Baldan tatlı: İncir
Toprağın altın olduğu kadim Mezopotamya’nın çocukları olarak hepimiz birer kaşifiz ve bu topraklarda üretilen her mahsulün arkasındaki emeğin farkındayız. Coğrafyanın zenginliği deyip geçmeden, tüm bu zenginlikleri tanımak ve anlamak için parantezler açmak üzere Türkiye’de “coğrafi keşiflere” çıkıyoruz.
Yöresel ürünleri anlamak, farkındalık yaratmak ve ürünün kalite standartlarını belirleyerek sürdürülebilirliğini sağlamak üzere ortaya çıkarılan coğrafi işaretlerin Türkiye’deki gelişimine bakıyoruz. Bir yandan şahsına münhasır lezzetlerin tadına baka baka yola devam ediyoruz; Aydınlı incirle, Akçakocalı fındıkla, Akşehirli kirazla, Kızmağanlı uzun elmayla tanışıp şenleniyoruz. Aydınlı, akşam muhallebinin kanı canı oluyor.
Umuyoruz ki bizim Aydınlı, Akçakocalı, Kızmağanlı’yla herkes tanışsın. Keşfedelim, sahip çıkalım, geliştirelim; e tabii yiyelim güzelleşelim.
• Coğrafi işaret nedir? Türkiye Patent ve Marka Kurumu’nun tanımına göre coğrafi işaret, tüketiciler için ürünün kaynağını, karakteristik özelliklerini ve ürünün söz konusu karakteristik özellikleriyle coğrafi alan arasındaki bağlantıyı gösteren ve garanti eden kalite işaretidir. Coğrafi işaret tesciliyle; kalitesi, gelenekselliği, yöreden elde edilen ham maddesi ile yerel niteliklere bağlı olarak belli bir üne kavuşmuş ürünlerin korunması sağlanır.
• Baldan tatlı: Ağustosta tatile çıkamayanların neyse ki bir tesellisi var: Pazara incirin hası geliyor. Türkiye’de birçok incir çeşidi bulunsa da coğrafi işareti tescilli dört incir var. Aydın İnciri (sarı lop), Melli İnciri, Bursa Siyah İnciri, Ege İnciri. Farklı coğrafyalarda yetiştikleri için toprak, iklim, rakım gibi faktörlerden ötürü tat ve görünüm farkları oluyor. Coğrafi işaret sertifikaları farklı zamanlarda alındığı ve farklı detaylara sahip olduğu için akademik bir karşılaştırma yapmak zor.
• Ağustos ayının göz bebeği: Tavsiyemiz her zaman bulduğunuz en iyi incirden yana olsa da Bursa Siyah İnciri hem albenili rengi hem daha yoğun aromasıyla bizim için ağustos ayının göz bebeği.
• Taze incir + kırmızı soğan + reyhan + biraz da hayal gücü: İtalyan focaccia'sını taze incirle hayal edin. Ettiniz mi? Şimdi üzerine kırmızı soğan ve taze reyhan yaprakları ekleyin. Eklediniz mi? Şimdi sözü tarifin sahibine bırakmanın vakti. Buyurun nutmag'in taze incirli, kırmızı soğanlı ve reyhanlı focaccia'sı.
Fotoğraf: nutmag üzerinden
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
İLGİLİ BAŞLIKLAR
NEREDE YAYIMLANDI?
YAZARLAR
apéro
İştah ve ufuk açan yemek yayını. Her çarşamba ve cumartesi önlüğünü giyer.
İLGİLİ OKUMALAR
Bir restoran, bulunduğu kentin yeme-içme kültürünü ne ölçüde değiştirebilir? Urla’da yerel ürünler ve üreticiler etrafında gelişen restoran kültüründen ilham alan Bertha, Çanakkale’de nasıl bir dönüşümün parçası olmayı hedefliyor? Danışmanlar Osman Sezener ve Sabiha Apaydın ile yatırımcı Yağız Öngen, bu soruya mutfaktan servise, yerel üretimden gastronomi turizmine uzanan farklı açılardan yaklaşıyor.
Kemikleri ve iç organlarıyla yenen ortolan kuşu, Fransız gastronomisinin en tartışmalı yemeklerinden biri. Dumas’nın mutfak sözlüğünden "Succession"a uzanan hikayesi, bir lokmalık haz uğruna hayvanlara çektirilen acıyı gündeme getirirken geleneksel olarak ortolanları yerken başa örtülen peçete, başka bir soruyu da akla getiriyor: Yemek yerken neden saklanırız?
Nezleyken elma neden elma gibi gelmez, kırmızıya boyanmış beyaz bir şarap kırmızı şarap gibi algılanabilir mi? Lezzet yalnızca dilimizin işi değil. Koku, görme ve ağızda oluşan duyumların kesişiminde şekillenen bu deneyim, bir yiyeceği tanımamızdan onu sevmemize kadar pek çok şeyi etkiliyor.
Batı Karadeniz’in iç kesimlerindeki Daday, deniz etkisinin azaldığı, yüksek rakımlı ve ormanlık bir coğrafyada yer alıyor. Ormanlar, meralar, tarım arazileri ve köyler birbiriyle iç içe. Üretim ise iklimin ve mevsimlerin çizdiği sınırlar içinde ilerliyor. İki gün boyunca ziyaret ettiğimiz çiftlikler, bu koşullarla kurulan farklı ilişkileri anlamak için iyi birer durak.
Bir zamanlar İstanbul’un takvimi deniz üzerinden tutulurdu. Palamutun, lüferin ve uskumrunun gelişi mutfakta neyin pişeceği kadar, kayıkların ne zaman suya ineceğini, balıkçı tezgahlarının görünümünü ve şehrin gündelik akışını da belirliyordu. Bazı şeyler hiç değişmiyor. Ekim geldiğinde İstanbul’da gözler hâlâ yeniden denize çevriliyor.
