Olgunlaşmış peynir tabağı
Günün ilk lezzeti: Keyifli kahvaltı sofraları için Metro Türkiye ’den 650 çeşit ürün
Metro Türkiye'nin kahvaltılık ürünlerinden bir seçki Kahvaltıya olan tutkumuzu şiirlere mi döksek gökyüzüne mi haykırsak bilemiyoruz. Bildiğimiz tek bir şey var; “Sabah olsa da hemen kahvaltı yapsam” diye düşlediğimiz hayallerin mimarı…
Daha fazlasını öğren →
Nilhan'ın peynir tabağında ne var? Divle Obruk Peyniri, Erzincan Tulum Peyniri, Kars Çoban Peyniri ve kaysefe
Karaman’ın Divle köyüne özgü Obruk Peyniri koyun ve keçi sütlerinden üretilip, Divle Obruk Mağarası’nda 120 ila 150 gün arasında bekletiliyor. Kokusu küflü ve ağır, lezzeti hafif tatlı.
Kars, Boğatepe’den gelen Kafkas Çoban Peyniri büyükbaş hayvanların sütünden elde ediliyor. Dokusu ve tadı Kars Kaşarı ve Gravyer Peyniri arasında. Kremamsı, tuzu dengeleyen meyvemsi tatlarda.
İnek sütünden elde edilen Erzincan Tulum Peyniri de kıl keçisi veya koyun tulumlarına basılarak yüksek nem oranına sahip mağaralarda olgunlaştırılıyor. Güçlü tadı dili hafiften ısırken tuzu dengeli.
Kaysefe kuru kayısıların haşlanıp püre hâline getirilmesiyle elde edilen şekersiz tatlı-ekşi marmelat.
Nereden? Çoban Peyniri, Erzincan Tulum ve kaysefe Koçulu Peynircilik’ten, Divle Obruk Âlâ Dükkân’dan.
Neden peynir? Türk kahvaltısı denilince ilk akla gelen; Nilhan’ın en sevdiği.
Nilhan’ın peynir eşleşmesi: Daimi ve en iyi eşlikçinin zeytinyağı olduğunu düşünen Nilhan “Serdeşt’in menengiçli lavaşı ve Görentaş’ın sirmolu otlusuna eğer bulabilmişsem asla hayır diyemem. Hele bir de olgunlaştırılmışlarsa.” diye de ekliyor.
Nilhan’ın en sevdiği yiyeceklerden peynir; ona göre kurulan her sofranın eşlikçisi. Nilhan, peynirin kültürümüzde sadece kahvaltıda yenmesine tavırlı dolayısıyla; ona göre peynir günün her vakti yenmeli. “Peki kahvaltı sofrasında hangi peynirler eşlikçi olmalı?” diye soruyoruz: “Kısa kahvaltılarımda mutlaka hakkı verilerek üretilmiş, iyi ve lezzetli bir beyaz peynir ya da Trakya kaşarı; geniş zamana yayabildiğim veya konuk ağırladığım kahvaltılarımdaysa Divle Obruk, Konya Küflü, Kargı Tulum, Kars Gravyeri gibi olgun ve biraz da sert peynirleri yeğliyorum.”
Yılın bu zamanının üretim yerine ve çeşidine bağlı olarak sütün peynire dönüşme süreci başlıyor. Yaz aylarının peynir işleme ve olgunlaştırma dönemi olduğunu belirten Nilhan istediği çeşitleri tam olarak bulamadığından dem vuruyor: “Sizinle bir de kasım-aralık gibi bir sofra kuralım. O zaman tulumlar göçük ve mağaralardan çıkarılır, ballar sağılır, pekmezler kaynatılıp kavanozlanır. İşte o vakit istediklerimizi tam anlamıyla alma şansımız olur.”
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
İLGİLİ BAŞLIKLAR
NEREDE YAYIMLANDI?
Gün Nilhan'ın yedi bölge kahvaltısıyla başlıyor: Dünden bugüne Anadolu'nun kahvaltı kültürü, gelenek ve ritüelleri.
09 Ağu 2023
YAZARLAR
apéro
İştah ve ufuk açan yemek yayını. Her çarşamba ve cumartesi önlüğünü giyer.
İLGİLİ OKUMALAR
Bir restoran, bulunduğu kentin yeme-içme kültürünü ne ölçüde değiştirebilir? Urla’da yerel ürünler ve üreticiler etrafında gelişen restoran kültüründen ilham alan Bertha, Çanakkale’de nasıl bir dönüşümün parçası olmayı hedefliyor? Danışmanlar Osman Sezener ve Sabiha Apaydın ile yatırımcı Yağız Öngen, bu soruya mutfaktan servise, yerel üretimden gastronomi turizmine uzanan farklı açılardan yaklaşıyor.
07 Kas 2026
Kemikleri ve iç organlarıyla yenen ortolan kuşu, Fransız gastronomisinin en tartışmalı yemeklerinden biri. Dumas’nın mutfak sözlüğünden "Succession"a uzanan hikayesi, bir lokmalık haz uğruna hayvanlara çektirilen acıyı gündeme getirirken geleneksel olarak ortolanları yerken başa örtülen peçete, başka bir soruyu da akla getiriyor: Yemek yerken neden saklanırız?
Nezleyken elma neden elma gibi gelmez, kırmızıya boyanmış beyaz bir şarap kırmızı şarap gibi algılanabilir mi? Lezzet yalnızca dilimizin işi değil. Koku, görme ve ağızda oluşan duyumların kesişiminde şekillenen bu deneyim, bir yiyeceği tanımamızdan onu sevmemize kadar pek çok şeyi etkiliyor.
Batı Karadeniz’in iç kesimlerindeki Daday, deniz etkisinin azaldığı, yüksek rakımlı ve ormanlık bir coğrafyada yer alıyor. Ormanlar, meralar, tarım arazileri ve köyler birbiriyle iç içe. Üretim ise iklimin ve mevsimlerin çizdiği sınırlar içinde ilerliyor. İki gün boyunca ziyaret ettiğimiz çiftlikler, bu koşullarla kurulan farklı ilişkileri anlamak için iyi birer durak.
Bir zamanlar İstanbul’un takvimi deniz üzerinden tutulurdu. Palamutun, lüferin ve uskumrunun gelişi mutfakta neyin pişeceği kadar, kayıkların ne zaman suya ineceğini, balıkçı tezgahlarının görünümünü ve şehrin gündelik akışını da belirliyordu. Bazı şeyler hiç değişmiyor. Ekim geldiğinde İstanbul’da gözler hâlâ yeniden denize çevriliyor.
