COP28 anlaşmasının taslak metni gıda konusunda eleştirildi
COP28 İklim Zirvesi’ndeki Küresel Durum Değerlendirmesi Taslak Anlaşması, ülkelerin iklim eylem planlarında gıdayı dikkate almalarına yönelik öneriler içermiyor. Anlaşmada tarımsal üretimin emisyonları azaltmadaki rolünden özel olarak bahsedilmiyor. Bu durum çevre grupları ve büyük gıda şirketlerinin eleştirilerine yol açtı. 120'den fazla gıda şirketi ve kuruluşu, BM müzakerecilerine göndermek üzere taslağın ihtiyaç duyulandan çok uzak olduğunu belirten bir mektup imzaladı.
- Nedir? Küresel Durum Değerlendirmesi, ülkelerin Paris Anlaşması hedeflerine ulaşmak için iklim ilerlemelerini gözden geçirdikleri ve artan sıcaklıkların nasıl durdurulacağı konusunda anlaştıkları süreç. COP28'in sonunda bir durum değerlendirmesi yayımlanarak ülkelerin 2050 yılına kadarki iklim eylem planlarına dair bilgi vermesi amaçlanıyor.
- Neden? COP28'de gıda konusu büyük ilgi görmesine rağmen müzakerecilerin ülkeleri iklim eylemini ölçeklendirmeye teşvik etmek için hazırladıkları taslak planda gıdadan yalnızca bir kez bahsediliyor. Metin, gıda üretimini tehdit etmeyecek şekilde iklim direncini ve sera gazı emisyonlarını düşürmeyi teşvik etmeyi hedefliyor.
- Neden önemli? Her beş yılda bir yapılan küresel durum değerlendirmesi sürecinin, ülkelere Paris Anlaşması kapsamında ulaşılan hedefler doğrultusunda küresel sıcaklıkların nasıl azaltılabileceğine dair bir plan sunması amaçlanıyor. Durum değerlendirmesi, müzakerecilerin sektörler arası iklim değişikliğini ele almaları için bir dizi olası yolu içeriyor. 134 ülkeden oluşan bir grup, tarımı iklim uyum planlarına dahil etme sözü veren bir deklarasyona imza attı.
- Ne dediler? Tarım grupları, gıda devleri ve çevre grupları, müzakerecilere yazdıkları bir mektupta, ulusların gıda konusunda daha iddialı, kapsamlı ve adil iklim eylemi olmadan iklim hedeflerine ulaşamayacaklarını belirtti. Paydaşlar, gıdanın küresel durum değerlendirmesine dahil edilmesinin daha fazla ülkeyi tarım konusunda iddialı adımlar atmaya teşvik etmek için önemli rol oynadığını söyledi. Unilever, Nestlé, Danone ve PepsiCo'nun da aralarında bulunduğu şirketler tarafından imzalanan bir mektupta şu açıklamaya yer verildi: "Dürüst olmak gerekirse: Gıda sistemlerini hem azaltım hem de uyum için bir çözüm olarak düşünmeden, küresel durum değerlendirmesi görevini yerine getiremez ve herkes için dayanıklı, eşitlikçi bir gelecek inşa edemez."
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
NEREDE YAYIMLANDI?
apéro gazete'de bu hafta: Doritos deneysel içki fabrikası Empirical işbirliğiyle nacho aromalı bir alkollü içecek deneyimi sunuyor. COP28 anlaşmasının taslak metni gıda devi şirketler tarafından eleştirildi.
20 Ara 2023
YAZARLAR
apéro
İştah ve ufuk açan yemek yayını. Her çarşamba ve cumartesi önlüğünü giyer.
İLGİLİ OKUMALAR
Bir restoran, bulunduğu kentin yeme-içme kültürünü ne ölçüde değiştirebilir? Urla’da yerel ürünler ve üreticiler etrafında gelişen restoran kültüründen ilham alan Bertha, Çanakkale’de nasıl bir dönüşümün parçası olmayı hedefliyor? Danışmanlar Osman Sezener ve Sabiha Apaydın ile yatırımcı Yağız Öngen, bu soruya mutfaktan servise, yerel üretimden gastronomi turizmine uzanan farklı açılardan yaklaşıyor.
Kemikleri ve iç organlarıyla yenen ortolan kuşu, Fransız gastronomisinin en tartışmalı yemeklerinden biri. Dumas’nın mutfak sözlüğünden "Succession"a uzanan hikayesi, bir lokmalık haz uğruna hayvanlara çektirilen acıyı gündeme getirirken geleneksel olarak ortolanları yerken başa örtülen peçete, başka bir soruyu da akla getiriyor: Yemek yerken neden saklanırız?
Nezleyken elma neden elma gibi gelmez, kırmızıya boyanmış beyaz bir şarap kırmızı şarap gibi algılanabilir mi? Lezzet yalnızca dilimizin işi değil. Koku, görme ve ağızda oluşan duyumların kesişiminde şekillenen bu deneyim, bir yiyeceği tanımamızdan onu sevmemize kadar pek çok şeyi etkiliyor.
Batı Karadeniz’in iç kesimlerindeki Daday, deniz etkisinin azaldığı, yüksek rakımlı ve ormanlık bir coğrafyada yer alıyor. Ormanlar, meralar, tarım arazileri ve köyler birbiriyle iç içe. Üretim ise iklimin ve mevsimlerin çizdiği sınırlar içinde ilerliyor. İki gün boyunca ziyaret ettiğimiz çiftlikler, bu koşullarla kurulan farklı ilişkileri anlamak için iyi birer durak.
Bir zamanlar İstanbul’un takvimi deniz üzerinden tutulurdu. Palamutun, lüferin ve uskumrunun gelişi mutfakta neyin pişeceği kadar, kayıkların ne zaman suya ineceğini, balıkçı tezgahlarının görünümünü ve şehrin gündelik akışını da belirliyordu. Bazı şeyler hiç değişmiyor. Ekim geldiğinde İstanbul’da gözler hâlâ yeniden denize çevriliyor.
