Stefan Zweig ile ilgili hikayeler

Viyana sokaklarında hafızamıza yer eden yazarların, roman karakterlerinin, bira, kahve ve kokteyllerin izinde zamanda yolculuğa çıkıyor; Peter Altenberg'in o meşhur dizesini anıyoruz: "Bir derdin var, şu ya da bu kahvehaneye!"

“Engelli” birini dışlamakla, yoksuldan, evsizden, göçmenden uzak durmak arasında şaşırtıcı olmayan benzerlikler var. Bu kategori kurma eylemi, daha çok yaşamın kontrol dışı, istenmeyen dertlerini temsil eden her şeyi, potansiyel "bulaş" olarak görme eğilimimizden kaynaklanıyor. Bu bağlamda, "erişilebilirlik" kavramı bile çarpıtılıyor; çoğu zaman, yapısal sorunlardan çok kozmetik çözümlerle "engel badanası" yapılıyor.

Nasıl oldu da insan hakları bilincinin toplumsal tabana yayıldığı, herkesin bilgiye erişiminin sağlandığı, göreceli de olsa yaşam kalitesinin küresel olarak yükseldiği bir dönemde otoriter yönetimler geri geldi? Nasıl oluyor da hakları, özgürlükleri ve modern demokrasiyi geriye götürmeyi vadeden kişiler halkta bir karşılık buluyor? Üç kitap üzerinden bu sorulara cevap arayan bu yazı dizisi, Stefen Zweig'ın "Vicdan Zorbalığa Karşı ya da Castellio Calvin'e" adlı kitabıyla başlıyor.

Bağımsız sanatçı ve illüstratör