resim ile ilgili hikayeler

Pop art’ın doğumu olarak kabul edilen 1958 yılı, savaşın içine doğan insanların kültürüydü. Her ne kadar önceleri soyut resimlerle uğraşsalar da yaşama daha sıkı bağlanmak adına ressamlar, etraflarındaki nesneleri saklandıkları yerden gün yüzüne çıkarıyorlardı.

Richard Estes, Chuck Close ya da Philip Pearlstein gibi Fotogerçekçiler gerçekliği tam bir fotoğraf makinesi gibi yakalamaya çalışmışlardır.

Paula Rego’nun eserlerinin çarpıcılığını, etkilerini ve hikâye anlatıcılığındaki yerini Alistair Hicks’le konuştuk.

Resimlere biraz daha yakından bakıyorum, bir merkez görüyorum ama hemen kayboluyor o merkez.

Teknoloji burada büyük bir rol oynadı. Fotoğrafın, sanatın gerçekçiliği temsilindeki rolünü gasp ettiğini düşünebiliriz.

İnci Eviner’in sanat pratiği üzerine Fisun Yalçınkaya kaleme aldı.

Belki de bu yıl en çok araştırdığım ve haliyle hakkında en çok yazdığım dönem Rönesans Dönemi’dir. Umarım sana da biraz olsun sevdirebilmiş ve bildiklerimi doğru bir şekilde aktarabilmişimdir.

Bostancı'da 1 gün.

1656 yılında tamamlanan Nedimeler gerek fiziksel boyutu gerekse sanat tarihindeki önemi bakımından büyük bir eserdir.

Vuslat'ın "Resimler hayaletler gibidir." cümlesinin peşinden gidip imgelerin çizdiklerinde ve yazdıklarındaki karşılıklarına bakıyoruz.

“Dışarıdakiler, ancak hikaye anlatma yoluyla, içeridekilerin neden değer verdikleri şeylere değer verdiklerini ve neden sahip oldukları önceliklere sahip olduklarını anlayabilirler.” –Iris Marion Young

Oastabis'in ses ve görüntüyle kurduğu bağlar arasında düşük kontrastlı bir sohbet.

Aslında hep karşımıza çıkan bir hikâyesi var Adrián Pérez Vázquez’in. Hikâye, karşılaştığımız diğer hikâyeleriyle ana hatlarıyla her ne kadar aynı gibi gözükse de bizdeki çıktısı her zaman farklı olur.

Füsun Onur'un sanatını ve yaşamını Özlem Altunok kaleme aldı.

1942 yılında yapılan bu eser, 20. yüzyılın en ünlü eserlerinden biridir. Tamamlanmasından sonra aylar içinde 3.000 $ 'a (bugün yaklaşık 43.200 $) satıldı.