Anadolu ile ilgili hikayeler

Beyoğlu pasajlarının az bilinen tarihini anlatmak için çıktığımız yolculukta son duraklarımız, adını 1908 sonrası buraya yerleşen çiçekçilerden alan Çiçek ve İstanbul’un Avrupa tipi pasaj örneklerinden biri olan, 1870 Büyük Beyoğlu Yangını sonrasında inşa edilen Avrupa pasajlarındayız.

Dünyada olup bitenler karşısında kendimizi epey güçsüz hissettiğimiz bu dönemde, birileri bireysel kontrolün en uç hâlini, yani sonsuz gençliği, hatta ölümsüzlüğü takıntı hâline getiriyor. Sonsuz yaşam arzusu yeni bir şey değil. Öte yandan bugün bu arzu, tek bir terim etrafında birleşiyor: Longevity.

Manisa’ya dair büyük hayalleri vardı. Antik Yunan ve Osmanlı döneminin kadim kentinin turist çekememesine anlam veremiyor; organize sanayi bölgesine ve üniversiteye ev sahipliği yapan Manisa’nın sosyal hayatını ayağa kaldırmayı hedefliyordu. “Varlarla yokların kenti” Manisa’nın bu durumdan kurtulması en büyük hedefiydi. 48 yaşında hayatını kaybeden Manisa Büyükşehir Belediye Başkanı Ferdi Zeyrek'in ardından...

Japon arkeolog Sachihiro Omura, bozkırın ortasındaki Kaman’da bir ömür geçirdi. Toprağı kazdıkça Anadolu’nun bin yıllarca kesintisiz süren uygarlık tarihinin sırlarını ortaya çıkardı. Ömrünü vakfettiği Anadolu’da yaşaya yaşaya bizden biri oldu. Adı Ömer Abi’ye çıktı. 77 yaşında yaşamını yitirdiğinde ondan geriye sadece koca bir arkeoloji külliyatı kalmadı. Kaman’daki o topraklar artık, sadakatle, dostlukla, sabırla, merakla harmanlanmış bir ömürden izler taşıyan sırlarla kaplı.

Toprağın Kalbinde Saklı Anneliğin Sırrı

Boşnaklar 20. yüzyılın başlarından itibaren çeşitli göç dalgalarıyla İstanbul’un farklı mahallelerine yerleşti. Sapanbağları da bu hikayenin izlerini taşıyan mahallelerden biri. Önceleri bahçeli müstakil evlerde başlayan yaşamlar zamanla apartman katlarına taşınsa da mutfak hiç değişmedi.