“Kışın dağdayızdır, yazın denizde”

Ortakent’teyiz konumu attığımda “Aman be orada ne var ki?” denildiği geçen yaz başlıyor hikâye. Gümüşlük’te her güne gökyüzünün ayrı bir tonunda veda etsek de deniziyle her yıl olduğu gibi bu yıl da barışamamışız. Kayalıklardan atlamadığımız sürece kalabalıklar üzerimize üşüşmüş. Ezelden Bodrumlu arkadaşlara “Gündüz nerede takılıyorsunuz?” diye soruyorum. “Bitez köy içindeki Bodrum’un Mezecisi’nden akşama mezeleri ayırttık, şimdi Pab’dayız,” diyorlar. O zaman biz de Pab’dayız.
Neden? Onu Musto benden daha iyi anlatıyor: “Bodrum Marina’da Musto’yu devrettikten sonra başka bir şey yapmak istedim. O zaman kraft bira dünyada almış, yürüyor. Türkiye’de şarapçılık kadar gelişmemiş artizan bira yapımı. Bira yapayım dedim. Tüketme sendromuna yakalanmış Bodrum’da üretilen Bodrumlu bir bira. Bodrum tadını vermek için arpa maltı, şerbetçi otu, su ve mayaya satsuma ekledik mesela. Köpeğim vardı. Yaşlanmıştı. Pablo. Onun da adını alınca buralı oldu tam. Üretim yerlerinde tadım ve satış yapamadığımız için de Pablo’nun içileceği, yanında pizzası, salatası, burgeriyle birlikte bir gastro pub kurmak istedim. Deniz kenarında, tahta masalarda, insanlara ve köpeklere açık bir alan. Denk geldi işte. Pab’ı açtık.”











