Holokost ile ilgili hikayeler

Deniz Göktaş'ın YouTube'da yayımlandığı anda ortalığı kasıp kavuran şovu "Ölü Deniz"de herkes kerameti “cesarette” arıyor ama gösterinin asıl bize dokunan yönü “doğruluk”. Kendi durumumuzla ilgili kendimize bile itiraf etmekten korktuğumuz, rahatsız edici şeyler söylüyor Göktaş. Kendi kişisel çelişkilerini, korkularını ve zaaflarını da dürüstçe ortaya koyuyor. Böylece izleyenler de bazen kendilerine bile itiraf edemedikleri çelişkileri, korkuları ve zaaflarıyla yüzleşiyor.

Son dönemde İsrail'de, Filistinlilere "hayvan" muamelesi yapılması gerektiğinden Gazze'ye atom bombası atılabileceğine, Filistinlilere tecavüzün "hak" olduğundan aç-susuz bırakmanın "önemi"ne Filistinlileri insani özelliklerinden yalıtan pek çok söyleme şahitlik ettik. Peki bu söylemler İsrail toplumunun ciddi bir bölümünde nasıl karşılık buluyor? Cevabı eğitim sisteminde yatıyor olabilir.

"En İyi Film" de dahil 5 kategoride kazanan Anora, gecenin öne çıkan yapımı olurken, filmin yaratıcısı Sean Baker, Oscar tarihine geçti.

Gerçek acı nedir, kimdir acı çekenler, acı nasıl çekilmelidir, acı çekilmeli midir, acıyla ne yapılır, çekmediğiniz, ama size miras kalan acılarla ne yapılır? "A Real Pain", bu sorulara küçük, çok küçük cevaplar fısıldayan, olabildiğince alçak sesle konuşan bir film. Başkalarının acılarına bakmaya dair her kafadan bir sesin çıktığı, her daim parmak sallayan ve suçluluk hissinin kendinden menkul gücüne inanmış bir bugünden, beklenmedik derecede sakin ve zarif bir hikaye çıkarıyor Eisenberg.

Jonathan Glazer'ın Holokost filmi "The Zone of Interest", temsil edilemeyecek bir felaketi temsil etmeye hiç kalkışmadan kamerayı bu sefer kurbanlara değil faillere çeviriyor. Film, izlediğimiz ailenin "normalliğine" bakarak kendi konumumuza dair şüpheye düşmemizi istiyor.