ayrımcılık ile ilgili hikayeler

“Engelli” birini dışlamakla, yoksuldan, evsizden, göçmenden uzak durmak arasında şaşırtıcı olmayan benzerlikler var. Bu kategori kurma eylemi, daha çok yaşamın kontrol dışı, istenmeyen dertlerini temsil eden her şeyi, potansiyel "bulaş" olarak görme eğilimimizden kaynaklanıyor. Bu bağlamda, "erişilebilirlik" kavramı bile çarpıtılıyor; çoğu zaman, yapısal sorunlardan çok kozmetik çözümlerle "engel badanası" yapılıyor.

Türkiye'nin en yakıcı sorunlarından biri kadına yönelik şiddet. Ancak resmî kurumlar, uzun yıllardır bu konuyla ilgili veri üretmiyordu. 10 yıl sonra TÜİK ve Aile Bakanlığı'nın ortak çalışması sonrası açıklanan “kadına yönelik şiddet verileri” ise kadın örgütleri tarafından kendi verileriyle uyuşmadığı gerekçesiyle eleştiriliyor.

Bazı ayrımcılık biçimleri normalleştirildi, bazıları da normalleştirilmeye çalışılıyor. Ancak bu, bir kenara çekilip kaderimize razı olacağımız anlamına gelmemeli. Çünkü şimdiye kadar tarihi insanları birbirlerinden ayırıp haksızlık edenler değil, hak ve eşitlik için ayaklananlar yazdı, bundan sonra da öyle olacak.

Cuma hutbelerinden bir kez daha dalga dalga yükselen taciz ifşalarına kadına yönelik sistematik şiddetin gündemden düşmediği bu günlerde, uzun yıllardır kadın politiği üzerine çalışan Prof. Dr. Aksu Bora’yla buluştuk. Bora, öfkeli erkek hikayelerinin her şeyin üzerine çıkmaya çalıştığı günümüze geçmişten gelen bir perspektifle bakıyor ve şöyle diyor: “Biz bu adamlara yenilmeyiz.”