Sigmund Freud ile ilgili hikayeler

Bir espriyi anladığınız o “jeton düşme” ânını düşünün. Psikoloji çalışmalarıyla sabit ki bu durum beynin ödül sistemini harekete geçiriyor. Hayatın en büyük zorlukları karşısında gülme yeteneği; gücün, umudun ve insanlığın meydan okuyan ruhunun bir ifadesi. Bunu suç kapsamında konuştuğumuza inanmak çok güç.

Gün geçtikçe daha fazla insan, psikoterapi için yapay zekadan yararlanmayı deniyor. Peki gerçekten bir makine, insanla derin ve anlamlı bir bağ kurabilir mi? Yapay zeka, insanla terapi odaklı bir ilişki kurmaya kalkarsa bu yüzeysel bir taklidin ötesine geçebilir mi, insanın en mahrem alanına yani zihnine ve duygularına gerçekten temas edebilir mi?

Bu yazıyı yedi yaşındaki bana ithaf ediyorum…

Bebeklikten yetişkinliğe...

Dadaizm, toplumun kokuşmuşluğunu ortaya koyan entelektüel bir isyan ve umutsuzluk hareketiydi. Ömrü ise uzun sürmedi ve yerini Sürrealizm’e bıraktı.

“Hiçbir zaman küçük adam, mutluluğu dolu dolu özgürlük içinde tatmadın. Bu yüzden, mutluluğu tıkınıyorsun, mutluluğun güvencesinden sorumluluk duymaksızın. Mutluluğu bulmayı, onun üzerinde titremeyi, ona bahçıvanının çiçeklerine, rençberin buğdayına baktığı gibi bakmayı öğrenmedin (çünkü engellendin). Büyük araştırmacılar, şairler ve bilgeler, kendi mutluluklarını sağlamak istedikleri için, senden kaçtılar. Senin yanında, küçük adam, mutluluğu yutmak kolay, ama sağlamak kolay değil.”

Duygudaşlık kişinin kendini karşısındakinin yerine koyması ve tamamıyla duygularını anlaması değildir. Karşısındakinin nasıl hissettiğini, düşündüğünü anlamaya çalışarak birlikte ortak şeyleri hissetmesidir.