Biray Kolluoğlu ile ilgili hikayeler

Devletin çekildiği, dayanışma ağlarının çözüldüğü, hukukun seçici çalıştığı bir düzende, “temiz siyaset” yalnızca rakibin dosyasını büyütmekten ibaret hâle geliyor.

Kalkınmanın bugünkü dağınık ve çok aktörlü hâli, bir son değil, daha mütevazı ama daha gerçekçi bir başlangıcın işareti olabilir.

Devletin çekildiği, dayanışmanın çözüldüğü, emeğin güvencesizleştiği her alanda “bir gecede kurtuluş” hayali büyüyor. Bu yapının “kasa her zaman kazanır” mantığıyla işlediğini ise aslında hepimiz biliyoruz.

Ev arkadaşlarıyla yaşayıp kimseyle dertleşmeyenlerin, sürekli “Bir şey yapalım” deyip hiçbir yere çıkmayanların ya da yalnız yaşamaktan memnun olduğunu söyleyip bir “like” ya da “reply” gelmeyince gün boyu huzursuz olanların dünyasındayız.

Otomotiv sektörü büyük bir dönüşümden geçiyor. Ve bu dönüşüm sadece bir teknoloji meselesi değil; üretim zincirlerinin yapısından sendikal müzakere biçimlerine, beceri eğitiminden devlet politikalarına kadar pek çok alanı yeniden şekillendiriyor.

Sağlıklı gıdaya erişim bireysel tercih meselesi midir, yoksa bir kamu politikası sorunu mu?

Boykotun asıl gücü, örgütlülüğünde, sürekliliğinde ve ona eşlik eden taleplerinde yatıyor. Aksi hâlde sadece bir “trend”e, geçici bir “vicdan rahatlatma aracı”na da dönüşebilir.

Uzay, bir zamanlar insanın en büyük hayallerinden biriydi. Ama bugün baktığımızda belki de sadece başka bir sömürge hırsının yeni sahnesi olarak şekilleniyor.