Turkish gochujang

Kore'ye özgü gochujang'ın bir şefin elinde nasıl "salça"ya dönüştüğünü dinliyoruz.
Turkish gochujang

17 Şubat - Macrocenter - apéro
Macrocenter ile birlikte

Hangi Homemade Cafe ’de buluşuyoruz?

Macrocenter rafları arasında bir araya geldiğimiz Homemade ürünleri , kalitesiyle güvenimizi kazanışı, yenilikçi seçkisindeki enfes reçeteleri ve bir o kadar pratik oluşuyla vazgeçilmezlerimiz arasında. Hayatımızı lezzetlendiren ve…

Daha fazlasını öğren →

apéro

apéro

İştah ve ufuk açan yemek yayını. Her çarşamba ve cumartesi önlüğünü giyer.

Nedir? Gochujang, Kore’ye ait fermente bir acı biber ezmesidir. Genellikle yemekleri çeşnilendirmek ve kimchi gibi turşuların yapımında kullanılıyor. Luca (Eyüboğlu), acı olmasına rağmen fermantasyonun kattığı tatlı ekşi tatların yanı sıra gochujang yapımında kullanılan tuzdan gelen umaminin yemeklere özel bir tat kattığını belirtiyor: “Basitleştirmek gerekirse bizdeki salçanın daha kompleks bir versiyonu gibi düşünülebilir.”

Orjinal reçeteden yerel hâline: Esas versiyonu acı Kore biberi, gochugaru isimli toz biber, pirinç lapası, fermente soya fasulyesi ve tuz gibi malzemelerle yapılıyor. Luca, bu ürünleri yurt dışından temin etmek yerine elindeki malzemelerle kendine ait yerel gochujang versiyonunu hazırlamayı tercih ediyor. 

İlk adım, koji: Peki nedir bu koji? Kısaca anlatmak gerekirse, pirinç, buğday, arpa ve kuru bakliyat gibi malzemelerin koji sporlarıyla fermente edilmiş hâlidir. Gochujang için kullandığı koji'nin çiçeksi aromalarda olmasını isteyen Luca, bu sebeple basmati pirinci kullanıyor. 

Gochujang’tan evveli: 12 saat suda bekletilen pirinç, 30 dakika kadar buharda haşlanıyor ancak bu aşamada pirinçlerin çok yumuşamaması önemli. Haşlanmış pirinç 38 dereceye kadar soğutulduktan sonra koji sporlarıyla birleştiriliyor. Bu karışım süzgece yerleştirilen tülbent yardımıyla bir kaba alınıyor. 45-48 saat kadar, 32-35 derecede ve %60-%70 oranında nemli bir ortamda fermente ediliyor. Hazır olduktan sonra hemen kullanma ya da vakumlu poşetlerde 1-2 hafta saklama kararı ise sana ait.

Adım adım yaklaşıyoruz: İlk adımda koji mercimekle birleştiriliyor. Karışımın toplam ağırlığının %20’sine denk gelecek kadar köz kapya biber, pul biber ve isot gibi malzemeler ekleniyor. Toplam karışımın ağırlığının %5’i kadar da tuz eklendikten sonra elde edilen ürün blender’dan geçiriliyor. Burada Luca araya giriyor: “Tüm malzeme çok iyi karışmalı ve püre hâlini almalı. Fermantasyon kabına aldığım pürenin üzerini kaplayacak kadar tuz serpiyorum. Önce yağlı kağıtla daha sonra streç filmle üzerini kaplıyorum. En üste muhakkak ağırlık yerleştiriyorum. Böylelikle yukarı çıkan fazla sıvı, hava ile temasın kesilmesine yardımcı oluyor.” 

Yan ürün olarak, tamari: Karışımın üstüne çıkan sıvının adı Tamari. Bir çeşit soya sosu olarak kabul edilen bu lezzetli sıvı hemen kullanıma uygun. 30 derece sıcaklıktaki bir ortama alınan gochujang 2-3 ay kadar fermente olmaya bırakılıyor. Hazır olan çeşni ise yine vakumlanıp buzdolabında saklanıyor. 

Luca’nın notlarıyla: Tadı nasıldır? “Karamelize olmuş, isli bir biber salçası hissiyatında." Neyle iyi gider? "Tencere yemeklerine, çiğ köfteye, çorbalara kısacası salça giren her yemeğe çok ama çok yakışıyor!”

Hikâyeyi paylaşmak için:

Kaydet

Okuma listesine ekle

Paylaş

apéro

apéro

İştah ve ufuk açan yemek yayını. Her çarşamba ve cumartesi önlüğünü giyer.

NEREDE YAYIMLANDI?

apéroapéro
∙

BÜLTEN SAYISI

🦠 Bir kavanoz mikrokozmos

Sıradan malzemelerden sıradışı tatlar yaratan kadim teknik fermantasyonun gastronomideki rolü yeniden tanımlanıyor. Luca Eyüboğlu, yenilikçi ve dönüştürücü bir mutfak uygulaması olarak fermantasyonu benimseme hikayesini anlatıyor.

17 Şub 2024

Macrocenter ile birlikte
Şefin fermente ürün seçkisi. Fotoğraf: Deniz Sabuncu

YAZARLAR

Reyhan Ülker

Reyhan Ülker

İstanbul Bilgi Üniversitesi Gastronomi ve Mutfak Sanatları bölümü mezunu Reyhan, üniversite hayatı boyunca Mikla ve Ruhun Doysun başta olmak üzere şef Mehmet Gürs’ün çeşitli projelerinde yer aldı. Kopenhag'ta bulunan Noma’da tamamladığı staj programının ardından odağını "yemek hikayeleri"ne çevirmeye karar verdi. 2022 yılı Kasım ayından beri Aposto’da yemek editörlüğü yapıyor.

apéro

apéro

İştah ve ufuk açan yemek yayını. Her çarşamba ve cumartesi önlüğünü giyer.

İLGİLİ OKUMALAR

apéroapéro
∙

HİKAYE

Londra'da bir İstanbul meyhanesi: Kısmet

Temmuz’da bir senelik bir proje olarak açılan Kısmet, Londra’nın en yeni Türk restoranlarından biri ve buradaki Türk mutfağının temsilinde yeni bir perde aralıyor. Kıbrıs Türk kökenli şef Keiran Mustafa ve Londra’nın dikkat çeken restoranlarının arkasındaki isimlerden Dom Hamdy ile Kısmet’in hikayesini, meyhane kültürünü ve Türk mutfağının Londra’daki değişen konumunu konuştuk.

Emre Onar

·

14 Kas 2026

Londra'da bir İstanbul meyhanesi: Kısmet
apéroapéro
∙

HİKAYE

Çanakkale’de restoran kültürüne yeni bir soluk: Başka türlüsü mümkün mü?

Bir restoran, bulunduğu kentin yeme-içme kültürünü ne ölçüde değiştirebilir? Urla’da yerel ürünler ve üreticiler etrafında gelişen restoran kültüründen ilham alan Bertha, Çanakkale’de nasıl bir dönüşümün parçası olmayı hedefliyor? Danışmanlar Osman Sezener ve Sabiha Apaydın ile yatırımcı Yağız Öngen, bu soruya mutfaktan servise, yerel üretimden gastronomi turizmine uzanan farklı açılardan yaklaşıyor.

Reyhan Ülker

·

07 Kas 2026

Çanakkale’de restoran kültürüne yeni bir soluk: Başka türlüsü mümkün mü?
apéroapéro
∙

HİKAYE

Ortolan kuşu ritüeli: İnsanlar yemek yerken neden yüzlerini gizlediler?

Kemikleri ve iç organlarıyla yenen ortolan kuşu, Fransız gastronomisinin en tartışmalı yemeklerinden biri. Dumas’nın mutfak sözlüğünden "Succession"a uzanan hikayesi, bir lokmalık haz uğruna hayvanlara çektirilen acıyı gündeme getirirken geleneksel olarak ortolanları yerken başa örtülen peçete, başka bir soruyu da akla getiriyor: Yemek yerken neden saklanırız?

Canberk Çolak

·

03 Kas 2026

Ortolan kuşu ritüeli: İnsanlar yemek yerken neden yüzlerini gizlediler?
apéroapéro
∙

HİKAYE

Tada dair: Burnumuzun bildiği, dilimizin bilmediği

Nezleyken elma neden elma gibi gelmez, kırmızıya boyanmış beyaz bir şarap kırmızı şarap gibi algılanabilir mi? Lezzet yalnızca dilimizin işi değil. Koku, görme ve ağızda oluşan duyumların kesişiminde şekillenen bu deneyim, bir yiyeceği tanımamızdan onu sevmemize kadar pek çok şeyi etkiliyor.

Cansın Gelişli

·

31 Eki 2026

Tada dair: Burnumuzun bildiği, dilimizin bilmediği
apéroapéro
∙

HİKAYE

Daday'da iki gün: Hasattan kışa

Batı Karadeniz’in iç kesimlerindeki Daday, deniz etkisinin azaldığı, yüksek rakımlı ve ormanlık bir coğrafyada yer alıyor. Ormanlar, meralar, tarım arazileri ve köyler birbiriyle iç içe. Üretim ise iklimin ve mevsimlerin çizdiği sınırlar içinde ilerliyor. İki gün boyunca ziyaret ettiğimiz çiftlikler, bu koşullarla kurulan farklı ilişkileri anlamak için iyi birer durak.

Reyhan Ülker

·

24 Eki 2026

Daday'da iki gün: Hasattan kışa