Piknik, artık yer sofrası alışkanlığını kaybedenlerimiz için pek de rahat bir etkinlik değil. Bu yüzden bu rehberin amacı, öncesinde, sonrasında ve esnasında piknik deneyimini kolaylaştırmak ve rahatlaştırmak. Her şeyin başı, seçilen mesken. Sokaktan uzak, araba gürültüsü olmayan, düz çimenlik alanlar piknik için en ideali. Yakınlarda bir tatlı su kaynağı olması estetik değeri artırsa da böcekleri de artırıyor, seçim sizin.
Mekânı bulduğunuz parktan hoşnutsunuz: Baktınız düz gözüken, yeterince çimli 4 metrekareye tekabül eden bir alan da var. Oraya çökeceksiniz. İlk başta örtü serme faslı var. Asıl, pek şeker örtünüzü örtmeden altına bir muşamba veya duş perdesi gibi su geçirmez bir örtü sererseniz hem leke bırakmaz hem de ıslanma ihtimalinizi azaltırsınız.
Sonra sepetinizi örtünün ortasının biraz ötesine yerleştirdiniz. Yemek kutularınızı çıkardınız, dizdiniz. Bardakları da çıkardınız. Bardaklar illaki devrilecek, hep elinizde taşıyacak değilsiniz ya. Ama akıl etmişsiniz, düz bir kesme tahtası veya ayaklı bir tepsi getirmişsiniz. Piknik partneriniz dehanıza hayran. Herkes mutlu.
Tek lokmalık yemekleri yediniz, iki parmağınız dışında kirli hiçbir yeriniz yok: Onları da azıcık yalayıp hüpletmek suretiyle temizlemek deneyimin âdeta bir parçası. Yine de peçeteleriniz hazır. Islak mendil de getirmişsiniz. Çöplerini toplamak için de bir poşet, zaten.
Bir şeyler içme faslında eksik olma ihtimali en yüksek gereç: tirbuşon. Bunu unutmamak için ister elinize yazın ister dövmesini yapın, bir çare bulun. En baş ağrıtan bu olur. Özellikle beyazlar ve köpüklülerde şarabı soğuk tutmak için evden çıkmadan yarım saat önce şarabı buzluğa koymak ideal. Yolda da iyi dursun diye götüreceğiniz su şişelerini dondurup şarabın yanına koyarsanız hem şarabınız soğuk kalır hem suyunuz eridiğinde soğuk ve içmeye hazır olur.
Güneş için gözlüğünüz, serinleme ihtimali ve yastık desteği için hafif bir ceket veya ince kazağınız piknik evreninin deprem çantasıdır. Hoparlörü geceden şarj etmişseniz, bir de ne olur ne olmaz bir sivrisinek ilacı almışsanız yanınıza, her şey hazır.
Kontrol listemiz:
- Örtü,
- Örtü altına muşamba veya su geçirmez örtü,
- Sepet,
- Paketlenmiş veya kutulanmış yemeklerimiz,
- İçkimiz,
- Tirbuşon veya şişe açacağı,
- Su,
- Tabak, çatal-bıçak,
- Bardak,
- Güneş gözlüğü,
- Hoparlör,
- Sinek ilacı,
- Peçete,
- Islak mendil,
- Çöp poşeti olarak kullanılacak poşet,
- Çakmak.
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
İLGİLİ BAŞLIKLAR
NEREDE YAYIMLANDI?
Romantik, dostlarla veya kahvaltı niyetine. Güneşin altına sığındığımız günler için piknik rehberi.
11 May 2022
YAZARLAR
Berkok Yüksel
A former child writing about food and London for Aposto.
apéro
İştah ve ufuk açan yemek yayını. Her çarşamba ve cumartesi önlüğünü giyer.
İLGİLİ OKUMALAR
Fas mutfağı, tek bir tarif ya da birkaç simge yemekle açıklanabilecek bir mutfak değil. Essaouira'da bir sabah pazarda başlayan gün; alışverişten pişirmeye, sofradan gündelik hayattaki rutinlere kadarki küçük ayrıntılarla bunun nedenini kendiliğinden anlatıyor.
01 Ağu 2026
Fas mutfağında briouates, ince yufkaya sarılan ve üçgen biçiminde hazırlanan en yaygın atıştırmalıklardan biri. Etli, peynirli ya da sebzeli farklı iç harçlarla yapılabilen bu tarif, özellikle aile sofralarında, çay saatlerinde ve ramazan döneminde sıkça yer buluyor. Warqa adı verilen geleneksel Fas yufkasıyla hazırlansa da baklava yufkasıyla da benzer bir sonuç elde edilebiliyor.
01 Ağu 2026
Pastilla, Fas mutfağının en karakteristik yemeklerinden biri. Geleneksel olarak güvercin ya da tavuk etiyle hazırlanan bu kat kat börek, kıyı şehirlerinde deniz ürünleriyle de yorumlanıyor. İnce yufka, baharatlar ve farklı dokuların biraraya geldiği bu tarif, Fas mutfağının çok kültürlü lezzet anlayışını yansıtan en bilinen örneklerden biri.
01 Ağu 2026
Meskouta, Fas'ta ev mutfağının en bilinen keklerinden biri. Bölgelere göre limonlu, yoğurtlu ya da portakallı farklı versiyonları hazırlanıyor. Özellikle turunçgillerin bol yetiştiği dönemlerde yapılan portakallı meskouta, çayın yanında ikram edilen klasik ev tatlıları arasında yer alıyor.
01 Ağu 2026
Tarımda kriz çoğu zaman üretim, iklim ya da ekonomi üzerinden tartışılıyor. Oysa gözden kaçan daha temel bir mesele var: Bilginin kim tarafından üretildiği. Tarımsal bilginin köyden laboratuvara, devletten piyasaya ve bugün algoritmalara kadarki süreçlerini izleyerek çiftçinin bu değişimde nasıl edilgenleştiğini ve neden yeniden bilgi üretiminin öznesi olması gerektiğini tartışıyoruz.
25 Tem 2026
