Nedir? 17. yüzyıldan kalma Köln biracılık geleneğine dayanan ve kendine has usulüyle klasikleşen Kölsch'ün İstanbullusu: taproomx’ten Kölsch. Almanya'nın geleneksel biracılığının mirası Kölsch hem bağlı olduğu Alman Saflık Yasası'yla hem de AB sınırları içinde geçerli coğrafi işaret PGI'la sıkı bir koruma altında.
Kolay içilebilir, dengeli: Emirhan, her ne kadar bira tercihinde oyunu çoğunlukla New England IPA'dan (NEIPA) yana kullandığını belirtse de sonunda taproomx’den favori birasının Kölsch olduğu kanaatine varıyor. Baskın olmayan şerbetçiotuyla dengeli ve kolay içilebilir hâli, Kölsch’ü iyi bir yemek eşlikçisi kılıyor: “NEIPA’nın aromaları genellikle burgerlerin önüne geçer ama Kölsch taproomx’in Smash Burger’iyle müthiş bir uyum yakalıyor.”
Yok mu arttıran?: Emirhan konuştukça açılıyor, favoriler listesi uzuyor: “ESB’yi de söylemeden geçemeyeceğim. Kavrulmuş malttan gelen tütsülenmiş aromalar sanki başlı başına lezzetli bir yemek gibi. Bohemian Pilsener’in de benzer şekilde kolay içimli hâli oldukça etkileyici.”
“Biz yaptık diye demiyorum”: Dünyada içilen dört biradan üçünün Pilsener olması her ne kadar endüstriyel biracılığın yaygın tercihlerinin bir sonucu olsa da Can, Pilsener’in kraft hâlinin muadillerinden nasıl ayrıştığını tadım notaları üzerinden aktarıyor: “Sade fakat katmanlı, yapması çok zor ama tutturduğunda 'sihre' dönüşen dengesi, gövde ve malttan gelen tatların uyumu, kendine has bitterliği.”
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
İLGİLİ BAŞLIKLAR
NEREDE YAYIMLANDI?
İstanbul yeme içme sahnesinde tutkularının peşinde kendi hikayelerini yazan iki yakın dostun ilhamları, merakları, hevesleri ve sektördeki yolculuklarına dair tüm detaylar bu sohbette. Firuzağa’da kokteyl, Asmalı’da bira eşliğinde.
27 Oca 2024
YAZARLAR
Reyhan Ülker
İstanbul Bilgi Üniversitesi Gastronomi ve Mutfak Sanatları bölümü mezunu Reyhan, üniversite hayatı boyunca Mikla ve Ruhun Doysun başta olmak üzere şef Mehmet Gürs’ün çeşitli projelerinde yer aldı. Kopenhag'ta bulunan Noma’da tamamladığı staj programının ardından odağını "yemek hikayeleri"ne çevirmeye karar verdi. 2022 yılı Kasım ayından beri Aposto’da yemek editörlüğü yapıyor.
apéro
İştah ve ufuk açan yemek yayını. Her çarşamba ve cumartesi önlüğünü giyer.
İLGİLİ OKUMALAR
Bir restoran, bulunduğu kentin yeme-içme kültürünü ne ölçüde değiştirebilir? Urla’da yerel ürünler ve üreticiler etrafında gelişen restoran kültüründen ilham alan Bertha, Çanakkale’de nasıl bir dönüşümün parçası olmayı hedefliyor? Danışmanlar Osman Sezener ve Sabiha Apaydın ile yatırımcı Yağız Öngen, bu soruya mutfaktan servise, yerel üretimden gastronomi turizmine uzanan farklı açılardan yaklaşıyor.
Kemikleri ve iç organlarıyla yenen ortolan kuşu, Fransız gastronomisinin en tartışmalı yemeklerinden biri. Dumas’nın mutfak sözlüğünden "Succession"a uzanan hikayesi, bir lokmalık haz uğruna hayvanlara çektirilen acıyı gündeme getirirken geleneksel olarak ortolanları yerken başa örtülen peçete, başka bir soruyu da akla getiriyor: Yemek yerken neden saklanırız?
Nezleyken elma neden elma gibi gelmez, kırmızıya boyanmış beyaz bir şarap kırmızı şarap gibi algılanabilir mi? Lezzet yalnızca dilimizin işi değil. Koku, görme ve ağızda oluşan duyumların kesişiminde şekillenen bu deneyim, bir yiyeceği tanımamızdan onu sevmemize kadar pek çok şeyi etkiliyor.
Batı Karadeniz’in iç kesimlerindeki Daday, deniz etkisinin azaldığı, yüksek rakımlı ve ormanlık bir coğrafyada yer alıyor. Ormanlar, meralar, tarım arazileri ve köyler birbiriyle iç içe. Üretim ise iklimin ve mevsimlerin çizdiği sınırlar içinde ilerliyor. İki gün boyunca ziyaret ettiğimiz çiftlikler, bu koşullarla kurulan farklı ilişkileri anlamak için iyi birer durak.
Bir zamanlar İstanbul’un takvimi deniz üzerinden tutulurdu. Palamutun, lüferin ve uskumrunun gelişi mutfakta neyin pişeceği kadar, kayıkların ne zaman suya ineceğini, balıkçı tezgahlarının görünümünü ve şehrin gündelik akışını da belirliyordu. Bazı şeyler hiç değişmiyor. Ekim geldiğinde İstanbul’da gözler hâlâ yeniden denize çevriliyor.
