Günün sıfır noktasında

Fotoğraflar: Deniz Sabuncu

Tazecik yaz otları, üç çeşit domates salatası, her yöreden peynir çeşidi, semt pazarının renkleriyle; hep birlikte kurulan Nilhan’ın meşhur kahvaltı sofrası. 

I) Anlaşılamayan bir kahvaltı mevzuu

Nilhan’ın küçükken yemekle arası pek yokmuş. Kahvaltıysa en anlam veremediği öğünmüş. “İnsanların uyanıp ardından yemek yemesi şaşılacak şeydi.” diyen Nilhan aile evinde kurulan sofralarında temel kahvaltı malzemelerinin olduğundan bahsediyor. Evin iştahsız çocuğu Nilhan içinse annesi peynir ve reçelli kahvaltılık lokmalar hazırlarmış: “Ben onları masanın köşelerindeki boşluklara saklardım. Annem de yediğimi sanırdı ta ki o sabah temizlik yapılana dek. Geçmişe dair en eksiksiz anımsadığım kahvaltı ritüelim bu.”

Nilhan

II) Olmazsa olmaz: Peynir

Yetişkin Nilhan’ın kahvaltısına gelirsek her durum ve koşulda eksik etmediği en önemli detay, peynir. “Tek başımaysam tabak hazırlıyorum: evdeki peynir çeşitleri, küçük bir tost, yanında da salata. Çay kimi zaman olur kimi zaman olmaz. Ama o gün geç bir kahvaltı yapacaksam ve gün içinde yetiştirmem gereken hiçbir işim yoksa biraz keyif yapmak adına peynir tabağıma eşlikçim serin bir köpüklü şarap oluyor.”

Yalnız ya da konuklu farketmeksizin Nilhan’ın sofrasında mutlaka mevsime göre birkaç çeşit salata bulunuyor: “Teksem büyükçe bir tabak hazırlarım kendime, kalabalıksak sofra kurarım. Eğer bir geziden dönmüşsem o yörenin peynirleri ve hamur işleri olur.” Ama hiçbir zaman yemeyeceği veya kahvaltı öğününe dahil olmadığını düşündüğü bir malzemeye sofrasında yer vermiyor.

Nilhan "Bu hangi peynir? Nereden?" sorularını yanıtlarken

III) Yöreden yöreye

Bugünün sofrasında, Türkiye peynirlerinin kavuşumunda. Taze peynir tabağında Malakan, Diyarbakır Örgü ve Dil Peyniri kızılcık marmelatını çepeçevre sararken; olgunlarda Divle Obruk, Kafkas Çoban ve Erzincan Tulum kaysefe eşliğinde. Taze lorun yanında incecik pancar dilimleri serilmiş. Zeytinler yağlanmış. Peynirlerin üzerine serpiştirilen anux'tan etrafa kekik kokuları yayılıyor. Baş köşedeki üç ayrı domates tabağını da aşağıdan yukarıya sayıyoruz: kişniş, peynir ve zeytinli; roka ve sumak ekşili; zeytinyağ ve fesleğenli.