sanatında görünür olmadığına vurgu yapmak istediğini belirtiyor.

Not: İstanbul Büyükşehir Belediyesi, Kültür A.Ş., Beşiktaş Belediyesi, Boğaziçi Üniversitesi, İsviçre Başkonsolosluğu, Türkiye Fransız Kültür Merkezi ve UPS ile iş birliğinde gerçekleşen projenin sergisi 8 Kasım'a dek Taksim metro girişinde yer alan Taksim Sanat'ta olacak. İstanbul'un üç noktasına çizilen ellerin fotoğrafları aynı zamanda Türkiye Fransız Kültür Merkezi'nin İstiklal Caddesi cephesinde sergilenecek.