Gülhane Parkı ile ilgili hikayeler

Bayramda arabasız gezmek, çoğu insana külfet geliyor. Azalan otobüs seferleri, artan yolcu sayısı, belli semtlere gitmenin işkenceye dönüşmesi bayram gezmesinin olmazsa olmazları. Öte yandan ücretsiz bayram otobüsleri, sabahın nurunda kalkıp işe gidenler, bu yüzden şehri ancak bayramdan bayrama keşfedenler, iki kuruş harçlıkla hayatını idame ettirmeye çalışan kadınlar, denizi görmeden büyüyen çocuklar, çocuklarına denizi göstermek için bayramı bekleyen aileler için biraz da.

Ferdi Tayfur gibiler günahıyla sevabıyla kültürlerarası sınıfsal kinin sönümlenmesine gayret ettiler. Vakti gelince de ama isteyerek ama mecbur kalarak sahneden çekildiler. Onlardan boşalan koltuklara talip olan da çıkmadı. 90'ların ilk yarısında “Arabeskin yeni kralı benim!” “Hayır, sen değilsin, benim!” tartışmaları yaşansa da arabeskin artık bir krallık olmadığı, Yugoslavya gibi parçalara ayrıldığı çabuk anlaşıldı.

Bu ay sizin için kitaplığımın yeşil alanı dediğim raflardan kitaplar seçtim. Bitkilerin dünyasından kitaplara yansıyanlar.

“Bir defa çocuk olana itibar var da bize yok mu? Bu benim ikinci çocukluğum ayol!”

Müdavim: Hayyam Pasajı.

Mahalle: Cankurtaran. Mahalleli: Ayşe Şensılay. Başlangıç noktası: Giritli.

Taksim Bahçesi’nde lunapark projesi yaklaşık on yıl boyunca gazete kupürlerinde kendine yer bulurken 1932 yılında Tepebaşı’nda ansızın bir lunapark açılır. Türkiye’nin ilk lunaparkının sahibi kimdir, içinde hangi oyuncaklar yer alır?

Jennifer Hattam'a İstanbul'da yürüme rotaları seçkisinde eşlik ediyoruz.

“Bülbül hamûş, havz tehi, gülistan harap!” Bütün boşta gezenler burada-Yanımda pul parası yok da-Pist pist!-Leblebi, şeker, Şam fıstık-Görün beyler, görün hanımlar!