<img src="https://images.aposto.com/2026/1/2/1770109231442.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.75" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Telezzüz'ün kış menüsünden Avaritia<span fr-original-class="customBullet" fr-original-style="font-size: 24px; line-height: 12px; vertical-align: middle; display: inline-block;" style="font-size: 24px; line-height: 12px; vertical-align: middle; display: inline-block; box-sizing: border-box;">•&nbsp; Telezzüz’den kış tadım menüsü: Şef Bahtiyar Büyükduman liderliğinde hazırlanan “VII” adlı kış menüsü, sanat ve edebiyat tarihinde sıkça ele alınan iç çatışmalar, arzular ve sınırlar fikrinden besleniyor. Menü, insanın iç dünyasına, zaaflarına ve çelişkilerine odaklanan yedi duraklı bir anlatı kurgusu üzerine inşa ediliyor.<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Menüden:&nbsp;Her course farklı bir duyguya temas ediyor. Baştan çıkarma fikri şampanya aroması, pancar ve gül ile kurulan bir tabakta ele alınıyor. Günlük alışkanlıklardan ilham alan bir diğer tabakta ertesi güne kalan soğuk pizza fikri fermente patates bun, miso domates jeli, tütsülenmiş mantar turşusu ve pırasa peyniriyle yeniden yorumlanıyor.</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Daha daha: Menünün ilerleyen aşamalarında aynı anda birçok lezzeti tatma isteği minyatür porsiyonlar üzerinden aktarılıyor; patates kruvasan, çorba ve ekşi mayalı ekmek bu bölümde biraraya geliyor. Lüks ve bencillik kavramlarına odaklanan vegan foie gras yorumu, brioche, kestane ve trüf eşliğinde sunuluyor. İsotla marine edilmiş alabaş turpu ve ızgara polorroso, daha yoğun ve sert bir duygusal geçişe işaret ediyor. Son adımda ise nohut miso ve pancarla pişmiş karnabahar, patates püresi, Antep fıstığı ve greyfurt dokunuşlarıyla tamamlanıyor. Kapanışta ise tarçınlı kurabiye, zencefilli kek ve beyaz çikolatanın biraraya geldiği bir tatlı yer alıyor.</li></ul>

apéro

<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Rehber: Hangi üreticiden, ne almalı?</h2>Türkiye’nin ilk sosyal kooperatifi olan <a fr-original-style="" href="https://www.topraktantabaga.com.tr/?utm_source=aposto" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Topraktan Tabağa</a>, Sorgül buğdayının canlandırılması başta olmak üzere birçok projeyi hayata geçirmiş, özellikle pandemi döneminde bölgede küçük çiftçi ve üreticiyi destekleyerek yerel ekonominin kalkınması için çalışmalarını sürdürmüştür.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Nerede? Mardin ve çevresi</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Ne almalı? Sorgül unu, Mardin nohut unu, Derik zeytinyağı, karabuğday unu, domates kurusu tozu, kişniş, şakşuka, mekdus (cevizli patlıcan turşusu)</li></ul><a fr-original-style="" href="https://hevselbahcesi.com/?utm_source=aposto" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Hevsel Bahçesi</a>, Şehadet Çitil’in köklü ve çokkültürlü bir geçmişe sahip olan Diyarbakır mutfağına ve Güneydoğu Anadolu’da yetişen tarım ürünlerine dair bir girişimde bulunma fikri ile ortaya çıktı.<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Nerede? Diyarbakır, Sur ilçesi ve çevresi</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Ne almalı? Diyarbakır mercimeği, acuka, acı pul biber, acı toz biber, marul, maydanoz, ıspanak, tere, patlıcan, biber, pırasa, domates, elma, kayısı, kiraz, vişne</li></ul>İstanbul’dan Elazığ’a uzanarak, kıraç bir araziyi 12 bin ağaçlık bir badem ormanına dönüştürmenin öyküsünü anlatan <a fr-original-style="" href="https://www.ikibaciciftligi.com/?utm_source=aposto" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">İki Bacı Çiftliği</a>, amatör ruhunu kaybetmeden, kurumsal bir profesyonelliğe doğru yoluna devam ediyor.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Nerede? Elazığ Ne almalı? Badem ve badem ürünleri</li></ul><a fr-original-style="" href="https://www.google.com/aclk?sa=l&ai=DChcSEwiZ4I-1yrCKAxUDQ0ECHdTDFJMYABAAGgJ3cw&ae=2&aspm=1&co=1&ase=2&gclid=CjwKCAiA34S7BhAtEiwACZzv4cGG_UKTP8PVCIzIYWyz-UV09IcDrHBIiDvV6L_yfs8wEx-CJlVH2hoC6MoQAvD_BwE&sig=AOD64_0IpkOsTi6mLJ3jG8KuUNbpeCh1sg&q&nis=4&adurl&ved=2ahUKEwjWw4i1yrCKAxXFXfEDHb1gAEwQ0Qx6BAgNEAE&utm_source=aposto" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Meandros Ege</a>, adını bulunduğu topraklara yüzyıllar boyunca hayat veren Menderes nehrinden alıyor. Bölgenin en güzel lezzetlerini, geleneksel tarım uygulamalarını sürdürerek, toprağa duyduğu sevgi ve saygıyla yetiştirip, en doğal hâlleriyle sunuyor.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Nerede? Ege Bölgesi</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Ne almalı? Yöresel tarım ürünleri, incirli hardal</li></ul><a fr-original-style="" href="https://www.duzlucekadinkoop.com/?utm_source=aposto" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Düzlüce Köyü Kadın Kooperatifi</a>, Uşak’ın Banaz ilçesine bağlı Düzlüce köyünde, çevre köylerden aldığı sebze ve meyveleri, yerel ürünleri işleyip nihai tüketicilere sağlıklı bir şekilde buluşturmak ve kırsalda yaşayan kadınların sosyal yaşantılarını daha aktif hâle getirebilmek amacıyla 7 kadın ortak tarafından 2021 yılında kuruldu.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Nerede? Düzlüce Köyü, Banaz, Uşak</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Ne almalı? Sebze ve meyve ürünleri, yerel ürünler</li></ul>İstanbul’da kendi peynirini, sütünü üretmenin hayalini kuran, büyük bir ailenin hayalini karara dönüştürmesiyle Beyşehir’de hayat bulan <a fr-original-style="" href="http://madalikeciciftligi.com/?utm_source=aposto" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Madalı Keçi Çiftliği</a>, %100 keçi sütünden ve katkısız peynir lezzetini tekrar hatırlatıyor.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Nerede? Beyşehir, Konya</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Ne almalı? %100 keçi sütünden üretilen peynirler</li></ul>Türkiye’nin ilk organik çiftliklerinden biri olarak 2001 yılında Sakarya’ya bağlı Maksudiye köyünde kurulan <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/jade.ciftligi/?utm_source=aposto" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Jade Çiftliği</a>, yıllardır temiz tarım üreticisi olarak hizmet veriyor.<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Nerede? Maksudiye Köyü, Sakarya</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Ne almalı? Doğal yumurta, mevsim sebzeleri, otlar, süt ürünler</li></ul>Doğal ve sağlıklı yöntemlerle ürettiği yöresel ürünleri sunan <a fr-original-style="" href="https://www.vakifkoykadinkooperatifi.com/?utm_source=aposto" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Vakıfköy Kadın Kooperatifi</a>, köyde yetiştirilen en taze ve kaliteli malzemeleri kullanıyor, ürünlerini el emeğiyle üretiyor.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Nerede? Hatay</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Ne almalı? Reçel, zeytinyağı, kömbe, salamura zahter</li></ul>Desne Organik Arı Ürünleri Çiftliği, Kapıdağ Ormanları’nda organik bir çevrede, katkısız, kimyasalsız, mümkün olduğunca az müdahale ile butik üretim yapıyor ve ürettiği ürünleri ham hâli ile sunuyor.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Nerede? Kapıdağ, Balıkesir</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Ne almalı?&nbsp;Bal, polen, arı ürünleri</li></ul>130 yılı aşkın süredir Kafkasya’nın ve Anadolu’nun kültürel ve biyolojik zenginliklerinden edinilen deneyimler ve bilgi birikimiyle aile geleneği hâline gelen <a fr-original-style="" href="http://koculupeynircilik.com/?utm_source=aposto" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Koçulu Peynircilik</a>, 1500’den fazla bitki çeşidine sahip Kars yaylalarından ve bu yaylalarda beslenen sağlıklı hayvanlardan özenle aldığı ve işlediği eti, sütü, balı ve doğal lezzetleri sunuyor.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Nerede? Kars</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Ne almalı? Peynir, bal</li></ul>

"Ben bir çorba tutkunuyum. Bana göre çorba en büyük mutfak icadı olabilir. İki malzemeyle veya 222 malzemeyle yapılabilir. Sıcak veya soğuk servis edilebilir. Hızlı veya yavaş pişirilebilir. Kahvaltıda, öğle yemeğinde veya akşam yemeğinde yenebilir. Basit veya karmaşık olabilir. Rahatlatır, yatıştırır, ferahlatır ve yeniler. Çorba, bir tencereye sığdırılmış hayattır."Stanley Tucci<h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Malzemeler</h2><ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Sızma zeytinyağı</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">1 adet soğan</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">1 adet kırmızı soğan</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">2 diş sarımsak</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">3 adet kereviz sapı</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">3 adet küçük boy pırasa</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">3 adet taze soğan</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">3 adet havuç</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">2 adet orta boy kabak</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">2 litre tavuk suyu veya sebze suyu</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">6 adet küçük domates, dörde bölünmüş</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">2 adet patates, küçük küpler hâlinde doğranmış</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">2 demet yeşil yapraklı sebze (pazı, ıspanak kullanılabilir)</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">4 fesleğen yaprağı</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Parmigiano-Reggiano kabuğu&nbsp;</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Tuz</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Taze çekilmiş karabiber</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">400 gram önceden pişirilmiş fasulye&nbsp;(isteğe bağlı)</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">2 su bardağı taze veya dondurulmuş bezelye (çözülmüş)</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">2 ila 3 su bardağı rendelenmiş Parmigiano-Reggiano veya Pecorino</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">1 su bardağı kıyılmış maydanoz</li></ul><h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Yapılışı</h2><ol fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Büyük bir tencereye soğan, sarımsak, kereviz, pırasa ve taze soğanlar eklenip yumuşayana kadar orta-düşük ateşte sotelenir.&nbsp;</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Havuç ve kabaklar da eklenip 5 dakika daha pişirilir. Ardından sebze suyu eklenip kaynatılır.</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Domates, patates, yeşillikler, fesleğen, Parmesan kabuğu, tuz ve karabiber eklenir. Kısık ateşte ara sıra karıştırarak 20-30 dakika pişirilir. (Eğer kullanıyorsanız fasulyeleri de bu esnada ekleyebilirsiniz.)</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">15 dakika sonra bezelyeler eklenip 5-10 dakika daha pişirilir.</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Krutonlar, rendelenmiş Parmesan veya Pecorino ve kıyılmış maydanozla büyük kaselerde servis edilir. Afiyet olsun!</li></ol><hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Bu tarif Stanley Tucci’nin What I Ate In A Year: (and related thoughts)&nbsp;kitabından alınmıştır.

apéro tarif

Aktör Stanley Tucci için her gün çorba günü olabilir. "What I Ate in One Year: (and related thoughts)" kitabında paylaştığı minestrone ise ailesinde en sevilen tariflerden. Bu sevgi "Her zaman devasa bir tencerede yapılır" notundan da anlaşılıyor.

Stanley Tucci'den minestrone çorbası

Yazan:&nbsp;Sermed Muhtar Arus<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">On beş, yirmi gün kala, vakitli vakitsiz cami ve mescid şerefelerinde müezzinler görülmeye başlar, kandilleri yerine takar, sırası bozulmuşları düzeltirken gözü ilişenler, "Rabbime bin şükür mübarek ay da geldi!" diye sevinirlerdi.Bir iki gün sonra, selâtin camilerin iki minaresi arasında mahya ipleri bağlanırken görenlerde yine memnuniyet ve tehniyet, "Elhamdülillâh, on bir ayın sultanına yine yetiştik çocuklar!".Daha ardından Beyazıd meydanında, Serasker kapısından içeri galdır guldur beygirler ve iki mantelli top. Ezanda iftar vaktini gürletecekler...Seyrine üşüşen üşüşene, yine hamdeden edene.Artık adım başında çeşit çeşit Ramazan alâmetleri, her tarafta faaliyet belirirdi.Cami kayyumları, kademeleri, başlarında dikişlisi takke, kavukları, cübbeleri atmışlar, kolları paçaları sıvamışlar. Köşe bucağın örümcekleri alınıyor; boydan boya halılar, saf saf pabuçluklar süpürülüyor; camlar siliniyor; kandiller sıcak suda yıkanıp patlatılıyor; mihrabın iki tarafındaki büyük pirinç şamdanlar, avluda abdest muslukları, şadırvanların tasları uğuluyor.Evkaftan arabalarla yollanan tulum tulum, teneke tene kandillik zeytinyağları sırtlanıp indiriliyor. İmam efendilerin, müezzin efendilerin lüpcülerinde keyif kekâ (argo: keyifler yerinde). Gelsin elçabukluğu marifetle ham hum şorolop (argo: yutmak); okka okka evlerine aşıramento (argo: aşırmak). Artık sofralarında sıvırya (alabildiğine) fasulye pilâkisi, zeytinyağlı pırasa...İstanbul'un ana caddelerindeki dükkânlar da çeki düzene koyulurdu: Şekerciler pırıl pırıl kalaylı reçel kaplarını yere, renk renk şurup şişelerini raflara dizerler; bakkallar mostıralarını&nbsp;(sergilenen örnekleri) çoğaltarak güllâçları, sucukları, pastırmaları sallandırırlar; fırınların tezgâh etrafları pembe, kırmızı uçurtma kâğıtlarının nakışlı nakışlı oyuruklarıyla süslenir, has ekmek, çörek otlu pide, kazanyağlı, susamlı, makarnalık simitleri çıkarmaya hazırlanırlardı.Bulgar işkembecilere de gün doğardı. Sair (diğer) vakitler aksataları (argo: alışveriş) kıt. Civardaki evlerin birine bir misafir damlayacak da sini üstünü yufka olduğu için yumurtasızı ikiliğe, yumurtalısı üçlüğe çorba ısmarlanacak yahut kepenkler ineceği sırada bir Balıkpazarı veya Tavukpazarı avdetçişi (Balıkpazarı veya Tavukpazarı'ndan dönen kişi) düşecek de eve eli boş gitmemek için çeyreği sökülüp beyinli bir baş alacak.Halbuki Ramazan geldi mi kâse dolusu çorbaya kuruşu, yarım okka ekmeğe yirmi parayı veren bütün fıkarayı (fakiri) sabrı hep hürya ederdi.&nbsp;On bir ayın sultanı kapı eşiğine yaklaşırken Beyazıd camisi avlusunda çat çut, çat çut keser sesleri, testere gıcırtıları...Sergiciler inşaata girişirlerdi. Yapılan barakaların büyükçelerine Hereke, Karamürsel fabrikalarının, Feshane-i Âmire'nin, Mekteb-i Sanayii'nin, tütün ve tömbeli rejisinin, İzmir pazarının malûmatları istif edilir, öbürlerine de antikacı Bedestenli Ali Bey, sayılı ağızlıkçılar, Buharanlı tesbihçiler, akarab hacıyağcılar, "kokulu bahar, kokulu bahar" diye nağmeleriyle meşhur kınalı sakallı Acem yerleşir, birkaç gün sonra da ortalık iğne atsan yere düşmez hâle gelirdi.Hele Vezneciler'den Direklerarası'na kadarki hazırlıkları sormayın. Mısırlı Zeynep Hanım Konağı'nın (şimdiki Fen Fakültesi) önünü dön, aşağı vur.Sol kolda, medreseden sonraki arsaya salaş kahvenin damına muşambalar serilmekte. Peykelerine, Valide Han'ından kiralanmış halılar yayılmada.(...)Karşıda, Türkiye'nin ilk Türk eczacısı Sakallı Hamdi Bey'in eczanesi. Yanıbaşındaki yangından bakiye arsaya küçük küçük çadırlar, tahta havaleler kurulurdu.(...)Direklerarası'na gelelim: Faaliyetin başlıcası orada, çaycılarda: Varı yoğu dışarı çıkarıp duv arları, çerçeveleri boyayan boyayana, yerleri ovduran ovdurana; semaveri, tezgâhı pırıl pırıl edip fazla sandalyeler kiralayan kiralayana...(...)Ramazan'ın gelişine bir alâmat de askeri mekteplerin tatil oluşu ve mekteplilerin caddeleri, sokakları dolduruşu idi. Şaban ayının on beşi oldu mu cümlesi evci ve sılacı edilirdi.(...)Şeker bayramının dördüncü günü mekteplerine dönerler, sılaya gitmişler ise Kurban'a kadar kalırlardı.&nbsp;<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Kaynak: <a fr-original-style="" href="http://nek.istanbul.edu.tr:4444/ekos/GAZETE/aksam/aksam_1939/aksam_1939_tesrinievvel_/aksam_1939_tesrinievvel_20_.pdf" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Akşam, 20.10.1939, sayfa 7.</a>

Kupür

Direklerarası'na gelelim: Faaliyetin başlıcası orada.

İstanbul'da Eski Ramazanlar

<a fr-original-style="" href="http://ataturkkitapligi.ibb.gov.tr/ataturkkitapligi/index.php" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Mehmet Selahattin, 6 Ekim 1928</a>Aylardan beri susuzluktan çatlayan topraklarda yalancı bir baharın şenliği var. Soğuk, damlalar halinde… Kesik kesik yağmur düşüyor. Bu yağmur yazın gelici geçici yağmuru değil.Sarı bir ay çiçeği gibi doğan sonbahar güneşi kurşun renkli bulutların arkasından ne hazin bakıyor! Sokaklarda mini mini göç levhaları… Manda arabaları içinde ev eşyaları taşınıyor…&nbsp;Karşımdaki evin kapısında bir yığın aylak ıslak odun görüyorum ve pencerelerden sarkıtılan halılardan anlıyorum ki mahallede kışa hazırlık var.Evet, haberiniz var mı ey okurlar! Kış geliyor! Hem nasıl? Orasını ne siz sorun ne de ben söyleyeyim. Şimdiden odunun çekisi beş yüze çıkmış diyorlar. Kömür derseniz tam manasıyla ateş pahası! Allah yalnız fakir fukaraya değil cümlemize yardım etsin deyip geçelim!***Bu dakikada hava yine açtı. Aldatıcı bir güneş var. Tramvaya binip Fatih’e kadar gidiyorum. Ve işte Fatih! Tramvayların birbiri arkasına takılıp zincir oluşturdukları meydanda kımıldaşan kalabalık arasına karışıyorum. Yüksek bir binanın alt katında üzerindeki yazılar okunmayacak derecede silinmiş bir levha dikkatimi çekti. Baktım, güçlükle okudum:&nbsp;“Fatih Merkez Pasta ve Birahanesi”Şimdi burada ıspanak ve pırasa satıyorlar. O sırada tanıdıklardan bir zatla karşılaştık. Sordum:“Demek burada bir birahane vardı evvelce?”&nbsp;Yüzüme baktı ve güldü:“Vardı. Niçin kapandığını merak ettin galiba. Azizim hiç Fatih’te birahane yaşar mı?”“Niçin?”“Kimse gitmez de ondan. Hem şıra ne güne duruyor azizim?”Yirmi gün bir kap içinde kalsın da bak! İki bardağı içen eski Mevlevi dervişleri gibi yerinde fırıl fırıl dönmeye başlar.O sırada nazarlıkları kulakları hizasından püskül gibi sarkan beyaz nakiyeli birkaç çocuk belirdi. Bir arabacı ile pazarlık ediyorlardı. “Bunlar da kim?” diye soracak oldum. Hayretle yüzüme baktı.“Fatih’e çoktan beri gelmiyorsun galiba? Bunlar sünnet çocukları. Analarından izinsiz dolaşır dururlar. Akıllarına eserse bir arabaya binip Edirnekapı’ya kadar gittikleri olur. O zaman sen analarındaki telaşı seyret!”Sıra dükkânların önündeyiz. Örümcek ağları içinde iştahımı kapayacak nice nice şeyler var: Bayat ciğer kavurmaları, dilim dilim hazırlanmış yumurtalar… Sonra kapının önünde birisi:“Buyrun efendim, buyrun!”Saraçhane başına doğru yürüyordum. Bedava tarafından bol bol almaya alışanlar ortada boş bir sıra bırakmamışlar. Kalabalığın çoğunluğunu kadınlar ve çocuklar oluşturuyor. Abidenin etrafında geniş bir halka halinde toplanmışlar. Teklifsizlikte bir derece daha ileri gidenler sırt üstü uzanmış horul horul uyuyorlar. Siyah çarşaflarının etekleri çamur içinde iki babayani kadın bu manzarayı görünce canları sıkıldı:&nbsp;“Hanım, şu dünyada ne edep kaldı ne terbiye! Şu herifin aygır gibi yatışına bak! Tüh Tüh! Allah müstehakını versin! Geldiğime de geleceğime de pişman oldum!”Birisini bekler gibi sık sık saatine bakan iki dirhem bir çekirdek, çıtı çıtı bir bey aşağı yukarı dolaşıyor. Ötede çorapları şurasından burasından yamalı bir sürtük tencere isi rengini alan gözleriyle nerede bir ayak patırtısı işitse hemen dönüp bakıyor. Nihayet aradığını buldu. Sarsak sarsak yürüyen yağlı elbiseli bir herifti bu.Yengeç gibi yanpuru yanpuru yaklaştı. Göz göze geldiler. Kadında bir yılışma, erkekte bir sırıtma. Derken ahbap oldular. Tütün kutusu ortaya kondu. Sigaralar yakıldı ve karşılıklı olarak ateşler alınıp verildi. Oh, gel keyfim gel!***Parktan az ileride sıra kıraathaneler başladı. İlk rast geldiğime giriyorum. Ortada büyük bir bilardo var. Etrafında çepeçevre toplanan bir meraklılar kafilesi oyunculara nefes aldırmıyorlar.&nbsp;“Neye ispontiden yapmadın? İşte böyle olur!”“Eyvah sota düştü!”“Eldeki ıstaka bir işe yaramıyor değiştir. Şunu yahu!”“Oradan zor görürsün, şu taraftan oyna!”Bu esnada karşı köşeden tavla pullarının şakırtısı, iskambilcilerin kaba kaba şakaları, “Kesme iki, kahve ağır olacak!” sesleri işitiliyor.&nbsp;Kahvehaneden çıktım. Şehzadebaşı’na doğru yürüdüm. Koltuğu altında bir sürü kitap, herifin biri avazı çıktığı kadar bağırıyor:“Hikâyeler, romanlar, şiirler!”Bir çocuk grubu kitapçının etrafını aldı. Hepsi bir şey sormaya başladı. İlerideki bir lokantanın kapısı önünde şöyle bir levha gözüme ilişti: “Verilecek suyumuz sırmakeştir.” Zinhar gaflet olunmaya demek istiyor.Bir çocuk benimle beraber ilanı okuduktan sonra “Mutlaka yemekleri sade suya yapıp üstüne buz gibi Terkos dayayacaktır.” dedi.Şehzadebaşı mıntıkasındayım. Kırmızılı, yeşilli kağıtlarla karnaval balosu verilen bir bar gibi süslenen eğlence binaları önünde birer dakika duruyorum. Ooo baksanız a! Gala program gecesi varmış burada. Sonra çeşitli oyunlar; misin sokağı cinayeti, bakırcı devesi gibi… Ve biraz ileride kırk yıllık şeritleri fevkalade program niyetine sunan sinemalar: “Kadından korkmayan kim?”İşte bir soru ki hiç kimse ben diyemez. Kılıbıkların bu kadar çoğaldığı devirde kadından korkmayan kim var? Ben de bir sinemaya gideyim diye düşündüm. Tabii oyun seyretmek için değil, seyredenleri seyretmek için. Programda büyük harflerle ilan edilen sekiz kısımlık komiğin en tatlısı. Birkaç adım ve ötemde cereyan ediyordu.&nbsp;İki deligöz genç sarışın bir kızı ortalarına almışlar sarkıntılık ediyorlardı. İş ayyuka çıktı. Arkadan gün görmüş bir ses kıs kıs gülüyordu:“Evlatlar! İki karpuz bir koltuğa sığmaz diye biliriz. Sahneyi birinden birinin terk etmesi lazım gelirdi.”&nbsp;Meğer kızcağız ortak mallardan değilmiş. Öteki fuzulen sahip olma iddiasında bulunuyormuş. Oyunun yarısında kıza sarkıntılık eden homurdanarak arkadaşından ayrıldı. Fakat bir saniye sonra öteki de arkasından fırlamaz mı! Dışarıda mutlaka birbirlerine girmişlerdir.Sinemada çok geçmeden ikinci bir komedi başladı. Fakat bu komedi de öteki gibi perdede değil sıraların arasında, tabir-i caizse kulislerde cereyan ediyordu. Evvela ansızın müthiş tehditkâr bir ses duyuldu:&nbsp;“Hayvan herif!”Öteki bu hitaba telaşını göstermemeye çalışarak pek süklüm püklüm bir tarzda karşılık verdi:&nbsp;“Ne var, ne oldu canım?”“Dışarı çıkalım da görürsün ne olduğunu!”Fakat bu ikinci komedi pek esrarengiz safhaları içerecekti ki kimse fikrini beyan etmedi. Yalnız lambalar yandığı zaman bir saldırıya uğradığı ihtimali galip olan şahıs karşısında ricakâr bir tarzda ellerini ovuşturan adama hiddetli hiddetli bir şeyler söylerken gördük. Her lafın sonu şöyle bitiyordu:“Ben sana gösteririm!”Dışarı çıktıkları zaman o göstereceği şeyi gösterdi mi bilmem!<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">* Mehmet Selahattin Güngör’ün yazılarındaki bazı kelimelerin yerine, okumayı kolaylaştırmak için günümüzdeki karşılıkları yazıldı. Selahattin’in tüm ifadelerine katılmasak da anlamı ve anlatımı bozacak ya da değiştirecek herhangi bir değişiklik yapılmadı. Dönemin anlam dünyasına sadık kalındı. ‘İstanbul’da Nasıl Eğleniyorduk’un amaçlarından biri de, yazara hak ettiği değeri vererek İstanbul’un geçmişine dair zengin bilgiler içeren bu yazıları gün yüzüne çıkarmak.Yazarın yaklaşık yüz yıl önceki yazısında geçen cinsiyetçi ifadeleri dönemin erkek egemen ve cinsiyetçi medya dünyasını yansıttığı için &nbsp;kaldırmadık.** Bu yazı Osmanlıcadan günümüz Türkçesine Göktuğ İpek tarafından çevrilmiştir.

İstanbul'da Nasıl Eğleniyorduk?

Havanın sertleştiğini hissedenler tatil günlerini kahvelerde, kıraathanelerde geçirmeye başladılar. Bilardo masalarının etrafı kalabalıktan geçilmez hâle geliyor.

Yağmur… Artık sonbahar geldi, sayılı günlerdeyiz

<h3 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><a fr-original-style="" href="https://apos.to/n/bu-kiz-hep-ac" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Bu Kız Hep Aç</a>, karnı ve ruhu besleyen yemek hikâyelerini, tarifleri ve lezzet keşiflerini e-posta kutunuza getiriyor.</h3><hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Pırasa KöftesiPırasa ve köfte: Bu ikili kulağınıza ne kadar iştah açıcı geliyor bilmiyorum. Benim duyduğumda yüzüm gülüyor, kocaman aile sofralarımı hatırlıyorum. Bayram sofralarımı hatırlıyorum. En son böyle doya doya kalabalık ortamda ard arda pırasa köftelerini yediğim bayramın pandemi öncesi olduğunu düşünüp zamanın hızına inanamıyorum.Neredeyse her mutfakta kendi versiyonu yapılan pırasa köfteleri Sefarad mutfaklarında özellikle bayram sofralarında en yaygın gördüğümüz tariflerden biri. 15. Yüzyıl sonunda İspanya ve Portekiz’i terk eden ve Osmanlı devletine sığınan Sefarad Yahudileri çoğunlukla deniz kıyısındaki Osmanlı kentlerine yerleşerek oradan getirdikleri Akdeniz ile yeni yurtlarındaki ağız tadını birleştirmişler. Balık, sebze ve zeytinyağının ağır bastığı bu yemeklerin bir kısmı nedense bu topraklarda yaşayan başka etnik grupların mutfağına giremeden sadece Yahudilere özgü kalmış. Bu yemeklerden en çok bilinen iki örnek pırasa köftesi ve patlıcanlı börektir.**Her evin pırasa köftesi başkadır. Anlayacağınız öyle tek bir pırasa köftesi vardır demek doğru olmaz. Kıymalı versiyonu, bayat ekmekli, patatesli, tavuk suyu eklenen versiyonu, yumurta ve una bulanmışı gibi farklı damaklara hitap edecek şekilde çeşit çeşit pırasa köfteleri…Pırasa köfteleri ister fırınlanır yenir ister buzdolabından hop diye mideye indirilir, bazen saymadan bir de bakmışsınız 7-8 pırasa köftesi çoktan yenmiştir. Ne duyan ne de gören olmuştur. Ancak değişmeyen tek şey bayram sofraların olmazsa olmazı olduğudur.Hatta İstanbul’da özellikle Musevilerin yoğunlukta olduğu bölgelerdeki bazı manavlar "pırasa bayramı" geldi diye karşılıyorlar. Üstelik mevsimi olmayan bir dönemse o bayram için sırf pırasa getirildiğini biliriz.Bu bayramın sofrada yer alan diğer sembolleri ise kereviz yaprağı, marul, ıspanak, siyah üzüm-portakal ve elmalı haroset reçeli ve uevos haminados yani haşlanmış yumurta. Deniz Alphan, annesinin tariflerine yer verdiği Dina'nın Mutfağı*** adlı kitabında bu yumurtalar için şöyle diyor: "Haşlanmış yumurtanın nasıl bir özelliği olabilir ki? diye düşünebilirsiniz. Bunların tadı da görüntüsü de bambaşkadır. Beyazı hafif aromalı, sarısı da krema gibi olur. Rengi de kahverengimsi bordo." Tabii bu yumurtaların en az 4-5 saat soğan kabukları, kahve, zeytinyağı eşliğinde kısık ateşte pişmesi tat ve dokusundaki farklılıkta belirleyici rol oynuyor.Kapanış ise dulse&nbsp;ya da&nbsp;şarope blanco yani beyaz tatlı. Şeker, su, limon suyu ile yapılan dokusu kaymağı andıran bu tatlının portakallı, vanilyalı versiyonlarını İstanbul'daki bazı pastanelerde bulabilirsiniz.*Pesah, yüzyıllar evvel İsrailoğulları’nın Mısır’daki esaretten kurtulmaları anısına kutlanan bir bayramdır. Kaçarken mayalanmış ekmek yemeye fırsat bulamayıp kabarmayan “matsa” adından ekmek yediler. Her sene bu bayramda kabarmayan yiyecekler ve matsa yenir. (Alphan, Deniz. Dina’nın Mutfağı, Boyut Yayıncılık, 2012.)**Eksen, İlhan. Çokkültürlü İstanbul Mutfağı, Everest Yayınları, 2009.***Alphan, Deniz. Dina’nın Mutfağı, Boyut Yayıncılık, 2012.

Editörün Seçkisi

Pırasa ve köfte: Bu ikili kulağınıza ne kadar iştah açıcı geliyor bilmiyorum. Benim duyduğumda yüzüm gülüyor, kocaman aile sofralarımı hatırlıyorum. Bayram sofralarımı hatırlıyorum. En son böyle doya doya kalabalık ortamda ard arda pırasa köftelerini yediğim bayramın pandemi öncesi olduğunu düşünüp zamanın hızına inanamıyorum.Neredeyse her mutfakta kendi versiyonu yapılan pırasa köfteleri Sefarad mutfaklarında özellikle bayram sofralarında en yaygın gördüğümüz tariflerden biri. 15. Yüzyıl sonunda İspanya ve Portekiz’i terk eden ve Osmanlı devletine sığınan Sefarad Yahudileri çoğunlukla deniz kıyısındaki Osmanlı kentlerine yerleşerek oradan getirdikleri Akdeniz ile yeni yurtlarındaki ağız tadını birleştirmişler. Balık, sebze ve zeytinyağının ağır bastığı bu yemeklerin bir kısmı nedense bu topraklarda yaşayan başka etnik grupların mutfağına giremeden sadece Yahudilere özgü kalmış. Bu yemeklerden en çok bilinen iki örnek pırasa köftesi ve patlıcanlı börektir.**Her evin pırasa köftesi başkadır. Anlayacağınız öyle tek bir pırasa köftesi vardır demek doğru olmaz. Kıymalı versiyonu, bayat ekmekli, patatesli, tavuk suyu eklenen versiyonu, yumurta ve una bulanmışı gibi farklı damaklara hitap edecek şekilde çeşit çeşit pırasa köfteleri…Pırasa köfteleri ister fırınlanır yenir ister buzdolabından hop diye mideye indirilir, bazen saymadan bir de bakmışsınız 7-8 pırasa köftesi çoktan yenmiştir. Ne duyan ne de gören olmuştur. Ancak değişmeyen tek şey bayram sofraların olmazsa olmazı olduğudur.Hatta İstanbul’da özellikle Musevilerin yoğunlukta olduğu bölgelerdeki bazı manavlar "pırasa bayramı" geldi diye karşılıyorlar. Üstelik mevsimi olmayan bir dönemse o bayram için sırf pırasa getirildiğini biliriz.Bu bayramın sofrada yer alan diğer sembolleri ise kereviz yaprağı, marul, ıspanak, siyah üzüm-portakal ve elmalı haroset reçeli ve uevos haminados yani haşlanmış yumurta. Deniz Alphan, annesinin tariflerine yer verdiği Dina'nın Mutfağı*** adlı kitabında bu yumurtalar için şöyle diyor: "Haşlanmış yumurtanın nasıl bir özelliği olabilir ki? diye düşünebilirsiniz. Bunların tadı da görüntüsü de bambaşkadır. Beyazı hafif aromalı, sarısı da krema gibi olur. Rengi de kahverengimsi bordo." Tabii bu yumurtaların en az 4-5 saat soğan kabukları, kahve, zeytinyağı eşliğinde kısık ateşte pişmesi tat ve dokusundaki farklılıkta belirleyici rol oynuyor.Kapanış ise dulse&nbsp;ya da&nbsp;şarope blanco yani beyaz tatlı. Şeker, su, limon suyu ile yapılan dokusu kaymağı andıran bu tatlının portakallı, vanilyalı versiyonlarını İstanbul'daki bazı pastanelerde bulabilirsiniz. *Pesah, yüzyıllar evvel İsrailoğulları’nın Mısır’daki esaretten kurtulmaları anısına kutlanan bir bayramdır. Kaçarken mayalanmış ekmek yemeye fırsat bulamayıp kabarmayan “matsa” adından ekmek yediler. Her sene bu bayramda kabarmayan yiyecekler ve matsa yenir. (Alphan, Deniz. Dina’nın Mutfağı, Boyut Yayıncılık, 2012.)**Eksen, İlhan. Çokkültürlü İstanbul Mutfağı, Everest Yayınları, 2009.***Alphan, Deniz. Dina’nın Mutfağı, Boyut Yayıncılık, 2012.

Bayram sofralarının en lezizi 

Pırasa Köftesi 

Malzemeler2 kg pırasa250 g kıyma3 yumurta1 dilim ıslatılmış ve suyu sıkılmış bayat ekmek veya 2 hamursuz (matsa)Tuz / karabiberPırasanın sert kabuğunu ayıklayıp ince ince doğrayın ve iyice haşlayın. Süzgeç yardımıyla süzdükten sonra iyice sıkın, suyunu çıkarın. İçine yumurtaları, ekmeği ekleyip robottan geçirin. Tuz, karabiber tercihinize göre ekleyin. Kıymayı ilave edin, yoğurup köfte haline getirin. Bir tavada yağ kızartıp pırasa köftelerini kızartın. Dilerseniz köfteleri un ve yumurtaya bulayıp da kızartabilirsiniz. <a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/watch?v=aDJLlL5frIA&ab_channel=BuK%C4%B1zHepA%C3%A7" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/10/2021-11-23T13:01:55.000Z.png" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a> &nbsp;

Tarif halam Simone Kohen'e ait.

PIRASA KÖFTESİ TARİFİ

Pırasa ve köfte. Bu ikili kulağınıza ne kadar iştah açıcı geliyor bilmiyorum. Benim duyduğumda yüzüm gülüyor, kocaman aile sofralarımı hatırlıyorum. Bayram sofralarımı hatırlıyorum. En son böyle doya doya kalabalık ortamda ağzıma art arda pırasa köftelerini attığım bayramın 2 sene öncesi olduğunu düşünüp zamanın hızına inanamıyorum.&nbsp;Öncelikle pırasa köftesinin Pesah yani Hamursuz Bayramı'nda gerçek bir temsiliyeti olduğunu söylemem lazım. Bu lezzet Sefarad mutfaklarında en yaygın gördüğümüz tariflerden biri. Her evin pırasa köftesi başkadır. Öyle tek bir pırasa köftesi vardır demek doğru olmaz.&nbsp;Pırasa köfteleri ister fırınlanır yenir, ister buzdolabından hop diye mideye indirilir, bazen saymadan bir de bakmışsınız 7-8 pırasa köftesi çoktan yenmiştir. Ne duyan ne de gören olmuştur. Ancak bayram sofraların olmazsa olmazıdır. 27 Mart yani Cumartesi başlayacak olan Pesah için de hazırlık yapılan tüm evlerde pırasa köftesi olacağına eminim. Hadi en az %90'ında diyelim.&nbsp;Kıymalı versiyonu, patatesli versiyonu, tavuk suyu eklenen versiyonu, sade versiyonu, yumurta ve una bulanmışı gibi her damağa hitap edecek şekilde çeşit çeşit pırasa köfteleri her bayram sofraya konmayı bekler.&nbsp;Halam Simone Kohen, #<a fr-original-style="" href="https://bukizhepac.com/koklere-donus-2/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">KöklereDönüş</a> projem kapsamında çektiğimiz video röportajda şöyle diyor: " Musevilerin yoğunlukta olduğu bölgelerdeki manavlar "pırasa bayramı" geldi diye karşılıyorlar. Hatta mevsimi olmayan bir dönemse o bayram için sırf pırasa getirildiğini bilirim." İşte böyle bazı semboller var yeri gelmişken bahsetmeden geçmek olmaz.&nbsp;Bu bayramın diğer sembolü ise uevos enhaminados yani haşlanmış yumurta. Deniz Alphan, Boyut Yayıncılık, Dina'nın Mutfağı adlı kitabında bu yumurtalar için şöyle diyor: "Haşlanmış yumurtanın nasıl bir özelliği olabilir ki? diye düşünebilirsiniz. Bunların tadı da görüntüsü de bambaşkadır. Beyazı hafif aromalı, sarısı da krema gibi olur. Rengi de kahverengimsi bordo." Tabii bu yumurtaların en az 4-5 saat soğan kabukları, kahve, zeytinyağı eşliğinde pişmesi tat ve dokusundaki farklılıkta belirleyici rol oynuyor.Bayram kapanış ise "dulse blanco" yani beyaz tatlı ile olmalı. Kremamsı kaymağı andıran şekerli bu tatlının portakallı, vanilyalı, sade versiyonlarını İstanbul'daki bazı pastanelerde bulabilirsiniz.&nbsp;

 Pırasa Köftesi üzerine

Bir bayram yıldızı 

Halamla hazırladığımız hem Çanakkale hem de farklı evlerde yapılan pırasa tariflerini de <a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/watch?v=aDJLlL5frIA&t=10s&ab_channel=BuK%C4%B1zHepA%C3%A7" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">buradan</a> izleyebilirsiniz.Malzemeler2 kg pırasa&nbsp;250 g kıyma&nbsp;3 yumurta&nbsp;1 dilim ıslatılmış ve suyu sıkılmış bayat ekmek veya 2 hamursuz&nbsp;Tuz / karabiberPırasanın sert kabuğunu ayıklayıp ince ince kıyın ve iyice haşlayın. Süzdükten sonra bir güzel sıkın ki suyu çıksın. İçine yumurtaları, ekmeği ekleyip rondodan geçirin. Tuz, karabiberi tercihinize göre ekleyin. Kıymayı ilave edin, yoğurup köfte haline getirin. Bir tavada yağ kızartıp pırasa köftelerini kızartın. Dilerseniz köfteleri un ve yumurtaya bulayıp da kızartabilirsiniz.Afiyet olsun.&nbsp;İşte böyle! Bu bülteni sevdiklerinizle paylaşmak serbest! Perşembeleri 17.00'da burada olsak da 7/24 birliktelik için beni <a fr-original-style="" href="https://link.apostonews.com/click?uri=aHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP3N0b3J5PTYwNTMxNjlkNjllYjEyMDAwNmI4YWUxOSZ1c2VyPTYwMjEwOTFiMzcxNTc2MDAwNjlmM2E5YSZhdXRob3I9bnVsbCZzb3VyY2U9d2ViJm5ld3NsZXR0ZXI9NjAyMTBlZjkzNzE1NzYwMDA2OWY1MGVlJmlzc3VlPTYwNTMwMjdjNjllYjEyMDAwNmI3ZGM4YyZzdWJzY3JpYmVyPW51bGwmdXJsPWh0dHBzJTI1M0ElMjUyRiUyNTJGd3d3Lmluc3RhZ3JhbS5jb20lMjUyRmJ1a2l6aGVwYWMlMjUyRiUyNTNGaGwlMjUzRHRy" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">@bukizhepac</a>’tan takip edebilirsiniz.

pırasa ile ilgili hikayeler