
Kök Projekt ile yerli gıda teknoloji şirketleri, tarım startupları ve yemek ekosistemindeki envaiçeşit projeyi tadımlık tanıttığımız "yan mutfağımızda", bu hafta bağların gizli süper kahramanı, zararlı mikroorganizmaların korkulu rüyası, yerli bir biyoteknoloji girişimine yer veriyoruz: Nanomik.
Dünya genelinde her sene üretilen 2,5 milyar tonluk meyve ve sebzelerin çeyreği, gözle görülmez, elle tutulmaz canlılara kurban olarak tarladan tabağa değil, Tahtalıköy'e gidiyor. Hâlihazırda bu durumu engellemek için bulunan kimyasal tabanlı koruyucular insan sağlığı için olduğu gibi toprak ve su kaynakları için de zararlı. Mikroorganizmalara dur diyecek, bir yandan da sağlığımıza toz kondurmayan bir kahraman ihtiyacını karşılamak için Nanomik kolları sıvamış ve meyve sebze üretiminde hasat sonrası kullanılacak doğal içerikli bir koruyucu üretmiş.
Hem ekonomik hem çevre dostu: Ürün çeşidine göre hasat sırasında yapılan ilaçlama veya hasadın ardından yıkama esnasında kullanılan koruyucu ürünleri Mikoks, hasat randımanını artırıyor ve ürünlerin raf ömrünü uzatıyor. Doğal tabanlı formülü sayesinde sağlıklı alternatif olmanın yanı sıra Nanomik, kimyasal koruyuculara nazaran daha ekonomik ve daha çevreci bir seçenek. Ortalama bir narenciye tarım şirketinin yıllık masraflarını %65 azaltırken süreçteki karbondioksit salınımını da yarıya indiriyor.
Küfe ve bozulmaya karşı: Tüketici kanalında Nanomik, Biomik adlı ürünüyle raflarda olmayı hedefliyor. Evde meyve ve sebze yıkadığınız suya binde beş oranında koyduğunuz çözelti, küf ve bozulmaya yol açan mikroorganizmalara açtığı savaşla yiyeceklerinizin raf ömrünü uzatıyor.
As bayrakları: Devlet hibeleri ve fon yatırımları sayesinde hızlı ilerleme kateden girişim, geçtiğimiz ay Avrupa’nın meşhur girişim hızlandırıcılarından Rockstart’ın Agrifood programına kabul alarak Avrupa pazarına doğru ilk adımını attı. Nanomik’in iki kurucusundan biri ve CEO’su Buse Berber Örçen’in detaylı bir röportajına buradan, öbür kurucusu ve CTO’su Arda Örçen’in ürünü ve stratejilerini anlattığı yatırım sunumuna buradan ulaşabilirsiniz.
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
İLGİLİ BAŞLIKLAR
YAZARLAR

apéro
İştah ve ufuk açan yemek yayını. Her çarşamba ve cumartesi önlüğünü giyer.
İLGİLİ OKUMALAR
Bir restoran, bulunduğu kentin yeme-içme kültürünü ne ölçüde değiştirebilir? Urla’da yerel ürünler ve üreticiler etrafında gelişen restoran kültüründen ilham alan Bertha, Çanakkale’de nasıl bir dönüşümün parçası olmayı hedefliyor? Danışmanlar Osman Sezener ve Sabiha Apaydın ile yatırımcı Yağız Öngen, bu soruya mutfaktan servise, yerel üretimden gastronomi turizmine uzanan farklı açılardan yaklaşıyor.
07 Kas 2026

Kemikleri ve iç organlarıyla yenen ortolan kuşu, Fransız gastronomisinin en tartışmalı yemeklerinden biri. Dumas’nın mutfak sözlüğünden "Succession"a uzanan hikayesi, bir lokmalık haz uğruna hayvanlara çektirilen acıyı gündeme getirirken geleneksel olarak ortolanları yerken başa örtülen peçete, başka bir soruyu da akla getiriyor: Yemek yerken neden saklanırız?

Nezleyken elma neden elma gibi gelmez, kırmızıya boyanmış beyaz bir şarap kırmızı şarap gibi algılanabilir mi? Lezzet yalnızca dilimizin işi değil. Koku, görme ve ağızda oluşan duyumların kesişiminde şekillenen bu deneyim, bir yiyeceği tanımamızdan onu sevmemize kadar pek çok şeyi etkiliyor.

Batı Karadeniz’in iç kesimlerindeki Daday, deniz etkisinin azaldığı, yüksek rakımlı ve ormanlık bir coğrafyada yer alıyor. Ormanlar, meralar, tarım arazileri ve köyler birbiriyle iç içe. Üretim ise iklimin ve mevsimlerin çizdiği sınırlar içinde ilerliyor. İki gün boyunca ziyaret ettiğimiz çiftlikler, bu koşullarla kurulan farklı ilişkileri anlamak için iyi birer durak.

Bir zamanlar İstanbul’un takvimi deniz üzerinden tutulurdu. Palamutun, lüferin ve uskumrunun gelişi mutfakta neyin pişeceği kadar, kayıkların ne zaman suya ineceğini, balıkçı tezgahlarının görünümünü ve şehrin gündelik akışını da belirliyordu. Bazı şeyler hiç değişmiyor. Ekim geldiğinde İstanbul’da gözler hâlâ yeniden denize çevriliyor.





