Sony CEO'su Rob Stringer'dan müziğin geleceğine dair öngörüler

Bünyesinde dünyanın en büyük sanatçılarını barındıran Sony Music Entertainment’ın CEO’su Rob Stringer, sık röportaj veren biri değil. Sony Music, rakipleri Universal Music ya da Warner Music gibi hisseleri halka açık bir kuruluş olmadığından, sektörün dinamiklerine dair açıklamalarda bulunmasına da pek gerek yok zaten. Fakat Stringer, Harry Styles, Adele ve Beyoncé gibi sanatçıların yanı sıra Kate Bush’un yeniden popülerlik kazanan Running Up That Hill gibi şarkıları lisanslama başarıları sayesinde son dönemde dinlediğimiz müziğin dinamiklerini belirleyen önemli bir müzik insanı.

Birkaç gün önce Bloomberg’in Los Angeles’ta düzenlenen konferansında müzik dünyasını meşgul eden konuları, içeriden bir göz olarak değerlendirdi ve bir bakıma gelecek yıllarda müzik piyasasında nelerin öne çıkacağına dair ipuçları verdi.

^{Rob Stringer ve Harry Styles}

Stringer, algoritmalar yüzünden dinleyicinin tek bir müziğe takılıp kaldığından bahsetti. Zaten müzik dinleme platformlarının en çok dinlenen 50 şarkısını ardı ardına dinlediğiniz zaman bu durumu çok net bir şekilde işitebiliyorsunuz. Müzik insanı, şöyle konuştu:

"Kasetlerden CD’lere, indirmelere ve streaming’e kadar uzanan pek çok teknolojik yeniliğe şahit oldum. 2000’li yıllarda Napster (Korsan bir müzik indirme platformuydu.) sonrası dönemde, yatırımcılar da dahil olmak üzere herkes müzik endüstrisini gözden çıkarmıştı. Çok da kötü bir dönem değildi, üzerimizdeki baskı azalmıştı. Sanatsal açıdan 2000’lerde daha iyi işler yapıldı. iTunes piyasaya ilk çıktığında, Apple’ın butik bir zevk anlayışı vardı ve bu, sanatçıların yüksek kalitede işlere imza atmasını teşvik etti.

Şu an içinde bulunduğumuz streaming dönemi ise mali açıdan çok daha kazançlı ama algoritmalar insanlara ne istediklerini söylüyor, neyi sevebileceklerini değil. Milyonlarca insana ulaşabiliyoruz ancak daha az yeni müzik keşfediyoruz. Bu durum birçok insanın aynı tür müziği dinlemesine neden oluyor ve bu da çeşitliliği azaltıyor."

Stringer, bu dönemde sanatçıların bireysel olarak plak şirketlerinden çok daha güçlü bir konumda olduğuna da dikkat çekti:

"1985’te işe başladığımda, tüm güç plak şirketlerinin elindeydi. Üretimi, dağıtımı ve radyoda neler çalacağını biz kontrol ediyorduk. Şimdi ise sanatçılar en az bizim kadar, belki de bizden daha fazla güce sahip. Artık müzik piyasasının birçok kolu var; merchandise, markalaşma, konser gelirleri gibi... Sanatçıların ön planda olduğu bir dünyadayız."

Pink Floyd’un kataloğu bir Picasso tablosu ile eş değer

Rob Stringer ayrıca son dönemde eski şarkıların Z jenerasyonu tarafından yeniden keşfedilmesi sayesinde müzik kataloglarının öneminin arttığından bahsetti. Sanatçı, bir tablo ya da çağdaş sanat eseri gibi değerini günden güne artırıp yatırım aracına dönüşen katalog satın alımlarına önem verdiklerini belirtti. Şirketin Pink Floyd, Queen ve Michael Jackson'ın kataloglarını satın aldığını da doğruladı. Kaynaklara göre Pink Floyd, kayıtlı müzik kataloğunu yaklaşık 400 milyon dolar değerindeki bir anlaşmayla Sony Music'e satmayı kabul etti. Şirket, Queen'in kariyer haklarını da 1 milyar doların üzerinde bir bedele satın aldı. Michael Jackson satışı kapsamında Sony Music, Jackson’ın yayın ve kayıtlı master kataloğunun yüzde 50’sini satın alırken, diğer gelir akışlarından da yararlanmaya başladı.

Sony’nin bu katalogları satın almada neden bu kadar ısrarcı olduğu sorulduğunda Stringer şu yanıtı verdi:

"Bazı sanatçıların isim ve görsel haklarını da satın aldık. Bu, gelecekte deneyimsel etkinlikler yaratma potansiyeli taşıyor. Eski müziklere olan talep artıyor. Pink Floyd, Michael Jackson gibi sanatçıların müziklerine verilen değer nesiller boyunca sürecek. Sony'i bir modern sanat müzesine benzetiyorum ve bu isimlerin müziklerinin paha biçilemez olduğunu düşünüyorum. Benim gözümde Pink Floyd’un ölçülebilir bir bedeli yok. Onların kataloğu Pablo Picasso’nun bir tablosuyla eşdeğer. Picasso’nun bir eserine ne fiyat biçebilirsiniz? Bu da göreceli bir durum. Katalogların daha fazla dinlenmesi yeni sanatçıların çok ani bir şekilde ünlü olmasından kaynaklanıyor. Sosyal medyada her şey çok hızlı ortaya çıkıyor, bu da bazen yeni sanatçıların gelişimine zarar veriyor."

^{ABBA Voyage şovundan}

Stringer'ın bahsettiği deneyimsel etkinliklere en büyük örnek Londra’daki ABBA Voyage sanal deneyimi olarak gösterilebilir. ABBA’nın sanal deneyim konseri geçen yıl 129 milyon dolardan fazla gelir elde etti.

TikTok günümüzün MTV’si
90’larda MTV, popüler kültürün ve müziğin rotasını belirleyen en önemli araçtı. Rob Stringer da TikTok’u günümüzün MTV’sine benzetiyor:

"TikTok ile yaptığımız başlangıçla, onların aklındaki tanıtım platformuna dönüşmelerini mi sağladık? Muhtemelen evet. Fakat aslında onlar bir tanıtım platformu değil. TikTok, devasa kârlı bir şirket ve biz onların MTV'ye dönüşmelerine izin verdik, bu bir hataydı."

Sene başında Universal Music Group da düşük telifler yüzünden kataloğunu TikTok’tan çekmiş ve şu açıklamayı yapmıştı:

"TikTok sanatçılarımıza ve söz yazarlarımıza, benzer konumdaki büyük sosyal platformların ödediği oranın çok daha altında bir oranda ödeme teklif etti."

Bu ayrılık kısa sürdü. Üç aylık bir lisans anlaşmazlığının ardından Universal Music ve TikTok, yeniden bir anlaşma imzaladı.

Stringer ayrıca, Spotify’ın daha pahalı olması gerektiğini de savundu:

"Netflix’e benzer bir fiyatlandırması olmalı. Spotify’da istediğiniz her müziği bulabiliyorsunuz. Bu açıdan bakıldığında, bence Spotify daha pahalı olmalıydı. Nihayet fiyatları yükseltiyorlar, bu da harika."

Arjantin ve Kolombiya müzikleri popüler olacak

Rob Stringer, “Şu anda bu odada kimsenin bilmediği ama altı ay sonra herkesin tanıyacağı bir sanatçı var mı?” sorusuna ise şu yanıtı verdi:

"Bu soruyu yanıtlamak biraz zor çünkü bir isim verirsem başka sanatçılar bana, ‘Benden neden bahsetmedin?’ diyebilirler. Ancak size şu kadarını söyleyeyim, Latin müzik sahnesi şu anda çok büyük bir hareketlilik içinde. Bad Bunny, Rauw Alejandro, Shakira ve Peso Pluma gibi büyük sanatçılarımız var. Latin Amerika’dan gelen bir sonraki büyük dalga, reggaeton ve tropikal müziğin birleşimi olacak. Bu müzik Arjantin ve Kolombiya’dan çıkıyor. Çok popüler olacak."

Son 10 yılda müzik endüstrisi, dijital müzik dinleme kanallarının etkisiyle en ulaşılabilir dönemini yaşıyor. Fakat Stringer, yeni şarkı üretimi bakımından bir duraksama dönemine girildiğini, yapay zeka yüzünden sanatçıların bir dönüm noktasında olduğunu vurguluyor ve sanılanın aksine yapay zekanın sanatçılar için çok büyük tehdit olduğunun altını çiziyor:

"Teknolojinin getirdiği bazı imkanların sanatı olumsuz etkileme ihtimali var. Benim bakış açımda önce sanat gelir, iş ve teknoloji ikinci plandadır. Bu teknolojinin başımıza açabilecekleri beni endişelendiriyor. Yapay zeka konusu oldukça kritik. Ama bir bakıma da yeni yaratıcı vizyonlar oluşturacak. Bu yüzden de telif ve hak konularını düzenlemekle meşgulüz. Şu an bir yerlerde 14 yaşında bir çocuk, yapay zeka araçlarını kullanarak harika müzikler yaratmak üzere. Ama önce iş modelini çözmemiz gerekiyor."

Ez cümle, yapay zekanın müzik endüstrisini ele geçirmesi çok yakınken müzisyenlerin haklarını bir an önce ellerine almaları gerektiği bir öngörü değil artık bir gerçek…