Güneydoğuda tarımı canlandıracak yeni kanal
The Irish Spirit buluşmalarıyla yaz için son çıkış
25-26 Ağustos The Irish Spirit x Tanrı Misafiri presents Jam’s BBQ Yazın son rüzgârlarına kapılırken direksiyonumuzu sonbahar esintilerine doğru kırmaya başladık bile. Hafif hafif yaza veda ederken bizi yine birbirinden lezzetli ve…
Daha fazlasını öğren →
Çok sektörlü entegre bir bölgesel kalkınma projesi olan Güneydoğu Anadolu Projesi (GAP) kapsamında Mardin-Ceylanpınar Sulama Kanalı tamamlanarak hizmete açıldı. 221 kilometre uzunluğa sahip kanalın bölgenin yılda üç kez ürün alınmasını sağlayarak çiftçilerin gelirini arttıracağı öngörülüyor.
- Neden? 221 kilometre uzunluğuyla Süveyş Kanalı'ndan daha uzun ve Panama Kanalı'nın üç katı büyüklüğündeki Mardin-Ceylanpınar Ana Kanalı Türkiye'nin en uzun yapay nehri. Atatürk Barajı sularını Şanlıurfa'dan Mardin'e taşıyan proje Tarım ve Orman Bakanlığı’nın 16 Ağustos'ta yaptığı yazılı açıklamaya göre 70 bin futbol sahası büyüklüğündeki tarım arazisini suluyor.
- Neden önemli? 1 milyar dönüm araziye su sağlayacak olan kanal, 2 milyar liraya mal oldu. Kanalla birlikte ülkenin tahıl ihtiyacının %35'i bu bölgeden karşılanacak. Su Politikaları Derneği Başkanı Dursun Yıldız "Fırat'ın sularının yukarı Mezopotamya'nın bereketli topraklarıyla buluşması tarihi bir olay." dedi. Yıldız, projenin tarımsal verimi iki katına çıkaracağına ve ürün yelpazesini tahılın ötesine taşıyarak narenciye ve seracılığı da kapsayacak şekilde genişleteceğini değindi.
- Ne dediler? Fırat'ın suyunun Mardin Ovası'na kazandırılmasının sadece bölgeye ve Türkiye'ye değil çevre ülkelerin gıda güvenliğine de önemli katkı sağlayacağına işaret eden Yıldız, bölgede son 30 yılda aşırı yeraltı suyu kullanımının da böylelikle kontrol altına alınacağını belirtti. Kızıltepe Hububat Ticaret Merkezi Başkanı Mehmet Şerif Öter, kanalın yaklaşık 300 bin kişiye istihdam sağlayabileceğinin altını çizdi. Öter, "Kanal bu toprakları sulayacak ve bu topraklar bütün milleti besleyecek. Proje 300 bin kişinin geçim kaynağı olacak ve bölgeye can verecek. Şu an yılda iki kez hasat yapıyoruz. Kanalla birlikte bazı bölgelerde yılda üç kez hasat yapılabilecek. Mardin Ovası şu anda ülkenin buğday ve bakliyat ihtiyacının %20'sini karşılıyor. Kanal tamamen faaliyete geçtiğinde Mardin Ovası bu ihtiyacın en az %35'ini karşılayacak ve gelişen üretimle dışa bağımlılık azalacak." dedi.
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
İLGİLİ BAŞLIKLAR
NEREDE YAYIMLANDI?
Emre Eminoğlu ve Reyhan Ülker'in kaleminden: apéro ve Duende'nin birleştirdiği kişisel deneyimlerle “The Bear”e dair bir güzelleme.
25 Ağu 2023
YAZARLAR
apéro
İştah ve ufuk açan yemek yayını. Her çarşamba ve cumartesi önlüğünü giyer.
İLGİLİ OKUMALAR
Bir restoran, bulunduğu kentin yeme-içme kültürünü ne ölçüde değiştirebilir? Urla’da yerel ürünler ve üreticiler etrafında gelişen restoran kültüründen ilham alan Bertha, Çanakkale’de nasıl bir dönüşümün parçası olmayı hedefliyor? Danışmanlar Osman Sezener ve Sabiha Apaydın ile yatırımcı Yağız Öngen, bu soruya mutfaktan servise, yerel üretimden gastronomi turizmine uzanan farklı açılardan yaklaşıyor.
Kemikleri ve iç organlarıyla yenen ortolan kuşu, Fransız gastronomisinin en tartışmalı yemeklerinden biri. Dumas’nın mutfak sözlüğünden "Succession"a uzanan hikayesi, bir lokmalık haz uğruna hayvanlara çektirilen acıyı gündeme getirirken geleneksel olarak ortolanları yerken başa örtülen peçete, başka bir soruyu da akla getiriyor: Yemek yerken neden saklanırız?
Nezleyken elma neden elma gibi gelmez, kırmızıya boyanmış beyaz bir şarap kırmızı şarap gibi algılanabilir mi? Lezzet yalnızca dilimizin işi değil. Koku, görme ve ağızda oluşan duyumların kesişiminde şekillenen bu deneyim, bir yiyeceği tanımamızdan onu sevmemize kadar pek çok şeyi etkiliyor.
Batı Karadeniz’in iç kesimlerindeki Daday, deniz etkisinin azaldığı, yüksek rakımlı ve ormanlık bir coğrafyada yer alıyor. Ormanlar, meralar, tarım arazileri ve köyler birbiriyle iç içe. Üretim ise iklimin ve mevsimlerin çizdiği sınırlar içinde ilerliyor. İki gün boyunca ziyaret ettiğimiz çiftlikler, bu koşullarla kurulan farklı ilişkileri anlamak için iyi birer durak.
Bir zamanlar İstanbul’un takvimi deniz üzerinden tutulurdu. Palamutun, lüferin ve uskumrunun gelişi mutfakta neyin pişeceği kadar, kayıkların ne zaman suya ineceğini, balıkçı tezgahlarının görünümünü ve şehrin gündelik akışını da belirliyordu. Bazı şeyler hiç değişmiyor. Ekim geldiğinde İstanbul’da gözler hâlâ yeniden denize çevriliyor.
